Atos 4

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ndíta ii̱ vá ná káꞌa̱n na̱ xíꞌín ña̱yuu ñoó, kúú ni̱ ka̱sáa̱ ta̱ duti̱, xíꞌín ta̱ saꞌándá choon no̱ó ra̱ ndaá veꞌe ño̱ꞌo ñoó, xíꞌín ta̱ saduceo.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Ta káryíí rá xíꞌín Pedro xíꞌín Juan chi̱ dánaꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu ñoó ña̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ na̱taki Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó nataki taꞌani ña̱yuu ni̱ xiꞌi̱.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Dá ni̱ tiin ñaá rá néꞌe ra ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ sadi ra̱ veꞌe ka̱a. Ñoó ni̱ sa̱ ñoꞌo na nda̱ ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, chi̱ sa̱ ni̱ ini va kíán.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Tído kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ seídóꞌo to̱ꞌon ni̱ da̱náꞌa̱ Pedro saꞌa̱ Jesús, ta kúú ni̱ ka̱ndísa naa̱n. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndu̱kuaꞌa̱ cháá ka̱ ña̱yuu kúú kuendá Jesús, ta ni̱ kasa̱ndaá na̱ kúú ná táto̱ꞌon oꞌo̱n mil ta̱a.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá ni̱ na̱taka ta̱a néꞌe choon no̱ó na̱ Israel ñoo Jerusalén, xíꞌín ta̱ sáꞌano, xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley,
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 xíꞌín ta̱ duti̱ kúú no̱ó naní Anás, xíꞌín Caifás, xíꞌín Juan, xíꞌín Alejandro, xíꞌín dao táꞌan ta̱ duti̱ ñoó.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ taó rá Pedro xíꞌín Juan veꞌe ka̱a, ta ndáka ñaá rá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ chi̱kata ra me̱ꞌí noo̱ ndéi ta̱ néꞌe choon ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá, ta kaá ra̱:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Kúú ni̱ na̱kutí Pedro xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios, dá ni̱ kaa na̱:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 mií ní kúú na̱ ndáto̱ꞌón nduꞌu̱ sa̱ꞌá ña̱ va̱ꞌa ni̱ kee ndu xíꞌín ta̱a ni̱ sa̱ kúꞌu̱ yóꞌo, xíꞌín saꞌa̱ ndi ni̱ kuu ni̱ ndu̱va̱ꞌa ra.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Sa̱ꞌá ño̱ó kanaꞌá ní, xíꞌín ndidaá kúú na̱ ñoo Israel ña̱ xíꞌín kuu̱ Jesucristo, na̱ ñoo Nazaret, na̱ ni̱ chi̱rkaa ní ndi̱ka cruz, na̱ ni̱ da̱nátaki Ndios, no̱ón vá kúú na̱ ni̱ kedaá, dá ni̱ ndu̱va̱ꞌa ta̱a íin noo̱ ní yóꞌo.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Ta Jesús kúú táto̱ꞌon ki̱ꞌo iin yuu̱, ta ni̱ ka̱ñóꞌó ñaá ndoꞌó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée ta̱ kava̱ꞌa veꞌe. Tído ni̱ kasa̱ndaá na̱ kakuu na yu̱ú tito̱.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Ta ko̱ó ka̱ iin ka̱ na̱ kándéé dáka̱ki yó, dá chi̱ ko̱ ní xíꞌo Ndios choon noo̱ ni iin ka̱ na̱ ió ñayuú yóꞌo ña̱ dáka̱ki na yó ―kaá Pedro xíꞌín rá.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Tá ni̱ xini ta̱ néꞌe choon ñoó ña̱ ko̱ yu̱ꞌú Pedro xíꞌín Juan kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ Jesús, kúú ni̱ naá iní ra̱, chi̱ náꞌá rá ña̱ kúú ná ta̱a ko̱ ní dákuáꞌa, ta kúú ná ta̱a oon. Ta ni̱ na̱koni ñaá rá ña̱ ni̱ sa̱ xi̱onoo na xíꞌín Jesús.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ta ni̱ xini taꞌani ra ña̱ íin ndichi ta̱a ni̱ ndu̱va̱ꞌa ñoó noo̱ rá, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kúu taꞌon ketóꞌón ñaá rá.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná keta tóo Pedro xíꞌín Juan sata̱ véꞌe. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón kueꞌé ra̱ ndéi ra,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 ta kaá ra̱:
