João 18
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs NVT
1 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndidaá to̱ꞌon yóꞌo, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n na̱ xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná iin ka̱ xoo yu̱yúu̱ naní Cedrón, ta ñoó kánduꞌu̱ iin ñóꞌo̱ káꞌano noo̱ káa yitó kuíꞌí. Dá ni̱ ku̱ꞌu na tein rá xíꞌín ta̱ xíonoo xíꞌín ná.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Ta Judas, táꞌa̱n ra̱ kuaꞌa̱n naki̱ꞌo Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱a xiní uꞌu̱ ñaá, ro̱ón kúú ra̱ náꞌá noo̱ káa yíto̱ ñoó, dá chi̱ sa̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo taꞌándá sa̱ sáꞌa̱n Jesús ñoó xíꞌín ta̱a xíonoo xíꞌín ná.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Dá ni̱ kee Judas ndáka ra iin tuꞌu soldado xíꞌín dao ka̱ ta̱a kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱ xíꞌín ta̱ fariseo kuaꞌa̱n ra̱. Ta néꞌe ra ñóꞌo̱ tóo̱n xíꞌín espada ni̱ saa̱ ra̱.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Ta sa̱ náꞌá vá Jesús ndí ki̱án ndoꞌo na, sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ na̱tuu yati na noo̱ rá. Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ná: ―¿Ndá yoo nándukú ndó?
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―Ve̱i ndu tiin ndu Jesús, ta̱ ñoo Nazaret. Dá ni̱ kaa na̱: ―Yuꞌu̱ kúúí. Ta íin Judas xíꞌín rá, chi̱ ve̱i ra naki̱ꞌo ñaá rá noo̱ ndáꞌa̱ rá.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Tído tá ni̱ kaꞌa̱n Jesús: “Yuꞌu̱ kúúí”, kúú ni̱ na̱kaka sátá rá, dá ni̱ kue̱i niꞌini ra no̱ñóꞌo̱.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Dá ni̱ kaa tuku Jesús xíꞌín rá: ―¿Ndá yoo nándukú ndó? Dá ni̱ kaa ra̱: ―Jesús, ta̱ ñoo Nazaret.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Dá ni̱ kaa na̱: ―Sa̱ ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín ndó ña̱ yuꞌu̱ kúúí. Sa̱ꞌá ño̱ó, tá yuꞌu̱ nándukú ndó, dá kía̱n konó ndó ná yaa̱ ta̱ xíonoo xíꞌíín yóꞌo koꞌo̱n ra̱.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Dión ni̱ kaa na̱, dá ná xi̱nko̱o to̱ꞌon ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, dá chi̱ ni̱ kaa na̱ ña̱ ni iin tóꞌón ta̱a ni̱ xi̱ꞌo na noo̱ ná ko̱ ní naá.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Ta néꞌe Simón Pedro iin espada. Dá ni̱ taó ráa̱n ini ñíi̱ noo̱ nákaa̱a̱n, ta kúú ni̱ da̱rkueꞌe̱ ra̱ ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó, chi̱ ni̱ saꞌanda ra̱ do̱ꞌo xoo kuáꞌa ra̱. Ta Malco naní ta̱a ñoó.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín Pedro: ―Nachikaa̱ va̱ꞌa espada xaa̱n ini ñíi̱ no̱ó ni̱ sa̱ káa̱a̱n, dá chi̱ ña̱ ndóꞌi yóꞌo kúú táto̱ꞌon iin copa ndirá ova̱ ni̱ xi̱ꞌo tatá Ndios koꞌi. ¿Á ko̱ náꞌá taꞌon yoꞌó ña̱ kánian koꞌi ra̱? ―kaá na̱.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ndidaá ta̱ soldado ñoó xíꞌín ta̱ saꞌándá choon noo̱ rá, xíꞌín ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel ni̱ tiin ra Jesús, dá ni̱ soꞌoni ñaá rá,
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 dá ni̱ kee ra ndáka ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ no̱ó ra̱ naní Anás, dá chi̱ ta̱ yóꞌo kúú xi̱do Caifás, táꞌa̱n ra̱ kúú duti̱ kúú no̱ó kuia̱ dáá ñóó.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Ta Caifás kúú ra̱ ni̱ kaꞌa̱n niꞌini no̱ó ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ ñoo Israel ña̱ va̱ꞌa cháá ka̱ ná kuu iin tóꞌón ta̱a noo̱ ndidaá na̱ ñoo Israel o̱ du̱ú ka̱a̱n naá ndíꞌi na̱ ñoo ñoó.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Ta tákaa Simón Pedro xíꞌín iin ka̱ ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús sata̱ ná kuaꞌa̱n ra̱. Ta náꞌá táꞌan ta̱ duti̱ kúú no̱ó xíꞌín ta̱ néꞌe táꞌan xíꞌín Pedro kuaꞌa̱n ra̱. