Atos 14
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Tá nani ió Pablo xíꞌín Bernabé ñoo Iconio ñoó, dá ni̱ ku̱ꞌu nduú na̱ veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoo ñoó. Ta xíꞌín to̱ꞌon ni̱ da̱náꞌa̱ na̱, kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ Israel xíꞌín na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ni̱ ka̱ndísa ñaá.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Tído ta̱a Israel, ra̱ ko̱ xi̱ín kandísa ñaá, ro̱ón kúú ra̱ ni̱ da̱káꞌa̱n kue̱ꞌé ra̱ ko̱ kúú ta̱a Israel ndéi ñoo ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá xiní uꞌu̱ ra̱ Pablo xíꞌín Bernabé.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Tído naꞌá vá ni̱ ka̱ndo̱o na ni̱ sa̱ ndei na ñoo ñoó. Ta sa̱ꞌá ña̱ kándéé káꞌano iní na̱ satoꞌo yo̱ Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní yu̱ꞌú taꞌon na ña̱ kía̱n kaꞌa̱n na̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon Jesús. Ta ni̱ xi̱ꞌo Ndios ña̱ ni̱ ka̱ndaa̱ ini ña̱yuu ñoó ña̱ to̱ꞌon dánaꞌa̱ apóstol ñoó sa̱ꞌá ña̱ mani̱ ni̱ kee Ndios kíán ña̱ ndaa̱, chi̱ xíꞌín ndáꞌa̱ apóstol ñoó ni̱ kee Ndios ña̱ꞌa náꞌano, xíꞌín ña̱ꞌa ndato.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Kúú ni̱ ka̱sáꞌá táꞌa̱nda̱ táꞌan ña̱yuu ndéi ñoo káꞌano ñoó, chi̱ dao na nákui̱ta xoo ta̱ Israel ñoó, ta dao na nákui̱ta xoo na̱ kúú apóstol ñoó.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Dá ni̱ ka̱ndo̱o ta̱ Israel ñoó xíꞌín ra̱ ko̱ kúú ta̱ Israel ndíta xoo ra̱, xíꞌín ta̱ néꞌe choon ñoo ñoó ña̱ kendava̱ꞌa ra xíꞌín apóstol ñoó, ta kaꞌání ñaá rá xíꞌín yuu̱.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ dión ndátóꞌón ta̱a ñoó kee ra xíꞌín ná, dá ni̱ xino na kuaꞌa̱n na̱ ñoo naní Listra, xíꞌín ñoo naní Derbe, xíꞌín ndidaá ka̱ ni ñoo ñóꞌo chí kuendá Licaonia diꞌa.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ta ñoó ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa Jesús.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ta ñoo Listra ñoó ió iin ta̱a ko̱ ku̱ú kaka. Ta ió niꞌini ra, chi̱ nda̱ rá ni̱ kaki va ra ko̱ ku̱ú kaka ra.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ta ió ra̱ seídóꞌo ra noo̱ káꞌa̱n Pablo. Dá tá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná noo̱ rá, kúú ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ña̱ kándéé iní ra̱ ña̱ kándéé Ndios nduva̱ꞌa ñaá ná.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Dá ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá:
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Tá ni̱ xini ña̱yuu ñoó ña̱ ndato ni̱ kee Pablo, kúú ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú ná xíꞌín yúꞌu̱ naní licaónica, ta kaá na̱:
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ta kaá na̱ ña̱ Bernabé kúú ndios naní Júpiter, ta Pablo kúú ndios naní Mercurio, chi̱ Pablo ñoó kúú na̱ káꞌa̱n cháá ka̱ o̱ du̱ú Bernabé.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ta nda̱ yuꞌú ñoo ñoó íin iin veꞌe ño̱ꞌo kuendá Júpiter, ta ñoó nákaa̱ iin duti̱, dá ndáka ra toro, ta néꞌe ra ita ni̱ ka̱sáa̱ ra̱ yéꞌé ñoo ñoó noo̱ nákaa̱ Pablo xíꞌín Bernabé. Chi̱ kóni̱ ta̱ duti̱ ñoó xíꞌín ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó doko̱ ná ña̱ꞌa noo̱ Pablo xíꞌín Bernabé, dá kandaño̱ꞌo ñaá ná, káꞌán ná.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Tído tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini Bernabé xíꞌín Pablo ña̱ dión káꞌán ña̱yuu ñoó kee na, kúú ni̱ ndatá ná dáꞌo̱n ná, chi̱ ko̱ nátaꞌan ini na̱ ña̱ kée ña̱yuu ñoó dión. Ta ni̱ ku̱ꞌu na tein ña̱yuu ñoó, ta káyuꞌú ná:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 ―¿Ndiva̱ꞌa kée ndó dión? Chi̱ ña̱yuu xi̱ꞌín vá ndó kúú nduꞌu̱. Diꞌa ve̱i nduꞌu̱ ña̱ kía̱n kasto̱ꞌon ndu xíꞌín ndoꞌó ña̱ miía̱n ndúsa̱ kánian dánkoo ndó ña̱ ko̱ chóon téí kée ndó yóꞌo, dá kandaño̱ꞌo ndó na̱ miía̱n ndaa̱ kuiti kúú Ndios ta̱kí, na̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa induú káa xíꞌín no̱ñóꞌo̱ yóꞌo xíꞌín ta̱ñoꞌo̱ xíꞌín ndidaá kúú ña̱ꞌa ió noo̱án.