João 20
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs ARC
1 Ta kuu̱ mií no̱ó kásáꞌá saꞌa̱ semana, kúú ni̱ kee María Magdalena kuaꞌa̱n yái̱ no̱ó ni̱ ndu̱xi Jesús, ta iin naá cháá ii̱ vá. Tído tá ni̱ saa̱a̱n, kúú sa̱ ni̱ ku̱xoo va yuu̱ ndadí yuꞌú yái̱ ñoó.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Dá ni̱ na̱ndió ko̱oán ni̱ ka̱nkonoán kuaꞌa̱n kasto̱ꞌán xíꞌín Simón Pedro xíꞌín iin ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús, táꞌa̱n ra̱ mani̱ cháá ka̱ noo̱ ná. Tá ni̱ saa̱a̱n, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín rá: ―Ni̱ na̱kiꞌin ra yikí ko̱ño satoꞌo yo̱ néꞌe ra kuaꞌa̱n ra̱, ta xíni̱ ndeí ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá.
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Dá ni̱ kee Pedro xíꞌín iin ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús kuaꞌa̱n ra̱ kande̱ꞌé rá yái̱ ñoó.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ta taxí táꞌan ra kuaꞌa̱n ra̱, tído ni̱ꞌi cháá ka̱ kuaꞌa̱n iin ka̱ ta̱a ñoó o̱ du̱ú Pedro. Sa̱ꞌá ño̱ó dinñóꞌó ka̱ mií rá ni̱ saa̱ yúꞌu̱ yái̱ ñoó.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Dá ni̱ chi̱nee noo̱ rá ni̱ sa̱ nde̱ꞌé rá inia̱n. Ta sa̱va̱ꞌa dáꞌo̱n ni̱ sa̱ tuú yikí ko̱ño na̱ kánóo, tído ko̱ ní ku̱ꞌu taꞌon ra.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia, não entrou.
6 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ ka̱sáa̱ Pedro. Dá ni̱ ku̱ꞌu ra, dá ni̱ xini ra̱ dáꞌo̱n ni̱ sa̱ tuú na̱ kánóo.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis
7 Tído iin ka̱ dáꞌo̱n ni̱ sa̱ yiꞌi dini̱ ná ko̱ kánóo dáó taꞌon ña xíꞌín dáꞌo̱n ni̱ sa̱ tuú na̱ ñoó. Dá chi̱ iin ka̱ va xíán ni̱ na̱tuúa̱n kánóoan.
7 e que o lenço que tinha estado sobre a sua cabeça não estava com os lençóis, mas enrolado, num lugar à parte.
8 Nda̱ daá ví, dá ni̱ ku̱ꞌu ta̱a ni̱ ka̱sáa̱ mií no̱ó ñoó. Tá ni̱ xini ra̱ ndidaá ña̱ yóꞌo, dá ni̱ ka̱ndísa ra.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Tído kóni̱ ii̱ vá kandaa̱ ini ra̱ to̱ꞌon káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios ña̱ miía̱n ndúsa̱ kánian nataki Jesús tein na̱ ni̱ xiꞌi̱.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que diz que era necessário que ressuscitasse dos mortos.
10 Dá ni̱ na̱ndió kuéi ra ni̱ ndi̱sáa̱ ra̱ noo̱ ndéi dao ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Kúú ni̱ na̱ndió ko̱o María íián ndéíꞌi̱ ña̱ yuꞌú yái̱ ñoó. Ta tein ndéíꞌi̱ ña̱ íián ñoó, dá ni̱ chi̱rnee noo̱a̱n ni̱ sa̱ nde̱ꞌán ini yái̱ ñoó.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro
12 Ta kúú ni̱ xinia̱n ndéi uu̱ ángel, ta ndíxi na daꞌón kuxí kachi̱. Ta ndéi na no̱ó ni̱ sa̱ nóo yikí ko̱ño Jesús. Iin na ió xoo noo̱ ni̱ sa̱ kuu dini̱ ná, ta iin ka̱ na̱ ió xoo no̱ó ni̱ sa̱ kuu saꞌa̱ ná.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín María: ―Ki̱ꞌo lóꞌo̱, ¿ndí ki̱án ndóꞌón ña̱ ndéíꞌi̱n? Dá ni̱ kaaa̱n: ―Sákii, dá chi̱ ni̱ na̱kiꞌin ra yikí ko̱ño satoꞌi̱ néꞌe ra kuaꞌa̱n ra̱, ta ko̱ náꞌá taꞌon yuꞌu̱ ndeí ni̱ chi̱káa̱ ñaá rá.
