Hebreus 11
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Dá chi̱ ña̱ kándéé iní yo̱ Ndios kóni̱ kaa ña̱ kándéé káꞌano ini yo̱ natiin yó ña̱ ndáti yó niꞌi̱ yo̱ noo̱ ná. Ta náꞌá káxí yó ña̱ natiin yóa̱n, va̱ꞌará ko̱ túuan viti.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní na̱ sáꞌano ñoo yo̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱taꞌan ini Ndios ni̱ xini ñaá ná.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Ta sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní yo̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ ini yo̱ ña̱ xíꞌín to̱ꞌon ni̱ kana yúꞌu̱ mií ná ni̱ ka̱va̱ꞌa na ñayuú yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ inio̱ ña̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa na ñayuú ndéꞌé yó viti xíꞌín ña̱ꞌa ko̱ túu.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Abel Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ doko̱ rá ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ noo̱ ná o̱ du̱ú Caín, sa̱ꞌá ño̱ó kaá tuti ii̱ Ndios ña̱ ni̱ sa̱ kuu ra iin ta̱a ndaa̱, ta kaá taꞌanian ña̱ ni̱ na̱taꞌan ini Ndios ni̱ xini na̱ ña̱ ni̱ doko̱ rá noo̱ ná. Ta va̱ꞌará ni̱ xiꞌi̱ ra̱, tído ña̱ꞌa ni̱ kee ra dánaꞌa̱ ii̱ váán noo̱ yo̱ nda̱ viti.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Enoc Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ nda̱ñóꞌó níꞌini ra ñayuú yóꞌo, chi̱ ko̱ ní xiꞌi̱ taꞌon ra, chi̱ ko̱ íin taꞌon náꞌá ndeí kuaꞌa̱n ra̱, dá chi̱ ni̱ na̱kiꞌin ñaá mií Ndios. Tído tá ko̱ ñáꞌa̱ nakiꞌin ñaá ná, kaá tuti ii̱ Ndios ña̱ sa̱ na̱taꞌan nda̱ꞌo ini na̱ sa̱ xini ñaá ná.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Dá chi̱ tá ko̱ kándeé iní yo̱ Ndios, dá kía̱n ni iin kuu̱ ta̱ꞌón o̱ nátaꞌan ini na̱ koni na̱ yó. Dá chi̱ tá kóni̱ yo̱ kaneꞌe táꞌan va̱ꞌa yó xíꞌín ná, dá kía̱n kánian kandísa ndaa̱ yo̱ ña̱ ió na̱, ta káni taꞌanian kandísa yó ña̱ miía̱n ndaa̱ kuiti kemáni̱ ná na̱ nándukú ñaá.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Noé Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ seídóꞌo ra ña̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon Ndios xíꞌín rá sa̱ꞌá iin ña̱ꞌa ko̱ xi̱ní ra̱ koo, chi̱ ni̱ ndi̱ꞌi ini ra̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa ra iin barco no̱ó ni̱ ka̱ki mií rá xíꞌín ndidaá na̱ veꞌe ra. Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní ra̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o ndidaá ka̱ ña̱yuu kúú ná ña̱yuu kíni, ta ni̱ xiꞌi̱ na̱, ta ni̱ niꞌi̱ Noé ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o va̱ꞌa ra noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní ñaá rá.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Abraham Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ seídóꞌo ra no̱ó ni̱ kaꞌa̱n Ndios tá ni̱ kana na ra̱ ña̱ kía̱n koꞌo̱n ra̱ natiin ra ñóꞌo̱, ña̱ ni̱ kaa na̱ ki̱ꞌo na noo̱ rá. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱, va̱ꞌará ko̱ náꞌá rá ndeí saa̱ ra̱.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní ra̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sa̱ io ra̱ no̱ñóꞌo̱ ni̱ kaa na̱ ki̱ꞌo na noo̱ rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo ió iin ta̱ tu̱kú, dá chi̱ ni̱ sa̱ io ra̱ veꞌe ñíi̱ kíti̱, mií rá xíꞌín de̱ꞌe ra Isaac, xíꞌín de̱ꞌe ñání ra̱ Jacob, táꞌa̱n ra̱ ni̱ na̱tiin dáó xíꞌín rá to̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo Ndios noo̱ rá.