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Sa̱ꞌá ño̱ó ná dáyu̱ꞌú yo̱ rá, dá ná dáꞌa ka̱ ni kanoo ra kasto̱ꞌon ra xíꞌín ña̱yuu saꞌa̱ Jesús, dá kía̱n ná o̱ náka̱ꞌani cháá ka̱ to̱ꞌon saꞌa̱ Jesús no̱ó ña̱yuu ñoo yo̱ ―kaá ra̱.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Dá ni̱ kana ñaá rá. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon noo̱ ná ña̱ ná dáꞌa ka̱ ní kaꞌa̱n na̱, ta dánaꞌa̱ na̱ saꞌa̱ Jesús.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín Juan xíꞌín rá:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Chi̱ o̱ kúu taꞌon dánkoo nduꞌu̱ ña̱ kaꞌa̱n ndu̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini ndu̱, xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ ni̱ seídóꞌo ndu.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kee ra tata̱ dáyu̱ꞌú ñaá rá, dá ni̱ da̱yáa̱ ñaá rá, dá chi̱ ko̱ ní niꞌi̱ rá nda̱ saꞌa̱ dándóꞌo ra nío̱ ná, chi̱ ndidaá kúú na̱ ñoo ñoó kékáꞌano na Ndios sa̱ꞌá ña̱ ndato ni̱ kee na.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ta̱a ni̱ sa̱ kúꞌu̱ saꞌa̱ ñoó, uu̱ diko cháá ka̱ kuia̱ ió ra̱ tá ni̱ ndu̱va̱ꞌa ra ni̱ kee Ndios.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱yáa̱ ñaá rá, dá ni̱ saꞌa̱n na̱ noo̱ ndéi dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús. Ta ni̱ na̱kani na xíꞌín ná ndidaá kúú ña̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ sáꞌano.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ to̱ꞌon ni̱ kaa ta̱ néꞌe choon ñoó, kúú ndidaá kúú ná ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n xíꞌín Ndios, ta kaá na̱:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Ta xíꞌín yúꞌu̱ David, na̱ sa̱ ke̱chóon noo̱ ní, ni̱ kaꞌa̱n ní diꞌa:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Chi̱ ni̱ ndi̱tútí ta̱ kúú rey dándáki ñayuú yóꞌo, xíꞌín ta̱ néꞌe choon,
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Ta miía̱n ndaa̱ dión ni̱ kuu ñoo yóꞌo viti, chi̱ ni̱ na̱kiꞌin táꞌan Herodes xíꞌín Poncio Pilato, xíꞌín ta̱ tu̱kú, xíꞌín na̱ Israel. Dá ni̱ nda̱kuei na ni̱ na̱á na̱ xíꞌín de̱ꞌe ii̱ ní Jesús, na̱ ni̱ kaa ní.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Dá chi̱ ki̱ꞌo dión ni̱ chi̱kaa̱ ini mií ní koo nda̱ mií saꞌa̱, ta dión ni̱ kee ní.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Sa̱ꞌá ño̱ó, satoꞌo ndu̱ Ndios, sa̱ náꞌá ní ña̱ káꞌa̱n ta̱ néꞌe choon kendava̱ꞌa ra xíꞌín nduꞌu̱. Sa̱ꞌá ño̱ó kee ní ña̱ mani̱ ki̱ꞌo ní ndée̱ nduꞌu̱, na̱ kúú na̱ kéchóon noo̱ ní, dá ná o̱ yu̱ꞌú nduꞌu̱ kaꞌa̱n ndu̱ saꞌa̱ to̱ꞌon ní.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Ta xíꞌín ndáꞌa̱ mií ní nduva̱ꞌa ní na̱ kúꞌu̱. Ta kee ní ña̱ꞌa náꞌano xíꞌín ña̱ꞌa ndato xíꞌín kuu̱ de̱ꞌe ii̱ ní Jesús.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, ta kúú ni̱ ta̱an noo̱ ndéi na ñoó. Ta kúú ndidaá ná ni̱ na̱kutí xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios. Ta ko̱ ní yu̱ꞌú na̱ kaꞌa̱n na̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa Ndios.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Iin tóꞌón vá ni̱ sa̱ kuu ña̱xintóni̱ ndidaá kúú na̱ kúú kuendá Jesús, ta iin tóꞌón ni̱ sa̱ kuu nío̱ ná. Ta ni iin tóꞌón ná ko̱ káꞌa̱n ña̱ ña̱ꞌa mií ná kía̱n kómí ná, chi̱ ña̱ꞌa ndiꞌi va na kíán, kaá na̱.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ta xíꞌín ndée̱ xíꞌo Ndios ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ kúú apóstol no̱ó ña̱yuu, chi̱ xíꞌo ndaa̱ na̱ kuendá ña̱ miía̱n ndaa̱ kuiti ni̱ na̱taki satoꞌo yo̱ Jesús. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱ mani̱ sa̱ chindeé Ndios ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús,
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 sa̱ꞌá ño̱ó ni iin tóꞌón taꞌon ña̱ꞌa ko̱ ní sá kámani̱ noo̱ ni iin na. Dá chi̱ ndidaá kúú na̱ ió ñóꞌo̱, xíꞌín na̱ ió veꞌe ni̱ sa̱ di̱kó náa̱n, ta néꞌe na di̱ꞌón ni̱ niꞌi̱ ná sa̱ꞌán ni̱ saa̱ na̱,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ta ni̱ xi̱ꞌo naa̱n noo̱ apóstol, dá ni̱ xi̱ꞌo na cháá cháá di̱ꞌón ñoó noo̱ iin rá iin ña̱yuu táto̱ꞌon ki̱ꞌo xínñóꞌó náa̱n.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ta dión taꞌani ni̱ kee iin ta̱a naní José, táꞌa̱n ra̱ ni̱ chi̱naní na̱ kúú apóstol Bernabé. Kuu̱ yóꞌo kóni̱ kaa ta̱a xíꞌo ta̱ndeé iní. Ta ta̱a yóꞌo kúú iin ta̱a ni̱ kii tein na̱ veꞌe Leví. Ta kúú rá ta̱ kuendá Chipre.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Chi̱ ni̱ di̱kó rá iin ñóꞌo̱ kómí rá. Dá néꞌe ra di̱ꞌón ñoó ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ xi̱ꞌo raa̱n no̱ó na̱ kúú apóstol ñoó.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.