Romanos 4
Minar Poelayzimayl (MWP) vs NTLH
1 Ngalpan kulba thathi Abrama, nuydh midh madhin, nungu gasamayzi ngulayg midh, nubi doegamuya?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Nuydh nay ayman matha nungu geth, mura zapul Awgadhaw imaypa balbayginga nay, matha ngoedhagidh nuy nungu geth kadaypa thamiz. Lawnga nuy wara yabugudiya balbayg tidan Awgadhaw purkapa, na yadu palgan kedha,
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Maygi Thusinu muynu kedha, ‘Abrama mina yoepathamadhin Awgadh. Nuy Awgadh kedha zoenguz kedha mulaydhin, “Nginu mina yoepathamay mina za, ngi ngayapa mina balbayginga kuyk nginu mina yoepathamay, ngoedhe kedha nge, ngi mina balbaygi mabayg.” ’
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ina kedha lawnga kedha bokadhzoengu zagethaw mabayg midh nanga. Kedha mabayg ngulayg modhabiya gasaman, kozan lawnga, na nungu zagethaw modhabiya.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Lawnga, Abraman gidha wardh, nuydh senabi thonara mina zapa zageth aymayginga kasa kay kedha nuydh mina yoepathaman Awgadh. Wa, Awgadh nuy ngulayg kedha umepa, ‘Senabi wati mabayg nuy ngaw purkapa balbayginga aymiz, kuyk nungu mina yoepathaman.’
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Matha kedha ngalpan kulba kuyku mabayg Dhawitha nuydh mina ya madhin kedha, koey woenabalnga mabayg ngan nanga, Awgadhan kasa iman balbayginga, senabi mabaygaw zagethaw modhabiya lawnga. Ina nungu mina poelayzinga kedha,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 ‘Mabayg nga wati mabayg
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nubepa kapu woenab kedha
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Wa, thabi ngurpayzi yaday ngapa Abraman thonarngu a Dhawithan thonarngu, na matha motho poethayzi mabaygoepa lawnga, na matha kedha motho poethaygi mabaygoepa, mura mabaygoepa. In kakal kedha, nuydh Abrama mina yoepathamadhin Awgadh, a Awgadhan nuyn kedha zoenguz muy thayadhin kedha, nuy matha ngoedhagidh.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 — ausente —
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 — ausente —
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 a mabaygal ngaya motho poethayzimayl. Kedha motho pathayzi mabayg ngaru kapu akasiw igililmaynu muynu, ngalpan thathiw Abraman pawa midh nanga kapu akasiw yabugudoenu muynu. Nuydh Abrama kulay kuyk aymaydhin senabi mina yabugudiya, wagel kay nungu motho pathan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Awgadhaw yawadhayzinga kedha, Abramalpa a nungu kaziw kazipa. Ina apa goewa bangal Abraman za, kuyk nungu mina yoepathaman. Ina kedha lawnga kedha, Abrama nuydh sabi mura angan. Na kedha kuniya, Awgadhan nuyn muy thayan kuyk nungu mina yoepathaman.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Wa, Awgadhaw yawadhayzinga Abramalpa a nungu kaziw kazipa. Nuy lawnga mulaydhin kedha, ngitha ngaya nanga mina mura sabil aymoeyn, wa ngitha ngaru muy thoeyamoeyn. Nuy kedha mulaydhin, ‘Ngitha ngaru mina yoepathaman.’ Ipal ukasar yabugud ngaru wardh. Sabi nay mina za mabaygaw igililmaypa buth pathaypa Awgadhaw purkapa, na koey gegeyadh, a senabi koey yawadhayzinga kasa zaginga aymiz.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Na kedha kuniya; sabi doegam nanga nanu mak ngaru mina gimal a mabaygaw igililnga ngaru apal, Awgadhaw thabukir ngaru kakal ayman kuyk na sabi koey puridharalnga. A wara kedha sabiginga nay na makoeginga mabaygaw maboepa.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Lawnga, Awgadhan matha sabi ya wadhadhin lawnga. Mina moenari mabaygal kazi madhin senabi goegathoenu muynu ngalaga nanga sabiw ngulayg koeyza. Awgadhaw ibupudhay ngaru mura Abraman kazipa ngaya nanga mina yoepathaman Abrama midh nanga. Nuydh mina za ngalpalpa bag thayadhin modhabiginga, mura maykuykoepa, mura Abraman kazipa, matha setha lawnga ngaya sabinu muynu. Nuy Abrama ngalpan mura thathi, mari igililmay doegamoenu.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Minar Poelayzinga nubepa kedha, ‘Ngath ngin thathi ayman mura po gubaw gizu mabaygoepa.’ In nabi ya woedhayzinga ngaru koey ridhanga kaday sipa Awgadhaw parunu, Abrama ngan nanga mina yoepathamadhin. Nuy senabi igilaw Awgadh nuydh ngulayg igil palan, uma mabayg, a nuydh ngulayg zagimaynu za ayman, wa na za aymiz, matha kedha Abraman kazi midh nanga kazi madhin.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Wa, Abraman mina yoepathaman koeyza, a nuy koeyma wakayn pagan nungu mina ubilmaypa gasamaypa, kasa midh Awgadhan kuykuthalnga za aymayginga. Wa nuy kasa koeyma wakayn pagan, kurusipa nuydh gasaman, nuy aymaydhin mura po gubaw gizu thathi, matha kedha kulba Minar Poelayzinga midh nanga, ‘Nginu bangal kaziw kazil ngaru mina koeygarsar.’
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Nungu wathal amadhan 100, kasa kay kedha nuy kawbadh wakasiginga nungu kapu akasin. Nubepa kakal kedha palay koey apu thathi, nungu kuth amadhan, a Saray na koey apu nanu kaziw thonar yabay thayadhin,
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 kasa kay kedha Abraman mina yoepathaman koeyza, Awgadhaw baga thoeyayzinga midh nanga kazipa gasamoeypa. Nungu mina yoepathaman magaw paladhin nuyn, a nuydh Awgadh koeyma thawmadhin.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Nuydh gasaman a nuy ngulayg kedha, Awgadhaw kupay a nuydh ngulayg ayman za baga thoeyayzinga nubepa.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Wa, Abrama mina yoepathamadhin, kedha zoengu nuy matha ngoedhagidh Awgadhaw imaypa.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Sethabi yaday, Minar Poelayzimayl kedha, ‘Nuy matha ngoedhagidh Awgadhaw imaypa, kuyk nungu mina yoepathaman.’
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Thana mura ngalpalpa, Awgadhaw imaypa ngaya nanga balbayginga a ngaya Awgadhoepa mina yoepathaman kedha, nuydh ngalpan Kuykulnga, Yesu Keriso kadaypa madhin umangu.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Nuyn Yesun umoepa wayan, kuyk ngalpan wati pawa, a nuyn lak moeram gudoengu kadaypa madhin, gudaz puydhapa mura ngalpan, a pawdh nidhaypa Awgadhoepa.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.