Lucas 22
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs NTLH
1 Sa̱ ni̱ ku̱yati va víko̱ pascua, tá seí na̱ Israel pan, ña̱ ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Ta ra̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley nándukú rá ndi kee ra kaꞌání rá Jesús, tído yuꞌú ra̱ kée ña̱yuu ñoo ñoó.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Kúú ni̱ ndu̱ꞌu ña̱ uꞌu̱ ini nío̱ Judas, ta̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Iscariote, táꞌa̱n ra̱ nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Dá ni̱ saꞌa̱n ta̱ yóꞌo ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱a saꞌándá choon no̱ó ra̱ ndaá yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano ñoó, chi̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ saꞌa̱ ndi kee ra naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ rá.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ta kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ta̱a ñoó, dá ni̱ ka̱ndo̱o ra ña̱ ki̱ꞌo ra di̱ꞌón noo̱ Judas.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Ta kúú ni̱ ka̱ndía ra tiin ra di̱ꞌón ñoó. Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndúkú rá ndi kee ra naki̱ꞌo ra Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a ñoó, dá ná o̱ kándaa̱ ini na̱ ñoo ñoó.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Kúú ni̱ kasa̱ndaá va kuu̱ seí na̱ Israel pan ko̱ ní kíꞌin táꞌan xíꞌín ña̱ dákuita̱ ta̱chía̱n, ta dóko̱ taꞌani na iin léko noo̱ Ndios, kirí kúú kuendá víko̱ pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Dá ni̱ saꞌanda Jesús choon noo̱ Pedro xíꞌín Juan, ta kaá na̱ xíꞌín rá: ―Kuaꞌán ndo̱ kenduu ndo̱ ña̱ ná kadíni yó kuendá víko̱ pascua.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín Jesús: ―¿Ndeí koꞌo̱n ndu̱ kenduu ndu̱ ña̱ꞌa kadíni yó, kóni̱ ní?
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Dá ni̱ kaa na̱: ―Ta no̱ó ni̱ saa̱ ndo̱ ni̱ ku̱ꞌu ndó ñoo káꞌano káa, dá nakiꞌin táꞌan ndó xíꞌín iin ta̱a ndío iin yoo ñóꞌo ta̱kui̱í kuaꞌa̱n ra̱. Ta kúú karkuei ndó ra̱ koꞌo̱n ndo̱ nda̱ veꞌe no̱ó ni̱ saa̱ ra̱ ni̱ ndu̱ꞌu ra,
10 Jesus respondeu:
11 dá kaa ndo̱ xíꞌín ta̱ kúú satoꞌo veꞌe ñoó: “Diꞌa kaá maestro nduꞌu̱ xíꞌín ní: ¿Ndi káa iin cuarto ki̱ꞌo ní noo̱ kadínii kuendá víko̱ pascua xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌíín?”, kaa ndo̱ xíꞌín rá.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Dá ná dánaꞌa̱ ra̱ iin cuarto káꞌano kánóo dikó ñoó, ta sa̱ ió nduu vaan. Ta ñoó kenduu ndo̱ ña̱ꞌa ná kadíni yó ―kaá na̱.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Dá ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱. Ta ni̱ ndoꞌo ra táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n Jesús xíꞌín rá. Ta ñoó ni̱ kenduu ra̱ ña̱ kadíni ra xíꞌín ná kuendá víko̱ pascua.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Tá ni̱ kasa̱ndaá hora kasáꞌan na, dá ni̱ sa̱ ko̱o Jesús mesa xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Ndi ki̱ꞌo ví kóni̱i̱ kadíni dáóí xíꞌín ndó víko̱ pascua tá ko̱ ñáꞌa̱ ndoꞌo naní nío̱í.
