Atos 24
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Dá tá ni̱ ya̱ꞌa oꞌo̱n kuu̱, dá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱ duti̱ kúú no̱ó naní Ananías ñoo Cesarea ñoó xíꞌín dao ka̱ ta̱ sáꞌano Israel, xíꞌín iin ta̱a ti̱ꞌa kaꞌa̱n naní Tértulo. Dá ni̱ sa̱ kui̱ta ra no̱ó ta̱ néꞌe choon káꞌano ñoó kaꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ Pablo.
1 Cinco dias depois o Grande Sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns líderes do povo e com um advogado chamado Tértulo. Eles se apresentaram ao governador Félix para fazer acusações contra Paulo.
2 Dá tá ni̱ kana ra Pablo ni̱ saa̱ na̱, dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n kua̱chi ta̱ naní Tértulo ñoó saꞌa̱ ná no̱ó ta̱ néꞌe choon ñoó, ta kaá ra̱:
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo começou a acusação, dizendo: — Excelentíssimo Senhor Governador, o seu governo nos tem trazido um longo tempo de paz, e graças à sua sábia administração muitas reformas necessárias estão sendo feitas para o bem deste povo.
3 Chi̱ iin na̱ káꞌano kúú mií ní, Félix, ta daá kuití vá náki̱ꞌo nduꞌu̱ ndivéꞌe noo̱ ní saꞌa̱ ndidaá ña̱ va̱ꞌa kée ní xíꞌín ndú ndeí kúú míí vá.
3 Somos muito agradecidos por tudo aquilo que temos recebido em todas as ocasiões e em todos os lugares.
4 Tído ko̱ kóni̱ ndu̱ kandaa ndu̱ cháá ka̱ tiempo ní, sa̱ꞌá ño̱ó seí ndaꞌí ndu̱ noo̱ ní ña̱ kueídóꞌo ní yuꞌu̱ iin tóó víꞌí sa̱ꞌá ña̱ kúú ní iin ta̱a va̱ꞌa ini.
4 Mas não quero tomar muito do seu tempo e por isso peço que tenha a bondade de nos escutar apenas um pouco mais.
5 Ni̱ na̱níꞌi̱ ndú ña̱ ta̱a yóꞌo kúú táto̱ꞌon iin kueꞌe̱ nákaa̱ ñoo nduꞌu̱, chi̱ xíonoo ra saꞌándá táꞌan ra na̱ Israel ndéi iin níí kúú ñayuú. Ta ta̱a yóꞌo taꞌani kúú ra̱ íin noo̱ saꞌándá choon no̱ó ra̱ kúú kuendá ta̱ nazareno.
5 Nós achamos, de fato, que este homem é uma peste. Ele provoca desordens entre os judeus do mundo inteiro e é também o líder do partido dos nazarenos.
6 Ta ni̱ kaꞌán rá ña̱ ku̱ꞌu ra koni xíxi ra veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ndu. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ tiin ñaá nduꞌu̱, ta kuaꞌa̱n ndu̱ keyíko̱ ndu̱ saꞌa̱ rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo dándáki ley ndu̱.
6 Além disso tentou profanar o Templo, e então nós o prendemos. Nós íamos julgá-lo de acordo com a nossa Lei ,
7 Tído ni̱ ka̱sáa̱ ta̱a dándáki soldado naní Lisias xíꞌín kua̱ꞌá nda̱ꞌo soldado ra̱, ta ni̱ xi̱o ndaa ñaá rá ndáꞌa̱ nduꞌu̱.
7 mas o comandante Lísias veio e o tirou de nós à força.
8 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kii na̱ káꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ Pablo noo̱ mií ní. Sa̱ꞌá ño̱ó ndéi ndu yóꞌo viti. Tá ndato̱ꞌón mií ní ra̱, dá kandaa̱ va̱ꞌa ini ní ña̱ ndaa̱ va kía̱n káꞌa̱n ndu̱ saꞌa̱ rá ―kaá ra̱.
8 Aí o próprio Lísias mandou que os acusadores viessem até aqui e fizessem a acusação diante do senhor. Se o senhor fizer perguntas a este homem, ele mesmo confirmará todas as acusações que estamos fazendo contra ele.
9 Ta ni̱ kaꞌa̱n taꞌani ndidaá ka̱ ta̱ Israel ndéi ñoó ña̱ ki̱ꞌo dión kíán.
9 Então os judeus concordaram, dizendo que tudo era verdade.
10 Dá ni̱ da̱kúu ta̱ néꞌe choon káꞌano ñoó ndáꞌa̱ rá noo̱ Pablo, dá ná kaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kaa na̱:
10 O Governador fez sinal para que Paulo falasse. Então ele disse: — Eu sei que há muitos anos o senhor é juiz do povo judeu e por isso eu me sinto à vontade para fazer a minha defesa na sua presença.
