Mateus 9
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs NVT
1 Dá ni̱ kaa tuku Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná ini barco ñoó. Dá ni̱ chi̱kaꞌanda na̱ no̱ó ta̱ñoꞌo̱ kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ na̱sáa̱ na̱ ñoo mií ná.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ta̱a, ta yíꞌi ra iin xi̱to noo̱ kánóo iin ta̱a ni̱ na̱tií saꞌa̱. Tá ni̱ xini Jesús ña̱ kándéé nda̱ꞌo ini ñaá rá, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a ni̱ na̱tií saꞌa̱ ñoó: ―Koo ta̱ndeé inóo̱n, de̱ꞌe lóꞌo̱, dá chi̱ sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón ―kaá na̱.
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Dá ni̱ ka̱sáꞌá nákani kuáchi̱ ini ta̱a dánaꞌa̱ ley ndíta ra: “Ta̱a káa kúú ra̱ yáꞌa káꞌa̱n ndava̱ꞌa xíꞌín Ndios.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ va ini Jesús ña̱ dión nákani ini ra̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―¿Ndiva̱ꞌa nákani kuáchi̱ ini ndo̱?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 ¿Ndí ki̱án ko̱ úꞌu̱ cháá ka̱ kaꞌi̱n xíꞌín ta̱a yóꞌo, káꞌán ndó? “Sa̱ ni̱ ndoo va kua̱chón”, o kaꞌi̱n xíꞌín rá, “Ndakuii̱n ndichi, ta kuaꞌa̱n nóꞌo̱n.”
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Tído viti dá ná koꞌi̱n dánaꞌi̱ noo̱ ndo̱ ña̱ kómí ndisa na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo choon ña̱ dándóo na kua̱chi kée ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ ni̱ na̱tií saꞌa̱ ñoó: ―Ndakuii̱n ndichi, ta nakiꞌin xi̱to̱n kaneꞌe kuaꞌa̱n nóꞌo̱n.
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Ta kúú ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi ra̱. Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n nóꞌo̱ rá.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Kúú ndidaá vá ña̱yuu ñoó ni̱ naá iní tá ni̱ xini na̱ ña̱ ni̱ kee Jesús, ta ni̱ kekáꞌano na Ndios, na̱ ni̱ xi̱ꞌo choon yóꞌo noo̱ iin ta̱a.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Dá ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó kuaꞌa̱n na̱. Kúú ni̱ xini na̱ ió iin ta̱a naní Mateo, ta ió ra̱ kíꞌin ya̱ꞌi ra saꞌa̱ ñóꞌo̱. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Nakíi̱, ná koꞌo̱ kanooón xíꞌín yuꞌu̱. Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ra̱, dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ kanoo ra xíꞌín ná.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Diꞌa ni̱ kuu tein noo̱ ió Jesús sásáꞌan na veꞌe ra, dá ni̱ ka̱sáa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱, xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu kaá ra̱ kómí kua̱chi, ta ni̱ sa̱ ndei na mesa sásáꞌan na xíꞌín Jesús, ta ndéi taꞌani ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Dá tá ni̱ xini ta̱ fariseo ña̱ ió Jesús sásáꞌan na xíꞌín ña̱yuu ñoó, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó: ―¿Ndiva̱ꞌa sásáꞌan maestro ndo̱ xíꞌín ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱, xíꞌín dao ka̱ ña̱yuu kómí kua̱chi?
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Na̱ ió va̱ꞌa ko̱ xínñóꞌó taꞌon na iin ta̱a kétátá ñaá. Sa̱va̱ꞌa na̱ kúꞌu̱ va kúú na̱ xínñóꞌó ñaá.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Ta kuaꞌán ndo̱ dákuáꞌa ndó ndi kóni̱ kaa ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndios noo̱ tuti ii̱ ná, chi̱ diꞌa kaáa̱n: “Kóni̱ yuꞌu̱ ña̱ kuꞌu̱ ini ndo̱ saꞌa̱ dao ka̱ ña̱yuu, ta o̱ du̱ú ña̱ doko̱ ndo̱ ña̱ꞌa noo̱í”, kaáa̱n. Chi̱ yuꞌu̱, ko̱ véi taꞌon yuꞌu̱ kanai na̱ káꞌán ña̱ kúú ña̱yuu ndaa̱. Ve̱i yuꞌu̱ kanai na̱ nákoni ña̱ kómí ná kua̱chi, dá ná nandikó iní na̱ saꞌa̱ kua̱chi kée na ―kaá Jesús.
