Lucas 10
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs BKJ
1 Tá ni̱ ndiꞌi ña̱ yóꞌo, dá ni̱ ka̱xi satoꞌo yo̱ Jesús oni̱ diko uxi̱ ka̱ ta̱a. Dá ni̱ ta̱ndaꞌá ná uu̱ rá uu̱ ra̱ koꞌo̱n ra̱ ndidaá kúú ñoo xíꞌín iin rá iin xíán no̱ó koꞌo̱n mií ná.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Kuaꞌán ndo̱ꞌó viti, tído noo̱ tándaꞌá yuꞌu̱ ndo̱ꞌó koꞌo̱n ndo̱ kakuu ndó táto̱ꞌon léko tein ndigüe̱ꞌí lobo.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ta o̱ sa̱ káneꞌe ndó léka̱ ndo̱ koꞌo̱n ndo̱, ni noo̱ kañoꞌo di̱ꞌón ndo̱, ta ni dao ka̱ ndisa̱ kayiꞌi ndó, ta ni o̱ sa̱ kákui̱ta tóo ndó kaꞌa̱n ndo̱ ndisáꞌán xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu íchi̱ no̱ó koꞌo̱n ndo̱.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Ta ndi káa mií vá veꞌe ni̱ saa̱ ndo̱ ni̱ ku̱ꞌu ndó, dinñóꞌó diꞌa kaa ndo̱ xíꞌín na̱ ndéi veꞌe ñoó: “Ná kandei va̱ꞌa ní.”
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Tá ió iin káa ña̱yuu va̱ꞌa veꞌe ñoó, dá kía̱n ná kandei va̱ꞌa ndisa na. Tído tá ko̱ó iin káa ña̱yuu va̱ꞌa ndéi ñoó, dá kía̱n nandió ko̱o ña̱ va̱ꞌa ñoó noo̱ mií vá ndó.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Ta mií veꞌe ñoó ní kandei ndó. Ta keí ndó, ta koꞌo ndó ndi ndáa mií vá ña̱ꞌa xíꞌo na noo̱ ndo̱. Chi̱ iin ta̱ kéchoon kánian ni̱ꞌí ña̱ kúú ya̱ꞌi ra. Ná dáꞌa ni tóó tuku nada̱on ndó veꞌe noo̱ kandei ndó.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ta ndi ndáa mií vá ñoo no̱ó ni̱ saa̱ ndo̱, ta ni̱ na̱tiin va̱ꞌa na ndo̱ꞌó, dá kía̱n keí ní ndó ndi kúú mií vá ña̱ chikodó ná noo̱ ndo̱,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 ta nduva̱ꞌa ndó na̱ kúꞌu̱ ndéi ñoó, dá kaa ndo̱ xíꞌín ndidaá ná: “Sa̱ ni̱ ku̱yati va kuu̱ ña̱ ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios.”
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Tído ndi ndáa mií vá ñoo no̱ó ni̱ saa̱ ndo̱, ta ko̱ ní xíin na natiin va̱ꞌa na ndo̱ꞌó, dá kía̱n kankuei ndó keí ñoo ñoó, dá kaa ndo̱:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 “Ño̱ya̱ká ñóꞌo ñoo ndo̱, ña̱ ni̱ tiin saꞌa̱ ndú, ña̱ yóꞌo kidi niꞌini ndu, dá kanaꞌá ndó ña̱ ko̱ nátaꞌan ini Ndios xiní na̱ ndo̱ꞌó. Tído kanaꞌá ndó ña̱ sa̱ ni̱ ku̱yati va kuu̱ ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios”, kaa ndo̱.