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ kuu ni̱ ku̱ꞌu ra xíꞌín Jesús nda̱ yéꞌé veꞌe ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñoó.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Tído ni̱ ka̱ndo̱o va Pedro íin ra sata̱ véꞌe. Sa̱ꞌá ño̱ó ni̱ keta ta̱ xíonoo xíꞌín Jesús ñoó, táꞌa̱n ra̱ náꞌá táꞌan xíꞌín ta̱ duti̱ kúú no̱ó ñoó. Dá ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ñáꞌa̱ ndaá yéꞌé ñoó ña̱ ná konóán ku̱ꞌu Pedro.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Dá ni̱ ku̱ꞌu ra. Dá ni̱ kaa ñáꞌa̱ ñoó xíꞌín rá: ―Xíonoo taꞌani yoꞌó xíꞌín ta̱a káa, ¿daá ko̱ó? ―Ko̱ó, o̱ du̱ú taꞌon ñaá kúúí ―kaá ra̱.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ta ni̱ kao̱ noo na̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ xíꞌín ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ néꞌe choon ndíta na nádaa̱ ná noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱, dá chi̱ vi̱xi nda̱ꞌo. Ta ñoó taꞌani íin Pedro nádaa̱ rá.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ta̱ duti̱ kúú no̱ó Jesús ndá choon kuu na ta̱ xíonoo xíꞌín ná, ta ni̱ nda̱to̱ꞌón taꞌani ñaá rá ndá saꞌa̱ dánaꞌa̱ na̱ no̱ó ña̱yuu.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Sa̱ da̱náꞌa̱ túui no̱ó ña̱yuu, chi̱ daá kuití vá sa̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ná ini veꞌe noo̱ nátaka na̱ xíꞌín yéꞌé ño̱ꞌo káꞌano noo̱ ndítútí ndidaá na̱ ñoo yo̱, na̱ Israel, ta ni iin tóꞌón taꞌon ña̱ꞌa ko̱ ní dánaꞌa̱ de̱ꞌíi̱.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Ta, ¿ndiva̱ꞌa ndáto̱ꞌón ní yuꞌu̱? Va̱ꞌa ka̱ ndato̱ꞌón diꞌa ní na̱ ni̱ seídóꞌo to̱ꞌon sa̱ da̱náꞌi̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín ná, dá chi̱ ndidaá vá ná náꞌá ndí ki̱án ni̱ da̱náꞌi̱ noo̱ ná.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión, dá ni̱ koon iin ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ néꞌe choon daꞌa̱nda̱ noo̱ ná, dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín ná: ―¿Á ki̱ꞌo dión ví káꞌa̱n yo̱ꞌó xíꞌín ta̱ duti̱ kúú no̱ó?
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Tá ni̱ ya̱ꞌi ni̱ kaꞌi̱n, xinóo̱n, dá kía̱n, kaꞌa̱n ndeí ko̱ váꞌa ni̱ kaꞌi̱n. Tído tá ko̱ ní ya̱ꞌi káꞌi̱n, dá kía̱n, ¿ndiva̱ꞌa ni̱ kanón yuꞌu̱? ―kaá na̱.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ta kúú dión ndíko̱ ii̱ vá ná ni̱ ta̱ndaꞌá ñaá Anás kuaꞌa̱n na̱ noo̱ Caifás, ta̱ kúú mií ta̱ duti̱ kúú no̱ó.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ta íin ii̱ vá Pedro nádaa̱ rá noo̱ kéi̱ ñóꞌo̱ ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ ndíta ñoó xíꞌín rá: ―Ta̱a xíonoo taꞌani xíꞌín Jesús kúú yoꞌó, ¿daá ko̱ó? Dá ni̱ ndata̱ vá Pedro, ta kaá ra̱: ―Ko̱ó, o̱ du̱ú ta̱ꞌón ñaá kúúí.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Dá ni̱ kaa iin ta̱ kéchóon no̱ó ta̱ duti̱ kúú no̱ó, ta kúú rá iin táꞌan ta̱a ni̱ saꞌanda Pedro do̱ꞌo ñoó: ―Yoꞌó kúú ra̱ ni̱ xini yuꞌu̱ xíꞌín ta̱a ñoó tein yitó kuíꞌí ñoó, ¿daá ko̱ó?
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ta kúú ni̱ ndata̱ tuku Pedro saꞌa̱ Jesús. Ta kúú mií dáá ni̱ kana chéli.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Dá ni̱ taó rá Jesús veꞌe Caifás, dá ni̱ kee ra ndáka ñaá rá kuaꞌa̱n ra̱ veꞌe chóon ta̱ romano. Ta sa̱ ni̱ tu̱u noo̱ vá kuu̱ dáá ñóó, ta ko̱ ní ku̱ꞌu taꞌon ra veꞌe chóon ñoó, dá ná o̱ kándo̱o yakó rá noo̱ Ndios, dá kuu kadíni ra̱ tein víko̱ pascua.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Dá ni̱ keta Pilato, táꞌa̱n ra̱ néꞌe choon káꞌano kuendá Judea yéꞌé chóon ñoó. Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: ―¿Ndá kua̱chi ni̱ ya̱ꞌa ta̱a yóꞌo ni̱ kee ra?