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Dá ni̱ ka̱sáa̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Juan, na̱ dákodo̱ ndúta̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús: ―Néꞌe ii̱ vá nduꞌu̱, ta néꞌe ii̱ taꞌani ta̱ fariseo. Ta, ¿ndiva̱ꞌa ko̱ néꞌe ii̱ taꞌon ta̱ xíonoo xíꞌín mií ní?
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―¿Á káꞌán ndó ña̱ kánian kandei ndaꞌí ña̱yuu ni̱ na̱taka noo̱ ió vikó tándaꞌa̱ nani ió i̱í vá tono̱ xíꞌín ná? Tído nda̱ ná kasandaá kuu̱ nakiꞌin ra tono̱ kandaka ra koꞌo̱n ra̱, nda̱ daá ví, dá kía̱n kánian kaneꞌe ii̱ ná ―kaá na̱.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Dá ni̱ kaa taꞌani Jesús xíꞌín rá: ―Ta ko̱ íin taꞌon nákoto no̱ó ni̱ ndata̱ iin doꞌo̱no̱ yátá xíꞌín iin táꞌí daꞌón sa̱á. Dá chi̱ tá ná nakata na doꞌo̱no̱ ñoó, ta kúú natiꞌin va daꞌón sa̱á ñóó, ta kúú víꞌí ka̱ ví ndata̱ doꞌo̱no̱ yátá ñóó.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 ’Ta ko̱ íin taꞌon taán vino sa̱á ini ñíi̱ yátá, dá chi̱ tá ná kee na dión, dá kía̱n dákaꞌándí va vino sa̱á ñoó ñií yátá ñóó, ta ndata̱ vá ñíi̱ ñoó, ta kuita̱ ndiꞌi va vino ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa cháá ka̱a̱n ná taán yo̱ vino sa̱á ini ñií sa̱á, dá kía̱n ni iin tóꞌán ná o̱ túú.
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Ta nani ió na̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ta̱a néꞌe choon. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí rá noo̱ Jesús, dá kaá ra̱: ―Sa̱ ni̱ xiꞌi̱ va de̱ꞌe diꞌíi̱, tído nakíi̱ ní, ná koꞌo̱, ta chinóo ní ndáꞌa̱ ní sata̱ xí, ta kúú nataki va xi ―kaá ra̱.
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n Jesús, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá. Ta kuaꞌa̱n taꞌani ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Ta kúú chí sata̱ diꞌa Jesús ni̱ na̱tuu yati iin ñáꞌa̱ ndóꞌo kueꞌe̱ tái̱ nii̱. Ta sa̱ ni̱ xi̱no uxi̱ uu̱ kuia̱ ndóꞌán kueꞌe̱ ñoó. Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱n yúꞌu̱ dáꞌo̱n ná,
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 dá chi̱ diꞌa ni̱ na̱kani inia̱n: “Sa̱va̱ꞌa rá dáꞌo̱n oon na ná kako̱ꞌin, ta kúú ná nduva̱ꞌi.”
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Jesús, dá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ñaá ná, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán: ―Koo ta̱ndeé inóo̱n, de̱ꞌe diꞌí lóꞌo̱, chi̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌón sa̱ꞌá ña̱ kándéé inóo̱n yuꞌu̱ ―kaá na̱. Ta kúú mií hora daá vá ni̱ ndu̱va̱ꞌán.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Dá ni̱ saa̱ na̱ veꞌe ta̱ néꞌe choon ñoó. Ta kúú ni̱ xini na̱ ndéi ta̱a tuú flauta, ta nína vaa̱ nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi na ndéíꞌi̱ na̱ saꞌa̱ tadiꞌí ñoó.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Kankuei tóo ndó sata̱ véꞌe, chi̱ ko̱ ní xiꞌi̱ taꞌon tadiꞌí lóꞌo̱ ñoó, kídi̱ va xi ―kaá na̱. Ta kúú ni̱ saki̱ ndaa va ñaá ña̱yuu ñoó sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ ka̱nkuei ña̱yuu ñoó sata̱ véꞌe, dá ni̱ ku̱ꞌu Jesús. Dá ni̱ tiin na ndáꞌa̱ tadiꞌí lóꞌo̱ ñoó, ta kúú ni̱ nda̱ko̱o va xi.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ta kúú kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi yati ñoó ni̱ niꞌi̱ tóꞌon ña̱ ni̱ kuu dión.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Dá ni̱ keta Jesús veꞌe ñoó kuaꞌa̱n na̱. Kúú ni̱ ka̱sáꞌá tákuei ñaá uu̱ ta̱a ko̱ túu noo̱ kuaꞌa̱n ra̱, ta kaá ra̱ káyuꞌú ñaá rá: ―¡De̱ꞌe na̱ veꞌe rey David, kuꞌu̱ ini ní sa̱ꞌá nduꞌu̱!