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ta ni̱ xi̱ꞌo ndeé iní ra̱, dá chi̱ ni̱ sa̱ ndati ra niꞌi̱ rá iin ka̱ va ñoo noo̱ koo ra, ña̱ kía̱n ni̱ chi̱náꞌa̱ mií Ndios saꞌa̱, ña̱ kía̱n ni̱ na̱taó mií ná, ña̱ kía̱n ni̱ ka̱va̱ꞌa mií ná.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé taꞌani iní Sara Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kasa̱ndaáa̱n ñóꞌo de̱ꞌán, va̱ꞌará o̱ kúu taꞌon kandei de̱ꞌán. Ta va̱ꞌará iin ñá sáꞌano kíán, tído ni̱ ka̱ndeé ii̱ váán ni̱ da̱kákián xi̱, dá chi̱ ni̱ ka̱ndísaán ña̱ iin na̱ ndaa̱ nda̱ꞌo kúú na̱ ni̱ xi̱ꞌo to̱ꞌon noo̱a̱n ña̱ koo de̱ꞌán.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ta dión taꞌani Abraham, va̱ꞌará sa̱ yati kuu ra̱, tído ni̱ kasa̱ndaá ra̱ kúú rá tatá no̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu táto̱ꞌon ki̱ꞌo kuaꞌa̱ kúú ti̱ñoo̱, táto̱ꞌon ki̱ꞌo kuaꞌa̱ kúú ño̱tí ndéi yúꞌu̱ ta̱ñoꞌo̱.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ta ndidaá vá ña̱yuu yóꞌo ni̱ ka̱ndeé iní na̱ Ndios nda̱ no̱ó ni̱ xiꞌi̱ na̱. Ta ko̱ ní nátiin na ña̱ ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na, tído ni̱ xini na̱ ña̱ kee na chí noo̱ xíꞌín ña̱xintóni̱ ná. Ta ni̱ ka̱ndísa ndaa̱ na̱ ña̱ dión koo, ta ni̱ kadii̱ ini na̱. Ta ni̱ na̱koni na̱ ña̱ na̱ tu̱kú vá kúú ná, na̱ xíonoo ndava̱ꞌa ñayuú yóꞌo kúú ná.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ na̱koni na̱ ña̱ kúú ná na̱ tu̱kú ñayuú yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó kándaa̱ inio̱ ña̱ iin ka̱ va ñoo ndáti na kakuu ñoo na̱.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Dá chi̱ tá ní nákani ini na̱ saꞌa̱ ñoo na̱, ña̱ ni̱ da̱nkoo na tá ni̱ ka̱nkuei na xíonoo na, dá kía̱n vati̱ ii̱ vá nandió kuéi na noꞌo̱ na̱, ní kúu.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Tído iin ka̱ ñoo ndato cháá ka̱ va ni̱ ndi̱ꞌi ini na̱ kandei na, ta ñoo ñoó kúú ñoo nákaa̱ induú. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ xíkaꞌan taꞌon noo̱ Ndios chínaní ná mií ná ña̱ kúú ná Ndios no̱ó ña̱yuu yóꞌo, dá chi̱ ni̱ kenduu na̱ iin ñoo chí induú noo̱ kandei na.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Abraham Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó kuaꞌa̱n ra̱ doko̱ rá de̱ꞌe ra Isaac táto̱ꞌon ni̱ kaa Ndios xíꞌín rá, nde̱ꞌá á kándéé káꞌano iní ñaá rá. Ta va̱ꞌará ndáti ra natiin ra ña̱ ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na noo̱ rá, tído ni̱ sa̱ io nduu ra̱ chiñóꞌo̱ ra̱ iin tóꞌón dini̱ de̱ꞌe ra,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 chi̱ diꞌa ni̱ kaa Ndios xíꞌín rá: “Xíꞌín sa̱va̱ꞌa de̱ꞌón Isaac kakuu na̱ veꞌón.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ ini Abraham ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ Ndios ña̱ dánátaki na̱ na̱ ni̱ xiꞌi̱. Ta viti ná keeá kuendá ña̱ ni̱ xiꞌi̱ va Isaac, ta ni̱ na̱taki va xi ni̱ kee Ndios, chi̱ ko̱ ní sónó taꞌon na kuu xi̱.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Isaac Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kemáni̱ rá de̱ꞌe ra Jacob xíꞌín Esaú xíꞌín to̱ꞌon va̱ꞌa, ña̱ ni̱ kaa Ndios kee na xíꞌín rá cháá ka̱ chí noo̱.