Atos 18
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NVT
1 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ keta Pablo ñoo Atenas. Dá ni̱ kiꞌin na kuaꞌa̱n na̱ ñoo káꞌano naní Corinto.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Tá ñoó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíꞌín iin ta̱ Israel naní Aquila, ra̱ ni̱ kaki kuendá Ponto. Ta du̱ú ni̱ ka̱sáa̱ va ra ni̱ kii ra kuendá Italia xíꞌín ñadiꞌí ra̱, ñá naní Priscila, chi̱ ta̱a néꞌe choon káꞌano naní Claudio kúú ra̱ ni̱ saꞌanda choon ña̱ ná kankuei ndidaá kúú na̱ Israel ñoo Roma koꞌo̱n na̱ kandei na dao ka̱ xíán. Dá ni̱ kee Pablo kuaꞌa̱n na̱ veꞌe noo̱ ndéi na ñoó.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Ta iin nóó choon kée Pablo xíꞌín ná, chi̱ ti̱ꞌa na kava̱ꞌa na veꞌe xíꞌín ñíi̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o Pablo ió na̱ veꞌe na, ta ni̱ ke̱chóon nduú na̱ xíꞌín ná.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Ta ni̱ da̱ndíchi̱ táꞌan Pablo xíꞌín ña̱yuu ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoó iin iin kuu̱ kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná, dá ná xino̱ ini na̱ Israel xíꞌín na̱ ko̱ kúú na̱ Israel kandísa na to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Dá ni̱ ka̱sáa̱ Silas xíꞌín Timoteo ni̱ ndee na kuendá Macedonia diꞌa. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱nkoo Pablo dao ka̱ choon sa̱ kee na, ta sa̱va̱ꞌa ña̱ kée na kía̱n dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús, chi̱ kásto̱ꞌon na xíꞌín na̱ Israel ña̱ Jesús kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Tído ni̱ nda̱kuei na ni̱ ka̱sáꞌá naá na̱ xíꞌín Pablo, ta káꞌa̱n ndava̱ꞌa na xíꞌín ná. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kidi niꞌini Pablo dáꞌo̱n ná, dá ni̱ kaa na̱:
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Dá ni̱ keta na veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ñoó. Dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ veꞌe iin ta̱a naní Justo, ta yuꞌú niꞌini ta̱a yóꞌo Ndios. Ta ió ra̱ díi̱n veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoó.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Ta Crispo naní iin ta̱a ndáya̱ꞌi ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel, kúú ni̱ ka̱ndísa ra satoꞌo yo̱ Jesús xíꞌín ndidaá na̱ veꞌe ra. Ta kúú kua̱ꞌá ña̱yuu ndéi ñoo Corinto ñoó ni̱ seídóꞌo to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús, ta ni̱ ka̱ndísa ñaá ná, ta ni̱ sodo̱ ndúta̱ ná.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Iin sa̱kuaá, dá ni̱ xini Pablo iin ña̱ꞌa ndato ni̱ kee satoꞌo yo̱ Jesús, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ná:
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Chi̱ ió va yuꞌu̱ xíꞌón, ta ni iin tóꞌón taꞌon ña̱yuu o̱ kónóí kendava̱ꞌa xíꞌón. Chi̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu yuꞌu̱ ndéi ñoo káꞌano yóꞌo ―kaá na̱.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Dá ni̱ ka̱ndo̱o Pablo ni̱ sa̱ io na̱ iin kuia̱ dao ñoo Corinto ñoó. Ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa Ndios.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ta nani nákaa̱ ta̱a naní Galión néꞌe ra choon kuendá Acaya yóꞌo, kúú iin nóó ni̱ nda̱tóꞌón ta̱a Israel kendava̱ꞌa ra xíꞌín Pablo. Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ tiin ñaá rá ndáka ra kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ta̱ néꞌe choon.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Galión ñoó:
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Tá kuaꞌa̱n Pablo kaꞌa̱n na̱, ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n Galión xíꞌín ta̱a Israel ñoó:
