Atos 15
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Kúú ni̱ ka̱sáa̱ dao ta̱a ni̱ kii chí kuendá Judea diꞌa. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá dánaꞌa̱ ra̱ no̱ó na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó, ta kaá ra̱:
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ta Pablo xíꞌín Bernabé kúú na̱ ni̱ nda̱kuei, ta de̱én nda̱ꞌo ni̱ ka̱sáꞌá chídáó táꞌan na xíꞌín ta̱a ñoó sa̱ꞌá ña̱ dánaꞌa̱ ra̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó ña̱ koꞌo̱n Pablo xíꞌín Bernabé ñoo Jerusalén xíꞌín dao ka̱ na̱ kúú kuendá na̱, dá ná ndatóꞌón ná sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo xíꞌín na̱ kúú apóstol, xíꞌín na̱ sáꞌano ndéi ñoo Jerusalén.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Dá ni̱ chi̱ndaꞌá ñaá na̱ kúú kuendá Jesús ñoó kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ ya̱ꞌa na kuendá Fenicia xíꞌín Samaria. Dá ni̱ na̱kani na xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ni̱ nduu kuendá Jesús. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ña̱yuu ñoó tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ dión ni̱ kuu.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ñoo Jerusalén, dá ni̱ na̱tiin va̱ꞌa ñaá na̱ kúú apóstol, xíꞌín na̱ sáꞌano xíꞌín dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó. Dá ni̱ ka̱sáꞌá Pablo xíꞌín Bernabé nákani na saꞌa̱ ndidaá kúú ña̱ꞌa ni̱ kee Ndios xíꞌín ná no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ no̱ó na̱ ko̱ kúú na̱ Israel.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Tído dao ta̱ fariseo, táꞌa̱n ra̱ kándísa Jesús, ni̱ na̱kui̱ta ndichi. Dá ni̱ kaa ra̱:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Dá ni̱ na̱taka na̱ kúú apóstol ñoó xíꞌín na̱ sáꞌano, dá keyíko̱ na̱ choon yóꞌo.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ta kúú ni̱ kukáni̱ vá ndátóꞌón táꞌan na sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo. Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi Pedro, dá ni̱ kaa na̱:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ta mií Ndios, na̱ náꞌá ndi ndáa nío̱ ndidaá kúú ña̱yuu, no̱ón kúú na̱ ni̱ da̱náꞌa̱ noo̱ yo̱ ña̱ nátaꞌan ini na̱ xiní na̱ ña̱yuu ko̱ kúú na̱ Israel, chi̱ ni̱ xi̱ꞌo na Espíritu ii̱ ná no̱ó ña̱yuu ñoó táto̱ꞌon ni̱ kee na xíꞌín mií yó.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Chi̱ táto̱ꞌon ni̱ kee na xíꞌín yó, ki̱ꞌo dión taꞌani ni̱ kee na xíꞌín ná, chi̱ ni̱ ndu̱vii na nío̱ ná sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní na̱ Jesús.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Ta viti, ¿ndiva̱ꞌa káꞌán ndó kee yó iin ña̱ꞌa ko̱ nátaꞌan ini Ndios keeá? ¿Ndiva̱ꞌa kátoó ndo̱ chinóo ndó choon kuáchi̱ yóꞌo sata̱ na̱ kúú kuendá Jesús, chi̱ ni na̱ sáꞌano veꞌe yó ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá, ta ni mií yó ko̱ ní kándeé kee choon saꞌándáa̱n?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Chi̱ kándísa yó ña̱ ni̱ ka̱ki oon ni na yó no̱ó kua̱chio̱ sa̱ꞌá ña̱ mani̱ ni̱ kee satoꞌo yo̱ Jesús saꞌa̱ yo̱. Ta dión taꞌani ndóꞌo na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ―kaá Pedro.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ta kúú tádi̱ óon ndéi ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó seídóꞌo na ña̱ nákani Bernabé xíꞌín ña̱ nákani Pablo sa̱ꞌá ña̱ꞌa náꞌano xíꞌín sa̱ꞌá ña̱ꞌa ndato ni̱ kee Ndios xíꞌín ná tein ña̱yuu ko̱ kúú na̱ Israel.