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Jacob Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó tá sa̱ yati kuu ra̱ ni̱ kemáni̱ rá ndin nduú de̱ꞌe José xíꞌín to̱ꞌon va̱ꞌa. Ni̱ ndiꞌi, dá xíꞌín ndée̱ karrotí ra̱ ni̱ sa̱ tuu ra ni̱ sa̱ íi̱n ra̱, dá ni̱ kekáꞌano ra Ndios.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní José Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó tá sa̱ yati kuu ra̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon ra ndi koo kankuei na̱ ñoo Israel Egipto koꞌo̱n na̱, ta ni̱ saꞌanda ra̱ choon ndi kee na xíꞌín lásá ra̱.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní na̱ veꞌe Moisés Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó tá ni̱ kaki ra, dá ni̱ chi̱káa̱ de̱ꞌé ñaá ná oni̱ toon yoo̱, dá chi̱ luu nda̱ꞌo ni̱ sa̱ kaa ra tá ni̱ sa̱ io leé ra̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní yu̱ꞌú taꞌon na kui̱o kao na choon ni̱ saꞌanda rey Faraón ña̱ kánian kuu ndidaá takuálí yíí.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní Moisés Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní xíin ra kananí rá kakuu ra de̱ꞌe no̱ó de̱ꞌe diꞌí rey Faraón tá ni̱ ku̱yatá rá.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Diꞌa ni̱ ndukú rá ndoꞌo nío̱ rá xíꞌín na̱ ñoo ra̱, na̱ kúú ñoo Ndios, ta ko̱ ní xi̱ꞌo ra mií rá koo dii̱ tóo ra tein kua̱chi.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Dá chi̱ ni̱ na̱kani ini ra̱ ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ kee ra tá ná naki̱ꞌo ra mií rá ndoꞌo naní nío̱ rá saꞌa̱ Cristo, na̱ tandaꞌá Ndios kii dáka̱ki ñaá, o̱ du̱ú ka̱a̱n kakomí rá ña̱ kui̱ká ió no̱ó na̱ ñoo Egipto, dá chi̱ ndáti ra natiin ra ña̱ ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na noo̱ rá.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní ra̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kana ra ñoo Egipto, ta ko̱ ní yu̱ꞌú taꞌon ra, va̱ꞌará xído̱ nda̱ꞌo ini rey Faraón xiní ñaá rá. Ta ni̱ xi̱ꞌo ndeé iní ra̱, dá chi̱ kée ra táto̱ꞌon xiní ra̱ Ndios, va̱ꞌará ko̱ kándeé yó koni xíꞌín noo̱ yo̱ ná.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní ra̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ chi̱ndúꞌu̱ rá ña̱ kía̱n kekáꞌano na̱ Israel víko̱ pascua. Ta tein víko̱ pascua yóꞌo ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná keꞌi na̱ yúꞌu̱ yéꞌé ná xíꞌín nii̱ borrego, dá ná dáꞌa ni kuu de̱ꞌe no̱ó na̱ kee ángel néꞌe choon ña̱ kaꞌání de̱ꞌe no̱ó na̱ ñoo Egipto.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní na̱ Israel Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ya̱ꞌa na no̱ó Ta̱ñoꞌo̱ Kua̱ꞌá táto̱ꞌon yáꞌa na no̱ñóꞌo̱ i̱chí. Ta dión taꞌani ni̱ kaꞌán ta̱ Egipto chikaꞌanda ra̱ táto̱ꞌon ni̱ kee mií ná, tído ni̱ ka̱ndaa ra̱, dá ni̱ xiꞌi̱ ra̱.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní na̱ ñoo Israel Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó tein usa̱ kuu̱ ni̱ kao̱ noo na sata̱ náo̱ ñoo Jericó, ta kúú ni̱ ko̱on vaan.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní iin ñáꞌa̱ díkó míí naní Rahab Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní xiꞌa̱n xíꞌín dao ka̱ na̱ ñooa̱n, na̱ ko̱ ní xíin kueídóꞌo Ndios, chi̱ ni̱ na̱tiin va̱ꞌán veꞌán ta̱a Israel, táꞌa̱n ra̱ ni̱ saꞌa̱n ni̱ na̱ní ñoo Jericó ñoó.