Atos 25

Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dá ni̱ na̱tiin Festo choon kakuu ra ta̱ néꞌe choon káꞌano. Dá tá ni̱ ya̱ꞌa oni̱ kuu̱, dá ni̱ keta ra ñoo Cesarea ñoó kuaꞌa̱n ra̱ ñoo Jerusalén.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Tá ni̱ saa̱ ra̱ ñoó, dá ni̱ na̱tuu yati ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱a néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá káꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ Pablo noo̱ Festo.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Dá ni̱ xika̱ ra̱ ña̱ mani̱ noo̱ Festo ña̱ ná tandaꞌá rá Pablo kii na ñoo Jerusalén. Ta ña̱ yóꞌo ni̱ xika̱ ra̱ chi̱ sa̱ ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé ra̱ ña̱ kaꞌání rá Pablo íchi̱.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Dá ni̱ kaa Festo:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Sa̱ꞌá ño̱ó ná koꞌo̱n dao ta̱a kúú kuendá mií ndó xíꞌín yuꞌu̱ ñoo Cesarea. Tá ió iin ña̱ꞌa ni̱ ya̱ꞌa ra ni̱ kee ra, dá kía̱n kuu kaꞌa̱n kua̱chi ndó saꞌa̱ rá ñoó.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Dá ni̱ ka̱ndo̱o Festo ni̱ sa̱ io ra̱ ñoo Jerusalén xíꞌín ta̱a ñoó táto̱ꞌon ona̱ o uxi̱ kuu̱. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá ñoo Cesarea. Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ na̱ko̱o ra noo̱ téi̱ noo̱ koo ra kaꞌanda ra̱ choon. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná koꞌo̱n ra̱ kuaka ra Pablo kasaa̱ na̱.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Tá ni̱ saa̱ Pablo ni̱ sa̱ kuíi̱n na̱ noo̱ ió ra̱, dá ni̱ na̱tuu yati ta̱ Israel, táꞌa̱n ra̱ ni̱ kii ñoo Jerusalén. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá dákuío ra Pablo kua̱ꞌá nda̱ꞌo kua̱chi kini. Tído ko̱ ní niꞌi̱ taꞌon ra ndi kee ra, dá kando̱o ndaa̱ ña̱ káꞌa̱n ra̱.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Dá ni̱ ka̱sáꞌá Pablo chindeé ná mií ná, ta kaá na̱:
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Tído kóni̱ Festo kando̱o va̱ꞌa ra no̱ó ta̱ Israel. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ nda̱to̱ꞌón rá Pablo:
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Dá ni̱ kaa Pablo:
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Chi̱ tá ní ya̱ꞌi keei iin kua̱chi kini, ña̱ kánian kuui̱, dá kía̱n iói̱ ña̱ kuui̱ sa̱ꞌán. Tído ni iin tóꞌón kua̱chi, ña̱ dákuío ta̱a yóꞌo yuꞌu̱, ko̱ kúú ña̱ ndaa̱, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ íin taꞌon kuu naki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ndáꞌa̱ rá. Sa̱ꞌá ño̱ó xíka̱i̱ noo̱ ní ña̱ va̱ꞌa ka̱ mií César ná keyíko̱ sa̱ꞌí ―kaá Pablo.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ nda̱tóꞌón Festo xíꞌín ta̱a káꞌa̱n niꞌini noo̱ rá, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Pablo:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Dá tá ni̱ ya̱ꞌa cháá kuu̱ ñoó, dá ni̱ ka̱sáa̱ iin rey naní Agripa xíꞌín ñadiꞌí ra̱ naní Berenice ñoo Cesarea, chi̱ ni̱ ka̱sáa̱ ra̱ kaꞌa̱n ra̱ ndisáꞌán xíꞌín Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ta sa̱ꞌá ña̱ ni̱ sa̱ ndei na kuaꞌa̱ vá kuu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱kani Festo xíꞌín rey ñoó sa̱ꞌá ña̱ ndóꞌo Pablo, ta kaá ra̱:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Dá tá ni̱ saꞌi̱n ñoo Jerusalén, dá ni̱ kaꞌa̱n kua̱chi ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ sáꞌano no̱ó na̱ Israel sa̱ꞌá ta̱a ñoó, ta ni̱ xika̱ ra̱ ña̱ ná kaꞌandai̱ choon ña̱ ná kuu ra̱.