Atos 1
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs ARIB
1 Ta libro mií no̱ó ña̱ kía̱n ni̱ taai koo noo̱ ní, Teófilo, kía̱n káꞌa̱n saꞌa̱ ndidaá kúú ña̱ ni̱ kee Jesús, xíꞌín ndidaá kúú ña̱ ni̱ da̱náꞌa̱ na̱ nda̱ rá míí saꞌa̱,
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo quanto Jesus começou a fazer e ensinar,
2 ta nda̱ kuu̱ ni̱ kaa na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná induú. Tído tá ko̱ ñáꞌa̱ nana na noꞌo̱ na̱, dá ni̱ saꞌanda na̱ choon xíꞌín ndée̱ Espíritu ii̱ Ndios no̱ó ta̱ kúú apóstol, táꞌa̱n ra̱ ni̱ ka̱xi na kaneꞌe to̱ꞌon na.
2 até o dia em que foi levado para cima, depois de haver dado mandamento, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Tá ni̱ ndiꞌi ni̱ na̱taki Jesús, dá ni̱ naꞌa̱ na̱ mií ná no̱ó ta̱a ñoó. Ta kua̱ꞌá ña̱ꞌa ni̱ kee na noo̱ rá, dá ná kandaa̱ ini ra̱ ña̱ ta̱kí na̱. Chi̱ tein uu̱ diko kuu̱ ni̱ naꞌa̱ na̱ mií noo̱ rá, ta sa̱ da̱náꞌa̱ na̱ saꞌa̱ ndi koo ndu̱ꞌu ña̱yuu ti̱xi ndáꞌa̱ Ndios.
3 aos quais também, depois de haver padecido, se apresentou vivo, com muitas provas infalíveis, aparecendo-lhes por espaço de quarenta dias, e lhes falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Ta tein ió na̱ xíꞌín ta̱a ñoó, dá ni̱ saꞌanda na̱ choon noo̱ rá, ta kaá na̱: ―O̱ sa̱ kánkuei ndó ñoo Jerusalén yóꞌo. Kandati ndó nda̱ ná kasaa̱ na̱ ni̱ kaa tatái̱ ki̱ꞌo na noo̱ ndo̱, táto̱ꞌon ni̱ kaꞌi̱n xíꞌín ndó.
4 Estando com eles, ordenou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, a qual {disse ele} de mim ouvistes.
5 Miía̱n ndaa̱ kíán ña̱ Juan kúú na̱ ni̱ sa̱ da̱kódo̱ ndúta̱ ña̱yuu xíꞌín ta̱kui̱í. Tído ti̱xi cháá vá kuu̱, dá kodo̱ ndúta̱ ndo̱ xíꞌín Espíritu ii̱ Ndios ―kaá na̱.
5 Porque, na verdade, João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo, dentro de poucos dias.
6 Dá ni̱ nda̱to̱ꞌón ñaá ta̱ ni̱ ndi̱tútí ndéi xíꞌín ná ñoó, ta kaá ra̱ xíꞌín ná: ―Tatá, ¿á koꞌo̱n ní ki̱ꞌo ní ña̱ dándáki na̱ ñoo yo̱, na̱ Israel mií ná viti?
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntavam-lhe, dizendo: Senhor, é nesse tempo que restauras o reino a Israel?
7 Dá ni̱ kaa Jesús xíꞌín rá: ―Ko̱ káni taꞌan vaan ña̱ kanaꞌá ndoꞌó ndá kuu̱ o ndá oon ni̱ chi̱kaa̱ ini tatá Ndios koo dión, chi̱ iin tóꞌón mií vá ná kómí choon kaa ndá oon kooan.
7 Respondeu-lhes: A vós não vos compete saber os tempos ou as épocas, que o Pai reservou à sua própria autoridade.
8 Tído natiin ndó choon tá ná xino̱ Espíritu ii̱ Ndios dákútí ná nío̱ ndo̱, dá kankuei ndó ki̱ꞌo ndó kuendá sa̱ꞌá yúꞌu̱ no̱ó na̱ ñoo Jerusalén, xíꞌín ndidaá ka̱ ñoo ñóꞌo kuendá Judea yóꞌo, xíꞌín ndidaá kúú ñoo ñóꞌo chí kuendá Samaria, xíꞌín ndidaá kúú xíán nda̱ noo̱ xíká cháá ka̱ ñayuú yóꞌo.