15 e lhes disse:
16 Dá chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱i̱ kadínii nda̱ ná xi̱nko̱o kuu̱ kadíni tukui xíꞌín ndó noo̱ dándáki Ndios.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Dá ni̱ tiin na copa. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios, dá ni̱ kaa na̱: ―Jóꞌon, tiin ndóa̱n, ta koꞌo iin rá iin ndó lúꞌu̱ lúꞌu̱ ra̱.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ o̱ nándió ko̱o ka̱ yuꞌu̱ koꞌi ndutá uva yóꞌo nda̱ ná kasandaá kuu̱ kasaa̱ Ndios dándáki na ña̱yuu na̱.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Dá ni̱ tiin na pan ñoó, dá ni̱ na̱ki̱ꞌo na ndivéꞌe noo̱ Ndios. Dá ni̱ saꞌanda dao na̱án, dá ni̱ xi̱ꞌo naa̱n no̱ó ta̱a ñoó. Dá ni̱ kaa na̱: ―Ña̱ yóꞌo kúú yikí ko̱ñoi̱, ña̱ náki̱ꞌoi kuu saꞌa̱ iin rá iin ndoꞌó. Ta daá kee ndó ña̱ yóꞌo, dá ndiko̱ꞌon ini ndo̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ keei saꞌa̱ ndo̱.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ta dión taꞌani ni̱ kee na xíꞌín copa ñoó tá ni̱ ndiꞌi ni̱ sa̱díni na, dá ni̱ kaa na̱: ―Ndúta̱ ñóꞌo ini copa yóꞌo dándáki ña̱ sa̱á ni̱ ka̱ndo̱o Ndios kee na xíꞌín ña̱yuu na̱, ta xi̱nko̱oan kee nii̱ yuꞌu̱, kirá kuita̱ saꞌa̱ iin rá iin ndó.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Tído kanaꞌá ndó ña̱ iin ta̱a sásáꞌan nduú xíꞌín yuꞌu̱ mesa yóꞌo koꞌo̱n naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Ta miía̱n ndaa̱ ndoꞌo na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo táto̱ꞌon ni̱ chi̱kaa̱ ini Ndios koo nda̱ míí saꞌa̱. Tído ndaꞌí ta̱a koꞌo̱n naki̱ꞌo ñaá no̱ó ta̱ xiní uꞌu̱ ñaá ―kaá Jesús.
22 Pois o
23 Dá ni̱ ka̱sáꞌá rá ndátóꞌón táꞌan mií rá, nde̱ꞌá ndi káa iin ra kakuu ra̱ kee dión.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó ndátóꞌón kuáchi̱ ra̱, nde̱ꞌá ndi ndáa ra kakuu ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ tein mií rá.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Sa̱ náꞌá vá mií ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo kée rey dándáki dao ka̱ nación, chi̱ kéndúsa̱ ra̱ xíꞌín ña̱yuu kueídóꞌo ñaá ná. Ta dao ka̱ ta̱ néꞌe choon ñoo kuálí, ro̱ón kúú ra̱ chínaní va̱ꞌa ra mií rá.
25 Então Jesus disse:
26 Tído ko̱ káni taꞌan vaan kee ndó dión tein mií ndó. Ndi ndáa ndoꞌó kúú ta̱a ndáya̱ꞌi cháá ka̱ tein mií ndó, diꞌa ndee ndó mií ndó kakuu ndó táto̱ꞌon ta̱ lóꞌo̱ cháá ka̱. Ta ndi ndáa ndoꞌó kúú ta̱a íin noo̱, diꞌa ndee ndó mií ndó kakuu ndó ta̱a koni kuáchí noo̱ dao ka̱ ndo̱.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Chi̱, ¿ndi káa na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱, á na̱ ió mesa o na̱ chíki̱ꞌo ña̱ꞌa sasáꞌan na? ¿Á o̱ du̱ú na̱ ió mesa kúú na̱ ndáya̱ꞌi cháá ka̱? Tído kanaꞌá ndó ña̱ nákaa̱ yuꞌu̱ tein ndó kúúí iin na̱ xínkuáchí diꞌa noo̱ ndo̱.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 ’Ta ndoꞌó kúú na̱ daá kuití ni̱ sa̱ ndei xíꞌín yuꞌu̱ tein ta̱ndóꞌó ndóꞌi,
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 sa̱ꞌá ño̱ó ki̱ꞌo yuꞌu̱ choon noo̱ ndo̱ ña̱ dándáki ndó táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xi̱ꞌo tatái̱ choon noo̱í ña̱ dándákii,
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 dá kasáꞌan dáó ndó xíꞌín yuꞌu̱, ta koꞌo nduú ndo̱ xíꞌín yuꞌu̱ noo̱ dándákii, ta kandei iin rá iin ndó noo̱ téi̱ keyíko̱ ndo̱ saꞌa̱ ndin uxi̱ uu̱ tuꞌu de̱ꞌe na̱ veꞌe Israel.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Dá ni̱ kaa taꞌani satoꞌo yo̱ Jesús: ―Simón, Simón, kanaꞌón ña̱ kóni̱ ña̱ uꞌu̱ kexíxian xíꞌín ndó táto̱ꞌon kée ña̱yuu dáxi̱xi na tirió.
