Apocalipse 14
Tezoatlán Mixtec NT (MXB_MVR) vs VC
1 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ xinii̱ íin ndichi na̱ kúú léko ñoó dini̱ yúku̱ naní Sión, ta díi̱n ná ndíta iin ciento uu̱ diko komi̱ mil ña̱yuu, ta taan iin rá iin na tándaa kuu̱ léko ñoó xíꞌín kuu̱ tatá na̱.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Dá ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ꞌi káꞌa̱n na̱ chí induú. Ta táto̱ꞌon ki̱ꞌo níꞌi xído̱ ta̱kui̱í kuaꞌa̱, ki̱ꞌo dión ni̱ꞌi káꞌa̱n na̱. Ta táto̱ꞌon ki̱ꞌo káyuꞌú dai̱, ki̱ꞌo dión ni̱ꞌi káꞌa̱n na̱. Ta kádíán táto̱ꞌon ki̱ꞌo kúu tá dákáꞌa na arpa, ki̱ꞌo dión kúu noo̱ káꞌa̱n na̱.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ta xíta na iin yaa sa̱á no̱ó na̱ ió dándáki ñoó, xíꞌín noo̱ ndin komi̱ ña̱ ta̱kí ñoó, xíꞌín noo̱ ndin oko̱ komi̱ ta̱ sáꞌano ndéi díi̱n ná ñoó. Ta ni ko̱ íin taꞌon kandeé kati̱ꞌa yaa xíta na, sa̱va̱ꞌa iin ciento uu̱ diko komi̱ mil ñayuú ni̱ da̱káki Ndios tein ña̱yuu ndéi ñayuú yóꞌo kúú na̱ xíta ña.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Dá chi̱ ndidaá na̱ yóꞌo ko̱ ní ya̱ꞌa taꞌon na kee na kua̱chi xíꞌín na̱ ñáꞌa̱, sa̱ꞌá ño̱ó ndáa vii vá ná. Ta ndidaá na̱ yóꞌo ndíko̱ na̱ sa̱tá na̱ kúú léko kuaꞌa̱n na̱ ndeí kúú míí vá noo̱ ná koꞌo̱n na̱. Ta ndidaá na̱ yóꞌo kúú na̱ ni̱ da̱káki Ndios tein ndidaá ña̱yuu, dá kakuu na na̱ mií no̱ó natiin Ndios xíꞌín na̱ kúú léko ñoó.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ta ni iin tóꞌón taꞌon ña̱ to̱ꞌón ko̱ ní kánkuei yúꞌu̱ ná, chi̱ kúú ná ña̱yuu ndáa vii noo̱ Ndios, noo̱ ió na̱ dándáki na.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ni̱ ndiꞌi, dá ni̱ xinii̱ tánee iin ka̱ ángel xíonoo na me̱ꞌí induú, ta néꞌe na to̱ꞌon va̱ꞌa Jesús, ña̱ daá kuití koo, dá dánaꞌa̱ na̱ ñá no̱ó ña̱yuu ndéi no̱ñóꞌo̱, noo̱ ndidaá nación, noo̱ ndidaá ñoo kuálí, no̱ó na̱ káꞌa̱n iin rá iin yúꞌu̱, xíꞌín no̱ó na̱ ndéi iin rá iin ñoo náꞌano.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ta kaá na̱ diꞌa káyuꞌú ná: ―Kayu̱ꞌú niꞌini ndó Ndios, ta ki̱ꞌo ndó ña̱ñóꞌó noo̱ ná, chi̱ sa̱ ni̱ kasa̱ndaá kuu̱ keyíko̱ na̱ sa̱ꞌá ña̱yuu. Ta kandaño̱ꞌo ndó Ndios, na̱ ni̱ ka̱va̱ꞌa induú xíꞌín no̱ñóꞌo̱, xíꞌín ta̱ñoꞌo̱ xíꞌín iin rá iin ndúta̱ noo̱ kána ta̱kui̱í.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ta sata̱ ángel yóꞌo tánee iin ka̱ ángel ve̱i na, ta diꞌa káyuꞌú ná ve̱i na: ―Ni̱ yaa̱ va ñoo Babilonia, ni̱ yaa̱ va ñoo Babilonia, ña̱ kúú ñoo káꞌano, dá chi̱ ni̱ da̱xínián ndidaá táꞌa̱n nación xíꞌín ña̱ kini xíꞌín ña̱ kaꞌan noo̱ kée de̱ꞌé ñooa̱n.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ta sata̱ ángel yóꞌo tánee iin ka̱ ángel kúú oni̱ ve̱i na, ta diꞌa káyuꞌú ná ve̱i na: ―Ndi ndáa mií vá na̱ ni̱ ka̱ndía ndáño̱ꞌo kíti̱ chi̱káꞌano ñoó xíꞌín naꞌáná ri̱, ta ni̱ ka̱ndía taꞌani na ni̱ ña̱ni tóni̱ ndáꞌa̱ ná o taan na̱,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 dá kía̱n kánian koꞌo na vino ova̱, ña̱ kúú ña̱ xído̱ ini Ndios xiní ñaá ná, chi̱ koꞌo̱n Ndios kuei ndiꞌi na ña̱ xído̱ ini na̱ sa̱tá ña̱yuu ñoó. Sa̱ꞌá ño̱ó ndoꞌo kini nío̱ ná kee ñoꞌó kéi̱ xíꞌín azufre noo̱ ángel xíꞌín no̱ó na̱ kúú léko.