1 Coríntios 7
Tuti yó'o kúú to̱'on Ndios, ta xí'o ña kuendá sa'a̱ Jesús (MXBNT) vs VC
1 Ta viti kía̱n koꞌi̱n kasto̱ꞌin xíꞌín ndó sa̱ꞌá ña̱ ni̱ nda̱to̱ꞌón ndó yuꞌu̱ noo̱ tuti ni̱ ta̱ndaꞌá ndó ni̱ kii noo̱í, á ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ kíán ña̱ ná o̱ tándaꞌa̱ ta̱a xíꞌín ñáꞌa̱.
1 Agora, a respeito das coisas que me escrevestes. Penso que seria bom ao homem não tocar mulher alguma.
2 Tído sa̱ꞌá ña̱ ióa̱n ya̱ꞌa ndó kee ndó kua̱chi xíꞌín na̱ ko̱ kúú yíi̱ ndo̱ o ñadiꞌí ndo̱, sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa cháá ka̱ ná koo ñadiꞌí iin rá iin ndó, ta iin rá iin na̱ ñáꞌa̱ ná koo yíi̱ ná.
2 Todavia, considerando o perigo da incontinência, cada um tenha sua mulher, e cada mulher tenha seu marido.
3 Ta iin rá iin ta̱a kánian kudi̱ nduú ra̱ xíꞌín ñadiꞌí ra̱, ta ki̱ꞌo dión taꞌani kánian kee na̱ ñáꞌa̱ xíꞌín yíi̱ ná.
3 O marido cumpra o seu dever para com a sua esposa e da mesma forma também a esposa o cumpra para com o marido.
4 Dá chi̱ na̱ ñáꞌa̱ ko̱ dándáki ka̱ na̱ ñíi̱ ná, nda̱á yíi̱ vá ná kúú ra̱ dándáki ñaá. Ta ni ta̱a ko̱ dándáki ka̱ ñíi̱ rá, nda̱á ñadiꞌí ra̱ kúú na̱ dándáki ñaá.
4 A mulher não pode dispor de seu corpo: ele pertence ao seu marido. E da mesma forma o marido não pode dispor do seu corpo: ele pertence à sua esposa.
5 Sa̱ꞌá ño̱ó o̱ sa̱ kádíꞌi̱nda̱ ndo̱ ñíi̱ ndo̱ noo̱ yíi̱ ndo̱ o noo̱ ñadiꞌí ndo̱. Tído tá ni̱ ka̱ndo̱o mií ndó ña̱ o̱ nákiꞌin táꞌan ndó dao kuu̱, chi̱ kóni̱ ndo̱ kaneꞌe ii̱ ndo̱ kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, dá kía̱n kuu va kee ndó dión. Tído ndiꞌi daá, nakiꞌin táꞌan nduú tuku ndó, chi̱ oon ni ví o̱ kíꞌo ndeé iní ndo̱, ta kexíxi ña̱ uꞌu̱ xíꞌín ndó, dá ya̱ꞌa ndó kee ndó kua̱chi xíꞌín iin ka̱ na̱.
5 Não vos recuseis um ao outro, a não ser de comum acordo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e depois retornai novamente um para o outro, para que não vos tente Satanás por vossa incontinência.
6 Ndidaá ña̱ꞌa káꞌi̱n xíꞌín ndó yóꞌo kía̱n káꞌa̱n niꞌinii noo̱ ndo̱, tído ko̱ kúú taꞌan vaan choon saꞌándái̱ noo̱ ndo̱.
6 Isto digo como concessão, não como ordem.
7 Káꞌa̱n yuꞌu̱ ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ kíán ña̱ ná kandei mií ndidaá ta̱a táto̱ꞌon ki̱ꞌo ió mií yuꞌu̱. Tído díin díin va ña̱ꞌa ni̱ niꞌi̱ táꞌi̱ iin rá iin ña̱yuu noo̱ Ndios, chi̱ ió dao na ni̱ niꞌi̱ táꞌi̱ ña̱ ki̱ꞌo ndeé iní na̱ kandei mií ná, ta ió taꞌani dao na ni̱ niꞌi̱ táꞌi̱ ña̱ tandaꞌa̱ ná.
7 Pois quereria que todos fossem como eu; mas cada um tem de Deus um dom particular: uns este, outros aquele.
8 Ta ña̱ yóꞌo káꞌa̱n yuꞌu̱ xíꞌín takuáchí tákí, xíꞌín na̱ kuáa̱n ña̱ iin ña̱ va̱ꞌa kíán ña̱ ná kandei mií ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée yuꞌu̱.
