João 13
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Kóni̱ iin ka̱ kuu̱ dá kasáꞌá víko̱ pascua. Ta sa̱ naꞌá vá Jesús ña̱ sa̱ ni̱ ku̱yati hora dánkoo na ñayuú yóꞌo, dá noꞌo̱ na̱ noo̱ ió tatá Ndios. Ta kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ sa̱ꞌá ta̱a ni̱ ka̱xi mií ná ñayuú yóꞌo, ta dión ni̱ kuꞌu̱ ini na̱ saꞌa̱ rá nda̱ noo̱ ndíꞌi.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Ta ndéi na sádíni na̱, ta sa̱ ni̱ da̱káꞌa̱n ña̱ uꞌu̱ nío̱ Judas Iscariote, ta̱ kúú de̱ꞌe Simón, ña̱ naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Ta náꞌá vá Jesús ña̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo tatá Ndios choon noo̱ ndáꞌa̱ ná sata̱ ndidaá kúú ña̱ꞌa, ta náꞌá taꞌani na ña̱ ni̱ kii na noo̱ Ndios, ta náꞌá taꞌani na ña̱ noꞌo̱ na̱ noo̱ ná,
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱kuíi̱n ndichi na̱, ta ni̱ di̱tá ná dáꞌo̱n kánóo sata̱ ná, ta ni̱ soꞌoni na̱ iin ka̱ dáꞌo̱n káni̱ no̱ó ti̱i na.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Ni̱ ndiꞌi daá, dá ni̱ taán ná ta̱kui̱í ini iin ti̱saꞌa̱n lóꞌo̱, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná nákata na sa̱ꞌá ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ na̱dáyaa naa̱n xíꞌín dáꞌo̱n káni̱ ndíko̱ ti̱i na ñoó.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ noo̱ ió Simón Pedro, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Dá ni̱ kaa na̱:
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Dión ni̱ kaa na̱, dá chi̱ sa̱ náꞌá vá ná ndá yoo naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa na̱ ña̱: “O̱ du̱ú ndidaá ndó ndáa vii.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱kata na saꞌa̱ ndidaá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó, dá ni̱ na̱kui̱ꞌino tuku na dáꞌo̱n ndíxi na, dá ni̱ na̱ko̱o tuku na mesa, dá ni̱ kaa na̱:
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Káꞌa̱n ndo̱ ña̱ yuꞌu̱ kúú maestro noo̱ ndo̱, ta káꞌa̱n ndo̱ ña̱ yuꞌu̱ kúú satoꞌo noo̱ ndo̱. Ta ndaa̱ va káꞌa̱n ndo̱, chi̱ ñaá kúúí.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ta viti ni̱ xini ndo̱ ni̱ na̱katai saꞌa̱ ndo̱, va̱ꞌará kúúí satoꞌo ndo̱ xíꞌín maestro ndo̱. Sa̱ꞌá ño̱ó kánian nakata ndó saꞌa̱ iin rá iin mií ndó.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Dá chi̱ ni̱ kee yuꞌu̱ dión xíꞌín ndó, dá kía̱n, táto̱ꞌon ni̱ kee yuꞌu̱ xíꞌín ndó, ki̱ꞌo dión kee ndó xíꞌín dao ka̱ na̱.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ ndáya̱ꞌi iin ta̱ kéchóon cháá ka̱ noo̱ satoꞌo ra̱. Ta ni ta̱ kuaꞌa̱n choon ko̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱ ra̱ no̱ó na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá kuaꞌa̱n ra̱.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Tá kandaa̱ ini ndo̱ ña̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó, dá kía̱n ndikáꞌán ví ndó tá ná kee ndó dión.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 ’Tído ko̱ káꞌa̱n taꞌon vei saꞌa̱ ndidaá ndó. Sa̱ náꞌá vá yuꞌu̱ ndi ndáa ndoꞌó ni̱ ka̱xii kandita xooi̱. Tído miía̱n xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios, chi̱ diꞌa kaáa̱n: “Ta̱a seí nduú pan xíꞌín yuꞌu̱ nduu ra̱ koni uꞌu̱ ñaá.”
