2 Coríntios 11
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs NTLH
1 Kóni̱i̱ ña̱ ndeé ní koo ini ndo̱ sa̱ꞌí viti, chi̱ koꞌi̱n kaꞌi̱n xíꞌín ndó táto̱ꞌon kée iin ra̱ ndúlóko̱. Tído ndeé koo ini ndo̱ sa̱ꞌí,
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 dá chi̱ kékuión yuꞌu̱ saꞌa̱ ndo̱ táto̱ꞌon kuión ini Ndios saꞌa̱ ndo̱, dá chi̱ sa̱ ni̱ ka̱ndo̱oi ña̱ naki̱ꞌo viií ndo̱ꞌó noo̱ iin tóꞌón Cristo kakuu yíi̱ ndo̱ táto̱ꞌon kée iin tatá tá kuaꞌa̱n ra̱ naki̱ꞌo ra de̱ꞌe diꞌí tákí ra̱ noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a kakuu yíi̱ xí. Chi̱ kóni̱i̱ ña̱ koo vii ndo̱ naki̱ꞌoi noo̱ mií Cristo.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Tído nákani inii̱ saꞌa̱ ndo̱, dá chi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kee koo̱, táꞌa̱n kirí mañá ni̱ da̱nda̱ꞌí Eva, oon ni ví ki̱ꞌo dión nadaká ta̱a to̱ꞌón ña̱xintóni̱ ndo̱, dá ya̱ꞌa ndó koni xíxi ndó Cristo.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Dá chi̱ tá ve̱i dao ka̱ ta̱a, ta díin dánaꞌa̱ ra̱ saꞌa̱ Jesús o̱ du̱ú ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ mií nduꞌu̱ noo̱ ndo̱, ta dánaꞌa̱ ra̱ saꞌa̱ iin ka̱ espíritu noo̱ Espíritu ii̱ Ndios, na̱ ni̱ na̱tiin ndó, ta díin va dánaꞌa̱ ra̱ sa̱ꞌá to̱ꞌon va̱ꞌa saꞌa̱ Jesús o̱ du̱ú ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ ndu̱ noo̱ ndo̱, tído xíꞌo ndeé ini ndo̱ saꞌa̱ rá.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Ta kíꞌin ki̱ꞌoi ña̱ ko̱ kúú taꞌoin iin ta̱a nóo no̱ó ta̱a chínaní ndó kúú apóstol ndáya̱ꞌi.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Chi̱ va̱ꞌará ko̱ tíꞌa yuꞌu̱ kaꞌa̱n va̱ꞌi, tído ko̱ kámani̱ ta̱ꞌón ña̱ ndi̱chí ni̱ xi̱ꞌo Ndios no̱ói̱. Dá chi̱ noo̱ ndidaá vá ña̱ꞌa ni̱ kee ndu, ta noo̱ ndidaá ña̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n ndu̱, ni̱ naꞌa̱ ndu̱ tein mií ndó ña̱ dión kíán.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 ¿Á ni̱ ya̱ꞌi ni̱ keei kua̱chi sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kenóoi miíí, dá kandaya̱ꞌi ndo̱ꞌó, xiní ndo̱? Chi̱ tá ni̱ da̱náꞌi̱ to̱ꞌon va̱ꞌa Ndios noo̱ ndo̱, ko̱ ní kíꞌin ya̱ꞌi taꞌan vei.