8 Aos solteiros e às viúvas, digo que lhes é bom se permanecerem assim, como eu.
9 Tído tá ko̱ xíꞌo ndeé iní na̱ chituu na ña̱ kóni̱ ñíi̱ ná, dá kía̱n va̱ꞌa cháá ka̱ ná tandaꞌa̱ ná. Dá chi̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ña̱ tandaꞌa̱ ná o̱ du̱ú ka̱a̱n ndoꞌo nío̱ ná koni na̱ iin ta̱a o iin ñáꞌa̱.
9 Mas, se não podem guardar a continência, casem-se. É melhor casar do que abrasar-se.
10 Ta noo̱ ndo̱ꞌó, na̱ ni̱ ta̱ndáꞌa̱, saꞌándái̱ choon noo̱ ndo̱, tído ko̱ kíán choon ni̱ ndaki ña̱xintóni̱í, chi̱ choon saꞌándá mií satoꞌo yo̱ Ndios noo̱í kíán, ña̱ ndoꞌó, na̱ ñáꞌa̱, o̱ sa̱ dánkoo ndó yíi̱ ndo̱.
10 Aos casados mando {não eu, mas o Senhor} que a mulher não se separe do marido.
11 Tído tá sa̱ ni̱ da̱nkoo iin ñáꞌa̱ yíi̱a̱n, dá kía̱n ná dáꞌa ni tandaꞌa̱n xíꞌín iin ka̱ ta̱a. Va̱ꞌa cháá ka̱ ná ndaka ña̱ mani̱ noo̱ sátáꞌan iin rá iin na, dá nakiꞌin táꞌan tuku na kandei na. Ta ndoꞌó, ra̱ ta̱a xaa̱n, o̱ sa̱ dánkoo ndó ñadiꞌí ndo̱.
11 E, se ela estiver separada, que fique sem se casar, ou que se reconcilie com seu marido. Igualmente, o marido não repudie sua mulher.
12 Ta ió ña̱ kaꞌi̱n xíꞌín dao ka̱ ndo̱, va̱ꞌará ko̱ káꞌa̱n satoꞌo yo̱ Ndios sa̱ꞌán. Tá ió iin káa ñani yo̱, ta ko̱ kándísa ñadiꞌí ra̱ Jesús, tído ióa̱n ña̱ koo ii̱a̱n xíꞌín rá, dá kía̱n ná dáꞌa ni dánkoo ñaá rá.
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se um irmão desposou uma mulher pagã {sem a fé} e esta consente em morar com ele, não a repudie.
13 Tá ió iin káa na̱ ñáꞌa̱ kándísa Jesús, ta ko̱ kándísa yíi̱ ná, tído tá ió ra̱ ña̱ koo ii̱ rá xíꞌín ná, dá kía̱n ná dáꞌa ni dánkoo ñaá ná.
13 Se uma mulher desposou um marido pagão e este consente em coabitar com ela, não repudie o marido.
14 Chi̱ iin yíi̱ ko̱ kándísa Jesús, ndéꞌé va̱ꞌa ñaá Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándísa ñadiꞌí ra̱. Ta iin ñadiꞌí ko̱ kándísa Jesús, ndéꞌé va̱ꞌa ñaá Ndios sa̱ꞌá ña̱ kándísa yíi̱a̱n. Chi̱ tá ko̱ kíán dión, dá kía̱n kando̱o kini de̱ꞌe na noo̱ Ndios, tído viti kúú xí takuáchí vii noo̱ ná.
14 Porque o marido que não tem a fé é santificado por sua mulher; assim como a mulher que não tem a fé é santificada pelo marido que recebeu a fé. Do contrário, os vossos filhos seriam impuros quando, na realidade, são santos.
15 Tído tá káꞌán yíi̱ ndo̱ o ñadiꞌí ndo̱, na̱ ko̱ kándísa Jesús, ña̱ dánkoo na ndo̱ꞌó, dá kía̱n konó ndó ná kee na dión. Chi̱ ni̱ ndaxi̱ ndo̱ no̱ó ña̱ ni̱ ta̱ndáꞌa̱ ndó xíꞌín ná tá ndóꞌo ndó dión. Chi̱ ni̱ na̱kana Ndios ndo̱ꞌó ña̱ kía̱n kandei va̱ꞌa ndó.
15 Mas, se o pagão quer separar-se, que se separe; em tal caso, nem o irmão nem a irmã estão ligados. Deus vos chamou a viver em paz.