11 Ta kuu va ndato̱ꞌón ní dao ka̱ ña̱yuu, dá ná kandaa̱ va̱ꞌa ini ní ña̱ sa̱ io uxi̱ uu̱ kuu̱ ni̱ saꞌi̱n ñoo Jerusalén ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌi Ndios.
11 Como o senhor mesmo pode comprovar, faz apenas doze dias que fui a Jerusalém para adorar a Deus.
12 Ta ko̱ ní nátiin na yuꞌu̱ chídáó táꞌin xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ndu. Ta ni ko̱ ní nátiin na yuꞌu̱ nákaa̱i̱ dána̱á táꞌin ña̱yuu ini ni iin veꞌe noo̱ nátaka na̱, ta ni iin ka̱ xíán ñoo Jerusalén.
12 Os judeus não me viram discutindo com ninguém nos pátios do Templo, nem agitando o povo nas suas sinagogas ou em qualquer outro lugar da cidade.
13 Ta o̱ kúu taꞌon kendaa̱ ra̱ ña̱ káꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ yúꞌu̱ viti.
13 E eles não podem provar nenhuma das acusações que agora estão fazendo contra mim.
14 ’Tído yóꞌo kásto̱ꞌin xíꞌín ní ña̱ yuꞌu̱ kúú na̱ xíka íchi̱ Jesús, táꞌa̱n ña̱ chínaní ta̱a yóꞌo kúú ña̱ ko̱ váꞌa. Ta ki̱ꞌo dión ndáño̱ꞌo yuꞌu̱ Ndios, na̱ ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo na̱ veꞌi ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá, chi̱ kándísa yuꞌu̱ ndidaá kúú choon saꞌándá ley xíꞌín ña̱ ni̱ taa profeta nda̱ rá sa̱ naꞌá.
14 Porém uma coisa confesso ao senhor: eu sigo o Caminho que os judeus dizem ser falso; mas é desse modo que sirvo ao Deus dos nossos antepassados. Creio em tudo o que está escrito na Lei de Moisés e nos livros dos Profetas .
15 Chi̱ ió ta̱ndeé iní yuꞌu̱ ña̱ kee Ndios ña̱ ni̱ kaa na̱ kee na, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ió taꞌani ta̱ndeé iní no̱ó ta̱a yóꞌo. Chi̱ kándísa yuꞌu̱ ña̱ dánátaki Ndios na̱ ni̱ xiꞌi̱, mií ná va̱ꞌa na o mií ná kini na.
15 Eu e os meus acusadores temos esta mesma esperança em Deus: todos vão ressuscitar, tanto os bons como os maus.
16 Sa̱ꞌá ño̱ó daá kuití vá ndíꞌi inii̱ koo vii ña̱xintóni̱í noo̱ Ndios xíꞌín no̱ó ña̱yuu.
16 Por isso faço tudo para sempre ter a consciência limpa diante de Deus e das pessoas.
17 ’Tído tá ni̱ ya̱ꞌa dao kuia̱ ni̱ xi̱onoo yuꞌu̱ dao ka̱ xíán, dá ni̱ na̱ndió ko̱oi ñooi̱ chindeéí na̱ kúndaꞌí xíꞌín cháá di̱ꞌón, ta doko̱í kíti̱ noo̱ Ndios.
17 E Paulo continuou: — Depois de ter ficado fora de Jerusalém durante alguns anos, voltei para lá a fim de levar algum dinheiro para o meu próprio povo e para oferecer
18 Ta nákaa̱i̱ kéei ña̱ yóꞌo, ta kúú ni̱ ka̱sáa̱ dao ta̱ Israel ni̱ kii chí kuendá Asia diꞌa, ta ni̱ tiin ra yuꞌu̱ ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ndu nákaa̱i̱ ndúvii miíí noo̱ Ndios táto̱ꞌon ki̱ꞌo saꞌándá ley choon. Tído ko̱ ta̱ꞌón ña̱yuu kuáꞌa̱ ñóꞌo xíꞌín yuꞌu̱, ta ko̱ nákaa̱i̱ dána̱á táꞌin ña̱yuu.
18 Quando estava fazendo isso, depois de eu ter acabado a cerimônia de purificação , alguns judeus me encontraram na área do Templo . Não havia muita gente comigo nem desordem.
19 Sa̱ꞌá ño̱ó kánian kii ta̱a ñoó kuita ra noo̱ mií ní, dá ná kaꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ yúꞌu̱ noo̱ mií ní tá ndáa ña̱ꞌa ndóꞌo ra xíꞌíín.
19 Porém alguns judeus da província da Ásia estavam lá. São eles que devem se apresentar diante do senhor e fazer as acusações, se é que têm alguma coisa contra mim.