8 Mas recebereis poder, ao descer sobre vós o Espírito Santo, e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém, como em toda a Judéia e Samária, e até os confins da terra.
9 Dá tá ni̱ ndiꞌi ni̱ kaꞌa̱n Jesús dión, dá ni̱ xini ta̱a ñoó ña̱ ko̱nana na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná induú. Ta kúú ni̱ ndu̱ꞌu na tein iin viko̱. Ta kúú ni̱ da̱ꞌi na noo̱ rá.
9 Tendo ele dito estas coisas, foi levado para cima, enquanto eles olhavam, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Ta kúú ndíta i̱ó rá ndéꞌé rá chí induú no̱ó ko̱nana Jesús kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná. Kúú iin kuitíó ni̱ sa̱ kui̱ta uu̱ ta̱a ndíxi daꞌón kuxí noo̱ ndíta ra ñoó.
10 Estando eles com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles apareceram dois varões vestidos de branco,
11 Dá ni̱ kaa na̱ xíꞌín rá: ―Ndoꞌó, ta̱a Galilea xaa̱n, ¿ndiva̱ꞌa ndíta ndoꞌó ndéꞌé ndó chí induú káa? Mií Jesús, na̱ ni̱ nana kuaꞌa̱n nóꞌo̱ induú, táto̱ꞌon ki̱ꞌo ni̱ xini ndo̱ ni̱ nana na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná induú, ki̱ꞌo dión ii̱ vá koni ndo̱ nandió ko̱o tuku na kii na ―kaá ángel ñoó xíꞌín rá.
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que ficais aí olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi elevado para o céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Dá ni̱ noo ta̱a ñoó yúku̱ naní Olivos, dá ni̱ kee na kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná ñoo Jerusalén, chi̱ yati néꞌe táꞌan xíꞌín ñoo Jerusalén, chi̱ kíán táto̱ꞌon ki̱ꞌo sónó ley kuu kaka na̱ Israel kuu̱ nániꞌi̱ ndée̱ ná.
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, que está perto de Jerusalém, à distância da jornada de um sábado.
13 Dá tá ni̱ na̱sáa̱ na̱ veꞌe noo̱ ndéi na ñoó, dá ni̱ kaa na ni̱ ku̱ꞌu na ini veꞌe kánóo dini̱ veꞌe ñoó. Ta ñoó kúú noo̱ ió Pedro xíꞌín Jacobo, xíꞌín Juan, xíꞌín Andrés, xíꞌín Felipe, xíꞌín Tomás, xíꞌín Bartolomé, xíꞌín Mateo, xíꞌín Jacobo, táꞌa̱n ra̱ kúú de̱ꞌe ta̱a naní Alfeo, xíꞌín Simón, táꞌa̱n ra̱ kúú kuendá ta̱ Zelote, xíꞌín Judas, táꞌa̱n ra̱ kúú ñani Jacobo.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde permaneciam Pedro e João, Tiago e André, Felipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Ndidaá ta̱a yóꞌo kúú ra̱ daá kuití nátaka káꞌa̱n xíꞌín Ndios, ta ndéi taꞌani dao na̱ ñáꞌa̱ xíꞌín rá, xíꞌín María, na̱ kúú naná Jesús, xíꞌín ra̱ kúú ñani Jesús.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 Ta tein kuu̱ dáá ñóó, dá ni̱ na̱kuíi̱n ndichi Pedro me̱ꞌí na̱ kúú kuendá Jesús ndéi ñoó. Ta kúú ná táto̱ꞌon iin ciento oko̱ ña̱yuu. Dá ni̱ kaa Pedro xíꞌín ná:
15 Naqueles dias levantou-se Pedro no meio dos irmãos, sendo o número de pessoas ali reunidas cerca de cento e vinte, e disse:
16 ―Ndoꞌó, ñani, miía̱n kánian xi̱nko̱o noo̱ káꞌa̱n tuti ii̱ Ndios, ña̱ ni̱ kaꞌa̱n mií Espíritu ii̱ Ndios xíꞌín David tá sa̱ naꞌá. Chi̱ ni̱ kaꞌa̱n David sa̱ꞌá ña̱ kee Judas, táꞌa̱n ra̱ ni̱ saꞌa̱n ni̱ na̱ki̱ꞌo Jesús noo̱ ndáꞌa̱ ta̱ néꞌe choon.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse a escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Ta Judas ñoó ni̱ sa̱ kuu iin ta̱a ni̱ sa̱ káa̱ tein nduꞌu̱, ta ni̱ na̱tiin dáó taꞌani ra choon xíꞌín nduꞌu̱.
