Atos 13
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Tein na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoo káꞌano naní Antioquía ndéi dao profeta xíꞌín na̱ dánaꞌa̱ to̱ꞌon Ndios. Ta na̱ yóꞌo kúú Bernabé, xíꞌín Simón, táꞌa̱n ra̱ naní taꞌani ta̱a nde̱i̱ꞌí, xíꞌín Lucio, táꞌa̱n ra̱ ni̱ kii ñoo Cirene, xíꞌín iin ka̱ ta̱a naní Manaén, táꞌa̱n ra̱ ni̱ saꞌano dáó xíꞌín ra̱ néꞌe choon sa̱ naní Herodes, ta nákaa̱ taꞌani Saulo tein ta̱a yóꞌo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ta xía̱n nani ndéi no̱ón ndáño̱ꞌo na satoꞌo yo̱ Ndios, ta néꞌe ii̱ ná, dá ni̱ kaa Espíritu ii̱:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, ta ni̱ sa̱ neꞌe ii̱ ná, dá ni̱ chi̱kodó ná ndáꞌa̱ ná dini̱ ndi nduú ta̱a yóꞌo. Dá ni̱ chi̱ndaꞌá ñaá ná kuaꞌa̱n na̱.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Ta mií Espíritu ii̱ Ndios ndáka Bernabé xíꞌín Saulo kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ xino̱ na̱ ñoo naní Seleucia. Ta ñoó ni̱ kaa na iin barco, dá ni̱ kiꞌin na kuaꞌa̱n na̱ iin yúku̱ íin ini ta̱ñoꞌo̱ naní Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ñoo naní Salamina noo̱ nákui̱ta barco, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon Ndios ini iin rá iin veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel. Ta ndáka taꞌani na Juan kuaꞌa̱n na̱ chindeé ñaá rá.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱taꞌan na̱ ni̱ xi̱onoo na iin níí noo̱ naní Chipre ñoó, dá ni̱ kasa̱ndaá na̱ ñoo naní Pafos. Ta ñoó ni̱ na̱kiꞌin táꞌan na xíꞌín iin ta̱ ta̱dí, ta kúú rá iin profeta to̱ꞌón, ta kúú rá iin ta̱ Israel, ta naní rá Barjesús.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Ta daá ió va ra xíꞌín ta̱a néꞌe choon káꞌano naní Sergio Paulo, táꞌa̱n ra̱ kúú iin ta̱ ndi̱chí. Ta ra̱ yóꞌo ni̱ kana Bernabé xíꞌín Saulo, chi̱ kóni̱ ra̱ kueídóꞌo ra to̱ꞌon Ndios.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Tído ko̱ nátaꞌan taꞌon ini ta̱ ta̱dí ñoó, ra̱ naní taꞌani Elimas, to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ sadi ra̱ no̱ó ta̱ néꞌe choon ñoó ña̱ ná dáꞌa ni kandeé iní ra̱ Jesús.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Ta Saulo, na̱ naní taꞌani Pablo, ni̱ na̱kutí xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios. Dá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé káxí ná no̱ó ta̱ ta̱dí ñoó,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ta viti kía̱n ve̱i satoꞌo yo̱ Ndios dándóꞌo na yo̱ꞌó, chi̱ o̱ kátu̱u ka̱ noo̱o̱n, ta o̱ ko̱ní ka̱ yo̱ꞌó ña̱ tóo̱n ndi̱ndii cháá tiempo ―kaá Pablo xíꞌín rá.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Ta kúú, tá ni̱ xini ta̱a néꞌe choon ñoó ña̱ dión ni̱ ndoꞌo ta̱ ta̱dí ñoó, kúú ni̱ ka̱ndísa ra to̱ꞌon dánaꞌa̱ na̱, chi̱ ni̱ naá iní ra̱ ni̱ kee to̱ꞌon va̱ꞌa káꞌa̱n saꞌa̱ satoꞌo yo̱ Jesús.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Dá ni̱ kaa Pablo xíꞌín ta̱a néꞌe táꞌan xíꞌín ná ñoó ini iin barco ñoo Pafos ñoó, dá ni̱ kiꞌin na kuaꞌa̱n na̱ ñoo naní Perge, ña̱ nákaa̱ kuendá Panfilia diꞌa. Tído tá ni̱ saa̱ na̱ ñoo ñoó, dá ni̱ da̱nkoo ñaá Juan. