Mateus 26

Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndidaá to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná:
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 ―Sa̱ náꞌá vá ndó ña̱ kámani̱ uu̱ ka̱ kuu̱, dá koo víko̱ pascua, dá naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá, dá chirkaa ñaá rá ndi̱ka cruz ―kaá na̱.
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Daá ñóó ni̱ na̱taka ndidaá ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo ñoó yéꞌé veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó naní Caifás.
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Ta ñoó ni̱ nda̱tóꞌón mañá ra̱ ndi koo kee ra, dá tiin ndakána ra Jesús, dá kaꞌání ñaá rá,
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 ta kaá ra̱: ―Ná dáꞌa ni tiin yó ra̱ tein víko̱, dá chi̱ ndakuei ña̱yuu nakui̱na vaa̱ na̱ kiꞌin na saꞌa̱ rá.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Tá nákaa̱ Jesús ñoo Betania noo̱ kúú veꞌe Simón, táꞌa̱n ra̱ ni̱ sa̱ ndoꞌo kueꞌe̱ téíꞌi̱,
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ñáꞌa̱ noo̱ nákaa̱ na̱ ñoó, ta néꞌán iin ti̱ndoꞌo̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa xíꞌín yuu̱ dío̱n naní alabastro. Ta ni̱ chitíán ñóꞌo ndutá támi sáꞌa̱n, ta ndutá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá. Ta kúú ni̱ kuei ndiꞌán ra̱ dini̱ Jesús noo̱ ió na̱ mesa.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Tá ni̱ xini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ ñoó dión, kúú ni̱ xido̱ nda̱ꞌo ini ra̱, dá ni̱ kaa ra̱: ―¿Ndiva̱ꞌa ni̱ da̱naá óon ñáꞌa̱ káa ndutá támi sáꞌa̱n káa?
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Ta va̱ꞌa ka̱ ví ní di̱kó yó ra̱, chi̱ ndutá yaꞌi nda̱ꞌo kúú rá, ta kando̱o di̱ꞌón ñoó chindeé yó na̱ kúndaꞌí, ní kúu ―kaá ra̱.
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Tído ni̱ ka̱ndaa̱ va ini Jesús ña̱ káꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―¿Ndiva̱ꞌa dátaꞌán ndo̱ ñáꞌa̱ yóꞌo? Chi̱ ña̱ va̱ꞌa va kía̱n ni̱ keeán xíꞌín yuꞌu̱.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Chi̱ daá ndéi va ña̱yuu kúndaꞌí xíꞌín ndoꞌó, tído yuꞌu̱, o̱ kóo kuií taꞌon yuꞌu̱ xíꞌín ndó.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Chi̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ da̱kúchián yuꞌu̱ xíꞌín ndúta̱ támi sáꞌa̱n yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kenduua̱n yikí ko̱ñoi̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo kooi ndu̱xii.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndeí kúú míí vá noo̱ dánaꞌa̱ na̱ to̱ꞌon va̱ꞌa sa̱ꞌí iin níí kúú ñayuú yóꞌo, nakani taꞌani na sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ñáꞌa̱ yóꞌo xíꞌín yuꞌu̱, dá ná kañoꞌo ini ña̱yuu sa̱ꞌá ña̱ ni̱ keeán ―ka̱á Jesús.
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Dá ni̱ kee Judas Iscariote, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ ndéi ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 Tá ni̱ saa̱ ra̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: ―¿Ndidaá ki̱ꞌo ní noo̱ yúꞌu̱, dá ná naki̱ꞌoi Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ní? ―kaá ra̱. Dá ni̱ ka̱ndo̱o ta̱ duti̱ ñoó ña̱ ki̱ꞌo ra oko̱ uxi̱ di̱ꞌón plata noo̱ rá.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Nda̱ kuu̱ dáá ni̱ ka̱sáꞌá Judas ndúkú rá ndi kee ra naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ rá.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Tá ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ mií no̱ó, ña̱ kúú víko̱ noo̱ seí na̱ Israel pan, ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n, dá ni̱ na̱tuu yati ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús noo̱ ná, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá: ―¿Ndeí kóni̱ ní koꞌo̱n ndu̱ kenduu ndu̱ ña̱ kadíni yó kuendá pascua?