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Dá tá ni̱ saa̱ Jesús veꞌe no̱ó kuaꞌa̱n na̱ ñoó, dá ni̱ na̱tuu yati ndi nduú ta̱ ko̱ túu noo̱ ñoó. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá Jesús: ―¿Á kándísa ndó ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌí nduva̱ꞌi ndo̱? Dá ni̱ kaa ra̱: ―Jaa̱n, kándísa ndu ña̱ dión kíán, tatá.
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Dá ni̱ ka̱ko̱ꞌon ndáꞌa̱ ná noo̱ rá, ta kaá na̱ xíꞌín rá: ―Sa̱ꞌá ña̱ kándéé iní ndo̱ yuꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ná natu̱u noo̱ ndo̱.
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Ta kúú ni̱ na̱tu̱u va noo̱ rá. Dá ni̱ saꞌanda na̱ choon noo̱ rá, ta kaá na̱: ―O̱ sa̱ nákani ndó xíꞌín ni iin tóꞌón ña̱yuu ndi ni̱ kuu ni̱ ndu̱va̱ꞌa noo̱ ndo̱.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Tído tá ni̱ ka̱nkuei ra veꞌe ñoó, ta kúú ni̱ na̱kani ra xíꞌín ndidaá ña̱yuu ndéi ñoó ña̱ ni̱ kee Jesús xíꞌín rá.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ ka̱nkuei ta̱a ni̱ ndu̱va̱ꞌa ñoó kuaꞌa̱n ra̱, dá ni̱ ka̱sáa̱ dao ña̱yuu, ta ndáka na iin ta̱a ni̱ ka̱ndo̱o ñíꞌi̱ ni̱ kee espíritu kini nákaa̱ ini ra̱.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Dá ni̱ taó Jesús espíritu kini nákaa̱ ini ta̱a ñoó, ta kúú ni̱ na̱kaꞌa̱n va ra. Ta kúú ni̱ naá vá iní ña̱yuu ndéi ñoó, ta kaá na̱: ―Ni kuu̱ ni hora ko̱ xi̱ní yo̱ ña̱ kúu dión ñoo Israel, ña̱ ni̱ xini yo̱ viti.
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Dá kaá dao ta̱ fariseo ndíta ñoó: ―Mií vá satoꞌo espíritu kini kía̱n xíꞌo choon noo̱ ta̱a káa, sa̱ꞌá ño̱ó kándéé rá taó ra̱ espíritu kini.
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Ta ni̱ xi̱onoo Jesús ndidaá ñoo náꞌano xíꞌín ñoo kuálí, ta sa̱ da̱náꞌa̱ na̱ ini iin rá iin veꞌe noo̱ ndítútí na̱ Israel. Ta dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa, ña̱ káꞌa̱n ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios. Ta sa̱ ndu̱va̱ꞌa na ndidaá na̱ ndóꞌo kueꞌe̱ xíꞌín na̱ uꞌu̱ ñíi̱.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Tá xiní na̱ ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó, kúú kúꞌu̱ nda̱ꞌo ini na̱ saꞌa̱ ná, chi̱ ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná, ta ndéi ndava̱ꞌa na, chi̱ ndóꞌo na táto̱ꞌon ndóꞌo léko, kirí ko̱ íin ndáka.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná: ―Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ña̱yuu yóꞌo kúú táto̱ꞌon iin ñoꞌó xíti káꞌano noo̱ sa̱ ió nduu dákée, tído cháá vá kúú na̱ kéchóon.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Sa̱ꞌá ño̱ó kaka̱ ndo̱ noo̱ Ndios, na̱ kúú satoꞌo ñoꞌó xíti yóꞌo, dá ná tandaꞌá ná cháá ka̱ ña̱yuu kii kechóon noo̱án.
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.