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ta daá kuití kuiin ndichi ñoꞌo̱ma̱ noo̱ ñóꞌo na ndóꞌo nío̱ ná, ta ni nduú ni ñoó o̱ ko̱ní na̱ naniꞌi̱ ndée̱ ná, chi̱ ni̱ sa̱ ndaño̱ꞌo na kíti̱ chi̱káꞌano ñoó xíꞌín naꞌáná ri̱, ta ni̱ ka̱ndía na tándaa tóni̱ ri̱ ndáꞌa̱ ná o taan na̱.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Sa̱ꞌá ño̱ó kánian ki̱ꞌo ndeé iní ndidaá ña̱yuu Ndios, táꞌa̱n na̱ ndíta ndaa̱ xíꞌín choon ni̱ saꞌanda Ndios noo̱ ná, na̱ kándéé káꞌano iní Jesús.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ta ni̱ sei̱do̱ꞌi ni̱ kaꞌa̱n iin tachi̱ na̱ ni̱ kaꞌa̱n nda̱ induú: ―Ta taa diꞌa noo̱ tuti xaa̱n: “Ta yóꞌo chí noo̱ ndikáꞌán ndi kúu ví na̱ kuu sa̱ꞌá ña̱ kúú ná kuendá satoꞌo yo̱ Jesús.” Jaa̱n, dión kíán, kaá Espíritu ii̱ Ndios. Miía̱n ndaa̱ koni na̱ naniꞌi̱ ndée̱ ná, dá chi̱ naꞌa̱ ii̱ vá choon ni̱ kee na.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ta ni̱ xinii̱ tánee iin viko̱ ku̱xí ndato nda̱ꞌo, ta noo̱án ñoó ió iin ta̱a, ta kóni̱ koo ra táto̱ꞌon ki̱ꞌo káa iin ta̱a ñayuú yóꞌo. Ta kánóo iin corona oro dini̱ rá, ta néꞌe ra iin hoz dee̱n.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Dá ni̱ keta iin ka̱ ángel ini veꞌe ño̱ꞌo Ndios, ta kúú ni̱ꞌi nda̱ꞌo ni̱ ka̱yuꞌú ná no̱ó ra̱ ió no̱ó viko̱ ñoó: ―Chikaa̱ yo̱ꞌó hoz saꞌa̱ tirió xaa̱n viti, ta kaꞌandaa̱n, chi̱ sa̱ ni̱ kasa̱ndaá va kuu̱ taꞌa̱nda̱ ña̱, dá chi̱ sa̱ ndidaá vá tirió káa no̱ñóꞌo̱ xaa̱n ni̱ ichi̱.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Dá ni̱ chi̱káa̱ ra̱ ió noo̱ viko̱ ñoó hoz saꞌa̱ tirió káa ñoó, dá ni̱ saꞌanda ndiꞌi ra tirió káa noo̱án.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Dá ni̱ keta iin ka̱ ángel ini veꞌe ño̱ꞌo Ndios, ña̱ íin induú, ta tánee taꞌani iin hoz dee̱n ndáꞌa̱ ná ve̱i na.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Dá ni̱ keta taꞌani iin ka̱ ángel chí noo̱ náa̱ Ndios diꞌa, ta na̱ yóꞌo kómí choon sata̱ ñoꞌó kéi̱. Dá ni̱ ka̱yuꞌú ná iin ka̱ ángel néꞌe hoz dee̱n ñoó, ta kaá na̱: ―Chikaa̱ hoz dee̱n néꞌón xaa̱n saꞌa̱ iin rá iin tuꞌu uva íin noo̱ yíto̱ káa no̱ñóꞌo̱ xaa̱n, dá chi̱ sa̱ ni̱ chi̱chi va rí.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Dá ni̱ chi̱káa̱ ángel ñoó hoz dee̱n néꞌe na saꞌa̱ iin rá iin tuꞌu uva íin yíto̱ káa no̱ñóꞌo̱. Dá ni̱ taán ná ri̱ noo̱ kañoꞌo rí koꞌo̱ni̱ ri̱ no̱ó ña̱ xído̱ ini Ndios.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ta nda̱ yuꞌú ñoo ñoó ni̱ soꞌo̱ni̱ uva yóꞌo, ta no̱ó ni̱ soꞌo̱ni̱ ri̱ ni̱ xita̱ kua̱ꞌá nda̱ꞌo nii̱, ta ni̱ kaa rá chí ni̱no táto̱ꞌon dikó tánee yúꞌu̱ kuéi̱, ta ni̱ na̱ka̱ꞌani rá táto̱ꞌon oni̱ ciento kilómetro.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.