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Kuaꞌán ndo̱ ñoo káꞌano káa. Ta káa nakiꞌin táꞌan ndó xíꞌín iin ta̱a, ta kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín rá: “Diꞌa kaá maestro nduꞌu̱: Sa̱ ni̱ kasa̱ndaá vá kuu̱ ndoꞌo nío̱í, ta saa̱i̱ veꞌe ní kadínii kuendá víko̱ pascua xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌíín”, kaa ndo̱ xíꞌín rá ―kaá Jesús.
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Dá ni̱ saꞌa̱n ta̱a ñoó ni̱ kee ra choon ni̱ saꞌanda Jesús noo̱ rá, ta ni̱ kenduu ra̱ ña̱ kadíni na kuendá víko̱ pascua.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Dá tá ni̱ kuaá kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ saa̱ Jesús veꞌe ñoó ni̱ sa̱ ko̱o na mesa xíꞌín ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Ta tein sásáꞌan na ñoó, ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ iin mií vá ndoꞌó koꞌo̱n naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá ―kaá na̱.
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Ta kúndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ kuu ini ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión. Dá ni̱ kaa iin rá iin ra xíꞌín Jesús: ―¿Á yuꞌu̱ kúúí, tatá?
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Dá ni̱ kaa Jesús: ―Iin ta̱a dáke̱ta dáó ndáꞌa̱ xíꞌín yuꞌu̱ ini koꞌo̱, ro̱ón kúú ra̱ naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Ta miía̱n ndaa̱ ndoꞌo na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios. Tído, ¡ndaꞌí va ta̱a naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá! Va̱ꞌa cháá ka̱ vía̱n ní xi̱o dáꞌa ni kaki ta̱a ñoó, ní kúu.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Dá ni̱ kaa Judas, táꞌa̱n ra̱ koꞌo̱n naki̱ꞌo ñaá: ―¿Á yuꞌu̱ kúú ra̱ kee dión, maestro? Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Jaa̱n, táto̱ꞌon ni̱ kaꞌo̱n, ki̱ꞌo dión kíán ―kaá na̱.
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Ta tein noo̱ sásáꞌan na ñoó, dá ni̱ tiin Jesús pan. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios sa̱ꞌán. Dá ni̱ saꞌanda dáó na̱án, dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Keí ndo̱án, chi̱ ña̱ xaa̱n kúú yikí ko̱ñoi̱.
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Dá ni̱ tiin na copa. Dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios saꞌa̱ ra̱, dá ni̱ xi̱ꞌo na ra̱ noo̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Ndidaá ní ndó koꞌo lúꞌu̱ lúꞌu̱ vino xaa̱n,
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 chi̱ kirá xaa̱n kúú nii̱ yuꞌu̱, kirá dáxi̱nko̱o ña̱ ni̱ ka̱ndo̱o Ndios kee na xíꞌín ña̱yuu na̱, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kuita̱ ra̱, sa̱ꞌá ño̱ó ndoo kua̱chi kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱i̱ koꞌi ndutá uva yóꞌo nda̱ ná kasandaá kuu̱, dá koꞌo sa̱ái̱ ndutá uva xíꞌín ndó noo̱ ió tatái̱ Ndios dándáki na ―kaá na̱.
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kekáꞌano na Ndios xíꞌín iin yaa, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ dini̱ yúku̱ naní Olivos.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná: ―Ndidaá vá ndoꞌó dánkoo ndava̱ꞌa ñaá sa̱kuaá víti, dá chi̱ diꞌa kaá tuti ii̱ Ndios: “Dárkueꞌe̱ kaꞌí yuꞌu̱ ta̱ ndáka léko, ta kúú ndi ndiꞌi va léko kuita̱ noo koꞌo̱n”, kaáa̱n.
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Tído tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱takii̱, dá kuió no̱ói̱ noo̱ ndo̱ koꞌi̱n chí Galilea diꞌa, dá kasandaá ndo̱.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Dá ni̱ kaa Pedro: ―Va̱ꞌará ná dánkoo ndava̱ꞌa ndidaá ta̱a yóꞌo mií ní, tído yuꞌu̱, o̱ kée taꞌon yuꞌu̱ dión.
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌón ña̱ sa̱kuaá víti, tá ko̱ ñáꞌa̱ taꞌon kana chéli, kúú sa̱ oni̱ va taꞌándá ndato̱n saꞌa̱ yúꞌu̱.
