Lucas 18
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs ARIB
1 Dá ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús dao to̱ꞌon xíꞌín ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱, dá ná kandaa̱ ini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ daá kuití xínñóꞌó rá kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín Ndios, ta ná dáꞌa ni katuu ra ña̱ kee ra dión,
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 ta kaá na̱: ―Ni̱ sa̱ io iin ta̱a néꞌe choon iin ñoo, ta ko̱ ní sá yu̱ꞌú ra̱ Ndios, ta ko̱ ní sá io ña̱ñóꞌó rá noo̱ ni iin tóꞌón ña̱yuu.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ta ñoo ñoó taꞌani ió iin ñáꞌa̱ kuáa̱n. Ta tóo tóo sa̱ sáꞌa̱n no̱ó ta̱ néꞌe choon ñoó, ta kaáa̱n xíꞌín rá: “Keyíko̱ va̱ꞌa ní sa̱ꞌí xíꞌín ña̱yuu naá táꞌan xíꞌíín.”
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Tído sa̱ ni̱ ku̱naꞌá vá ko̱ ní kékuendá taꞌon ra ña̱ káꞌa̱n ñáꞌa̱ yóꞌo. Tído ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ na̱kani ini ra̱, ta kaá ra̱: “Va̱ꞌará ko̱ yuꞌíi̱ Ndios, ta va̱ꞌará ko̱ó ña̱ñóꞌín noo̱ ni iin ña̱yuu,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 tído sa̱ꞌá ña̱ tóo tóo kásaa̱ ñá kuáa̱n yóꞌo dátaꞌán yuꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó va̱ꞌa ka̱a̱n ná koꞌi̱n keyíko̱i̱ sa̱ꞌa̱n. Dá chi̱ tá ko̱ó, dá kasaa̱ tóo tóo tukuán dándíꞌi inia̱n yuꞌu̱.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Dá ni̱ kaa taꞌani satoꞌo yo̱ Jesús: ―Taó kuendá ndo̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ta̱a kini néꞌe choon ñoó.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Ta, ¿á káꞌán ndó ña̱ o̱ kéyíko̱ ndaa̱ Ndios sa̱ꞌá ña̱yuu ni̱ ka̱xi mií ná, táꞌa̱n ña̱yuu seí ndaꞌí noo̱ ná nduú ñoó? ¿Á káꞌán ndó ña̱ kueé va na, dá chindeé ná ña̱yuu na̱? Ko̱ó.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Yuꞌu̱ kúú ra̱ káꞌa̱n xíꞌín ndó ña̱ yachi̱ va chindeé ná ña̱yuu na̱. Tído tá ná kasandaá kuu̱ nandió ko̱o na̱ ni̱ nduu ta̱a ñayuú yóꞌo kasaa̱ na̱, ¿á naniꞌi̱ ná ña̱yuu kándéé ini ñaá no̱ñóꞌo̱ yóꞌo? ―kaá na̱.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Ta ñoó ndéi dao ña̱yuu káꞌán ña̱ kúú ná ña̱yuu ndaa̱, ta kénóo na dao ka̱ na̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ da̱kíꞌin táꞌan Jesús to̱ꞌon yóꞌo xíꞌín ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ noo̱ ná, ta kaá na̱:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 ―Iin kuu̱ dá ni̱ kee uu̱ ta̱a kuaꞌa̱n ra̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌano yó kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín Ndios. Iin ra̱ kúú ta̱ fariseo, ta iin ka̱ ra̱ kúú ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ta̱ fariseo ñoó kúú ra̱ íin ndichi káꞌa̱n ra̱ xíꞌín Ndios, ta kaá ra̱ diꞌa xíꞌín mií rá: “Tatá Ndios, náki̱ꞌo yuꞌu̱ ndivéꞌe noo̱ ní, chi̱ ko̱ kée taꞌon yuꞌu̱ táto̱ꞌon kée dao ka̱ ta̱a, táꞌa̱n ra̱ kíꞌin kuíꞌíná, o ra̱ kée ña̱ kini, o ra̱ kée kua̱chi xíꞌín na̱ ko̱ kúú ñadiꞌí ra̱. Ta ni ko̱ kée taꞌon yuꞌu̱ táto̱ꞌon kée ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ káa.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Chi̱ sa̱ néꞌe ii̱ yuꞌu̱ uu̱ taꞌándá iin iin semana, ta dóko̱ yuꞌu̱ uxi̱ ña̱ꞌa noo̱ iin iin ciento ña̱ꞌa níꞌí kéchóoin”, kaá ra̱.