17 pois ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
18 ’Ta ni̱ xiin ra iin ñóꞌo̱ xíꞌín di̱ꞌón ni̱ kiꞌin ya̱ꞌi ra sa̱ꞌá ña̱ kini ni̱ kee ra. Kúú ni̱ ka̱nkao díní rá, ta ni̱ kaꞌandi ti̱i ra, ta kúú ni̱ ka̱nkuei ndiꞌi xiti ra̱.
18 {Ora, ele adquiriu um campo com o salário da sua iniqüidade; e precipitando-se, caiu prostrado e arrebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Tá ni̱ ka̱ndaa̱ ini na̱ ndéi ñoo Jerusalén ña̱ dión ni̱ ndoꞌo ra, dá ni̱ chi̱naní ná no̱ñóꞌo̱ ñoó Acéldama. Ta to̱ꞌon yóꞌo kóni̱ kaa Ñóꞌo̱ Nii̱.
19 E tornou-se isto conhecido de todos os habitantes de Jerusalém; de maneira que na própria língua deles esse campo se chama Acéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Dión, dá ni̱ xi̱nko̱o to̱ꞌon káꞌa̱n libro Salmos, chi̱ diꞌa kaáa̱n:Ta kaá taꞌanian:
20 Porquanto no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu ministério.
21 ’Ta viti tein yó yóꞌo ñóꞌo dao ta̱a, táꞌa̱n ra̱ ni̱ sa̱ xi̱onoo taꞌani xíꞌín nduꞌu̱ ndidaá tiempo ni̱ sa̱ io satoꞌo yo̱ Jesús xíꞌín ndú,
21 É necessário, pois, que dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 nda̱ kuu̱ ni̱ ka̱sáꞌá dákodo̱ ndúta̱ Juan ña̱yuu, ta nda̱ kuu̱ ni̱ xini ndu̱ ni̱ nana Jesús kuaꞌa̱n nóꞌo̱ ná induú. Sa̱ꞌá ño̱ó miía̱n kánian ndu̱ꞌu iin ra tein nduꞌu̱, dá kanoo dáó rá xíꞌín nduꞌu̱ ki̱ꞌo ra kuendá no̱ó ña̱yuu ña̱ miía̱n ndaa̱ ni̱ na̱taki Jesús ―kaá Pedro.
22 começando desde o batismo de João até o dia em que dentre nós foi levado para cima, um deles se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Dá ni̱ xi̱ꞌo na uu̱ kuu̱ ta̱a ñóꞌo tein ña̱yuu ñoó. Iin ra̱ naní José, ta naní taꞌani ra Barsabás, táꞌa̱n ra̱ káꞌa̱n xíꞌín ná Justo, ta iin ka̱ ra̱ naní Matías.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Dá ni̱ kaꞌa̱n na̱ xíꞌín Ndios, ta kaá na̱ diꞌa: ―Satoꞌo ndu̱ Ndios, mií ní kúú na̱ náꞌá ndi ki̱ꞌo kúú nío̱ iin rá iin ña̱yuu. Ta viti naꞌa̱ ní noo̱ ndúꞌu̱ ndi káa iin ta̱a yóꞌo ni̱ ka̱xi mií ní,
24 E orando, disseram: Tu, Senhor, que conheces os corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido
25 dá kaneꞌe dáó rá choon xíꞌín nduꞌu̱, ta kaneꞌe ra to̱ꞌon ní kanoo ra, dá chi̱ ni̱ tu̱ú vá Judas sa̱ꞌá kua̱chi ni̱ kee ra. Ta sa̱ kuaꞌa̱n va ra noo̱ kánian koꞌo̱n ra̱ sa̱ꞌá ña̱ ni̱ kee ra ―kaá na̱.
25 para tomar o lugar neste ministério e apostolado, do qual Judas se desviou para ir ao seu próprio lugar.
26 Dá ni̱ sa̱dikí na̱ suerte. Ta kúú ni̱ kasa̱ndaáa̱n ña̱ Matías kánian kakuu apóstol. Dá ni̱ ndu̱ꞌu na tein ndin uxi̱ iin ka̱ apóstol ñoó.
26 Então deitaram sortes a respeito deles e caiu a sorte sobre Matias, e por voto comum foi ele contado com os onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.