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Dá ni̱ kaa Pedro: ―Va̱ꞌará ná kánian kuu nduúi̱ xíꞌín ní, tído o̱ ndáta̱ taꞌoin saꞌa̱ ní ―kaá ra̱. Ta kúú dión ni̱ kaꞌa̱n ndidaá ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñóó.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Dá ni̱ saa̱ Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná noo̱ naní Getsemaní. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Yóꞌo ni kandei tóo ndó, dá ná koꞌi̱n lúꞌu̱ ka̱ chí káa kaꞌi̱n xíꞌín Ndios ―ka̱á na̱.
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Dá ni̱ kee Jesús ndáka na Pedro xíꞌín ndi nduú de̱ꞌe Zebedeo kuaꞌa̱n na̱ lúꞌu̱ ka̱ noo̱. Dá ni̱ kixian ni̱ ku̱ndaꞌí nda̱ꞌo ini Jesús, ta ni̱ ka̱sáꞌá ndóꞌo nda̱ꞌo nío̱ ná.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó: ―Ndaꞌí nda̱ꞌo kúu inii̱. Sa̱ nda̱á ndi̱i va kúúí xiníi̱. Yóꞌo ni kandei tóo ndó, ta kañoꞌo dáó ini ndo̱ xíꞌín yuꞌu̱ sa̱kuaá víti ―kaá na̱.
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ lúꞌu̱ ka̱ chí noo̱. Dá ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí ná, ta ni̱ xino̱ taan na̱ nda̱ no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá ná káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios: ―Tatá miíi̱, tá kuu di̱tá ní ndirá ova̱, ña̱ kía̱n ve̱i ndoꞌi, dá kía̱n di̱tá nía̱n. Tído ná dáꞌa ni kakuuan táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ yuꞌu̱. Ná kakuuan táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií ní ―kaá na̱.
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ no̱ó ndéi ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó, kúú sa̱ kídi̱ va ra ndéi ra. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Pedro: ―¿Á ko̱ xíꞌo ndeé taꞌon ini ndo̱ kañoꞌo ini ndo̱, va̱ꞌará iin hora?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Kañoꞌo ini ndo̱, ta kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, dá ná dáꞌa ni kexíxi ña̱ kini xíꞌín ndó. Chi̱ sa̱ ió nduu nío̱ ndo̱ kee ndó ña̱ kóni̱ Ndios, tído ña̱ kóni̱ ñíi̱ ndo̱ kía̱n chítuu ñaá ―kaá na̱.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku na kuaꞌa̱n na̱. Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n tuku na xíꞌín Ndios: ―Tatá miíi̱, tá o̱ kúu di̱tá ní ndutá ova̱, ña̱ ve̱i ndoꞌi, dá kía̱n ná kakuuan táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ mií ní ―kaá na̱.
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi ta̱a ñoó. Kúú sa̱ kídi̱ tuku va ra ndéi ra, chi̱ saꞌání nda̱ꞌo ñaá ña̱ ma̱ꞌánó.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku na ni̱ saꞌa̱n na̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios taꞌándá kúú oni̱, ta ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ dao ka̱ taꞌándá ñoó.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku na ni̱ ndi̱sáa̱ na̱ noo̱ ndéi ta̱a kuaꞌa̱n xíꞌín ná ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―¡Kudi̱ ní ndó viti! ¡Ta naniꞌi̱ ndée̱ ndo̱ viti! Chi̱ sa̱ ni̱ kasa̱ndaá vá hora naki̱ꞌo ra na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a kómí kua̱chi.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 ¡Ndakuei kíi̱ ndo̱, ná koꞌo̱! Kande̱ꞌé ndó, chi̱ sa̱ kúyati ta̱a ve̱i naki̱ꞌo yuꞌu̱ noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá ―kaá na̱.
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Káꞌa̱n i̱í vá Jesús íin na, kúú ni̱ ka̱sáa̱ va Judas, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ve̱i xíꞌín rá. Dao ra néꞌe espada, dao ka̱ ra̱ néꞌe yíto̱. Chi̱ ve̱i ra xíꞌín choon ni̱ saꞌanda ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Sa̱ ni̱ ka̱sto̱ꞌon va Judas xíꞌín ta̱a ñoó ndi kee ra, dá naꞌa̱ ra̱ ndá yoo kúú Jesús, chi̱ ni̱ kaa ra̱: ―Ta̱a ni̱ chitóí noo̱ ñoó, ro̱ón tiin ndó.