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱, dá ni̱ kaa Jacobo:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simón Pedro kúú na̱ ni̱ na̱kani táto̱ꞌon ni̱ kee Ndios ni̱ kemáni̱ ná na̱ ko̱ kúú na̱ Israel taꞌándá mií no̱ó. Chi̱ tein mií ná ni̱ ka̱xi Ndios dao na, dá kakuu na ña̱yuu na̱.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ta ña̱ yóꞌo kía̱n nákiꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ ni̱ taa profeta, chi̱ diꞌa kaáa̱n:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Tá ni̱ ndiꞌi, dá nandió ko̱o tuku yuꞌu̱ keei táto̱ꞌon ni̱ sa̱ io tá sa̱ da̱ndáki rey David,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Dión, dá kía̱n kasáꞌá dao ka̱ ña̱yuu nandukú ná yuꞌu̱,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Dión ni̱ kaa satoꞌo yo̱ Ndios, na̱ ni̱ xi̱ꞌo ña̱ kía̱n kanaꞌá yó sa̱ꞌá ña̱ yóꞌo nda̱ rá sa̱ naꞌá vá.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Dión kaáa̱n. Sa̱ꞌá ño̱ó kaá yuꞌu̱ ña̱ ná dáꞌa ni chinóo yó iin choon kuáchi̱ sa̱tá na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, táꞌa̱n na̱ ni̱ nduu kuendá Ndios.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Va̱ꞌa ka̱a̱n diꞌa ná taa yóa̱n kaꞌa̱ xíꞌín ná ña̱ ná o̱ sa̱ ke̱í ka̱ na̱ ko̱ño kíti̱ ni̱ doko̱ ña̱yuu no̱ó yoko̱, ta ná o̱ sa̱ kée ka̱ na̱ kua̱chi xíꞌín na̱ ko̱ kúú ñadiꞌí na̱ o yíi̱ ná, ta ná o̱ sa̱ ke̱í ka̱ na̱ ko̱ño iin kíti̱ ko̱ ní xita̱ nii̱, ta ni nii̱ ri̱ ná o̱ sa̱ ke̱í ka̱ na̱.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Chi̱ nda̱ rá sa̱ naꞌá vá, ta nda̱ viti ndéi ta̱a iin rá iin ñoo dánaꞌa̱ ra̱ ley Moisés. Ta káꞌi raa̱n ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ ñoo miíá iin rá iin kuu̱ kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱ ―kaá Jacobo.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Dá ni̱ ka̱ndo̱o na̱ kúú apóstol ñoó xíꞌín na̱ sáꞌano xíꞌín dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús ña̱ ka̱xi na dao ta̱a kuendá mií ná, dá tandaꞌá ñaá ná koꞌo̱n na̱ ñoo Antioquía xíꞌín Pablo xíꞌín Bernabé. Dá ni̱ ka̱xi na Judas, táꞌa̱n na̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Barsabás, xíꞌín iin ta̱a naní Silas, chi̱ ndi nduú ta̱a yóꞌo kúú na̱ ndíta no̱ó na̱ kúú kuendá Jesús.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Dá ni̱ xi̱ꞌo na iin tuti noo̱ ná, táꞌa̱n ña̱ káꞌa̱n diꞌa:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ni̱ niꞌi̱ tóꞌon nduꞌu̱ ña̱ tein mií ndú yóꞌo ni̱ kana dao ta̱a ko̱saa̱ noo̱ ndéi ndó, tído ko̱ ta̱ꞌón nduꞌu̱ kúú ra̱ ni̱ xi̱ꞌo choon noo̱ rá. Chi̱ dátaꞌán ra̱ ndo̱ꞌó xíꞌín to̱ꞌon dánaꞌa̱ ra̱, ta dánaá ini ra̱ ndó, ta saꞌándá ra̱ choon noo̱ ndo̱ ña̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ndo̱, ta kéndúsa̱ ra̱ xíꞌín ndó ña̱ kee ndó ndidaá choon saꞌándá ley Moisés.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndo̱o ndu ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ná tandaꞌá ndú dao ta̱a ndéi tein ndu yóꞌo ko̱saa̱ na̱ noo̱ ndéi ndó. Ta saa̱ dáó ná xíꞌín ñani mani̱ yo̱ Bernabé xíꞌín Pablo,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 táꞌa̱n na̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo mií ña̱ ndoꞌo naní na̱ saꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Sa̱ꞌá ño̱ó tándaꞌá ndú Judas xíꞌín Silas ko̱saa̱ na̱ nakani ndiꞌi na sa̱ꞌá to̱ꞌon ni̱ taa ndu noo̱ tuti yóꞌo xíꞌín ndó.