Atos 21
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n ndu̱ ndisáꞌán xíꞌín na̱ sáꞌano ñoó, dá ni̱ kaa ndu ini iin barco. Dá ni̱ kee ndu kuaꞌa̱n ndaa̱ ndu̱ noo̱ naní Cos. Ta nda̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ kasa̱ndaá ndu̱ noo̱ naní Rodas. Ta kúú ñoó ni̱ kee ndu kuaꞌa̱n ndu̱ nda̱ ñoo naní Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Tá ni̱ saa̱ ndu̱ Pátara ñoó, dá ni̱ tiin ndu iin ka̱ barco, táꞌa̱n kiró kuaꞌa̱n chí kuendá Fenicia. Dá ni̱ kee ndu kuaꞌa̱n ndu̱.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Dá ni̱ ya̱ꞌa yati ndu noo̱ íin yúku̱ naní Chipre, ña̱ íin ini ta̱ñoꞌo̱. Ta ni̱ ka̱ndo̱oan chí xoo íti diꞌa ndu. Ta ni̱ ya̱ꞌa ndu kuaꞌa̱n ndu̱ chí kuendá Siria diꞌa. Dá ni̱ saa̱ ndu̱ noo̱ nákui̱ta barco ñoo naní Tiro, chi̱ ñoó kúú noo̱ kánian noo ña̱ꞌa ndío barco ñoó.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ta ñoó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan ndu xíꞌín dao na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoo ñoó. Dá ni̱ sa̱ ndei ndu usa̱ kuu̱ xíꞌín ná. Ta ni̱ na̱kani na xíꞌín Pablo ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Espíritu ii̱ Ndios xíꞌín ná, ña̱ ná dáꞌa ni koꞌo̱n na̱ ñoo Jerusalén.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Dá tá ni̱ ya̱ꞌa usa̱ kuu̱ ñoó, dá ni̱ kee na xíꞌín ñadiꞌí na̱ xíꞌín de̱ꞌe na kuaꞌa̱n na̱ dáya̱ꞌa na nduꞌu̱ nda̱ yúꞌu̱ ñoo ñoó. Dá ni̱ sa̱ kui̱ta xi̱tí ndidaá ndú yúꞌu̱ ta̱ñoꞌo̱ ñoó, dá ni̱ kaꞌa̱n ndu̱ xíꞌín Ndios xíꞌín ná.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Dá ni̱ nomi táꞌan iin rá iin ndu xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa ndu barco kuaꞌa̱n ndu̱. Ta no̱ón, ni̱ na̱ndió kuéi na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná veꞌe na.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ta ñoo Tiro ñoó kúú noo̱ ndíꞌi ni̱ tiin ndu barco, dá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoo naní Tolemaida. Ta ñoó ni̱ kaꞌa̱n ndu̱ ndisáꞌán xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó. Dá ni̱ sa̱ ndei tóo ndu xíꞌín ná iin kuu̱.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ta iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ kee ndu xíka sáꞌá ndú kuaꞌa̱n ndu̱ xíꞌín Pablo. Dá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoo káꞌano naní Cesarea. Dá ni̱ kasa̱ndaá ndu̱ veꞌe iin ta̱a naní Felipe, táꞌa̱n na̱ xíonoo dánaꞌa̱ saꞌa̱ Jesús. Ta no̱ón kúú iin ta̱a nákaa̱ tein ndin usa̱ ta̱a ni̱ ka̱xi apóstol chindeé ñaá. Ta ni̱ sa̱ ndei tóo ndu veꞌe na.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ta ndéi komi̱ de̱ꞌe diꞌí tákí Felipe ñoó, ta kúú xí profeta di̱ꞌí.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Tá ni̱ ya̱ꞌa cháá kuu̱ ndéi ndu ñoó, dá ni̱ na̱xino̱ iin profeta ni̱ kii chí kuendá Judea naní Agabo.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Tá ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ ndéi ndu, dá ni̱ taó rá ñíi̱ ndíko̱ ti̱xi Pablo. Dá ni̱ soꞌoni ra̱án saꞌa̱ mií rá xíꞌín ndáꞌa̱ mií rá. Dá ni̱ kaa ra̱:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Dá tá ni̱ sei̱do̱ꞌo nduꞌu̱ xíꞌín na̱ ndéi veꞌe ñoó to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ seí ndaꞌí ndu̱ noo̱ Pablo ña̱ ná dáꞌa ni koꞌo̱n na̱ ñoo Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín nduꞌu̱:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní kúu taꞌon nadaon ndu ña̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini na̱ kee na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ saꞌanda ini ndu̱, dá ni̱ kaa ndu̱:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ ndei ndu ñoó cháá kuu̱, dá ni̱ kenduu ndu̱ ña̱ꞌa ndu, dá ni̱ kiꞌin ndu íchi̱ kuaꞌa̱n ndu̱ ñoo Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Dá ni̱ kee taꞌani dao na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoo Cesarea kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ndú. Tá ni̱ saa̱ yati ndu ñoo Jerusalén, dá ndáka na nduꞌu̱ ni̱ saꞌa̱n na̱ veꞌe iin ta̱ kuendá Chipre naní Mnasón. Ta sa̱ naꞌá nda̱ꞌo kúú rá kuendá Jesús. Dá ni̱ xi̱ꞌo ra veꞌe ra ni̱ sa̱ ndei ndu.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Tá ni̱ saa̱ ndu̱ ñoo Jerusalén, dá ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó xíꞌa̱n kádii̱ ini na̱.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ kee ndu kuaꞌa̱n ndu̱ xíꞌín Pablo korniꞌini ndu Jacobo. Tá ni̱ saa̱ ndu̱, sa̱ ni̱ ndi̱tútí ndidaá vá na̱ sáꞌano ndéi na.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Pablo ndisáꞌán xíꞌín ná, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná nákani na xíꞌín no̱ón saꞌa̱ iin rá iin ña̱ ndato ni̱ kee Ndios xíꞌín ná no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tá ni̱ seídóꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ kekáꞌano na Ndios. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Pablo:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Tído ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na ña̱ dánaꞌa̱ ní noo̱ ndidaá kúú na̱ Israel ndéi dao ka̱ nación ña̱ ná o̱ sa̱ kékuendá na̱ choon ni̱ saꞌanda Moisés, chi̱ kaá mií ní ña̱ ko̱ káni ka̱a̱n taꞌa̱nda̱ ñíi̱ de̱ꞌe yií na̱, ta kaá taꞌani ní ña̱ ko̱ káni ka̱a̱n kee na táto̱ꞌon ni̱ sa̱ kee na̱ veꞌá ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ’¿Ndi koo keeá, tá dáá? Dá chi̱ miía̱n ndaa̱ kuiti nataka kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu tá ná kandaa̱ ini na̱ ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ ní.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa cháá ka̱ ña̱ kee ní ña̱ koꞌo̱n ndu̱ kaꞌa̱n ndu̱ xíꞌín ní: Chi̱ tein nduꞌu̱ yóꞌo ndéi komi̱ ta̱a, táꞌa̱n ra̱ kánian dáxi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo ra noo̱ Ndios.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ta kandaka ní ra̱ kuaꞌa̱n ní veꞌe ño̱ꞌo káꞌano. Dá nduvii ní mií ní xíꞌín rá noo̱ Ndios, ta chiya̱ꞌi ní saꞌa̱ rá saꞌa̱ ndidaá ña̱ꞌa. Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kee ní dión, dá kía̱n kuu da̱tá ra̱ idí dini̱ rá. Dión, dá ná kandaa̱ ini ndidaá ña̱yuu ña̱ o̱ du̱ú ña̱ ndaa̱ taꞌon kía̱n káꞌa̱n ña̱yuu saꞌa̱ ní, chi̱ diꞌa kéndaa̱ ii̱ vá ní choon saꞌándá ley Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 ’Ta sa̱ ni̱ taa va yó iin tuti kuaꞌa̱n no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, na̱ kándísa Jesús, ña̱ ná o̱ sa̱ kóo ini na̱ keí ná ko̱ño ni̱ doko̱ ña̱yuu no̱ó yoko̱, ta ná o̱ sa̱ keí ná nii̱ ri̱, ta ni ko̱ño kíti̱ ko̱ ní xíta̱ nii̱, ta ná o̱ sa̱ kée na kua̱chi xíꞌín na̱ ko̱ kúú yíi̱ ná o ñadiꞌí na̱. Sa̱va̱ꞌa ñoó vá kía̱n kánian kee na ―kaá na̱.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Dá ni̱ kee Pablo ndáka na ndin komi̱ ta̱a ñoó kuaꞌa̱n na̱. Ta kúú iin ka̱ kuu̱ ñoó, dá ni̱ ndu̱vii ná mií ná xíꞌín ro̱ón. Dá ni̱ ku̱ꞌu na yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano ñoó, dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon na xíꞌín ta̱ duti̱ ndá oon xi̱no ndin usa̱ kuu̱ ña̱ nduvii ná mií ná xíꞌín ta̱a ñoó noo̱ Ndios, dá kuu chiñóꞌo̱ ta̱ duti̱ ñoó iin kíti̱ noo̱ Ndios saꞌa̱ iin rá iin na.