João 2
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs NVT
1 Dá tá ni̱ ya̱ꞌa oni̱ kuu̱, dá ni̱ sa̱ io iin víko̱ tándaꞌa̱ ñoo Caná, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea, ta ñoó nákaa̱ naná Jesús.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Ta ni̱ kana taꞌani na Jesús ña̱ kía̱n koꞌo̱n na̱ víko̱ ñoó xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Ta tein ndéi na noo̱ ió víko̱ ñoó, kúú ni̱ ndiꞌi vino, dá ni̱ kaa naná Jesús xíꞌín ná: ―Ni̱ ndiꞌi va vino na̱.
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Dá ni̱ kaa Jesús: ―¿Ndiva̱ꞌa káꞌa̱n ní dión xíꞌín yuꞌu̱, naná? Chi̱ kámani̱ vá kasandaá hora naꞌa̱ yuꞌu̱ choon kómíí no̱ó ña̱yuu.
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Dá ni̱ kaa naná na̱ xíꞌín ta̱ dánduu vino ñoó: ―Koo ini ndo̱ kee ndó ndi ndáa mií ña̱ꞌa xíka̱ de̱ꞌi noo̱ ndo̱.
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Ta ñoó ndíta iño̱ ki̱di yuu̱ noo̱ kañoꞌo ta̱kui̱í, ña̱ kéchóon na̱ Israel ndúvii ná mií ná noo̱ Ndios. Ta kéta ini iin iian sá ñoꞌo táto̱ꞌon uu̱ o oni̱ yoo náꞌano ta̱kui̱í.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín ta̱ dánduu ñoó: ―Kuaꞌán ndo̱ dákútí ndó ki̱di yuu̱ káa xíꞌín ta̱kui̱í. Dá ni̱ saꞌa̱n ra̱ ni̱ da̱kútí kuei raa̱n xíꞌín ta̱kui̱í.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Taó ndo̱ cháá rá viti, ta kuaꞌán ndo̱ ki̱ꞌo ndó ra̱ no̱ó ta̱ káꞌa̱n víko̱ yóꞌo. Dá ni̱ xi̱ꞌo ra ta̱kui̱í ñoó noo̱ ta̱ káꞌa̱n víko̱ ñoó.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Dá ni̱ xirndodó rá ta̱kui̱í ni̱ nduu vino ñoó, tído ko̱ náꞌá rá ndeí ni̱ kee rá. Ta náꞌá vá ta̱ dánduu ñoó ña̱ ta̱kui̱í ñóꞌo ini ki̱di ñoó vá kúú rá. Dá ni̱ kana ta̱ káꞌa̱n víko̱ ñoó ta̱a kúú tono̱ ñoó,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: ―Ndeí kúú mií vá noo̱ ió víko̱, dinñóꞌó ka̱ xíꞌo ra vino va̱ꞌa no̱ó na̱ ni̱ kana ra, dá tá sa̱ ni̱ kuu kuaꞌa̱ xíꞌi na, dá kásáꞌá rá dánduu ra̱ vino nóo. Tído mií ní ni̱ sa̱ neꞌe va̱ꞌa ní vino va̱ꞌa yóꞌo, dá dánduu ní ra̱ nda̱ noo̱ ndíꞌí ―kaá ra̱.