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Ta sa̱ xi̱o ndaai̱ di̱ꞌón ndáꞌa̱ dao ka̱ na̱ kúú kuendá Jesús ni̱ sa̱ kuu ya̱ꞌavii, dá ni̱ sa̱ ioi̱ ni̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ndo̱.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Tá ni̱ sa̱ ioi̱ xíꞌín ndó, ta ndaꞌí kómani̱ ña̱ꞌa noo̱í, tído ni iin tóꞌón ndó ko̱ ní dándi̱ꞌi inii̱. Chi̱ ndidaá ña̱ꞌa sa̱ komani̱ noo̱í ni̱ xi̱ꞌo dao ka̱ ñani yo̱, na̱ ni̱ kii chí kuendá Macedonia. Ta noo̱ ni iin ña̱ꞌa ko̱ ní dándi̱ꞌi inii̱ ndo̱ꞌó, ta ni iin kuu̱ o̱ dándi̱ꞌi inii̱ ndo̱ꞌó no̱ó ña̱ xínñóꞌí.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Ta sa̱ꞌá ña̱ nákaa̱ to̱ꞌon ndaa̱ Cristo ini nío̱í, sa̱ꞌá ño̱ó káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ íin taꞌon kuu di̱tá ña̱ chíndaya̱ꞌii choon kéei sa̱ꞌá ña̱ ko̱ kíꞌin ya̱ꞌi noo̱ ndo̱ꞌó, na̱ ndéi chí Acaya xaa̱n.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Ta, ¿ndiva̱ꞌa káꞌi̱n dión, káꞌán ndó? ¿Á ko̱ kúꞌu̱ taꞌon inii̱ saꞌa̱ ndo̱ꞌó, nda̱ni? Mií Ndios kúú na̱ náꞌá ña̱ kúꞌu̱ nda̱ꞌo inii̱ saꞌa̱ ndo̱.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Ta ña̱ kéei kía̱n ko̱ kíꞌin ya̱ꞌavii noo̱ ndo̱, ta dión ii̱ vá keei, dá ná o̱ níꞌi̱ dao ka̱ ta̱a, táꞌa̱n ra̱ ndúkú chindaya̱ꞌii mií, ndi kee ra chidáó táꞌan ra mií rá xíꞌín nduꞌu̱.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Dá chi̱ ta̱a ñoó kúú apóstol to̱ꞌón, ta kúú rá ta̱a kéchóon xíꞌín ña̱ ma̱ñá, chi̱ kée ra mií rá ña̱ kúú rá apóstol Cristo.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Tído ná dáꞌa ni naá téí ini ndo̱ ña̱ ki̱ꞌo dión kée ra, dá chi̱ dión taꞌani kée ña̱ uꞌu̱, chi̱ kéean miíán ña̱ kúúán táto̱ꞌon iin ángel ndato tóo̱n.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Sa̱ꞌá ño̱ó o̱ du̱ú iin ña̱ kuáchi̱ kíán kandaa̱ ini yo̱ ña̱ ta̱a kéchóon no̱ó ña̱ uꞌu̱ kée ra mií rá ña̱ kúú rá ta̱ kéchóon no̱ó ña̱ ndaa̱. Tído kasandaá iin kuu̱, dá keyíko̱ saꞌa̱ rá táto̱ꞌon káa choon ni̱ kee ra.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 Nándió ko̱o tukui káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ná dáꞌa ni kaꞌán ndó ña̱ ndúlóko̱i̱. Tído tá káꞌán ndó ña̱ dión kíán, dá natiin ndó yuꞌu̱ táto̱ꞌon iin na̱ ndúlóko̱, dá nónó noo̱í chindaya̱ꞌii miíí cháá.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Ta ña̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó viti, ko̱ kíán ña̱ ni̱ na̱tiiin noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios. Chi̱ kíán táto̱ꞌon káꞌa̱n iin na̱ ndúlóko̱, sa̱ꞌá ño̱ó kándéé inii̱ chíndaya̱ꞌii miíí.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Ta sa̱ꞌá ña̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a chíndaya̱ꞌii mií sa̱ꞌá ña̱ kée ra ñayuú yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó chindaya̱ꞌi taꞌani yuꞌu̱ miíí.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Chi̱ ndinoꞌo ini ndo̱ xíꞌo ndeé iní ndo̱ seídóꞌo ndó ta̱a ndeé to̱ꞌon, va̱ꞌará kaá ndo̱ ña̱ kúú ndó na̱ ndi̱chí.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Ta xíꞌo ndeé taꞌani ini ndo̱ va̱ꞌará náchiꞌi dao ra ndo̱ꞌó ti̱xi ndáꞌa̱ rá, o va̱ꞌará kétíꞌa dao ra ndo̱ꞌó, o va̱ꞌará xío ndaa dao ra ña̱ꞌa ndó, o va̱ꞌará chíndaya̱ꞌi dao ra mií rá noo̱ ndo̱, o va̱ꞌará káni dao ra daꞌa̱nda̱ noo̱ ndo̱.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Ta xíkaꞌan ví no̱ói̱ kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ko̱ ní kée ndu dión xíꞌín ndó, chi̱ nóo va ió ini ndu̱.