Gálatas 2

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tá ni̱ ya̱ꞌa uxi̱ komi̱ kuia̱, dá ni̱ na̱ndió ko̱o tukui ñoo Jerusalén xíꞌín Bernabé. Ta ndáka taꞌanii Tito ni̱ saꞌi̱n.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Chi̱ mií Ndios ni̱ xi̱ꞌo ña̱ ni̱ ka̱ndaa̱ inii̱ ña̱ kánian koꞌi̱n ñoó. Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ kóni̱i̱ ña̱ naá óon choon kéei, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱kanii xíꞌín sa̱va̱ꞌa na̱ ndíta no̱ó na̱ kúú kuendá Jesús saꞌa̱ ndí ki̱án dánaꞌi̱ no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ta ni̱ na̱taꞌan va ini na̱, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kéndúsa̱ na̱ ña̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ Tito, ta̱ ni̱ sa̱ ió dáó xíꞌíín, va̱ꞌará kúú rá iin ta̱a griego.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ta ni̱ ku̱ꞌu de̱ꞌé taꞌani dao ra̱ kaá kúú kuendá Jesús tein nduꞌu̱ kana̱ní ñaá rá, ná kande̱ꞌá ndí ki̱án kée ndu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ka̱nkuei xoo ndu ti̱xi ndáꞌa̱ ley Moisés sa̱ꞌá ña̱ ndíta ndu xíꞌín Cristo Jesús. Chi̱ kóni̱ ra̱ ña̱ kañoꞌo i̱í ndú ti̱xi ndáꞌa̱ ley Moisés.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Tído ni lúꞌu̱ ví ko̱ ní sónó nduꞌu̱ noo̱ rá ña̱ kee ndu ña̱ kóni̱ ra̱, dá kía̱n ná kandita ndaa̱ ii̱ ní ndó no̱ó to̱ꞌon ndaa̱ ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Tído ni iin ka̱ to̱ꞌon sa̱á ko̱ ní kaꞌa̱n na̱ ndíta no̱ó na̱ kúú kuendá Jesús xíꞌíi̱n. Ta̱a ndáya̱ꞌi kúú ná, tído ko̱ néꞌe ta̱ndíni, dá chi̱ ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ máni̱ cháá ka̱ noo̱ Ndios o̱ du̱ú dao ka̱ na̱. Iin nóó vá kúú ndidaá ña̱yuu noo̱ Ndios.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Ta diꞌa ni̱ na̱koni va na ña̱ mií Ndios ni̱ xi̱ꞌo choon no̱ói̱ ña̱ dánaꞌi̱ no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xi̱ꞌo Ndios choon noo̱ Pedro ña̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa yóꞌo no̱ó na̱ Israel.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Ta mií Ndios, na̱ ni̱ ka̱xi Pedro ña̱ kaneꞌe na to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús dánaꞌa̱ no̱ó na̱ Israel, no̱ón taꞌani kúú na̱ ni̱ ka̱xi yuꞌu̱ ña̱ kaneꞌi to̱ꞌon va̱ꞌa yóꞌo dánaꞌi̱ no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Ta ni̱ na̱koni Jacobo xíꞌín Cefas xíꞌín Juan, táꞌa̱n na̱ ndíta no̱ó na̱ kúú kuendá Jesús, ña̱ miía̱n ndaa̱ kuiti Ndios ni̱ xi̱ꞌo choon yóꞌo noo̱í, chi̱ ni̱ tiin na ndáꞌí, xíꞌín ndáꞌa̱ Bernabé, ña̱ náꞌa̱ ña̱ iin ni̱ nduu ndu xíꞌín ná. Ta ni̱ ka̱ndo̱o ndu xíꞌín ná ña̱ koꞌo̱n ndu̱ dánaꞌa̱ ndu̱ no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, ta mií ná koꞌo̱n dánaꞌa̱ tein na̱ Israel.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Sa̱va̱ꞌa ña̱ ni̱ xika̱ na̱ no̱ó ndu̱ kíán ña̱ ná dáꞌa ni nandodó ndu̱ chindeé ndú na̱ kúndaꞌí ndéi ñoo Jerusalén. Ta sa̱ ño̱ó kúú váán ndíꞌi inii̱ keei.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Tído tá ni̱ ka̱sáa̱ Pedro ñoo Antioquía, dá ni̱ da̱náni yuꞌu̱ na̱, dá chi̱ ña̱ ni̱ kee na ñoó kúú iin ña̱ ko̱ váꞌa noo̱ Ndios.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Chi̱ tá ko̱ ñáꞌa̱ kasaa̱ dao ta̱a ni̱ ta̱ndaꞌá Jacobo, dá ni̱ sa̱sáꞌan Pedro xíꞌín na̱ ko̱ kúú na̱ Israel. Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ ka̱sáa̱ ta̱a ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá kúxoo va Pedro no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel. Ta kúú ko̱ ní sásáꞌan ka̱ na̱ xíꞌín ná, chi̱ yuꞌú na̱ kée ra̱ káꞌa̱n ña̱ miía̱n ndúsa̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ndidaá ta̱a kúú kuendá Jesús.