31 Jesus continuou:
32 Tído sa̱ ni̱ seí ndaꞌávíi̱ noo̱ Ndios sa̱ꞌo̱n, dá kía̱n ná dáꞌa ni ndiꞌi ña̱ kándéé ino̱n yuꞌu̱. Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱ndió ko̱o tukón noo̱ yúꞌu̱, dá chindeéón ñano̱n, dá ná kuita ndaa̱ na̱ xíꞌín to̱ꞌon yuꞌu̱.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Dá ni̱ kaa Simón xíꞌín ná: ―Satoꞌo miíi̱, sa̱ ió nduu va yuꞌu̱ ña̱ koꞌi̱n veꞌe ka̱a xíꞌín ní, ta ió taꞌanii ña̱ kuu nduúi̱ xíꞌín ní.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Pedro, káꞌi̱n xíꞌón ña̱ tá o̱ ñáꞌa̱ taꞌon kana chéli viti, kúú sa̱ oni̱ va taꞌándá ndato̱n sa̱ꞌá yuꞌu̱.
34 Então Jesus afirmou:
35 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná: ―Tá ni̱ ta̱ndaꞌá yuꞌu̱ ndo̱ꞌó ni̱ saꞌa̱n ndo̱ ni̱ da̱náꞌa̱ ndo̱, ko̱ ní sá neꞌe ndó léka̱ ndo̱, ta ni lúꞌu̱ di̱ꞌón, ta ni ndisa̱ ndo̱ ko̱ ní sá neꞌe ndó koꞌo̱n ndo̱. ¿Á ió ña̱ꞌa ni̱ kamani̱ noo̱ ndo̱? Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Ni iin ña̱ꞌa taꞌon.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Tído viti, ndi ndáa ndoꞌó ió léka̱ xíꞌín di̱ꞌón, kiꞌin ndó ña̱ kaneꞌe ndó koꞌo̱n ndo̱. Ta ndoꞌó, na̱ ko̱ó espada, di̱kó ndó kotó ndíxi ndó, ta kuiin ndóa̱n.
36 Então Jesus disse:
37 Dá chi̱ káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ miía̱n xi̱nko̱o ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios sa̱ꞌí, dá chi̱ kaáa̱n diꞌa: “Ni̱ ndee ñaá ná iin ta̱a kómí kua̱chi.” Ta dión koo, chi̱ ndidaá ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱ kía̱n ndoꞌi, kánian xi̱nko̱oan ―kaá na̱.
37 Pois as
38 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Satoꞌi̱, yóꞌo ió uu̱ espada. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Sa̱ ió va̱ꞌa va.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Dá ni̱ keta Jesús kuaꞌa̱n na̱ yúku̱ naní Olivos táto̱ꞌon ki̱ꞌo sá kée na dao ka̱ kuu̱ ñoó. Dá ni̱ kee ta̱ xíonoo xíꞌín ná tákuei ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Dá tá ni̱ saa̱ na̱ ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, dá kía̱n ná dáꞌa ni kandeé ña̱ kini kexíxian xíꞌín ndó, dá ya̱ꞌa ndó kee ndó kua̱chi.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Dá ni̱ kana xoo na kuaꞌa̱n na̱ táto̱ꞌon ki̱ꞌo xíká dáyaa̱ yo̱ iin yuu̱. Dá ñoó ni̱ sa̱ kuíi̱n xi̱tí ná, ta ni̱ ka̱sáꞌá ná káꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 ta kaá na̱: ―Táꞌa̱ lóꞌo̱, tá kóni̱ ní, di̱tá ní yuꞌu̱ noo̱ ndutá ova̱, ña̱ kúú ña̱ ndóꞌo nío̱í. Tído ná dáꞌa ni kakuuan táto̱ꞌon ki̱ꞌo kóni̱ yuꞌu̱. Ná kakuuan táto̱ꞌon kóni̱ mií ní.