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 ¿Á kúú rá ta̱ hebreo? Ñaá taꞌani kúú yuꞌu̱. ¿Á kúú rá ta̱ ñoo Israel, ña̱ kúú ñoo Ndios? Ñaá taꞌani kúú yuꞌu̱. ¿Á kúú rá na̱ veꞌe tatá sáꞌano Abraham? Ñaá taꞌani kúú yuꞌu̱.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 ¿Á kúú rá ta̱ kéchóon noo̱ Cristo? (Káꞌi̱n táto̱ꞌon kée iin na̱ ndúlóko̱.) Tído kéchóon cháá ka̱ yuꞌu̱ noo̱ Cristo o̱ du̱ú mií rá, chi̱ yuꞌu̱ kúú ra̱ kuaꞌa̱ cháá ka̱ ni̱ ke̱chóon noo̱ Cristo. Ta saꞌa̱ mií ná kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá ni̱ kani ndava̱ꞌa ña̱yuu yuꞌu̱, ta kuaꞌa̱ cháá ka̱ taꞌándá ni̱ sa̱ káa̱ yuꞌu̱ veꞌe ka̱a, ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá daá ió ña̱ kuui̱.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Ta oꞌo̱n taꞌándá ni̱ kani na̱ Israel oko̱ saꞌo̱n komi̱ chirrión sa̱tá yuꞌu̱.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Ta oni̱ taꞌándá ni̱ kani na yuꞌu̱ xíꞌín vara, ta iin ka̱ taꞌándá kuaꞌa̱n na̱ kaꞌání ná yuꞌu̱ xíꞌín yuu̱, ta oni̱ taꞌándá ni̱ ke̱ta kaꞌani barco ini ta̱ñoꞌo̱ noo̱ nákaa̱i̱ kuaꞌi̱n, ta iin ñoó xíꞌín iin nduú ni̱ sa̱ nóo niꞌinii no̱ó ta̱ñoꞌo̱.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Ta ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱í íchi̱ noo̱ xíonooi, chi̱ ióa̱n kuui̱ kée yu̱ta, ta ió taꞌani ña̱ kuui̱ kée ta̱ kui̱ꞌíná, ta ió ña̱ kuui̱ kée na̱ ñooi̱, ta ió taꞌani ña̱ kuui̱ kée na̱ ko̱ kúú na̱ Israel. Ta ió ña̱ kuui̱ noo̱ kúú ñoo náꞌano, xíꞌín noo̱ kúú yukú i̱chí xíꞌín no̱ó ta̱ñoꞌo̱, ta ió taꞌani ña̱ kuui̱ kée na̱ chínaní mií ña̱ kúú ná kuendá Jesús.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Ta sa̱ꞌá choon kéei, sa̱ꞌá ño̱ó kúta̱ti nda̱ꞌa vei, ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá ko̱ ní sá kidi̱i̱, ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá sa̱ xíꞌi do̱koi̱ ña̱ kuíkoi xíꞌín ña̱ íchi̱i̱ ta̱kui̱í, ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá ni̱ sa̱ xi̱onoo nditai̱, ta ni̱ sa̱ ndoꞌo nío̱í ña̱ vi̱xi chi̱ ko̱ó dáꞌo̱n kandixii.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Ta noo̱ ndidaá ka̱ ña̱ꞌa, ió iin ka̱ ña̱ꞌa ndóꞌi iin iin kuu̱ kuu̱, chi̱ nákani nda̱ꞌo inii̱ saꞌa̱ ndidaá na̱ kúú kuendá Jesús ndéi iin rá iin ñoo.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Chi̱, ¿ndi ndáa ndoꞌó ndóꞌo nío̱, ta ko̱ ndóꞌo taꞌani nío̱ miíí? Ko̱ íin taꞌon. O, tá kándéé dao ta̱a dándaꞌí ra̱ ndo̱ꞌó, ¿á ko̱ náꞌá taꞌon ndó ña̱ xído̱ nda̱ꞌo inii̱?
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Tá miía̱n kánian chindaya̱ꞌii miíí, va̱ꞌa ka̱a̱n ná chindaya̱ꞌii miíí no̱ó ña̱ náꞌa̱ ña̱ kúúí iin ta̱ ko̱ kómí ndée̱ miíí.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Ta mií Ndios, na̱ kúú tatá satoꞌo yo̱ Jesucristo, na̱ daá kuití kánian natiin ña̱ñóꞌó, no̱ón kúú na̱ náꞌá ña̱ ko̱ káꞌa̱n to̱ꞌíi̱n.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Tá ni̱ sa̱ io yuꞌu̱ ñoo Damasco, ñoó nákaa̱ iin ta̱ néꞌe choon, ta nákaa̱ ra̱ ti̱xi ndáꞌa̱ rey Aretas. Kúú ni̱ saꞌanda ra̱ choon no̱ó ta̱ ndaá yéꞌé ñoo ñoó ña̱ ná kandei nduu ra̱ tiin ra yuꞌu̱, ni̱ kaꞌán rá.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Tído ndéi dao ña̱yuu ni̱ taó ná yuꞌu̱ ventana, dá ni̱ da̱nóo na yuꞌu̱ ini iin ti̱yika̱ ndi̱ka náo̱ ñoo ñoó, dá ni̱ kuu ni̱ ka̱kii noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a ñoó.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.