Marcos 3

Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dá ni̱ ku̱ꞌu tuku Jesús ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ Israel. Ta ñoó nákaa̱ iin ta̱a ni̱ na̱tií ndáꞌa̱.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Ta ndíta ta̱ fariseo nání rá Jesús, ná kande̱ꞌá á nduva̱ꞌa ñaá ná kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná. Dión, dá niꞌi̱ rá ndí koo dátai̱ kua̱chi ra Jesús no̱ó ta̱ néꞌe choon.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a ni̱ na̱tií ndáꞌa̱ ñoó: ―Nakuii̱n ndichi, ta ka̱kuíi̱n me̱ꞌí yóꞌo.
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín dao ka̱ ta̱a ñoó: ―¿Ndá ki̱án kuu kee yó kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ yo̱? ¿Á kee yó ña̱ va̱ꞌa o á kee yó ña̱ kini? ¿Á dáka̱kió iin ña̱yuu o kaꞌání yó ná? Kaꞌa̱n ndo̱ ná nde̱ꞌá ―kaá na̱. Tído ni iin tóꞌón rá ko̱ ní káꞌa̱n.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Dá ni̱ kao̱ noo Jesús ni̱ sa̱ nde̱ꞌé dee̱n ná ta̱a ndíta ñoó. Dá ni̱ kixia̱n ni̱ ku̱ndaꞌí ini na̱ saꞌa̱ rá, chi̱ káxí nda̱ꞌo nío̱ rá. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ kúꞌu̱ ndáꞌa̱ ñoó: ―Ná dákaa̱ ndáꞌo̱n xaa̱n. Tá ni̱ na̱da̱káa̱ ra̱ ndáꞌa̱ rá, kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa vaan.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Dá ni̱ ka̱nkuei ta̱ fariseo ñoó kuaꞌa̱n ra̱. Ta ni̱ ka̱sáꞌá ndátóꞌón kueꞌé ra̱ xíꞌín ra̱ kuendá rey Herodes ñoó ndi kee ra, dá kaꞌání rá Jesús.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Dá ni̱ kee tuku Jesús kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná yuꞌú ta̱ñoꞌo̱. Ta kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ndéi kuendá Galilea xíꞌín na̱ ndéi ñoo kuálí ñóꞌo chí kuendá Judea tákuei sata̱ ná kuaꞌa̱n na̱,
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 xíꞌín na̱ ndéi ñoo káꞌano Jerusalén, xíꞌín na̱ ndéi kuendá Idumea, xíꞌín na̱ ndéi iin ka̱ xoo yu̱ta Jordán, xíꞌín na̱ ndéi ñoo Tiro xíꞌín na̱ ndéi ñoo Sidón, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na sa̱ꞌá ña̱ꞌa ndato kée Jesús, sa̱ꞌá ño̱ó kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu tákuei ñaá kuaꞌa̱n na̱.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Ta kúú ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná ña̱ ná kenduu ra̱ iin barco kakaa̱ na̱, dá ná o̱ dándútí ñaá ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 Chi̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ ndu̱va̱ꞌa na kua̱ꞌá ña̱yuu, sa̱ꞌá ño̱ó ndidaá kúú na̱ kúꞌu̱ kátai̱ táꞌan ve̱i sata̱ ná, dá kako̱ꞌon na dáꞌo̱n Jesús, dá ná nduva̱ꞌa na.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Ta tá ni̱ xini ñaá ña̱yuu ñóꞌo espíritu kini, ta kúú sa̱ kui̱ta xi̱tí ná noo̱ Jesús. Dá ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú espíritu kini ñoó, ta kaáa̱n: ―Mií ní kúú de̱ꞌe Ndios.
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Tído ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱án ña̱ ná dáꞌa ni kaꞌa̱n ndá yoo kúú ná no̱ó ña̱yuu ñoó.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Ndiꞌi, dá ni̱ kaa Jesús dini̱ iin yúku̱ íin ñoó. Dá ni̱ kana na ndidaá kúú ta̱a ni̱ na̱taꞌan ini na̱, ta ni̱ na̱tuu yati ra noo̱ ió na̱.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Dá tein ro̱ón ni̱ ka̱xi na uxi̱ uu̱ ta̱a kanoo xíꞌín ná. Ta ta̱a yóꞌo kakuu ra̱ tandaꞌá Jesús koꞌo̱n dánaꞌa̱ to̱ꞌon va̱ꞌa no̱ó ña̱yuu,
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 ta koo taꞌani choon noo̱ ndáꞌa̱ rá ña̱ nduva̱ꞌa ra na̱ kúꞌu̱, ta taó rá espíritu kini ñóꞌo ini ña̱yuu.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Iin ta̱a yóꞌo naní Simón. Ta ni̱ chi̱naní ñaá ná Pedro.