42 dizendo:
43 Dá ni̱ ka̱sáa̱ iin ángel ni̱ kii chí induú, ta ni̱ xi̱ꞌo na ndée̱ noo̱ Jesús.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Ta sa̱ꞌá ña̱ ndaꞌí kúu ini na̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndu̱ndeé cháá ka̱ ini na̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios. Ta tee̱n ná kúú táto̱ꞌon yúyó náꞌano nii̱, ta kuéi rá nda̱ no̱ñóꞌo̱.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Tá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi na̱ ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ noo̱ ndéi ta̱ xíonoo xíꞌín ná ñoó. Tá ni̱ saa̱ na̱, kúú sa̱ kídi̱ va ra ndéi ra, chi̱ ni̱ kuitá vá rá ni̱ kee ña̱ kúndaꞌí ini ra̱.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―¿Ndiva̱ꞌa kídi̱ ndo̱? Ndakuei kíi̱ ndo̱, ta kaꞌa̱n ndo̱ xíꞌín Ndios, dá ná o̱ kándeé ña̱ kini kexíxian xíꞌín ndó, dá ya̱ꞌa ndó kee ndó kua̱chi.
46 E disse:
47 Káꞌa̱n i̱í vá Jesús íin na, kúú sa̱ ni̱ ka̱sáa̱ va iin tuꞌu ña̱yuu. Ta Judas, táꞌa̱n ra̱ kúú kuendá ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín Jesús, kúú ra̱ xíonoo ve̱i no̱ó ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó. Dá ni̱ na̱tuu yati ra noo̱ íin Jesús, dá ni̱ chitó rá noo̱ ná.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Judas, ¿á xíꞌín ña̱ chító yoꞌó noo̱ yúꞌu̱, á dión kéeón, dá nakiꞌón na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá?
48 Mas Jesus disse:
49 Tá ni̱ xini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a ñoó tíin ñaá rá, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Tatá, ¿á kóni̱ ní ña̱ na̱á ndu̱ xíꞌín rá xíꞌín espada?
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ta iin ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñoó ni̱ da̱rkueꞌe̱ iin ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó, chi̱ ni̱ saꞌanda ra̱ do̱ꞌo xoo kuáꞌa ra̱.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Sa̱ ni̱ kuu va. Ná dáꞌa ni kee ndó dión. Dá ni̱ tiin na do̱ꞌo ra, ta kúú ni̱ ndu̱va̱ꞌa naa̱n.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ saꞌándá choon no̱ó ra̱ ndaá yéꞌé ño̱ꞌo, xíꞌín ta̱ sáꞌano ni̱ ka̱sáa̱ tiin ñaá ñoó: ―¿Á ta̱ kui̱ꞌíná vá kée ndó yuꞌu̱ kúúí, sa̱ꞌá ño̱ó ve̱i ndó xíꞌín espada xíꞌín yíto̱ tiin ndó yuꞌu̱?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ta ndidaá kuu̱ vá ni̱ sa̱ káa̱i̱ xíꞌín ndó yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano, ta ko̱ ní tiin ndó yuꞌu̱. Tído hora yóꞌo ni̱ niꞌi̱ ndo̱ kee ndó dión xíꞌíín, dá chi̱ hora yóꞌo kúú hora dándáki ña̱ uꞌu̱ ―kaá na̱.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Dá ni̱ tiin ra Jesús ndáka ra kuaꞌa̱n ra̱ chí veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó. Ta xíká xíká tákaa ñaá Pedro kuaꞌa̱n ra̱.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Dá ni̱ na̱kaꞌon ta̱a ñoó ñóꞌo̱ yéꞌé veꞌe ñoó. Ta ni̱ kao̱ noo ra ndéi ra nádaa̱ rá. Ta ñoó taꞌani ni̱ sa̱ ko̱o Pedro tein ta̱a ñoó.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ta kúú ni̱ xini iin ñáꞌa̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ ña̱ ñoó ió Pedro nádaa̱ rá, dá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé va̱ꞌa ñaáán, dá ni̱ kaaa̱n: ―Xíonoo taꞌani ta̱a yóꞌo xíꞌín ta̱a káa.