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n dión, dá ni̱ na̱ndió ko̱oán ni̱ sa̱ nde̱ꞌán chí sata̱, kúú ni̱ xinia̱n íin Jesús, tído ko̱ ní nákonia̱n ña̱ kúú ná Jesús.
14 E, tendo dito isso, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌán: ―Ki̱ꞌo lóꞌo̱, ¿ndiva̱ꞌa ndéíꞌi̱ yo̱ꞌó? ¿Ndá yoo nándukón? Dá ni̱ kaꞌán María ña̱ kúú rá ta̱ ndaá yitó kuíꞌí ñoó. Dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná: ―Tatá, tá ni̱ na̱kiꞌin ní yikí ko̱ño ni̱ sa̱ káa̱ yóꞌo néꞌe ní kuaꞌa̱n ní, kasto̱ꞌon ní xíꞌíín ndeí ni̱ chi̱káa̱ nía̱n, dá ná koꞌi̱n nakiꞌiin ña̱.
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Dá ni̱ kaa Jesús: ―¡María! Ta kúú ni̱ na̱ndió ko̱oán ni̱ sa̱ nde̱ꞌán noo̱ ná, dá ni̱ kaaa̱n xíꞌín ná: ―¡Raboni! (To̱ꞌon yóꞌo kóni̱ kaa maestro.)
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌán: ―Ná dáꞌa ni kako̱ꞌón yuꞌu̱, María, dá chi̱ ko̱ ñáꞌa̱ taꞌon noꞌi̱ noo̱ tatái̱. Va̱ꞌa ka̱a̱n kuaꞌán kasto̱ꞌón xíꞌín ñani kuálíí, ta kaꞌo̱n xíꞌín xí ña̱ nanai noꞌi̱ noo̱ ió tatái̱, na̱ kúú taꞌani tatá mií ndó, na̱ kúú Ndios noo̱ yúꞌu̱, ta kúú taꞌani na Ndios noo̱ ndo̱ꞌó ―kaá na̱.
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Dá ni̱ kee María Magdalena ñoó kuaꞌa̱n kasto̱ꞌán xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ña̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱a̱n Jesús, ta ni̱ na̱kani taꞌanián xíꞌín rá sa̱ꞌá ña̱ꞌa ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌán.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor e que ele lhe dissera isso.
19 Tá ni̱ kuaá kuu̱ no̱ó kásáꞌá saꞌa̱ semana ñoó, ndadí toon yéꞌé veꞌe noo̱ ndéi ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús, dá chi̱ yuꞌú ra̱ oon ni tiin ñaá ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel. Ta kúú iin kuití vá ni̱ sa̱ kuíi̱n Jesús me̱ꞌí noo̱ ndéi ra ñoó. Dá ni̱ kaa na̱: ―Ná koo va̱ꞌa ini ndo̱.
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ ndáꞌa̱ ná xíꞌín yika̱ ná noo̱ rá. Kúú ni̱ kadii̱ nda̱ꞌo ini ra̱ ni̱ xini ra̱ ña̱ ni̱ na̱taki satoꞌo yo̱.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Dá ni̱ kaa tuku Jesús: ―Ná koo va̱ꞌa ini ndo̱. Táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ ta̱ndaꞌá tatái̱ yuꞌu̱ ve̱ii, ki̱ꞌo dión taꞌani tandaꞌá yuꞌu̱ ndo̱ꞌó koꞌo̱n ndo̱ kaneꞌe ndó to̱ꞌin.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n na̱ dión, dá ni̱ tuu tachi̱ ná noo̱ ndéi ra, dá ni̱ kaa na̱: ―Natiin ndó Espíritu ii̱ Ndios viti.