16 Chi̱ ndoꞌó, na̱ ñáꞌa̱ xaa̱n, ¿xíni̱ á kandeé ndó xíꞌín yíi̱ ndo̱, dá nduu ra kuendá Jesús? Ta ndoꞌó, ta̱ kúú yíi̱, ¿xíni̱ á kandeé ndó xíꞌín ñadiꞌí ndo̱, dá nduu na kuendá Jesús?
16 Aliás, como sabes tu, ó mulher, se salvarás o teu marido? Ou como sabes tu, ó marido, se salvarás a tua mulher?
17 Tído iin rá iin ndó kánian koo táto̱ꞌon ni̱ xi̱ꞌo mií satoꞌo yo̱ Ndios koo ndó tá ni̱ na̱kana ñaá ná xoo mií ná. Ta ña̱ yóꞌo kía̱n dánaꞌi̱ noo̱ ndidaá kúú na̱ kúú kuendá Jesús iin iin xíán noo̱ xíonooi.
17 Quanto ao mais, que cada um viva na condição na qual o Senhor o colocou ou em que o Senhor o chamou. É o que recomendo a todas as igrejas.
18 Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿á sa̱ ni̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ ndo̱ tá ni̱ na̱kana ñaá Ndios? Dá kía̱n nda̱ dión koo va ndó. ¿Á ió dao ndó ko̱ ñáꞌa̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ tá ni̱ na̱kana ñaá Ndios? Dá kía̱n ná dáꞌa ni kaꞌanda ndo̱án.
18 O que era circunciso quando foi chamado {à fé}, não dissimule sua circuncisão. Quem era incircunciso, não se faça circuncidar.
19 Dá chi̱ ña̱ taꞌa̱nda̱ ñíi̱ yo̱ xíꞌín ña̱ ko̱ ní taꞌa̱nda̱ ña̱, ni iin ña̱ꞌa ko̱ ndáya̱ꞌi ña, dá chi̱ ña̱ ndáya̱ꞌi noo̱ Ndios kía̱n kee yó choon saꞌándá na̱.
19 A circuncisão de nada vale, e a incircuncisão de nada vale, o que importa é a observância dos mandamentos de Deus.
20 Sa̱ꞌá ño̱ó kánian koo ii̱ ndo̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndáa ndó tá ni̱ na̱kana ñaá Ndios xoo mií ná.
20 Cada um permaneça na profissão em que foi chamado por Deus.
21 ¿Á ni̱ sa̱ ñoꞌo ndó ti̱xi ndáꞌa̱ iin satoꞌo tá ni̱ kana ñaá Ndios? Ná dáꞌa ni nakani ini ndo̱. Tído tá ió ta̱ndeé iní ña̱ kankuei ndó ti̱xi ndáꞌa̱ satoꞌo ndo̱, dá kía̱n choꞌon ini ndo̱ yaa̱ ndo̱.
21 Eras escravo, quando Deus te chamou? Não te preocupes disto. Mesmo que possas tornar-te livre, antes cuida de aproveitar melhor o teu chamamento.
22 Chi̱ ndoꞌó, na̱ sa̱ ñoꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ iin satoꞌo tá ni̱ kana ñaá Ndios, ndoꞌó kúú na̱ ni̱ taó xóo Ndios ti̱xi ndáꞌa̱ kua̱chi, dá nono̱ ndo̱ kee ndó ña̱ kóni̱ na̱. Ta ndoꞌó, na̱ ko̱ ní sá ñoꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ iin satoꞌo tá ni̱ na̱kana ñaá Ndios, viti kía̱n ni̱ ndu̱ꞌu ndó ti̱xi ndáꞌa̱ Cristo, dá koni kuáchí ndó noo̱ ná.
22 Pois o escravo, que foi chamado pelo Senhor, conquistou a liberdade do Senhor. Da mesma forma, quem era livre por ocasião do chamado, fez-se escravo de Cristo.
23 Yaꞌi nda̱ꞌo ni̱ chi̱ya̱ꞌi Ndios saꞌa̱ ndo̱, sa̱ꞌá ño̱ó ná dáꞌa ni nachiꞌi ndó mií ndó ti̱xi ndáꞌa̱ ni iin tóꞌón ña̱yuu.
23 Por alto preço fostes comprados, não vos torneis escravos de homens.
24 Sa̱ꞌá ño̱ó, ñani, táto̱ꞌon ni̱ sa̱ ndaa iin rá iin ndó tá ni̱ na̱kana ñaá Ndios, ki̱ꞌo dión ii̱ ní koo ndó noo̱ ná.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que estava quando Deus o chamou.