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Tá sa̱ naꞌá vá, dá sa̱ sonó Ndios no̱ó ña̱yuu sa̱ kee na ña̱ kóni̱ mií ná.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tído ko̱ ní sá tuu taꞌon na naꞌa̱ na̱ mií ná ña̱ kúú ná Ndios tein ña̱ va̱ꞌa kée na, chi̱ dákóon na dai̱, dá kana ña̱ꞌa noo̱ xíti yó. Ta xíꞌo na ña̱ꞌa sásáꞌan yó, dá kadii̱ inío̱ ―kaá na̱.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ta va̱ꞌará ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, tído uꞌu̱ nda̱ꞌo, dá ni̱ ka̱ndeé ná ni̱ chi̱tuu na ña̱yuu ñoó, dá ko̱ ní doko̱ ná ña̱ꞌa ñoó noo̱ ná kandaño̱ꞌo ñaá ná.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ta̱ Israel, táꞌa̱n ra̱ ndéi ñoo Antioquía xíꞌín ñoo Iconio. Dá ni̱ da̱káꞌa̱n kue̱ꞌé ra̱ ña̱yuu ñoó, dá ni̱ chi̱yúú ná Pablo. Ta ñóꞌo ñaá ná ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ da̱kána ñaá ná nda̱ yuꞌú ñoo ñoó, chi̱ sa̱ ni̱ xiꞌi̱ va na, ni̱ kaꞌán ná.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Kúú ni̱ ka̱sáa̱ dao na̱ kúú kuendá Jesús ni̱ kao̱ noo na ndíta na noo̱ kánduꞌu̱ Pablo. Dá ni̱ nda̱ko̱o na, dá ni̱ ndu̱ꞌu tuku na ñoo ñoó. Dá tá ni̱ tu̱u noo̱ iin ka̱ kuu̱, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín Bernabé ñoo naní Derbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa Jesús no̱ó ña̱yuu ndéi ñoo Derbe ñoó. Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ nduu kuendá Jesús ni̱ kee na. Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ na̱ndió kuéi tuku na ñoo Listra xíꞌín ñoo Iconio, xíꞌín ñoo Antioquía.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ta ñoó ni̱ xi̱ꞌo na ta̱ndeé iní noo̱ ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús, ta ni̱ kaꞌa̱n niꞌini na noo̱ ná ña̱ ná kandita toon na xíꞌín ña̱ ndaa̱ kándísa na, ta kaá na̱ xíꞌín ná: “Miía̱n kánian ndoꞌo yó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱ndóꞌó, dá ndu̱ꞌu yó noo̱ dándáki Ndios”, kaá na̱.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ta ni̱ xi̱ꞌo na choon noo̱ dao ra̱ sáꞌano ndéi iin rá iin veꞌe noo̱ nátaka na̱ kúú kuendá Jesús ña̱ kía̱n kandaka ñaá rá. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱ neꞌe ii̱ ná, ta ni̱ xika̱ na̱ ña̱ mani̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌá ra̱ sáꞌano ñoó, kúú ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá ná ti̱xi ndáꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesús, na̱ kándísa ra.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Tá ni̱ ya̱ꞌa na chí kuendá Pisidia, dá ni̱ saa̱ na̱ chí Panfilia diꞌa.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa Jesús ñoo naní Perge, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ xino̱ na̱ ñoo naní Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Dá ni̱ kaa na ini iin barco kuaꞌa̱n na̱ ñoo Antioquía no̱ó ni̱ na̱ki̱ꞌo ñaá na̱ kúú kuendá Jesús noo̱ ndáꞌa̱ Ndios ña̱ chindeé ñaá ná noo̱ chóon. Ta viti ni̱ da̱ndíꞌi na choon ni̱ niꞌi̱ ná noo̱ Ndios.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Dá tá ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ ñoo ñoó, dá ni̱ na̱da̱taká na̱ ndidaá ña̱yuu kúú kuendá Jesús. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná náki̱ꞌo na kuendá saꞌa̱ ndidaá ña̱ va̱ꞌa ni̱ kee Ndios xíꞌín ná no̱ó ni̱ saꞌa̱n na̱. Ta ni̱ na̱kani taꞌani na ña̱ ni̱ sonó Ndios nío̱ na̱ ko̱ kúú na̱ Israel, dá ni̱ ka̱ndeé iní na̱ Jesús.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ta naꞌá vá ni̱ sa̱ ndei na ñoó xíꞌín na̱ kúú kuendá Jesús.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.