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Dá ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín rá ña̱ ko̱ óon taꞌon kaꞌání ta̱a néꞌe choon romano iin ta̱a tá ko̱ ñáꞌa̱ ná kuita na̱ káꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ rá noo̱ rá, dá kía̱n kuu chindeé rá mií rá no̱ó kua̱chi dákuío ñaá ná, ni̱ kaai̱ xíꞌín rá.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Sa̱ꞌá ño̱ó tá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱ Israel ñoo yóꞌo, ta ko̱ ní sá ndati taꞌon yuꞌu̱, chi̱ tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, kúú ni̱ na̱ko̱oi noo̱ téi̱ kaꞌandai̱ choon. Dá ni̱ saꞌandai̱ choon ña̱ ná koꞌo̱n ra̱ kuaka ra ta̱a naní Pablo ñoó kasaa̱ ra̱ noo̱í.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Dá ni̱ na̱kui̱ta ta̱ Israel káꞌa̱n kua̱chi ra sa̱ꞌá ta̱a ñoó. Tído ko̱ ní káꞌa̱n taꞌon ra táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndáti yuꞌu̱ chinóo kua̱chi ñaá rá.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Chi̱ sa̱va̱ꞌa ña̱ káꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ kúú ley mií rá. Ta káꞌa̱n taꞌani ra saꞌa̱ iin ta̱a naní Jesús, iin ra̱ ni̱ xiꞌi̱, tído Pablo kúú ra̱ kaá ña̱ takí va Jesús ñoó.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní niꞌi̱ taꞌon yuꞌu̱ ndi koo keyíko̱i̱ sa̱ꞌá ta̱a ñoó, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ nda̱to̱ꞌín ra̱, nde̱ꞌá á kándía ra koꞌo̱n ra̱ ñoo Jerusalén keyíko̱i̱ saꞌa̱ rá sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo, ni̱ kaai̱ xíꞌín rá.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Tído ni̱ xika̱ ra̱ ña̱ mií César Augusto ná keyíko̱ saꞌa̱ rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌandai̱ choon ña̱ ná kakaa̱ ii̱ rá veꞌe ka̱a nda̱ ná kasandaá kuu̱ tandaꞌí ra̱ koꞌo̱n ra̱ noo̱ César ñoó ―kaá Festo xíꞌín rey Agripa.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Dá ni̱ kaa rey Agripa xíꞌín Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ ka̱sáa̱ rey Agripa xíꞌín ñadiꞌí ra̱ naní Berenice veꞌe noo̱ saꞌándá Festo choon, ta ndíxi na dáꞌo̱n táyíí ndáa. Dá ni̱ ku̱ꞌu ra ini veꞌe xíꞌín ndidaá ta̱a dándáki soldado, xíꞌín ndidaá ta̱a ndáya̱ꞌi ñoo Cesarea. Dá ni̱ saꞌanda Festo choon ña̱ ná koꞌo̱n ra̱ kuaka ra Pablo kasaa̱ na̱ noo̱ rá.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Dá ni̱ kaa ra̱:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Tído ni iin tóꞌón ña̱ kini ko̱ ní nániꞌi̱ yuꞌu̱ ni̱ kee ra ña̱ kánian kuu ra̱. Tído ni̱ xika̱ mií rá ña̱ César Augusto keyíko̱ saꞌa̱ rá. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ chi̱kaa̱ inii̱ ña̱ tandaꞌí ra̱ koꞌo̱n ra̱.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Tído ko̱ níꞌi̱ taꞌon yuꞌu̱ ndí ki̱án taai sa̱ꞌá ta̱a yóꞌo koꞌa̱n no̱ó na̱ kúú satoꞌo yo̱ César. Sa̱ꞌá ño̱ó chíkani yuꞌu̱ ra̱ noo̱ ndidaá mií ní, na̱ ndéi yóꞌo, xíꞌín noo̱ mií ní, rey Agripa, dá ndato̱ꞌón va̱ꞌa ní ra̱, dá naniꞌi̱ yuꞌu̱ ndí ki̱án kúú kua̱chi ra chinóoi noo̱ tuti ñoó.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Chi̱ ko̱ váꞌa taꞌon keei tá ná tandaꞌí iin ta̱a nákaa̱ veꞌe ka̱a koꞌo̱n ra̱ no̱ó ta̱ néꞌe choon káꞌano xía̱n nani ko̱ó kua̱chi ra̱ koꞌo̱n xíꞌín rá ―kaá ra̱.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.