25 Ta viti koꞌi̱n kaꞌi̱n cháá xíꞌín ndó sa̱ꞌá na̱ ta̱kí, va̱ꞌará ko̱ ta̱ꞌón choon ní ni̱ꞌí noo̱ satoꞌo yo̱ Ndios kíán. Tído káꞌa̱n niꞌinii noo̱ ndo̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌán mií yuꞌu̱ kúú ña̱ va̱ꞌa, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kúꞌu̱ ini satoꞌo yo̱ Ndios sa̱ꞌí, sa̱ꞌá ño̱ó kúúí iin ta̱a káꞌa̱n ña̱ ndaa̱.
25 A respeito das pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém, dou o meu conselho, como homem que recebeu da misericórdia do Senhor a graça de ser digno de confiança.
26 Ta sa̱ꞌá ña̱ ndéi yó tiempo uꞌu̱ nda̱ꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó káꞌán yuꞌu̱ ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ná kandei mií ndó, ta̱ ta̱a, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndéi ndó.
26 Julgo, pois, em razão das dificuldades presentes, ser conveniente ao homem ficar assim como é.
27 Tá ió ñadiꞌí ndo̱, o̱ sa̱ dánkoo ñaá ndó. Ta tá ko̱ó ñadiꞌí ndo̱, o̱ sa̱ ndíꞌi ini ndo̱ tandaꞌa̱ ndo̱.
27 Estás casado? Não procures desligar-te. Não estás casado? Não procures mulher.
28 Tído tá ná tandaꞌa̱ ndo̱, ko̱ ta̱ꞌón kua̱chi kíán. Ta dión taꞌani takuáchí diꞌí tákí, ko̱ ta̱ꞌón kua̱chi kíán tá ná tandaꞌa̱ xí. Tído na̱ tándaꞌa̱, kasáꞌá ndoꞌo nío̱ ná, ta ko̱ kóni̱ yuꞌu̱ ña̱ ndoꞌo ndó dión.
28 Mas, se queres casar-te, não pecas; assim como a jovem que se casa não peca. Todavia, padecerão a tribulação da carne; e eu quisera poupar-vos.
29 Tído ña̱ yóꞌo káꞌa̱n yuꞌu̱ xíꞌín ndó, chi̱ nda̱dá cháá vá tiempo kámani̱ noo̱ yo̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ndoꞌó, na̱ ió ñadiꞌí, kee ndó kuendá ña̱ ko̱ó ná ió, ta ndi̱ꞌi cháá ka̱ ini ndo̱ saꞌa̱ Ndios.
29 Mas eis o que vos digo, irmãos: o tempo é breve. O que importa é que os que têm mulher vivam como se a não tivessem;
30 Ta ndoꞌó, na̱ kúndaꞌí ini, kee ndó kuendá ña̱ ko̱ kúndaꞌí ini ndo̱. Ta ndoꞌó, na̱ ndéi dii̱, kee ndó kuendá ña̱ ko̱ ndéi dii̱ ndo̱. Ta ndoꞌó, na̱ xíin, kee ndó kuendá ña̱ ko̱ó ña̱ꞌa ní xíin ndó.
30 os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 Ta ndoꞌó, na̱ kéchóon ña̱ꞌa ió ñayuú yóꞌo, ná dáꞌa ni ndi̱ꞌi ini ndo̱ sa̱ꞌán. Dá chi̱ ñayuú ndéi yó viti naá váán xíꞌín ndidaá kúú ña̱ꞌa ió noo̱án.
31 os que usam deste mundo, como se dele não usassem. Porque a figura deste mundo passa.
32 Chi̱ ña̱ kóni̱ yuꞌu̱ kíán ña̱ ná dáꞌa ni nakani téí ini ndo̱ sa̱ꞌá ña̱ꞌa ió ñayuú yóꞌo. Chi̱ na̱ ko̱ ñáꞌa̱ tandaꞌa̱, ndíꞌi cháá ka̱ ini na̱ sa̱ꞌá ña̱ꞌa satoꞌo yo̱ Ndios, chi̱ ndúkú ná ña̱ nataꞌan ini satoꞌo yo̱ koni ñaá ná.
32 Quisera ver-vos livres de toda preocupação. O solteiro cuida das coisas que são do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 Tído ta̱a ni̱ ta̱ndáꞌa̱, nákani cháá ka̱ ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ió ñayuú yóꞌo, chi̱ ndúkú rá ña̱ nataꞌan ini ñadiꞌí ra̱ koni ñaáán.