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Chi̱ nátaꞌan ini Espíritu ii̱ Ndios, ta ki̱ꞌo dión kándaa̱ ini ndu̱ ña̱ ko̱ kánian chinóo ndu choon kuáchi̱ sata̱ ndo̱. Sa̱va̱ꞌa ña̱ kánian kee ndó kía̱n kaáa̱n diꞌa:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 o̱ sa̱ ke̱í ka̱ ndo̱ ko̱ño kirí ni̱ doko̱ ña̱yuu no̱ó yoko̱. Ta ni o̱ sa̱ ke̱í ka̱ ndo̱ nii̱ ri̱, ni ko̱ño kirí ko̱ ní xita̱ nii̱, ta o̱ sa̱ kée ka̱ ndo̱ kua̱chi xíꞌín na̱ ko̱ kúú ñadiꞌí ndo̱ o yíi̱ ndo̱. Tá seídóꞌo ndó choon yóꞌo, dá kía̱n va̱ꞌa kee ndó. Ndios ná koo xíꞌín ndó.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Dá ni̱ kee ta̱a ni̱ xio choon ñoó kuaꞌa̱n na̱ ñoo Antioquía. Tá ni̱ saa̱ na̱ ñoó, dá ni̱ ndi̱tútí ná ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na tuti ñoó noo̱ ná.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌi naa̱n, kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini na̱ saꞌa̱ ndidaá kúú ta̱ndeé iní xíꞌo ña noo̱ ná.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ta Judas xíꞌín Silas ñoó kúú profeta, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ xi̱ꞌo na ta̱ndeé iní no̱ó na̱ kúú kuendá Jesús, ta xíꞌín kua̱ꞌá nda̱ꞌo to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n niꞌini ra noo̱ ná.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ ndei na cháá tiempo ñoo ñoó, dá ni̱ chi̱ndaꞌá ñaá na̱ kúú kuendá Jesús kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná, ta ni̱ xika̱ na̱ ña̱ mani̱ noo̱ Ndios saꞌa̱ ná. Dá ni̱ na̱ndió kuéi na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná ñoo Jerusalén noo̱ ndéi na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá ni̱ saꞌa̱n na̱.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Tído ni̱ chi̱kaa̱ ini Silas ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ná kando̱o na ñoó.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Ta ni̱ ka̱ndo̱o taꞌani Pablo xíꞌín Bernabé ni̱ sa̱ ndei na ñoo Antioquía ñoó, ta ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon satoꞌo yo̱ Jesús. Ta kua̱ꞌá ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús sa̱ chi̱ndeé táꞌan xíꞌín ná sa̱ ka̱sto̱ꞌon na to̱ꞌon va̱ꞌa Jesús xíꞌín ña̱yuu.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Dá tá ni̱ ya̱ꞌa cháá kuu̱, dá ni̱ kaa Pablo xíꞌín Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Dá ni̱ kaꞌán Bernabé kandaka na Juan, táꞌa̱n ra̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Marcos, koꞌo̱n ra̱.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Tído ko̱ ní xíin taꞌon Pablo kandaka na ra̱ koꞌo̱n ra̱, chi̱ ni̱ da̱nkoo va ñaá rá kuendá Panfilia, ta ko̱ ní xíonoo ka̱ ra̱ xíꞌín ná noo̱ choon Ndios.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Ta sa̱ꞌá ña̱ ko̱ ní nákiꞌin táꞌan taꞌon to̱ꞌon no̱ó ni̱ nda̱tóꞌón Bernabé xíꞌín Pablo, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ taꞌa̱nda̱ táꞌan na. Dá ni̱ kee Bernabé ndáka na Marcos kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ kaa na ini barco kuaꞌa̱n na̱ Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Dá ni̱ na̱taꞌan ini Pablo ña̱ koꞌo̱n na̱ xíꞌín Silas. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá na̱ kúú kuendá Jesús noo̱ ndáꞌa̱ satoꞌo yo̱ Ndios ña̱ ná chindeé ñaá ná no̱ó koꞌo̱n na̱.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱. Ta ni̱ ya̱ꞌa na chí kuendá Siria xíꞌín Cilicia, ta sá káꞌa̱n niꞌini na no̱ó na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó kuaꞌa̱n na̱.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.