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Dá ni̱ kaa ra̱ xíꞌín rá: ―Tá ko̱ó kua̱chi káꞌano ní ya̱ꞌa ta̱a yóꞌo ni̱ kee ra, ta o̱ káneꞌe taꞌon ndu ra̱ kii ndu naki̱ꞌo ndu noo̱ mií ní, ní kúu.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Dá ni̱ kaa Pilato ñoó xíꞌín rá: ―Kaneꞌe ndó ra̱ kuaꞌán ndo̱, ta keyíko̱ mií ndó saꞌa̱ rá táto̱ꞌon ki̱ꞌo saꞌándá ley mií ndó choon. Dá ni̱ kaa ra̱ Israel ñoó: ―Tído ko̱ó íchi̱ ndú ña̱ kaꞌání ndú ni iin ña̱yuu ―kaá ra̱.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Dión ni̱ kuu, dá ni̱ xi̱nko̱o no̱ó ni̱ kaꞌa̱n Jesús táto̱ꞌon ki̱ꞌo ndoꞌo na kuu na̱.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Dá ni̱ na̱ndió ko̱o Pilato ni̱ ndu̱ꞌu ra ini veꞌe chóon ñoó. Dá ni̱ kana ra Jesús, dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá rá: ―¿Á ndaa̱ yo̱ꞌó kúú rey no̱ó na̱ Israel?
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―¿Á dión káꞌán mií ní, o dao ka̱ ña̱yuu ni̱ kaꞌa̱n dión xíꞌín ní saꞌa̱ yúꞌu̱?
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Dá ni̱ kaa Pilato: ―¿Ndi kee yuꞌu̱ kandaa̱ inii̱, ta o̱ du̱ú iin ra̱ Israel kúú yuꞌu̱? Ta̱ ñoo mií vá yoꞌó xíꞌín ta̱ duti̱ sakua̱ꞌa̱, ro̱ón kúú ra̱ ni̱ na̱ki̱ꞌo yoꞌó noo̱ ndáꞌí. Ta, ¿ndí ki̱án ni̱ ya̱ꞌón ni̱ keeón?
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Ko̱ ní nátiin taꞌoin choon néꞌi ñayuú yóꞌo. Dá chi̱ tá ní nátiin ña ñayuú yóꞌo, dá kía̱n ndakuei ta̱a kúú kuendái̱ na̱á táꞌan ra xíꞌín ra̱ Israel, ta o̱ kónó taꞌon ra yaa̱i̱ noo̱ ndáꞌa̱ rá, ní kúu. Tído ko̱ ní nátiin taꞌoin choon néꞌi ñayuú yóꞌo.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Dá ni̱ kaa Pilato xíꞌín ná: ―¿Á iin rey va kúú yoꞌó, tá dáá? Dá ni̱ kaa Jesús: ―Mií ní kaá ña̱ kúú yuꞌu̱ iin rey. Ta ni̱ ka̱sáa̱ yuꞌu̱ ñayuú yóꞌo, ta ni̱ kaki yuꞌu̱ ñayuú yóꞌo, dá ki̱ꞌoi kuendá sa̱ꞌá ña̱ ndaa̱. Ta ndidaá na̱ kúú kuendá ña̱ ndaa̱, no̱ón kúú na̱ nátiin va̱ꞌa ña̱ dánaꞌi̱.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Dá ni̱ kaa Pilato xíꞌín ná: ―Ta, ¿ndí ki̱án kúú ña̱ ndaa̱, tá dáá? Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n ra̱ dión, dá ni̱ keta tuku ra yéꞌé chóon ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xíꞌín ta̱ néꞌe choon no̱ó na̱ Israel ñoó: ―Ni iin tóꞌón taꞌon kua̱chi ra ko̱ níꞌí.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Tído tein iin rá iin víko̱ pascua dáyaa̱ yuꞌu̱ iin ta̱a no̱ó ra̱ ñóꞌo veꞌe ka̱a. Sa̱ꞌá ño̱ó, ¿á kóni̱ ndo̱ ña̱ dáyaa̱ yuꞌu̱ ta̱a kúú rey no̱ó na̱ Israel yóꞌo? ―kaá ra̱.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Dá ni̱ ka̱yuꞌú ndidaá ta̱a ñoó: ―¡Ná dáꞌa ni dáyaa̱ ní ta̱a xaa̱n! ¡Barrabás diꞌa dáyaa̱ ní! ―kaá ra̱. Táꞌa̱n ra̱ naní Barrabás ñoó kúú iin ta̱ kui̱ꞌíná.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.