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Tá sa̱ kuaꞌa̱n xi̱no usa̱ kuu̱ ñoó, dá ni̱ xini dao ta̱a Israel ni̱ kii kuendá Asia ña̱ nákaa̱ Pablo yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano. Dá ni̱ da̱káꞌa̱n kue̱ꞌé ra̱ dao ka̱ ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ tiin ñaá rá.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ta ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú rá:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Dión ni̱ kaa ra̱ chi̱ ni̱ xini ra̱ xíonoo Pablo ñoo ñoó xíꞌín iin ta̱a ñoo Éfeso naní Trófimo. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kaꞌán rá ña̱ ni̱ chiꞌi Pablo ta̱a ñoó ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌano ñoó.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ta kúú ndidaá ña̱yuu ndéi ñoo Jerusalén ñoó ni̱ na̱kui̱na vaa̱. Dá ni̱ ka̱nkuei na ndidaá kúú xíán taxí táꞌan na ni̱ saa̱ na̱ noo̱ íin veꞌe ño̱ꞌo ñoó. Dá ni̱ tiin na Pablo, ta ñóꞌo ñaá ná ni̱ taó ná sata̱ véꞌe ño̱ꞌo ñoó. Ta kúú vitíꞌón ni̱ sadi na̱ yéꞌán.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ta kóni̱ na̱ kaꞌání ñaá ná. Tído ni̱ ka̱ndaa̱ ini ta̱a dándáki soldado ña̱ ndidaá kúú ña̱yuu ndéi Jerusalén ni̱ na̱kui̱na vaa̱.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱taká ra̱ kuaꞌa̱ soldado xíꞌín dao ka̱ ta̱a ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ rá. Dá ni̱ kee ra taxí táꞌan ra kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ni̱ na̱taka ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Dá tá ni̱ xini na̱ ña̱ ni̱ ka̱sáa̱ ta̱a dándáki soldado ñoó xíꞌín soldado ra̱, dá ví ni̱ da̱ndíꞌi na ña̱ káni na Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Dá ni̱ na̱tuu yati ta̱a dándáki soldado ñoó, dá ni̱ tiin ra Pablo. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kandiko̱ na̱ xíꞌín uu̱ cadena. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón rá ña̱yuu ñoó, tá kaá ra̱:
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Tído dao ña̱yuu ñoó káꞌa̱n iin ña̱ꞌa, ta dao ka̱ na̱ káꞌa̱n iin ka̱a̱n. Sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kátóni̱ taꞌon ini ra̱ ndí ki̱án kúú kua̱chi Pablo, chi̱ ni̱ na̱kui̱na vaa̱ nda̱ꞌo ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kandaka ñaá rá koꞌo̱n ra̱ veꞌe noo̱ ndéi soldado ñoó.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ ndéi kuei̱n ko̱kuꞌu ra veꞌe soldado ñoó, dá ni̱ ka̱neꞌe ni̱no ra Pablo, chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ve̱i kóni̱ kani ñaá.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ta ndidaá ña̱yuu tákuei ve̱i ñoó káyuꞌú, ta kaá na̱:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Tá kuaꞌa̱n soldado nachiꞌi ra Pablo ini veꞌe noo̱ ndéi ra ñoó, dá ni̱ kaꞌa̱n na̱ yúꞌu̱ griego xíꞌín ta̱a dándáki soldado ñoó:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ¿Á o̱ du̱ú yoꞌó kúú iin ta̱a Egipto, táꞌa̱n ra̱ ni̱ nda̱kuíi̱n ni̱ na̱á xíꞌín ta̱ néꞌe choon tá sata̱? Chi̱ ni̱ taó rá komi̱ mil ta̱a saꞌání ndi̱i, dá ndáka ñaá rá ni̱ saꞌa̱n ra̱ nda̱ noo̱ kúú ñoꞌó i̱chí ―kaá ra̱.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Dá ni̱ kaa Pablo xíꞌín rá:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Dá ni̱ sonó ta̱a ñoó ña̱ kaꞌa̱n Pablo xíꞌín ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi Pablo noo̱ kuei̱n yéꞌé veꞌe soldado ñoó. Dá ni̱ nda̱neꞌe na ndáꞌa̱ ná ni̱ xika̱ na̱ ña̱ ná kandei tádi̱ ña̱yuu ñoó. Dá tá ni̱ kutádi̱ ná, dá ni̱ kaꞌa̱n na̱ yúꞌu̱ hebreo xíꞌín ná, ta kaá na̱:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.