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Ta viti yachi̱ va kasto̱ꞌin xíꞌín ndó, dá tá ni̱ kuu dión, dá kandísa ndó ña̱ yuꞌu̱ kúú na̱ daá kúúí.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndi ndáa na̱ natiin va̱ꞌa iin na̱ tandaꞌá yuꞌu̱ ko̱saa̱, no̱ón kúú na̱ natiin va̱ꞌa yuꞌu̱. Ta na̱ natiin va̱ꞌa yuꞌu̱, no̱ón kúú na̱ natiin va̱ꞌa na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ve̱ii ―kaá na̱.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Ta ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión, dá ni̱ kixia̱n ni̱ kutúú ini na̱ xiní na̱, dá ni̱ kaa na̱:
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndéꞌé táꞌan mií ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó noo̱ iin rá iin ra ndéi ra, ta ko̱ kátóni̱ ini ra̱ ndá yoo káꞌa̱n na̱ saꞌa̱.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ta mií díi̱n Jesús ió iin ta̱ xíonoo xíꞌín ná, táꞌa̱n ra̱ mani̱ cháá ka̱ noo̱ ná.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Ta no̱ó ra̱ yóꞌo ni̱ kundáꞌa̱ Simón Pedro, ña̱ ná ndato̱ꞌón rá Jesús ndá yoo kúú ta̱a naki̱ꞌo ñaá ñoó.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ta sa̱ꞌá ña̱ ió ra̱ díi̱n Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Dá ni̱ kaa Jesús:
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ seí Judas táꞌí pan ñoó, kúú ni̱ ndu̱ꞌu ña̱ uꞌu̱ ini ra̱. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Tído ni iin tóꞌón ta̱ ndéi xíꞌín ná mesa ñoó ko̱ ní kándaa̱ ini ndiva̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión xíꞌín Judas.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Chi̱ káꞌán dao ka̱ ra̱ ña̱ sa̱ꞌá ña̱ kúú rá ta̱ néꞌe va̱ꞌa di̱ꞌón, sa̱ꞌá ño̱ó ndá ndi kuu káꞌa̱n Jesús xíꞌín rá ña̱ koꞌo̱n ra̱ kuiin ra cháá ka̱ ña̱ꞌa kadíni na̱ kuendá víko̱, o ndá ndi kuu kóni̱ na̱ ña̱ koꞌo̱n ra̱ ki̱ꞌo ra di̱ꞌón no̱ó na̱ kúndaꞌí, káꞌán rá.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ seí rá táꞌí pan ñoó, dá ni̱ keta ra kuaꞌa̱n ra̱. Ta kúú sa̱ ni̱ kuaá vá kuu̱ dáá ñóó.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Tá ni̱ keta Judas kuaꞌa̱n ra̱, dá ni̱ kaa Jesús:
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Tá ná natiin Ndios ña̱ñóꞌó sa̱ꞌí, dá kía̱n koꞌo̱n taꞌani na̱ naki̱ꞌo na ña̱ñóꞌó no̱ó yuꞌu̱, ta yachi̱ va natiin yuꞌu̱ ña̱ñóꞌó kee na.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 De̱ꞌe kuálí miíi̱, nda̱dá tóó vá kooi xíꞌín ndó. Ta nandukú ndó yuꞌu̱, tído káꞌi̱n xíꞌín ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel ña̱ no̱ó koꞌi̱n, o̱ kúu taꞌon koꞌo̱n ndo̱.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Ta viti saꞌándá yuꞌu̱ iin choon sa̱á noo̱ ndo̱, ña̱ kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó, chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúꞌu̱ ini yuꞌu̱ saꞌa̱ mií ndó, ki̱ꞌo dión koo ini ndo̱ kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Ta ki̱ꞌo dión náꞌa̱ ndo̱ mií ndó ña̱ kúú ndó kuendá yuꞌu̱ tá kúꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó ―kaá na̱.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Dá ni̱ kaa Simón Pedro xíꞌín ná:
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Dá ni̱ kaa ra̱:
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá:
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.