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Ndí ki̱án kaꞌa̱n cháá ka̱i̱ xíꞌín ndó sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo? Chi̱ ko̱ nónóí nakani ndiꞌii sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Gedeón, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Barac, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Sansón, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Jefté, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee David, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Samuel xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee dao ka̱ profeta,
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 chi̱ sa̱ꞌá ña̱ sa̱ ka̱ndeé iní ra̱ Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó sa̱ ka̱ndeé rá sa̱ da̱ndáki ra dao ka̱ ñoo, ta sa̱ kee ra ña̱ ndaa̱, ta sa̱ na̱tiin ra ña̱ ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na noo̱ rá, ta sa̱ ka̱ndeé rá sa̱ sadi ra̱ yúꞌu̱ ndikaꞌa,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 ta sa̱ ka̱ndeé rá sa̱ ndaꞌo ra̱ ñóꞌo̱ dee̱n kéi̱ ita̱, ta sa̱ ka̱ndeé rá sa̱ ka̱ki ra noo̱ espada. Ta va̱ꞌará ko̱ kuíí ka̱ ndée̱ rá, tído mií Ndios ni̱ xi̱ꞌo ndée̱ rá, sa̱ꞌá ño̱ó sa̱ níꞌi̱ rá ndée̱ sa̱ na̱á ra̱ xíꞌín dao ka̱ ñoo, ta sa̱ ka̱ndeé rá sa̱ taxí rá ta̱ xiní uꞌu̱ táꞌan xíꞌín rá.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱ndeé iní dao na̱ ñáꞌa̱ ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá Ndios, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱taki táꞌan na, na̱ ni̱ xiꞌi̱.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Ta dao ka̱ na̱ ni̱ kedi̱ki ndaa ñaá ta̱ kini, ta ni̱ kani ñaá rá xíꞌín chirrión, ta dao ka̱ na̱ ni̱ kató rá xíꞌín cadena, ta ni̱ sadi ñaá rá veꞌe ka̱a.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Ta dao ka̱ na̱ ni̱ saꞌání rá xíꞌín yuu̱, ta dao ka̱ na̱ ni̱ saꞌanda dao ra xíꞌín espada, ta dao ka̱ na̱ ni̱ xirndodó rá, dá ná ya̱ꞌa na kee na kua̱chi, ta dao ka̱ na̱ ni̱ saꞌání rá xíꞌín espada. Ta yóꞌo yóꞌo ni̱ xi̱onoo na, ta nda̱ ñíi̱ borrego xíꞌín ñíi̱ kíti̱ ni̱ sa̱ ndixi na. Ta ña̱yuu kúndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ sa̱ kuu na, ta sa̱ ndoꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná, ta sa̱ kendava̱ꞌa nda̱ꞌo ña̱yuu xíꞌín ná.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ta ña̱yuu ndáya̱ꞌi nda̱ꞌo noo̱ Ndios ni̱ sa̱ kuu na̱ yóꞌo, ta ko̱ kánian ni̱ꞌí ña̱yuu ñayuú yóꞌo ña̱ kandei na xíꞌín ná, ta vati̱ xía̱n daá sa̱ xi̱onoo ndava̱ꞌa na noo̱ kúú ñoꞌó i̱chí, xíꞌín noo̱ kúú yúku̱, xíꞌín noo̱ kúú káo̱, xíꞌín noo̱ kúú daꞌo̱.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ta ni̱ na̱koni Ndios ndidaá na̱ yóꞌo sa̱ꞌá ña̱ sa̱ ka̱ndeé iní ñaá ná, tído ko̱ ní nátiin na ña̱ ni̱ kaa Ndios ki̱ꞌo na noo̱ ná,
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 dá chi̱ ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ koꞌo̱n Ndios ki̱ꞌo na noo̱ ná, ta ni̱ chi̱tuu tóo ña̱ Ndios, chi̱ kóni̱ na̱ ña̱ natiin nduú yo̱ ña̱ dánkoo vii ná yó xíꞌín ña̱yuu ñoó.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.