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Tído ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ ñoó, xíká vá ni̱ sa̱ kuíi̱n ra̱ íin ra. Ta ni ko̱ kóni̱ ra̱ ndaneꞌe noo̱ rá chí induú. Ta káni ndáꞌa̱ rá yuꞌú ndíká ra̱ íin ra, dá kaá ra̱: “Tatá Ndios, kuꞌu̱ káꞌano ini ní sa̱ꞌí, chi̱ kúúí iin ta̱a kómí kua̱chi.”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Káꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ni̱ xi̱ꞌo káꞌano ini Ndios sa̱ꞌá kua̱chi ta̱a kíꞌin ya̱ꞌi saꞌa̱ ñóꞌo̱ ñoó tá o̱ ñáꞌa̱ keta ra noꞌo̱ ra̱ veꞌe ra. Tído ko̱ ní kúꞌu̱ káꞌano taꞌon ini na̱ saꞌa̱ iin ka̱ ta̱a ñoó. Chi̱ ndi ndáa na̱ chíndaya̱ꞌi mií, no̱ón diꞌa kúú na̱ kando̱o nóo. Ta na̱ kénóo mií, no̱ón diꞌa kúú na̱ kandaya̱ꞌi kee Ndios ―kaá na̱.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ta ndáka ña̱yuu ñoó takuálí ve̱i na noo̱ Jesús, dá chinóo na ndáꞌa̱ ná dini̱ xí. Tído tá ni̱ xini ta̱a xíonoo xíꞌín ná ña̱ kée ña̱yuu ñoó dión, dá ni̱ da̱náni ñaá rá.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Dá ni̱ kana Jesús ta̱a ñoó, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Konó ndó noo̱ takuálí xaa̱n ná kii xi noo̱ yúꞌu̱. Ná dáꞌa ni chituu ndó xi̱. Dá chi̱ ña̱yuu kándéé iní tatá Ndios táto̱ꞌon kándéé ini takuálí xaa̱n tatá xi, no̱ón kúú na̱ ñóꞌo ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ ndi ndáa na̱ ko̱ kándía ña̱ dándáki ñaá Ndios táto̱ꞌon kándía takuálí ña̱ dándáki ñaá tatá xi̱, no̱ón kúú na̱ o̱ ko̱ní ndu̱ꞌu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios ―ka̱á na̱.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá iin ta̱a ndáya̱ꞌi, ta kaá ra̱ xíꞌín Jesús: ―Maestro va̱ꞌa kúú ní. Ta, ¿ndí ki̱án kánian keei, dá ni̱ꞌí ña̱ kataki chíchíí?
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―¿Ndiva̱ꞌa káꞌa̱n yo̱ꞌó ña̱ kúú yuꞌu̱ na̱ va̱ꞌa? Chi̱ ni iin tóꞌón ña̱yuu ko̱ kúú na̱ va̱ꞌa. Iin tóꞌón dini̱ Ndios vá kúú na̱ va̱ꞌa.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Sa̱ náꞌá vá yoꞌó ndi kuaꞌa̱n choon ni̱ saꞌanda Ndios: o̱ sa̱ kéeón kua̱chi xíꞌín iin ñáꞌa̱ ñá ko̱ kúú ñadiꞌóo̱n, ta o̱ sa̱ kaꞌánóo̱n ndi̱i, ta o̱ sa̱ kíꞌin kuíꞌínón, ta o̱ sa̱ káꞌo̱n ña̱ to̱ꞌón saꞌa̱ dao ka̱ ña̱yuu, ta koo ña̱ñóꞌó noo̱ tatóo̱n xíꞌín noo̱ nanóo̱n.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó: ―Nda̱ lóꞌo̱ vei ni̱ ka̱sáꞌí seídóꞌi ndidaá choon yóꞌo.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Tá ni̱ seídóꞌo Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Nda̱dá iin tóꞌón vá ña̱ꞌa kámani̱ keeón viti, tá dáá. Kuaꞌán di̱kó ndíꞌón ña̱ꞌa ió noo̱o̱n. Ta dasóo̱n di̱ꞌón ñoó no̱ó na̱ kúndaꞌí, dá kía̱n kono̱n koo kuíkón chí induú. Dá kisón kanooón xíꞌín yuꞌu̱.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Tá ni̱ seídóꞌo ta̱a yóꞌo ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión xíꞌín rá, kúú nda̱á ndaꞌí va ni̱ kuu ini ra̱, chi̱ ta̱ kui̱ká nda̱ꞌo kúú rá.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Tá ni̱ xini Jesús ña̱ ni̱ ku̱ndaꞌí ini ra̱, dá ni̱ kaa na̱: ―¡Nandeé ka̱ ví kuáchi̱ kíán, dá ndu̱ꞌu na̱ kómí ña̱ kui̱ká ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kaon cháá ka̱ chikaꞌanda iin camello yái̱ iin ión tu̱kú o̱ du̱ú ña̱ ndu̱ꞌu iin na̱ kui̱ká ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tá ni̱ seídóꞌo ña̱yuu ñoó to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ná Jesús: ―¿Ndá yoo ni̱ꞌí ña̱ ka̱ki na, tá dáá?