33 O casado preocupa-se com as coisas do mundo, procurando agradar à sua esposa.
34 Ta dión taꞌani ko̱ kúú nóó taꞌan vaan xíꞌín ñáꞌa̱ ió yíi̱ xíꞌín ñáꞌa̱ ko̱ó yíi̱. Chi̱ ñáꞌa̱ ko̱ó yíi̱, ndíꞌi inia̱n sa̱ꞌá ña̱ꞌa satoꞌo yo̱ Ndios, chi̱ ndúkúán ña̱ kando̱o vii ñíi̱a̱n, xíꞌín níma̱n noo̱ Ndios. Tído diꞌa ñáꞌa̱ ió yíi̱, ndíꞌi cháá ka̱ inia̱n sa̱ꞌá ña̱ ió ñayuú yóꞌo, chi̱ ndúkúán ña̱ nataꞌan ini yíi̱a̱n koni ñaá rá.
34 A mesma diferença existe com a mulher solteira ou a virgem. Aquela que não é casada cuida das coisas do Senhor, para ser santa no corpo e no espírito; mas a casada cuida das coisas do mundo, procurando agradar ao marido.
35 Káꞌi̱n ndidaá ña̱ yóꞌo xíꞌín ndó, dá niꞌi̱ i̱ní cháá ka̱ ndo̱ ndi kee ndó. Ta ko̱ káꞌi̱n saꞌa̱ ñá sa̱ꞌá ña̱ kóni̱i̱ chituui ndo̱ꞌó. Ña̱ kóni̱ yuꞌu̱ kía̱n kee ndó ña̱ va̱ꞌa xíꞌín ña̱ ndísáꞌano, dá kía̱n ni iin tóꞌón ña̱ꞌa ná o̱ kétéin noo̱ ndo̱ kee ndó ña̱ kóni̱ Ndios.
35 Digo isto para vosso proveito, não para vos estender um laço, mas para vos ensinar o que melhor convém, o que vos poderá unir ao Senhor sem partilha.
36 Tá ió iin káa ndó káꞌán ña̱ ko̱ váꞌa taꞌon ña̱ kuyatá de̱ꞌe diꞌí tákí ndo̱, ta káꞌán ndó ña̱ kánian tandaꞌa̱ xí, dá kía̱n kuu ki̱ꞌo ndó ña̱ tandaꞌa̱ xí, chi̱ ko̱ ta̱ꞌón kua̱chi kíán.
36 Se alguém julga que é inconveniente para a sua filha ultrapassar a idade de casar-se e que é seu dever casá-la, faça-o como quiser: não há falta alguma em fazê-la casar-se.
37 Tído ndoꞌó, na̱ ió ini ña̱ ná o̱ tándaꞌa̱ de̱ꞌe diꞌí ndo̱, ta o̱ du̱ú ña̱ miía̱n ndúsa̱ kíán ña̱ tandaꞌa̱ xí, ta nónó noo̱ ndo̱ kee ndó ña̱ kía̱n kóni̱ mií ndó, tá sa̱ ni̱ chi̱kaa̱ ini ndo̱ ña̱ o̱ tándaꞌa̱ ta̱ꞌón de̱ꞌe diꞌí tákí ndo̱, dá kía̱n va̱ꞌa va kée ndó.
37 Mas aquele que, sem nenhum constrangimento e com perfeita liberdade de escolha, tiver tomado no seu coração a decisão de guardar a sua filha virgem, procede bem.
38 Sa̱ꞌá ño̱ó, na̱ xíꞌo de̱ꞌe diꞌí na̱ tandaꞌa̱ xí, va̱ꞌa kée na, ta na̱ ko̱ xíꞌo xi tandaꞌa̱ xí, va̱ꞌa cháá ka̱ kée na.
38 Em suma, aquele que casa a sua filha faz bem; e aquele que não a casa, faz ainda melhor.
39 Ta iin ñáꞌa̱ ió yíi̱, ni̱ kato̱ táꞌan xíꞌín yíi̱a̱n noo̱ ley xía̱n nani takí ra̱ ió ra̱. Tído tá ni̱ xiꞌi̱ yíi̱a̱n, dá kía̱n ni̱ nono̱ noo̱a̱n tandaꞌa̱n xíꞌín ndi ndáa ta̱a kóni̱ miíán, tído ta̱a kándísa satoꞌo yo̱ Cristo ná kakuu ra.
39 A mulher está ligada ao marido enquanto ele viver. Mas, se morrer o marido, ela fica livre e poderá casar-se com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Tído kaá yuꞌu̱ ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ví keeán tá ná o̱ tándaꞌa̱ tukuán, ta káꞌín ña̱ ki̱ꞌo dión taꞌani kóni̱ Espíritu ii̱ Ndios.
40 Contudo, na minha opinião, ela será mais feliz se permanecer como está. E creio que também eu tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.