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá ñoo Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ ka̱nkuei na Perge ñoó. Dá ni̱ kiꞌin na kuaꞌa̱n na̱ ñoo káꞌano naní Antioquía, ña̱ nákaa̱ kuendá Pisidia diꞌa. Ta mií kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel ni̱ saa̱ na̱ veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel ndéi ñoo ñoó. Dá ni̱ ku̱ꞌu na, dá ni̱ sa̱ ndei na ndéi na.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌi ra tuti ley xíꞌín to̱ꞌon ni̱ taa profeta, dá ni̱ ta̱ndaꞌá ta̱a dándáki veꞌe ñoó iin ta̱a ni̱ saꞌa̱n ni̱ kaꞌa̱n diꞌa xíꞌín ná:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi Pablo. Dá ni̱ nda̱neꞌe na ndáꞌa̱ ná, ña̱ kóni̱ kaa ña̱ tádi̱ ná kandei ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ kaa na̱:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Na̱ kúú Ndios noo̱ yóó, na̱ Israel, no̱ón kúú na̱ ni̱ ka̱xi na̱ sáꞌano veꞌe yó ni̱ sa̱ ndei sa̱ naꞌá. Dá ni̱ ndee ñaá ná iin ñoo káꞌano tá tiempo ni̱ sa̱ ndei ndaꞌí na̱ Egipto. Ta ndáꞌa̱ mií Ndios ni̱ taó ñaá ti̱xi ndáꞌa̱ ta̱ Egipto ñoó.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ta tein uu̱ diko kuia̱ ni̱ xi̱ꞌo ndeé iní Ndios sa̱ꞌá ña̱ sa̱ kee ña̱yuu ñoó tá sa̱ xi̱onoo na no̱ñoꞌó i̱chí.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Dá ni̱ da̱naá na̱ usa̱ ñoo náꞌano ñóꞌo no̱ñóꞌo̱ naní Canaán. Dá ni̱ xi̱ꞌo na ñóꞌo̱ ñoó no̱ó na̱ sáꞌano veꞌá, dá ni̱ sa̱ kian ña̱ꞌa mií ná.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ta ndidaá ña̱ yóꞌo ni̱ ndoꞌo na tein komi̱ ciento uu̱ diko uxi̱ kuia̱. Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ xi̱ꞌo Ndios juez sa̱ da̱ndáki na̱ ñoo yo̱ nda̱ tiempo ni̱ sa̱ kuu Samuel profeta.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ xika̱ na̱ ñoo yo̱ iin rey dándáki ñaá. Dá ni̱ xi̱ꞌo Ndios Saúl ña̱ kakuu ra rey noo̱ ná. Ta ro̱ón ni̱ sa̱ kuu de̱ꞌe iin ta̱a ni̱ sa̱ naní Cis. Ta ni̱ kii ra tein na̱ veꞌe Benjamín. Ta sa̱ kuu ra rey táto̱ꞌon uu̱ diko kuia̱.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Tído ni̱ di̱tá Ndios choon noo̱ ndáꞌa̱ Saúl ñoó, dá ni̱ na̱chi̱kani na David sa̱ kuu ra rey. Dá ni̱ xi̱ꞌo Ndios kuendá saꞌa̱ rá, ta kaá na̱ diꞌa: “Nátaꞌan ini yuꞌu̱ xiníi̱ David, de̱ꞌe ta̱ naní Isaí, chi̱ koꞌo̱n xi̱ kee xi ndidaá kúú ña̱ kóni̱ yuꞌu̱.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 ’Ta tein na̱ veꞌe rey David ñoó ni̱ kii Jesús táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xi̱ꞌo Ndios to̱ꞌon na. Ta no̱ón kúú na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá Ndios ni̱ kii dáka̱ki na̱ Israel.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Tído tá ko̱ ñáꞌa̱ kasaa̱ Jesús, dá sa̱ da̱náꞌa̱ Juan noo̱ ndidaá na̱ Israel ña̱ ná nandikó iní na̱ sa̱ꞌá kua̱chi kée na, dá ná kodo̱ ndúta̱ ná.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Dá tá kuaꞌa̱n dáxi̱nko̱o Juan choon ve̱i na, dá ni̱ kaa na̱: “¿Ndá yoo kúú yuꞌu̱, káꞌán ndó? Ko̱ kúú taꞌon yuꞌu̱ na̱ kii dáka̱ki ñaá, chi̱ sata̱ yúꞌu̱ ve̱i iin ka̱ ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ o̱ du̱ú yuꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni ko̱ kánian nakuii̱n ndei yuꞌu̱ ndaxíí yóꞌo̱ ndisa̱ ná”, kaá Juan.