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ná: ―Ni iin tóꞌón ña̱yuu o̱ kándeé kee dión, tído ndidaá táꞌa̱n va ña̱ꞌa kándéé Ndios kee na.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ná: ―Kande̱ꞌé ní, chi̱ nduꞌu̱ kúú ra̱ ni̱ da̱nkoo ndiꞌi ndidaá kúú ña̱ꞌa ió noo̱ ndú, ta xíonoo nduꞌu̱ xíꞌín mií ní.
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Miía̱n ndaa̱ ná kaꞌi̱n xíꞌín ndó; ndi ndáa miíó na̱ ni̱ da̱nkoo veꞌe na, o ñani na̱, o ki̱ꞌo na, o kuꞌu̱ na̱, o ñadiꞌí na̱, o tatá na̱ xíꞌín naná na̱, o de̱ꞌe na sa̱ꞌá ña̱ kóni̱ na̱ ña̱ ndu̱ꞌu cháá ka̱ ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 na̱ yóꞌo kúú na̱ naniꞌi̱ kua̱ꞌá ka̱ ña̱ꞌa ñayuú yóꞌo. Ta iin ka̱ ñayuú sa̱á koo chí noo̱ niꞌi̱ ná ña̱ kataki chíchí ná ―kaá na̱.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Dá ni̱ taó xóo Jesús ndin uxi̱ uu̱ ta̱a xíonoo xíꞌín ná ñóó. Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Viti kía̱n ko̱kaa yó kuaꞌa̱n yo̱ ñoo Jerusalén, dá xi̱nko̱o ndiꞌi ña̱ káꞌa̱n to̱ꞌon ni̱ taa profeta sa̱ꞌá ña̱ ndoꞌo na̱ ni̱ nduu ta̱a ña̱yuu yóꞌo.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Dá chi̱ iin ta̱a kúú ra̱ naki̱ꞌo ñaá noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ tu̱kú, dá kedi̱ki ndaa ñaá rá. Ta kendava̱ꞌa ra xíꞌín ná. Ta tuu ndaa di̱í ñaá rá.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kani ñaá rá, dá kaꞌání ñaá rá. Tído ti̱xi kuu̱ óni̱, dá nataki na̱.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Tído ko̱ ní kándaa̱ kuiíó ini ra̱ ndi kóni̱ kaa to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá, chi̱ ndadí va ña̱xintóni̱ rá no̱ó to̱ꞌon yóꞌo, sa̱ꞌá ño̱ó ko̱ ní kándaa̱ ini ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín rá.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Dá ni̱ ku̱yati Jesús ñoo naní Jericó, ta yuꞌú íchi̱ ñoó ió iin ta̱a ko̱ túu noo̱ sáti ra.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Tá ni̱ sei̱do̱ꞌo ra ña̱ yáꞌa ña̱yuu kuáꞌa̱ kuaꞌa̱n na̱ noo̱ ió ra̱ ñoó, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá: ―¿Ndí ki̱án kúu?
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Dá ni̱ kaa ña̱yuu ñoó ña̱ Jesús, na̱ ñoo Nazaret, kúú na̱ yáꞌa kuaꞌa̱n ñoó.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Dá ni̱ ka̱sáꞌá ta̱a ñoó káyuꞌú rá: ―¡Jesús, de̱ꞌe na̱ veꞌe rey David, kuꞌu̱ ini ní sa̱ꞌí!
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Dá ni̱ da̱náni ñaá dao ña̱yuu xíonoo kuaꞌa̱n ñoó, dá ná kutádi̱ rá, káꞌán ná. Tído ni̱ꞌi cháá ka̱ ví ni̱ ka̱sáꞌá káyuꞌú rá ió ra̱: ―¡De̱ꞌe na̱ veꞌe rey David, kuꞌu̱ ini ní sa̱ꞌí!
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Dá ni̱ sa̱ tuu tóo Jesús, dá ni̱ saꞌanda na̱ choon no̱ó ña̱yuu ñoó ña̱ ná kandaka na ta̱a ñoó saa̱ na̱ noo̱ ná. Dá tá ni̱ saa̱ ra̱ noo̱ íin Jesús, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 ―¿Ndí ki̱án kóno̱n keei xíꞌón? Dá ni̱ kaa ta̱a ñoó: ―Tatá, kóni̱ natu̱u noo̱í.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Ná natu̱u noo̱o̱n viti, chi̱ sa̱ꞌá ña̱ kándéé ino̱n yuꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ndu̱va̱ꞌón.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Kúú vitíꞌón vá ni̱ na̱tu̱u noo̱ rá. Ta kúú ni̱ kee ra kuaꞌa̱n ra̱ xíꞌín Jesús, ta kékáꞌano ra Ndios kuaꞌa̱n ra̱. Tá ni̱ xini ña̱yuu kuáꞌa̱ ñoó ña̱ ni̱ kuu dión, dá ni̱ ka̱sáꞌá taꞌani na kékáꞌano na Ndios.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.