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Tído ni̱ ndata̱ vá rá, ta kaá ra̱ xíꞌán: ―Ko̱ó, didi, ko̱ náꞌá taꞌon yuꞌu̱ ta̱a káa.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ta kúú tóó vá, ta kúú tuku va ni̱ xini ñaá iin ka̱ ta̱a. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: ―Yoꞌó taꞌani kúú kuendá ta̱a káa, ¿daá ko̱ó? Dá ni̱ kaa Pedro: ―Ko̱ó, dito, ko̱ ta̱ꞌón ñaá kúú yuꞌu̱.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Tá ni̱ ya̱ꞌa táto̱ꞌon iin hora, dá ni̱ kaa iin ka̱ ta̱a: ―Miía̱n ndaa̱ kuiti xíonoo ta̱a yóꞌo xíꞌín ta̱a káa, dá chi̱ ta̱ kuendá Galilea taꞌani kúú rá.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Dá ni̱ kaa tuku Pedro: ―Ko̱ó, dito. Xíni̱ nda̱ saꞌa̱ káꞌa̱n ní. Kúú káꞌa̱n i̱í vá rá íin ra, kúú ni̱ kana va chéli.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o satoꞌo yo̱ Jesús ni̱ sa̱ nde̱ꞌé ná noo̱ rá. Ta kúú ni̱ ndu̱sáa̱ va ini ra̱ táto̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n satoꞌo yo̱ xíꞌín rá, chi̱ ña̱ yóꞌo kía̱n ni̱ kaꞌa̱n na̱: “Tá ko̱ ñáꞌa̱ kana chéli, ta kúú sa̱ ndata̱ yo̱ꞌó oni̱ taꞌándá saꞌa̱ yúꞌu̱.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Dá ni̱ keta ra sata̱ véꞌe, ta kúú ndaꞌí nda̱ꞌo ni̱ ndeiꞌi̱ ra̱.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ta ra̱ ndíta ndaá Jesús, ro̱ón kúú ra̱ ni̱ kedi̱ki ndaa ñaá, ta ni̱ kani ñaá rá.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ta ni̱ sadi ra̱ iin dáꞌo̱n noo̱ ná, dá ni̱ kani ra noo̱ ná. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá, ta kaá ra̱: ―Nakoni ini, ná nde̱ꞌá ndá yoo kúú ra̱ ni̱ kani ñaá.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ta kúú kua̱ꞌá ka̱ ví ña̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ni̱ kedi̱ki ñaá rá.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Tá ni̱ tu̱u noo̱, dá ni̱ na̱taka ndidaá ta̱ sáꞌano ñoo, xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, xíꞌín ta̱ dánaꞌa̱ ley. Dá ni̱ saꞌanda ra̱ choon ña̱ ná kandaka ra Jesús saa̱ ra̱ noo̱ ndéi ra néꞌe ra choon. Dá tá ni̱ saa̱ na̱, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná:
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 ―¿Á miía̱n ndaa̱ mií ní kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá? Kaꞌa̱n ní xíꞌín nduꞌu̱. Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Tá ná kaꞌa̱n yuꞌu̱ xíꞌín ní, ta o̱ kándía taꞌon ní.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Tá ná ndato̱ꞌín mií ní, ta o̱ nándió néꞌe taꞌon ní ña̱ ndato̱ꞌón ñaá yuꞌu̱, ta ni o̱ dáyaa̱ taꞌon ní yuꞌu̱.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Tído kanaꞌá ní ña̱ nda̱ kuu̱ víti ná ko̱o na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo xoo kuáꞌa Ndios noo̱ ió na̱ dándáki na.
69 Mas de agora em diante o
70 Dá ni̱ kaa ndidaá ta̱a ñoó xíꞌín ná: ―¿Á mií ní kúú de̱ꞌe Ndios, tá dáá? Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Táto̱ꞌon ki̱ꞌo káꞌa̱n ní, ki̱ꞌo dión kíán.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Dá ni̱ kaa ra̱: ―¿Ndá choon kuu ka̱ yo̱ cháá ka̱ ta̱a kaꞌa̱n kua̱chi saꞌa̱ rá? Chi̱ sa̱ ni̱ seídóꞌo va mií yó ña̱ ni̱ ya̱ꞌa ra no̱ó to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ―kaá ra̱.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.