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Tído tá kíán sa̱ꞌá to̱ꞌon, o sa̱ꞌá kuu̱ Ndios ndo̱ o saꞌa̱ ley mií ndoꞌó, dá kía̱n kuu keyíko̱ mií ndóa̱n, chi̱ yuꞌu̱ kúú ra̱ o̱ chínee taꞌoin miíí keyíko̱i̱ sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo ―kaá ra̱.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Dá ni̱ taó ñaá rá sata̱ véꞌe.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Dá ni̱ tiin dao ta̱ griego iin ta̱a naní Sóstenes, táꞌa̱n ra̱ dándáki veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel. Ta kúú mií yéꞌé chóon ñoó ni̱ kani ñaá rá. Tído ko̱ ní kékuendá taꞌon Galión sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ra.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Ta kúú kuaꞌa̱ ii̱ vá kuu̱ ni̱ ka̱ndo̱o Pablo ni̱ sa̱ io na̱ ñoo Corinto ñoó. Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó. Dá ni̱ tiin na iin barco. Dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ chí kuendá Siria diꞌa. Ta kuaꞌa̱n taꞌani Priscila xíꞌín Aquila xíꞌín ná. Tído tá ko̱ ñáꞌa̱ kee na koꞌo̱n na̱, dá ni̱ da̱tá táꞌí Pablo dini̱ ná noo̱ naní Cencrea, dá xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ ka̱ndo̱o na xíꞌín Ndios.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ñoo káꞌano naní Éfeso, ta kúú ñoó ni̱ taꞌa̱nda̱ táꞌan Pablo xíꞌín Priscila xíꞌín Aquila. Dá ni̱ kee Pablo kuaꞌa̱n na̱ veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoo ñoó. Ta ñoó ni̱ nda̱tóꞌón ná xíꞌín ra̱ Israel.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Dá ni̱ seí ndaꞌí ra̱ noo̱ Pablo ña̱ ná koo na cháá ka̱ kuu̱ xíꞌín rá, tído ko̱ ní xíin taꞌon na.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Dá ni̱ kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín rá, dá ni̱ kaa na̱:
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ñoo Cesarea, dá ni̱ kee na ko̱kaa na kuaꞌa̱n na̱ ñoo Jerusalén kaꞌa̱n na̱ ndisáꞌán xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó. Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ xino̱ na̱ ñoo Antioquía.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ io na̱ ñoo Antioquía cháá tiempo, dá ni̱ kee tuku na kuaꞌa̱n na̱, ta ni̱ xi̱onoo na chí kuendá Galacia diꞌa, xíꞌín Frigia, ta ni̱ xi̱ꞌo na ta̱ndeé iní noo̱ ndidaá kúú na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Iin kuu̱ ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱ Israel naní Apolos ñoo Éfeso. Ta kúú rá iin ta̱a ni̱ kaki ñoo káꞌano naní Alejandría. Ta ti̱ꞌa va̱ꞌa ra kaꞌa̱n ra̱, ta ndichí nda̱ꞌo ra xíꞌín to̱ꞌon káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Ta sa̱ ni̱ da̱kuáꞌa va̱ꞌa ra saꞌa̱ íchi̱ ndaa̱ satoꞌo yo̱ Jesús. Ta ndinoꞌo ini ra̱ xíonoo ra kásto̱ꞌon ra xíꞌín ña̱yuu, ta dánaꞌa̱ ndaa̱ ra̱ sa̱ꞌá ña̱ náꞌá rá saꞌa̱ Jesús. Tído náꞌá rá sa̱va̱ꞌa sa̱ꞌá ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ Juan tá sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ná ña̱yuu.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá dánaꞌa̱ ra̱ ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel, ta ko̱ yu̱ꞌú taꞌon ra. Tído tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Priscila xíꞌín Aquila ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ ra̱, dá ni̱ taó xóo ñaá ná. Dá ni̱ ka̱sto̱ꞌon va̱ꞌa cháá ka̱ na̱ xíꞌín rá saꞌa̱ íchi̱ ndaa̱ Ndios.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ kaꞌán Apolos koꞌo̱n ra̱ kuendá Acaya. Dá ni̱ xi̱ꞌo na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoo Éfeso ñoó ta̱ndeé iní noo̱ rá. Ta ni̱ taa na iin tuti kuaꞌa̱n no̱ó na̱ kúú kuendá Jesús ndéi chí Acaya ñoó, dá ná natiin va̱ꞌa na Apolos. Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ Acaya, kúú ni̱ chi̱ndeé nda̱ꞌo ra ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús, táꞌa̱n na̱ ni̱ ka̱ndísa sa̱ꞌá ña̱ mani̱ ni̱ kee Ndios xíꞌín ná.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Ta kúú ni̱ ndu̱ndéé rá ni̱ da̱túú rá noo̱ káꞌa̱n ta̱ Israel noo̱ ndidaá ña̱yuu ndéi ñoó, chi̱ ni̱ xi̱ꞌo ra ña̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios, ña̱ Jesús kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.