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee na dión, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ku̱xoo taꞌani dao ka̱ na̱ Israel kuendá Jesús. Ta nda̱ Bernabé ni̱ kee taꞌani dión, chi̱ ni̱ ku̱xoo taꞌani na táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kee dao ka̱ ta̱ uu̱ noo̱ ñoó.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Tá ni̱ xini yuꞌu̱ ña̱ ko̱ kéndúsáꞌano na táto̱ꞌon ki̱ꞌo dándáki to̱ꞌon ndaa̱ ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ Jesús, dá ni̱ kaai̱ xíꞌín Pedro noo̱ ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús ni̱ na̱taka ñoó: “Mií ní kúú iin ta̱a Israel, tído kée ní táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, ta ko̱ nákaa̱ ka̱ ní ti̱xi ndáꞌa̱ ley na̱ Israel. Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿ndiva̱ꞌa kéndúsa̱ ní xíꞌín na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ña̱ kee na choon saꞌándá ley na̱ Israel, tá dáá?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 “Mií yó kúú na̱ Israel, chi̱ ni̱ kakió ñoo Israel. Ta ko̱ kúú yó ña̱yuu tu̱kú yáꞌa kée kua̱chi noo̱ ley yo̱.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Ta náꞌá yó ña̱ ni iin tóꞌón ña̱yuu o̱ kúu kando̱o vii noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kée na choon saꞌándá ley Moisés, chi̱ sa̱va̱ꞌa sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní na̱ Jesucristo, sa̱ꞌá ño̱ó kándo̱o vii ná noo̱ Ndios. Chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kándísa yó Jesucristo, sa̱ꞌá ño̱ó kándo̱o vii yo̱ noo̱ Ndios. Ta kíán sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní yo̱ iin tóꞌón dini̱ Jesucristo va, ta o̱ du̱ú sa̱ꞌá ña̱ kée yó choon saꞌándá ley. Chi̱ ni iin tóꞌón ña̱yuu o̱ kúu kando̱o vii noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kée na choon saꞌándá ley.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 “Ta sa̱ꞌá ña̱ ndúkú yó kando̱o vii yo̱ noo̱ Ndios sa̱va̱ꞌa sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní yo̱ Jesucristo, sa̱ꞌá ño̱ó káꞌa̱n dao ña̱yuu ña̱ kúú yó ña̱yuu kómí kua̱chi. Ta, ¿á ña̱ yóꞌo kóni̱ kaa ña̱ Jesucristo kúú na̱ xíꞌo ña̱ ya̱ꞌa yó kee yó kua̱chi? Ko̱ó, ko̱ ta̱ꞌón dión kíán.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Dá chi̱ tá ni̱ na̱ndió kuéi tuku yó kándéé iní yo̱ ley, táꞌa̱n ña̱ ni̱ da̱nkoo yó, dá kía̱n kakuu ii̱ vá yó ña̱yuu kómí kua̱chi noo̱ Ndios.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 “Sa̱ ni̱ xiꞌi̱ va yuꞌu̱ noo̱ ley Moisés, chi̱ ko̱ kándéé ka̱ iníi̱ ña̱ dáka̱ki ñaá. Ta ni̱ na̱taki yuꞌu̱ no̱ó ña̱ kóni̱ Ndios.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ta viti kíán kékuendái̱ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ nduúi̱ xíꞌín Jesucristo ndi̱ka cruz. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ta̱kí ka̱ yuꞌu̱ no̱ó ña̱ kóni̱ miíí. Nda̱ Cristo va kúú na̱ nákaa̱ níma̱í dándáki na yuꞌu̱ viti. Ta ndidaá ña̱ kéei viti, kúú ña̱ kéei sa̱ꞌá ña̱ kándéé iníi̱ Jesucristo, na̱ kúú de̱ꞌe Ndios, na̱ kúꞌu̱ ini sa̱ꞌí, ta ni̱ na̱ki̱ꞌo na mií ná ña̱ ni̱ xiꞌi̱ na̱ sa̱ꞌí.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Ta ni iin kuu̱ ta̱ꞌón o̱ dánkoo yuꞌu̱ ña̱ mani̱ ni̱ kee Ndios sa̱ꞌí. Dá chi̱ tá ná kando̱o vii yo̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kée yó choon saꞌándá ley, dá kía̱n ni̱ naá óon va ña̱ ni̱ kee Cristo Jesús ni̱ xiꞌi̱ na̱ ndi̱ka cruz saꞌa̱ yo̱, ní kúu.”
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.