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Ñani, ndoꞌó na̱ kúú na̱ veꞌe Abraham, xíꞌín ndidaá ka̱ ndo̱ꞌó, na̱ ndáño̱ꞌo Ndios. Ndios kúú na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá nduꞌu̱ ve̱i ndu dánaꞌa̱ ndu̱ to̱ꞌon yóꞌo noo̱ ndo̱, ña̱ káꞌa̱n saꞌa̱ ndi koo, dá ka̱ki ndó no̱ó kua̱chi ndo̱.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Chi̱ ko̱ ní nákoni ña̱yuu ndéi Jerusalén, xíꞌín ta̱a néꞌe choon ña̱ Jesús kúú na̱ ni̱ ta̱ndaꞌá Ndios kii dáka̱ki ñaá. Ta ko̱ ní kándaa̱ taꞌon ini na̱ to̱ꞌon ni̱ taa profeta, va̱ꞌará káꞌi naa̱n noo̱ ná iin iin kuu̱ kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱. Tído ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n profeta ñoó tá ni̱ ka̱ndo̱o na̱ ñoo yo̱ ña̱ kánian kuu Jesús.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Chi̱ va̱ꞌará ni iin tóꞌón kua̱chi Jesús ko̱ ní niꞌi̱ ná, dá kuu na̱, tído ni̱ xika̱ ña̱yuu ñoó noo̱ Pilato ña̱ ná kaꞌanda ra̱ choon ña̱ kuu na̱.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ ndoꞌo na, dá ni̱ da̱nóo ñaá rá ndi̱ka cruz. Dá ni̱ da̱ndúxi ñaá rá.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Tído Ndios kúú na̱ ni̱ da̱nátaki ñaá.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ta tein kuaꞌa̱ vá kuu̱ ni̱ naꞌa̱ noo̱ Jesús no̱ó ña̱yuu ni̱ ka̱nkuei xíꞌín ná nda̱ Galilea, ta ni̱ sa̱ xi̱onoo na xíꞌín ná nda̱ ni̱ saa̱ na̱ ñoo Jerusalén. Ta no̱ón kúú na̱ xíꞌo ndaa̱ kuendá saꞌa̱ Jesús no̱ó ña̱yuu.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Ta dión taꞌani nduꞌu̱ ve̱i ndu dánaꞌa̱ ndu̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa yóꞌo, chi̱ táꞌa̱n ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios xíꞌín na̱ yatá veꞌá,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 ñoó kía̱n ni̱ kee na xíꞌín mií yó, na̱ kúú de̱ꞌe na̱ sáꞌano ñoó, chi̱ ni̱ da̱nátaki na̱ Jesús. Ta ki̱ꞌo dión ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ kaa Ndios noo̱ salmo kúú uu̱, chi̱ diꞌa kaáa̱n: “Yoꞌó kúú de̱ꞌe yuꞌu̱, ta viti náꞌi̱ ña̱ kúúí tatóo̱n.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 ’Ta sa̱ daá vá ni̱ kaa Ndios ña̱ miía̱n ndaa̱ kuiti kíán dánátaki na̱ Jesús, dá kía̱n o̱ téíꞌi̱ yikí ko̱ño na̱, ta ni o̱ nátani̱ taꞌan vaan. Dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios: “Ndidaá kúú ña̱ va̱ꞌa ni̱ ka̱ndo̱oi keei xíꞌín David, ña̱ yóꞌo kía̱n kee yuꞌu̱ xíꞌín ndó.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ta diꞌa káꞌa̱n taꞌani David noo̱ iin ka̱ salmo: “O̱ kónó taꞌon mií ní ña̱ natani̱ yiki ko̱ño na̱ kéchóon noo̱ ní.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 ’Miía̱n ndaa̱ kuiti ni̱ ke̱chóon David no̱ó na̱ ñoo yo̱ ni̱ sa̱ ndei tiempo daá táto̱ꞌon ni̱ chi̱kaa̱ ini Ndios. Dá tá ni̱ xiꞌi̱ na̱, kúú ni̱ ndu̱xi na no̱ó ni̱ ndu̱xi na̱ veꞌe na. Ta kúú ni̱ teiꞌi̱ va yikí ko̱ño na̱.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Tído mií Jesús, na̱ ni̱ da̱nátaki Ndios, ko̱ ní teiꞌi̱ taꞌon yikí ko̱ño na̱.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 ’Sa̱ꞌá ño̱ó, na̱ ñoo miíi̱, kanaꞌá ndó ña̱ dánaꞌa̱ nduꞌu̱ noo̱ ndo̱ ña̱ xíꞌo káꞌano ini Ndios sa̱ꞌá kua̱chi yo̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee Jesús.