20 O ná kaꞌa̱n ta̱a ndéi yóꞌo ná nde̱ꞌá ndí ki̱án kúú iin kua̱chi yuꞌu̱ ni̱ na̱níꞌi̱ rá tá ni̱ sa̱ íii̱n no̱ó ta̱ néꞌe choon ñoo ndu̱.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam se, quando eu estive diante do Conselho Superior , eles me acharam culpado de qualquer crime.
21 Ta ndá ndi kuu kua̱chi ni̱ ya̱ꞌa yuꞌu̱ ni̱ keei kíán ña̱ ni̱ꞌi ni̱ kaꞌi̱n tá ni̱ sa̱ káa̱i̱ tein mií rá ñoó, chi̱ ni̱ kaꞌi̱n diꞌa: “Sa̱ꞌá ña̱ kándísa yuꞌu̱ ña̱ nataki na̱ ni̱ xiꞌi̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ chi̱nóo kua̱chi ndó yuꞌu̱ viti”, ni̱ kaai̱ xíꞌín rá ―kaá na̱.
21 Quando estava de pé diante deles, eu apenas disse em voz alta: “Hoje estou sendo julgado por vocês porque creio que os mortos vão ressuscitar.”
22 Ta sa̱ náꞌá va̱ꞌa va Félix ñoó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kuaꞌa̱n saꞌa̱ íchi̱ Jesús. Sa̱ꞌá ño̱ó, tá ni̱ ndiꞌi ni̱ seídóꞌo ra ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo, dá ni̱ chi̱tuu tóó ra ta̱ndóꞌó na̱. Dá ni̱ kaa ra̱:
22 Então Félix, que estava bem-informado a respeito do Caminho, deixou a questão para depois, dizendo a eles: — Quando o comandante Lísias chegar, eu resolverei o caso de vocês.
23 Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon no̱ó ta̱a ndaá Pablo ña̱ ná kandaa va̱ꞌa ñaá rá. Tído ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ ná konó rá kee Pablo dao ña̱ꞌa, ta ná konó taꞌani ra ku̱ꞌu ta̱ xíonoo xíꞌín ná koto niꞌini ñaá rá, kaá ra̱.
23 Ele mandou que o oficial pusesse um guarda para tomar conta de Paulo e ordenou que lhe dessem alguma liberdade e licença para receber ajuda dos amigos.
24 Dá tá ni̱ ya̱ꞌa dao kuu̱ ñoó, dá ni̱ ka̱sáa̱ Félix xíꞌín ñadiꞌí ra̱ naní Drusila, ña̱ kúú ñáꞌa̱ Israel. Dá ni̱ kana ra Pablo. Dá ni̱ seídóꞌo ra ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ ndi dándáki ña̱ kándéé iní yo̱ Jesucristo.
24 Alguns dias mais tarde Félix veio com Drusila, a sua esposa, que era judia. Mandou chamar Paulo e o ouviu falar a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Ta ni̱ kaꞌa̱n taꞌani Pablo ña̱ kánian kee yó ña̱ ndaa̱, ta kánian chituu ini yo̱ kee yó ña̱ kini. Ta ni̱ kaꞌa̱n taꞌani na ña̱ kasandaá iin kuu̱ keyíko̱ ndaa̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu. Kúú ni̱ yu̱ꞌú nda̱ꞌo Félix. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
25 Mas, quando Paulo começou a falar sobre uma vida correta, o domínio próprio e o Dia do Juízo Final, Félix ficou com medo e disse: — Agora pode ir. Quando eu puder, chamarei você de novo.
26 Tído ndáti ra ña̱ ki̱ꞌo Pablo cháá di̱ꞌón noo̱ rá, dá dáyaa̱ ñaá rá, káꞌán rá. Sa̱ꞌá ño̱ó tóó tóó sa̱ kana ñaá rá sa̱ nda̱tóꞌón xíꞌín rá.
26 Além disso Félix esperava que Paulo lhe desse algum dinheiro. Por isso o chamava muitas vezes e conversava com ele.
27 Dá tá ni̱ ya̱ꞌa uu̱ kuia̱, dá ni̱ keta Félix noo̱ choon néꞌe ra. Dá ni̱ ndu̱ꞌu ta̱a naní Porcio Festo kúú rá ta̱ néꞌe choon káꞌano ñoó. Ta sa̱ꞌá ña̱ kóni̱ Félix kando̱o va̱ꞌa ra no̱ó na̱ Israel, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱nkoo ra Pablo nákaa̱ na̱ veꞌe ka̱a.
27 Dois anos depois Pórcio Festo ficou no lugar de Félix como governador. Félix queria agradar os judeus; por isso, ao sair, deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.