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ tá ná kasandaá kuu̱ keyíko̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu, dá kía̱n kaꞌí cháá ka̱ ví ndoꞌo na̱ ñoo ñoó o̱ du̱ú ña̱ ni̱ ndoꞌo ña̱yuu kíni ni̱ sa̱ ndei ñoo Sodoma tá sa̱ naꞌá.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 ’¡Ndaꞌí kúu ví ndo̱ꞌó, na̱ ndéi ñoo Corazín! Ta, ¡ndaꞌí kúu ví ndo̱ꞌó, na̱ ndéi ñoo Betsaida! Chi̱ tá ní kée yuꞌu̱ ña̱ náꞌano no̱ó ña̱yuu ndéi ñoo Tiro xíꞌín ñoo Sidón táto̱ꞌon ni̱ kee yuꞌu̱ ña̱ náꞌano noo̱ ndo̱ꞌó, ta kúú nda̱ sa̱ oon va ni̱ na̱ndixi ndaꞌí na̱, ta ni̱ na̱nde̱i ndaꞌí na̱ noo̱ yaa̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ na̱ndikó iní na̱ sa̱ꞌá kua̱chi ni̱ kee na, ní kúu.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Sa̱ꞌá ño̱ó tá ná kasandaá kuu̱ keyíko̱ Ndios saꞌa̱ ndidaá ña̱yuu, dá kía̱n kaꞌí ka̱ ví ndoꞌo ndoꞌó o̱ du̱ú ña̱yuu ndéi ñoo Tiro xíꞌín ñoo Sidón.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Ta ndoꞌó, na̱ ñoo Capernaum xaa̱n viti, káꞌán ndó ña̱ nda̱ induú xi̱nkuei ndó. Tído ndoꞌó kúú na̱ koꞌono niꞌini Ndios nda̱ ma̱á indayá.
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ndin oni̱ diko uxi̱ ta̱a ñoó:
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Tá ni̱ na̱ndió kuéi oni̱ diko uxi̱ ta̱a yóꞌo ni̱ ndi̱sáa̱ ra̱ noo̱ choon ni̱ saꞌa̱n ra̱, kúú kádii̱ nda̱ꞌo ini ra̱. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Miía̱n ndaa̱ kuiti ni̱ xi̱ꞌoi choon noo̱ ndo̱, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ó ña̱ꞌa ndoꞌo ndó tá ná kuei̱n nakána ndó sa̱tá koo̱, xíꞌín ti̱dóꞌo̱ma̱. Ta ni̱ xi̱ꞌo taꞌanii choon noo̱ ndo̱ ña̱ kandeé ndó xíꞌín ndidaá ndée̱ kómí ña̱ uꞌu̱, ta ni iin ña̱ꞌa o̱ kándeé kendava̱ꞌan xíꞌín ndó.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Tído ná dáꞌa ni kadii̱ téí ini ndo̱ sa̱ꞌá ña̱ seídóꞌo espíritu kini choon saꞌándá ndo̱. Diꞌa kadii̱ cháá ka̱ ini ndo̱ sa̱ꞌá ña̱ sa̱ kándodó vá kuu̱ ndo̱ noo̱ tuti Ndios nda̱ induú.
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Dá ni̱ na̱kutí Jesús xíꞌín ña̱ kádii̱ ini na̱ ni̱ kee Espíritu Ndios, dá ni̱ kaa na̱:
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 ’Ta ndidaá ña̱ꞌa ni̱ na̱ki̱ꞌo tatá Ndios no̱ó yuꞌu̱. Ta ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ náꞌá ndá yoo kúú de̱ꞌe Ndios, chi̱ iin tóꞌón dini̱ miíó tatá Ndios kúú na̱ náꞌá ñaá. Ta ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ náꞌá tatá Ndios, chi̱ iin tóꞌón dini̱ de̱ꞌe va na kúú na̱ náꞌá ñaá, xíꞌín na̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini de̱ꞌe Ndios naꞌa̱ na̱ noo̱ ―kaá na̱.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná no̱ó ta̱a xíonoo xíꞌín ná, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín sa̱va̱ꞌa mií vá ta̱a ñoó:
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ kua̱ꞌá ndava̱ꞌo profeta xíꞌín rey ni̱ kaꞌán rá koni ra̱ ña̱ xiní ndoꞌó viti, tído ko̱ ní xiní taꞌon raa̱n. Ta ni̱ kaꞌán rá kueídóꞌo ra to̱ꞌon seídóꞌo ndó viti, tído ko̱ ní seídóꞌo taꞌon raa̱n ―kaá na̱.