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Ña̱ yóꞌo kúú ña̱ káꞌano mií no̱ó ni̱ kee Jesús. Ta ñoo no̱ó ni̱ kee naa̱n naní Caná, ña̱ nákaa̱ chí kuendá Galilea diꞌa. Ta ki̱ꞌo dión ni̱ naꞌa̱ na̱ mií ná ña̱ káꞌano nda̱ꞌo choon néꞌe na, ta kúú ni̱ ka̱sáꞌá kándéé cháá ka̱ iní ñaá ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Ni̱ ndiꞌi daá, dá ni̱ na̱xino̱ na̱ ñoo Capernaum xíꞌín naná na̱ xíꞌín ñani na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná, ta ko̱ ní sá ndei naꞌá taꞌon na ñoo ñoó.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Ta sa̱ ni̱ ku̱yati víko̱ pascua, ña̱ kékáꞌano na̱ Israel, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱kiꞌin Jesús ko̱nana na kuaꞌa̱n na̱ ñoo Jerusalén.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Tá ni̱ saa̱ na̱, dá ni̱ ku̱ꞌu na yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano, kúú ni̱ xini na̱ ndéi ta̱a díkó che̱e, ta dao ka̱ ra̱ díkó léko, ta dao ka̱ ra̱ díkó paloma, ta dao ka̱ ra̱ ndéi nádaon di̱ꞌón.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Dá ni̱ ka̱va̱ꞌa na iin chirrión xíꞌín yóꞌo̱, dá ni̱ ka̱sáꞌá ná taó ndíꞌi na ndidaá ta̱ ñoó xíꞌín léko, xíꞌín che̱e ñoó kuaꞌa̱n ri̱ sata̱ véꞌe, ta ni̱ sata niꞌini na di̱ꞌón nádaon dao ka̱ ta̱a ñoó, ta ni̱ da̱ndió ka̱o na mesa ra̱;
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín ta̱ díkó paloma ñoó: ―Taó ndó ndidaá ña̱ꞌa xaa̱n, ta o̱ sa̱ kée ndó veꞌe tatái̱ kakuuan iin veꞌe noo̱ kúya̱ꞌi ña̱ꞌa.
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Dá ni̱ ndu̱saa̱ ini ta̱ xíonoo xíꞌín ná ña̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios diꞌa: “Ió ña̱ kuui̱ sa̱ꞌá ña̱ ndóꞌi saꞌa̱ veꞌe ní.”
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Dá ni̱ kaa ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel xíꞌín ná: ―¿Ndí ki̱án káꞌano naꞌa̱ ní noo̱ ndúꞌu̱, dá ná kandía nduꞌu̱ ña̱ ió choon noo̱ ndáꞌa̱ ní kee ní ña̱ yóꞌo?
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Va̱ꞌará ná dáko̱on ndó veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo, tído ti̱xi oni̱ kuu̱, kúú sa̱ nachikani tuku vei ña̱.
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Uu̱ diko iño̱ toon kuia̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo; ta, ¿ndiva̱ꞌa káꞌa̱n ní ña̱ ti̱xi oni̱ kuu̱ sa̱ nachikani tuku nía̱n? ―kaá ra̱.
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Tído veꞌe ño̱ꞌo ni̱ kaꞌa̱n na̱ saꞌa̱ kúú yikí ko̱ño na̱.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Ta nda̱ kuu̱ ni̱ na̱taki na̱, dá ni̱ ndi̱saa̱ ini ta̱ xíonoo xíꞌín ná ña̱ ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, ta ni̱ ka̱ndísa ra noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios saꞌa̱ ná, ta ni̱ ka̱ndísa taꞌani ra ña̱ ni̱ kaꞌa̱n mií ná.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Ta xía̱n nani nákaa̱ Jesús ñoo Jerusalén ñoó tein kuu̱ víko̱ pascua ñoó, kua̱ꞌá nda̱ꞌo ña̱yuu ni̱ ka̱ndísa ñaá sa̱ꞌá ndidaá ña̱ náꞌano ni̱ kee na noo̱ ná.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Tído ko̱ ní kándísa Jesús ña̱ miía̱n ndaa̱ ni̱ ka̱ndísa ñaá ña̱yuu ñoó, dá chi̱ sa̱ náꞌá vá ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúú nío̱ iin rá iin na,
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 ta ko̱ xínñóꞌó taꞌon na ni iin tóꞌón ña̱yuu, dá ki̱ꞌo na kuendá saꞌa̱ iin rá iin ña̱yuu, dá chi̱ náꞌá vá ná táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúú nío̱ ná.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.