38 — ausente —
39 Chi̱ ko̱ ní kúu taꞌon kando̱o vii yo̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kée yó choon saꞌándá ley Moisés. Tído, ndidaá na̱ kándéé iní Jesús, no̱ón kúú na̱ kándo̱o vii noo̱ Ndios.
39 — ausente —
40 Kueídóꞌo va̱ꞌa ndó to̱ꞌon káꞌi̱n xíꞌín ndó viti, dá ná o̱ ndóꞌo ndó táꞌa̱n ña̱ ni̱ taa profeta, chi̱ diꞌa kaáa̱n:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Kueídóꞌo ndoꞌó, na̱ kédi̱ki ndaa to̱ꞌon káꞌi̱n.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Dá tá kuaꞌa̱n keta Pablo veꞌe Israel ñoó xíꞌín Bernabé, kúú ni̱ xika̱ na̱ ko̱ kúú na̱ Israel ña̱ ná kasaa̱ tuku na iin ka̱ kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná, dá ná dánaꞌa̱ tuku na sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ñoó noo̱ ná.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó veꞌe ñoó, kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo na̱ Israel tákuei sata̱ Pablo xíꞌín Bernabé kuaꞌa̱n na̱. Ta tákuei taꞌani ñaá kua̱ꞌá ña̱yuu kándísa táto̱ꞌon kándísa na̱ Israel kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá Pablo xíꞌín Bernabé káꞌa̱n niꞌini na noo̱ ná ña̱ ná kuita toon na xíꞌín ña̱ mani̱ ni̱ kee Ndios xíꞌín ná.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Tá ni̱ kasa̱ndaá iin ka̱ kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ na̱ Israel, dá ni̱ na̱taka táto̱ꞌon iin níí ñoo ñoó kueídóꞌo na to̱ꞌon Ndios.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Dá tá ni̱ xini ta̱ Israel ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ na̱taka, kúú ni̱ na̱kutí rá xíꞌín ña̱ uꞌu̱ ini ra̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndéineꞌe ra Pablo, ta káꞌa̱n ndava̱ꞌa ra xíꞌín ná.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ndúndéé cháá ka̱ Pablo xíꞌín Bernabé káꞌa̱n na̱ xíꞌín ra̱ Israel ñoó:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Chi̱ diꞌa ni̱ saꞌanda satoꞌo yo̱ Ndios choon noo̱ ndúꞌu̱, ta kaá na̱:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Dá tá ni̱ sei̱do̱ꞌo na̱ ko̱ kúú na̱ Israel to̱ꞌon yóꞌo, kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini na̱. Ta ni̱ kekáꞌano na satoꞌo yo̱ Ndios sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa ña̱ ni̱ seídóꞌo na. Ta kúú ni̱ ka̱ndísa ñaá ndidaá kúú ña̱yuu, na̱ ni̱ ka̱xi Ndios ni̱ꞌí ña̱ kataki chíchí.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ta kúú ni̱ na̱ka̱ꞌani cháá ka̱ to̱ꞌon va̱ꞌa satoꞌo yo̱ Jesús ndidaá ñoo ñóꞌo ñoó.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Tído ni̱ nda̱tóꞌón kueꞌé ta̱ Israel, ta̱ ko̱ ní xíin kandísa ñaá xíꞌín dao na̱ ñáꞌa̱ ndáya̱ꞌi, táꞌa̱n na̱ ndíta ndaa̱ xíꞌín ña̱ kándísa na, xíꞌín dao ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ ñoo ñoó. Dá ni̱ da̱káꞌa̱n kue̱ꞌé na̱ dao ka̱ ña̱yuu ña̱ kendava̱ꞌa na xíꞌín Pablo xíꞌín Bernabé. Dión ni̱ kuu, dá ni̱ taxí ñaá ná.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Dá ni̱ kidi niꞌini Pablo xíꞌín Bernabé ño̱ya̱ká íin saꞌa̱ ná, dá ná kandaa̱ ini ña̱yuu ñoó ña̱ ko̱ nátaꞌan ini Ndios xiní ñaá ná. Dá ni̱ kiꞌin na íchi̱ kuaꞌa̱n na̱, dá ni̱ saa̱ na̱ ñoo káꞌano naní Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ta ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini, ta ni̱ na̱kutí ná xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.