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Ta kúú vitíꞌón ni̱ na̱tuu yati Judas noo̱ íin Jesús, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Nákaa̱ ní, maestro. Dá ni̱ chitó rá noo̱ ná.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Amigo, ¿ndá choon va̱són? Ta kúú ni̱ na̱tuu yati ta̱a kuaꞌa̱ ñoó ni̱ tiin ñaá rá.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Ta iin ta̱a ió xíꞌín Jesús ñoó ni̱ taó rá espada ra̱. Ta kúú ni̱ chi̱tóꞌo̱n ra̱ do̱ꞌo iin ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Dá ni̱ kaa Jesús: ―Nachikaa̱ va̱ꞌa espada xaa̱n no̱ó ni̱ sa̱ káa̱a̱n, dá chi̱ ta̱a tíin espada, xíꞌín espada taꞌani kuu ra̱.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 ¿Á ko̱ náꞌá taꞌan voon ña̱ kuu va kaꞌi̱n xíꞌín tatái̱, dá tandaꞌá ná uxi̱ uu̱ tuꞌu ángel kii na chindeé ná yuꞌu̱?
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Tído tá ná kee yuꞌu̱ dión, dá kía̱n, ¿ndi koo, dá xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios? Chi̱ káꞌa̱n ña̱ ki̱ꞌo dión kánian ndoꞌi.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱a kuaꞌa̱ ñoó: ―¿Á ta̱ kui̱ꞌíná vá kée ndó yuꞌu̱ kúúí, sa̱ꞌá ño̱ó ve̱i ndó xíꞌín espada xíꞌín yíto̱ tiin ndó yuꞌu̱? Ta ndidaá kuu̱ vá ni̱ sa̱ káa̱i̱ xíꞌín ndó yéꞌé ño̱ꞌo sa̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ndo̱, ta ni ko̱ ní tíin ndó yuꞌu̱.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Tído ndidaá ña̱ yóꞌo kúu viti, dá ná xi̱nko̱o no̱ó ni̱ kaꞌa̱n profeta noo̱ tuti ii̱ Ndios ―kaá na̱. Ta kúú ndidaá vá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ni̱ da̱nkoo ndava̱ꞌa ñaá, ta ni̱ xino ra kuaꞌa̱n ra̱.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Ta ta̱a ni̱ tiin Jesús, ro̱ón kúú ra̱ ndáka ñaá kuaꞌa̱n veꞌe Caifás, ra̱ kúú duti̱ kúú no̱ó, chi̱ ñoó ni̱ ndi̱tútí ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoo.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Ta Pedro, nda̱á xíká xíká tákaa ra kuaꞌa̱n ra̱. Dá ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ku̱ꞌu ra noo̱ kúú yéꞌé veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó. Dá ni̱ sa̱ ko̱o ra ió ra̱ tein ta̱ ndaá yéꞌé ñoó, dá koni ra̱ ndi koo.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Ta ra̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ ñoó xíꞌín ta̱ sáꞌano ñoó xíꞌín ndidaá ka̱ ta̱ néꞌe choon ñoo Jerusalén ni̱ ndi̱tútí rá ndéi ra ndúkú rá ta̱ kaꞌa̱n to̱ꞌón saꞌa̱ Jesús, dá kuu naki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndaꞌá ta̱ romano, dá kaꞌání ñaá rá.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Tído ko̱ ní niꞌi̱ taꞌon ra iin kua̱chi káꞌano dákuío ra Jesús, va̱ꞌará kua̱ꞌá nda̱ꞌo ta̱a ni̱ na̱kui̱ta ni̱ kaꞌa̱n to̱ꞌón saꞌa̱ ná. Tído tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ nda̱kuei uu̱ ka̱ ta̱a ni̱ kaꞌa̱n kua̱chi ra saꞌa̱ ná,
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 ta kaá ra̱: ―Diꞌa taꞌani ni̱ kaa ta̱a xaa̱n: “Ió choon noo̱ ndáꞌí ña̱ kía̱n nakani ndiꞌii veꞌe ño̱ꞌo Ndios, ta ti̱xi kuu̱ óni̱ kandeé yuꞌu̱ nduva̱ꞌi ña̱” ―ka̱á ra̱.