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Ta iin ka̱ ra̱ kúú de̱ꞌe Zebedeo naní Jacobo xíꞌín ñani ra̱, ra̱ naní Juan. Ta ni̱ chi̱naní ñaá ná Boanerges. To̱ꞌon yóꞌo kóni̱ kaa de̱ꞌe ña̱ kaꞌándí, chi̱ ni̱ꞌi dini̱ rá.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 Ta iin ka̱ ra̱ naní Andrés, xíꞌín ra̱ naní Felipe, xíꞌín ra̱ naní Bartolomé, xíꞌín ra̱ naní Mateo, xíꞌín ra̱ naní Tomás, xíꞌín ra̱ naní Jacobo, ta̱ kúú de̱ꞌe Alfeo, xíꞌín ra̱ naní Tadeo, xíꞌín ra̱ naní Simón, táꞌa̱n ra̱ ni̱ sa̱ kuu kuendá ta̱ cananista,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 xíꞌín ra̱ naní Judas Iscariote, táꞌa̱n ra̱ ni̱ kasa̱ndaá ni̱ na̱ki̱ꞌo Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ra̱ xiní uꞌu̱ ñaá. Tá ni̱ ndiꞌi ñoó, dá ni̱ ndu̱ꞌu na ini iin veꞌe.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Ta tuku va kua̱ꞌá ña̱yuu ni̱ ndi̱tútí ñoó. Ta ni ko̱ nóno̱ vá Jesús kasáꞌan na xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Tá ni̱ niꞌi̱ tóꞌon na̱ veꞌe Jesús ña̱ ndóꞌo na, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ nakua̱ka ñaá ná kandaka na noꞌo̱ na̱, dá chi̱ ni̱ na̱dana va na, káꞌán ná.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Dá ni̱ kaa dao ta̱a dánaꞌa̱ ley Moisés, táꞌa̱n ra̱ ni̱ kii ñoo Jerusalén, ña̱ Beelzebú, táꞌa̱n ña̱ kúú satoꞌo espíritu kini, ño̱ó vá kía̱n nákaa̱ ini Jesús, ta ño̱ó kía̱n xíꞌo choon noo̱ ná, sa̱ꞌá ño̱ó kándéé ná taó na̱ espíritu kini ñóꞌo ini ña̱yuu, kaá ra̱.
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Dá ni̱ kana Jesús ta̱a ni̱ kaꞌa̱n dión ñoó, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná dákíꞌin táꞌan na dao ña̱ꞌa xíꞌín ña̱ dánaꞌa̱ na̱, ta kaá na̱ xíꞌín rá: ―¿Ndi kee ví satoꞌo espíritu kini taó ñá miíán ini ña̱yuu, káꞌán ndó?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Kanaꞌá ndó ña̱ tá naá táꞌan iin rey xíꞌín ña̱yuu dándáki ra, dá kía̱n naá vá choon néꞌe ra.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ta tá táꞌa̱nda̱ táꞌan ña̱yuu ndéi ini iin veꞌe, dá kía̱n naá vá noo̱ ndéi na.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Ta ki̱ꞌo dión taꞌani ndoꞌo ña̱ uꞌu̱ kúú no̱ó tá ná kasáꞌá na̱á táꞌan xíꞌín ña̱ kéchoon noo̱án. Chi̱ kasáꞌá taꞌa̱nda̱ táꞌan miíán, dá kía̱n o̱ káka ka̱ choon néꞌan, chi̱ sa̱ ni̱ kasa̱ndaá hora ña̱ kía̱n ndiꞌi noo̱án.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 ’Ta ni iin tóꞌón ta̱a o̱ kúu ku̱ꞌu veꞌe iin ta̱a ndakí, ta taó rá ña̱ꞌa ñóꞌo veꞌe ra, tá dinñóꞌó ka̱ ná o̱ kátó ñaá rá. Miía̱n ndúsa̱ kee ra dión xíꞌín rá, dá kuu taó rá ña̱ꞌa ñóꞌo veꞌe ra.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ kuu va kuꞌu̱ káꞌano ini Ndios sa̱ꞌá ndi ndáa mií vá kua̱chi kée ña̱yuu, ta saꞌa̱ ndidaá kúú to̱ꞌon kini káꞌa̱n ndava̱ꞌa na̱ saꞌa̱ Ndios.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Tído ndi ndáa na̱ ya̱ꞌa káꞌa̱n ndava̱ꞌa na saꞌa̱ na̱ kúú Espíritu ii̱ Ndios, no̱ón kúú na̱ ni iin kuu̱ ta̱ꞌón o̱ kúu kuꞌu̱ káꞌano ini Ndios saꞌa̱ ná. No̱ón kúú na̱ iin íchi̱ o̱ ndóo kua̱chi noo̱ Ndios ―kaá Jesús.
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Dión ni̱ kaa na̱, dá chi̱ ni̱ kaa ta̱a ñoó ña̱ nákaa̱ espíritu kini ini na̱.
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Dá ni̱ ka̱sáa̱ naná Jesús xíꞌín ñani na̱. Ta ni̱ sa̱ kui̱ta na sata̱ véꞌe. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ña̱yuu ndéi ñoó ña̱ ná kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Jesús keta na sata̱ véꞌe.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Dá ni̱ kaa ña̱yuu ndéi díi̱n Jesús ñoó xíꞌín ná: ―Naná ní xíꞌín ñani ní ndíta na sata̱ véꞌe nándukú ná mií ní.
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Ná kasto̱ꞌon ndaa̱i̱ xíꞌín ndó ndá yoo kúú nanái̱, ta ndá yoo kúú ñanii̱ xíꞌín ki̱ꞌoi ―kaá na̱.
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Ta kúú ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná no̱ó ña̱yuu ndéi noo̱ ná ñóó. Dá ni̱ kaa na̱: ―Na̱ yóꞌo kúú nanái̱, kúú ñanii̱, kúú ki̱ꞌoi.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Chi̱ ndidaá na̱ kée ña̱ kóni̱ Ndios, no̱ón kúú ñanii̱, kúú ki̱ꞌoi, kúú nanái̱ ―kaá na̱.
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.