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi iin ta̱a dánaꞌa̱ ley, dá chi̱ kóni̱ ra̱ korndodó rá Jesús. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá:
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Dá ni̱ kaa ta̱ dánaꞌa̱ ley ñoó:
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Dá ni̱ ndukú ta̱a ñoó ndi kee ra kendaa̱ ra̱ ña̱ káꞌán mií rá. Kúú ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús:
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Dá ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá:
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Ta kúú íchi̱ ñoó ko̱noo iin ta̱ duti̱ kuaꞌa̱n ra̱. Tá ni̱ xini ra̱ kánduꞌu̱ ta̱a ni̱ ta̱rkueꞌe̱ ñoó, ta kúú ni̱ kao̱ xoo va ra ni̱ ya̱ꞌa ra kuaꞌa̱n ra̱.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Kúú ni̱ kasa̱ndaá taꞌani iin ta̱a levita kéchóon veꞌe ño̱ꞌo káꞌano kuaꞌa̱n ra̱. Tá ni̱ xini ra̱ kánduꞌu̱ ta̱a ni̱ ta̱rkueꞌe̱ ñoó, kúú ni̱ kao̱ xoo taꞌani ra ni̱ ya̱ꞌa ra kuaꞌa̱n ra̱.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Tído iin ta̱a kuendá Samaria kuaꞌa̱n taꞌani íchi̱ ñoó. Tá ni̱ xini ra̱ kánduꞌu̱ ta̱a ni̱ ta̱rkueꞌe̱ ñoó, kúú ni̱ kixian ni̱ kuꞌu̱ nda̱ꞌo ini ra̱ saꞌa̱ rá.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Ta kúú ni̱ na̱tuu yati ra noo̱ kánduꞌu̱ ro̱ón. Dá ni̱ kuei ra sití xíꞌín vino no̱ó ni̱ ta̱rkueꞌe̱ ñoó, dá ni̱ kao noo ra̱án iin dáꞌo̱n. Dá ni̱ chi̱nóo ñaá rá sata̱ burro ra̱ néꞌe ra kuaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ saa̱ ra̱ iin veꞌe noo̱ kídi̱ ña̱yuu xíka íchi̱ ñoó. Dá ni̱ sa̱ io ra̱ ni̱ sa̱ ndaa ñaá rá.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ni̱ kasa̱ndaá hora koꞌo̱n ra̱. Dá ni̱ taó rá uu̱ di̱ꞌón plata, dá ni̱ xi̱ꞌo raa̱n noo̱ satoꞌo veꞌe ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: “Kee ní ña̱ mani̱ koto ní ta̱a yóꞌo. Tá ni̱ ka̱ndaa ní cháá ka̱ di̱ꞌón mií ní ni̱ xito ní ra̱, dá tá ná nandió ko̱oi, dá nandió néꞌi di̱ꞌón ní”, kaá ra̱.
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Ta viti, ¿ndí káa iin ta̱a noo̱ ndin oni̱ ta̱a yóꞌo náꞌa̱ ña̱ miía̱n ndaa̱ ndisa ña̱yuu xi̱ꞌín rá kúú ta̱a ni̱ da̱rkueꞌe̱ ta̱ kui̱ꞌíná ñóó, káꞌán yoꞌó?
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Dá ni̱ kaa ta̱ dánaꞌa̱ ley ñoó:
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Dá ni̱ kee Jesús sá xíka na kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ saa̱ na̱ iin ñoo lóꞌo̱, ta ñoó ió iin ñáꞌa̱ naní Marta. Ta ni̱ na̱tiin va̱ꞌán Jesús veꞌán.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ta ió iin kuꞌa̱n naní María, ta ni̱ saa̱a̱n ni̱ sa̱ ko̱oán noo̱ sáꞌa̱ Jesús, ta ióa̱n seídóꞌán ña̱ dánaꞌa̱ na̱.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Tído ndíꞌi cháá ka̱ ini Marta kéeán choon ió noo̱a̱n. Dá ni̱ na̱tuu yatián noo̱ ió Jesús, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná:
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Tído iin tóꞌón vá ña̱ꞌa kía̱n ndáya̱ꞌi cháá ka̱. Ta ño̱ó kía̱n ni̱ ka̱xi María yóꞌo, ta ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ kánian ketéin noo̱ xí kueídóꞌo xi yuꞌu̱ ―kaá na̱.
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.