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Dá ni̱ nda̱kuíi̱n ndichi mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―¿Ndiva̱ꞌa ko̱ káꞌo̱n chindeéón miíón? ¿Á ña̱ ndaa̱ kía̱n káꞌa̱n kua̱chi ta̱a káa sa̱ꞌo̱n o ko̱ó? ―ka̱á ra̱ xíꞌín Jesús.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Tído tádi̱ óon va íin Jesús. Dá ni̱ na̱ndió ko̱o tuku ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá: ―Xíꞌín kuu̱ Ndios ta̱kí saꞌándái̱ choon noo̱o̱n ña̱ kasto̱ꞌon ndaa̱ xíꞌín nduꞌu̱. ¿Á yoꞌó kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá? ¿Á yoꞌó kúú de̱ꞌe Ndios?
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌa̱n ní, ki̱ꞌo dión kíán. Ta káꞌa̱n taꞌani yuꞌu̱ xíꞌín ní ña̱ nda̱ kuu̱ víti koni ndo̱ na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo nako̱o na xoo kuáꞌa tatá Ndios, noo̱ ió na̱ dándáki na. Ta koni taꞌani ndó kii na tein viko̱ tánee induú ―kaá na̱.
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ta kúú ni̱ ndatá ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñóó kotó ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xido̱ téí ini ra̱. Dá ni̱ kaa ra̱: ―¡Ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ta̱a yóꞌo saꞌa̱ Ndios! ¿Ndá choon kuu ka̱ yo̱ cháá ka̱ ta̱a kaꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ rá? Chi̱ vitíꞌón kuií ni̱ seídóꞌo va mií ndó ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndava̱ꞌa ta̱a yóꞌo saꞌa̱ Ndios.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 ¿Ndí ki̱án nátaꞌan ini ndo̱ keeá xíꞌín rá? Dá ni̱ kaa dao ka̱ ta̱a ñoó: ―Kánian kuu va ra sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión.
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Dá ni̱ tu̱u ndaa di̱í dao ra noo̱ ná, ta dao ka̱ ra̱ ni̱ kani ñaá xíꞌín yi̱kí, ta dao ka̱ ra̱ ni̱ koon daꞌa̱nda̱ noo̱ ná,
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 ta kaá ra̱ xíꞌín ná: ―Tá miía̱n ndaa̱ kúúón Cristo, dá kía̱n nakoni ini kíi̱ ndi ndáa nduꞌu̱ ni̱ kani ñaá.
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Ta ió Pedro sata̱ véꞌe noo̱ ndéi dao ka̱ ña̱yuu ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yati iin ñáꞌa̱ kéchóon veꞌe ñoó. Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín rá: ―Xíonoo taꞌani yoꞌó xíꞌín Jesús, ta̱ kúú kuendá Galilea káa, ¿daá ko̱ó?
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Tído ni̱ ndata̱ vá Pedro saꞌa̱ Jesús noo̱ ndidaá ña̱yuu ndéi ñoó, ta kaá ra̱: ―Ko̱ náꞌí nda̱ saꞌa̱ káꞌo̱n.
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ noo̱ kúú yéꞌé diꞌa. Dá ni̱ xini ñaá iin ka̱ ñáꞌa̱. Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín dao ña̱yuu ndíta ñoó: ―Ta̱a káa taꞌani kúú kuendá Jesús, ta̱ ñoo Nazaret.
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ta kúú tuku va ni̱ ndata̱ rá saꞌa̱ Jesús, ta kaá ra̱: ―Miía̱n ndaa̱ kuiti ko̱ náꞌá taꞌon yuꞌu̱ ta̱a káꞌa̱n ní saꞌa̱.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ta kúú lúꞌu̱ ka̱ tóó, dá ni̱ na̱tuu yati dao ka̱ na̱ ndíta ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Miía̱n ndaa̱ kuiti kuendá Jesús kúú yoꞌó, dá chi̱ táto̱ꞌon káꞌa̱n ta̱ Galilea, ki̱ꞌo dión káꞌo̱n.
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Dá ni̱ ka̱sáꞌá káꞌa̱n ndava̱ꞌa ra, ta kaá ra̱: ―Náꞌá Ndios ña̱ ko̱ náꞌá taꞌon yuꞌu̱ ta̱a káꞌa̱n ní saꞌa̱ ñoó. Ta ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, ta kúú ni̱ kana va chéli.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Dá ví ni̱ ndi̱sáa̱ ini ra̱ to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá, chi̱ diꞌa ni̱ kaa na̱: “Tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli, ta kúú sa̱ ndata̱ yo̱ꞌó sa̱ꞌá yuꞌu̱ oni̱ taꞌándá”, kaá na̱. Dá ni̱ keta ra sata̱ véꞌe, ta kúú ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ saki ra.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.