22 E, havendo dito isso, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Tá ndi ndáa mií na̱ xíꞌo káꞌano ini ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi, ta ki̱ꞌo káꞌano taꞌani ini Ndios sa̱ꞌá kua̱chi na. Ta ndi ndáa mií na̱ ko̱ xíꞌo káꞌano ini ndo̱ sa̱ꞌá kua̱chi, ta ni Ndios o̱ kíꞌo káꞌano taꞌon ini sa̱ꞌá kua̱chi na ―kaá na̱.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados;
24 Ta Tomás, táꞌa̱n ra̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Dídimo, ro̱ón kúú iin ta̱a nákaa̱ tein ndin uxi̱ uu̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús, tído ko̱ ta̱ꞌón ra ió tá ni̱ naꞌa̱ noo̱ Jesús noo̱ dao ka̱ ta̱a ñoó.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Tá ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ kaa ta̱a ñoó xíꞌín rá: ―¡Ni̱ xini ndu̱ satoꞌo yo̱ Jesús! Dá ni̱ kaa Tomás: ―Ta ná o̱ ko̱níi̱ xíꞌín noo̱í no̱ó ni̱ ku̱ꞌu ndu̱yo ñoó ndáꞌa̱ ná, ta ná o̱ chíꞌii dini̱ ndáꞌí no̱ó ni̱ ku̱ꞌu ndu̱yo ñoó, ta ná o̱ chíꞌii ndáꞌí yika̱ ná no̱ó ni̱ ta̱rkueꞌe̱ ñoó, o̱ kándísa taꞌon vei ―kaá ra̱.
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Tá ni̱ ya̱ꞌa ona̱ kuu̱, ndéi tuku ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ini veꞌe ñoó, ta ió Tomás xíꞌín rá viti. Ta ndadí toon yéꞌé ndéi ra. Kúú iin kuití vá ni̱ sa̱ kuíi̱n Jesús me̱ꞌí noo̱ ndéi ra ñoó, dá ni̱ kaa na̱: ―Ná koo va̱ꞌa ini ndo̱.
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e, com eles, Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco!
27 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín Tomás: ―Nakíi̱, kande̱ꞌón ndáꞌí, ta chiꞌi dini̱ ndáꞌo̱n no̱ó ni̱ ku̱ꞌu ndu̱yo, ta chiꞌi taꞌani dini̱ ndáꞌo̱n no̱ó ni̱ ta̱rkueꞌe̱ yika̱í. O̱ sa̱ kákuuón iin ta̱ nákani kuáchi̱ ini, iin ta̱a kandísa kakuuón.
27 Depois, disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo e vê as minhas mãos; chega a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Dá ni̱ kaa Tomás xíꞌín ná: ―Miía̱n ndaa̱ kuiti mií ní kúú satoꞌo yuꞌu̱, ta mií ní kúú Ndios yuꞌu̱.
28 Tomé respondeu e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Sa̱ꞌá ña̱ ni̱ xini xíꞌín noo̱o̱n yuꞌu̱, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ ka̱ndísón, Tomás. Tído ndikáꞌán ví na̱ kándísa va̱ꞌará ko̱ ní xiní na̱ yuꞌu̱.
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram!
30 Kua̱ꞌá ka̱ ví ña̱ꞌa náꞌano ni̱ kee Jesús no̱ó ta̱ xíonoo xíꞌín ná, tído ko̱ ní táa ndiꞌi taꞌon yuꞌa̱n noo̱ tuti yóꞌo.
30 Jesus, pois, operou também, em presença de seus discípulos, muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Tído to̱ꞌon yóꞌo kía̱n ni̱ taai, dá kandísa ndó ña̱ Jesús kúú Cristo, na̱ dáka̱ki ñaá, ta kandísa ndó ña̱ mií ná kúú de̱ꞌe Ndios. Ta tá ná kandeé iní ndo̱ ná, dá kía̱n koni ndo̱ kataki chíchí ndó saꞌa̱ mií ná.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.