João 20
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ARA
1 Ta kuu̱ mií no̱ó kásáꞌá saꞌa̱ semana, kúú ni̱ kee María Magdalena kuaꞌa̱n yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi Jesús, ta iin naá cháá ii̱ vá. Tído tá ni̱ saa̱a̱n, kúú sa̱ ni̱ ku̱xoo va yuu̱ ndadí yuꞌú yái̱ ñoó.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Dá ni̱ na̱ndió ko̱oán ni̱ ka̱nkonoán kuaꞌa̱n kasto̱ꞌán xíꞌín Simón Pedro xíꞌín iin ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús, táꞌa̱n ra̱ mani̱ cháá ka̱ noo̱ ná. Tá ni̱ saa̱a̱n, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín rá:
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Dá ni̱ kee Pedro xíꞌín iin ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús kuaꞌa̱n ra̱ kande̱ꞌé rá yái̱ ñoó.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ta taxí táꞌan ra kuaꞌa̱n ra̱, tído ni̱ꞌi cháá ka̱ kuaꞌa̱n iin ka̱ ta̱a ñoó o̱ du̱ú Pedro. Sa̱ꞌá ño̱ó dinñóꞌó ka̱ mií rá ni̱ saa̱ yúꞌu̱ yái̱ ñoó.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Dá ni̱ chi̱nee noo̱ rá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá inia̱n. Ta sa̱va̱ꞌa dáꞌo̱n ni̱ sa̱ tuú yikí ko̱ño na̱ kánóo, tído ko̱ ní ku̱ꞌu taꞌon ra.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ ka̱sáa̱ Pedro. Dá ni̱ ku̱ꞌu ra, dá ni̱ xini ra̱ dáꞌo̱n ni̱ sa̱ tuú na̱ kánóo.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Tído iin ka̱ dáꞌo̱n ni̱ sa̱ yiꞌi dini̱ ná ko̱ kánóo dáó taꞌon ña xíꞌín dáꞌo̱n ni̱ sa̱ tuú na̱ ñoó. Dá chi̱ iin ka̱ va xíán ni̱ na̱tuúa̱n kánóoan.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Nda̱ daá ví, dá ni̱ ku̱ꞌu ta̱a ni̱ ka̱sáa̱ mií no̱ó ñoó. Tá ni̱ xini ra̱ ndidaá ña̱ yóꞌo, dá ni̱ ka̱ndísa ra.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Tído kóni̱ ii̱ vá kandaa̱ ini ra̱ to̱ꞌon káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios ña̱ miía̱n ndúsa̱ kánian nataki Jesús tein na̱ ni̱ xiꞌi̱.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Dá ni̱ na̱ndió kuéi ra ni̱ ndi̱sáa̱ ra̱ noo̱ ndéi dao ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Kúú ni̱ na̱ndió ko̱o María íián ndéíꞌi̱ ña̱ yuꞌú yái̱ ñoó. Ta tein ndéíꞌi̱ ña̱ íián ñoó, dá ni̱ chi̱rnee noo̱a̱n ni̱ sa̱ nde̱ꞌán ini yái̱ ñoó.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Ta kúú ni̱ xinia̱n ndéi uu̱ ángel, ta ndíxi na daꞌón kuxí kachi̱. Ta ndéi na no̱ó ni̱ sa̱ nóo yikí ko̱ño Jesús. Iin na ió xoo noo̱ ni̱ sa̱ kuu dini̱ ná, ta iin ka̱ na̱ ió xoo no̱ó ni̱ sa̱ kuu saꞌa̱ ná.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín María:
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n dión, dá ni̱ na̱ndió ko̱oán ni̱ sa̱ nde̱ꞌán chí sata̱, kúú ni̱ xinia̱n íin Jesús, tído ko̱ ní nákonia̱n ña̱ kúú ná Jesús.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán:
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Dá ni̱ kaa Jesús:
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán:
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Dá ni̱ kee María Magdalena ñoó kuaꞌa̱n kasto̱ꞌán xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ña̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱a̱n Jesús, ta ni̱ na̱kani taꞌanián xíꞌín rá sa̱ꞌá ña̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌán.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Tá ni̱ kuaá kuu̱ no̱ó kásáꞌá saꞌa̱ semana ñoó, ndadí toon yéꞌé veꞌe noo̱ ndéi ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús, dá chi̱ yuꞌú ra̱ oon ni tiin ñaá ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Ta kúú iin kuití vá ni̱ sa̱ kuíi̱n Jesús me̱ꞌí noo̱ ndéi ra ñoó. Dá ni̱ kaa na̱:
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ ndáꞌa̱ ná xíꞌín yika̱ ná noo̱ rá. Kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ra̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ ni̱ na̱taki satoꞌo yo̱.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Dá ni̱ kaa tuku Jesús:
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ tuu tachi̱ ná noo̱ ndéi ra, dá ni̱ kaa na̱:
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Tá ndi ndáa mií na̱ xíꞌo káꞌano ini ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi, ta ki̱ꞌo káꞌano taꞌani ini Ndios sa̱ꞌá kua̱chi na. Ta ndi ndáa mií na̱ ko̱ xíꞌo káꞌano ini ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi, ta ni Ndios o̱ kíꞌo káꞌano taꞌon ini sa̱ꞌá kua̱chi na ―kaá na̱.
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Ta Tomás, táꞌa̱n ra̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Dídimo, ro̱ón kúú iin ta̱a nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús, tído ko̱ ta̱ꞌón ra ió tá ni̱ naꞌa̱ noo̱ Jesús noo̱ dao ka̱ ta̱a ñoó.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín rá:
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Tá ni̱ ya̱ꞌa ona̱ kuu̱, ndéi tuku ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ini veꞌe ñoó, ta ió Tomás xíꞌín rá viti. Ta ndadí toon yéꞌé ndéi ra. Kúú iin kuití vá ni̱ sa̱ kuíi̱n Jesús me̱ꞌí noo̱ ndéi ra ñoó, dá ni̱ kaa na̱:
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Tomás:
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Dá ni̱ kaa Tomás xíꞌín ná:
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Kua̱ꞌá ka̱ ví ña̱ꞌa náꞌano ni̱ kee Jesús no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná, tído ko̱ ní táa ndiꞌi taꞌon yuꞌa̱n noo̱ tuti yóꞌo.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Tído to̱ꞌon yóꞌo kía̱n ni̱ taai, dá kandísa ndó ña̱ Jesús kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá, ta kandísa ndó ña̱ mií ná kúú de̱ꞌe Ndios. Ta tá ná kandeé iní ndo̱ ná, dá kía̱n koni ndo̱ kataki chíchí ndó saꞌa̱ mií ná.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.