Romanos 4

Malagano ga Ambi (MWE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Igala tujile bhuli ga ainabhetu a Bhulaimu?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Pabha monaga a Bhulaimu bhashinkupegwa aki kwa ligongo lya itendi yabho, bhai, bhakwete shindu sha kwiiniya, ikabheje nngabha kwa a Nnungu.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Pabha Majandiko ga Ukonjelo gakuti “A Bhulaimu bhashinkwaakulupalila a Nnungu, kwa nneyo a Nnungu gubhaapele aki.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ikabheje ntumishi anapegwa nshaala, nshaala gula ukabha nema, ikabhe mbuti ligambo kwa liengo lyakamwile.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ikabheje mundu akakwiikulupalila itendi yakwe nnyene, ikabhe anakwaakulupalila a Nnungu, bhakwaaleshelelanga bhalebhilenje, bhai a Nnungu bhanajali ngulupai jika jwene mundujo, nikumpa aki.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Malinga a Daudi shibhataya, mbaya jwene mundu apegwa aki kwa a Nnungu, gwangali kutolelela itendi yakwe.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Mbaya bhaleshelelwenje yambi yabhonji
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Mbaya jwene mundujo,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Bhai, bhuli yene mbayayo, ku bhajalukenjepe eu nkali bhangajalukanga? Pabha tukuti, a Bhulaimu bhashinkupegwa aki kwa ligongo lya ngulupai yabho.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Bhuli, a Bhulaimu pubhapegwilwe aki bhali bhajalwishe eu bhakanabhe jaluka? Nngabha bhali bhajalwishe, ikabhe bhakanabhe jaluka.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 A Bhulaimu pubhajalwishe kungai, na kwene jalukako, pukwaliji shilangulo na lulembo lwa kundwa kwabho na a Nnungu kuti, bhakwete aki kwa ligongo lya ngulupai jabho, jibhakwete bhakanabhe jaluka. Kwa nneyo, a Bhulaimu bhashibha ainamundu bha bhandu bhowe bhakwaakulupalilanga a Nnungu, nkali bhangajalukanga, gubhapegwilwenje aki.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Nneyo peyo bhenebho ni ainamundu bha bhandunji bhajalukenje, ikabheje nngabha kwa jaluka, ila kwa ligongo lya kagula ngulupai ja ainabhetu a Bhulaimu, jibhaakwete bhakanabhe jaluka.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Pabha a Nnungu bhashinkwaalajila a Bhulaimu na lubheleko lwabho kuti, shibhapegwanje shilambolyo. Bhashinkutenda nneyo nngabha kwa shalia ja a Musha, ikabhe kwa ligongo lya kulupalila kwabho, gubhapegwilwe aki.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Monaga bhapinga pegwanga ibhalugwile a Nnungu, ni bhaakamulilanga shalia ja a Musha bhala, bhai, ngulupai yetu yangali shindu na malagano ga a Nnungu nngabha shindu.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Pabha shalia ja a Musha jinapeleshela nnjimwa ja a Nnungu, ikabheje jikapagwe shalia, bhai kwakwa kulebha.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Kwa nneyo, malagano ga a Nnungu pugapatikana kwa ngulupai, shigaishe kwa nema ja a Nnungu, nkupinga gabhe ku bhandunji bhowe, nngabha ku bhaakulupalilanga shalia ja a Mushape, ikabhe ku bhakwetenje ngulupai malinga a Bhulaimu. Bhenebho ni atati bhetu, uwe tubhowe.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Malinga shigalugula Majandiko ga Ukonjelo kuti, “Njikummika mme atati bha ilambo yaigwinji.” Gene malaganogo ni ga kweli, kwa a Nnungu bhakulupalilwe na a Bhulaimu, a Nnungu bhakwaayuyanga bhawilenje, na kwa lilobhe lyabho, indu ikapaliji inapagwa.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 A Bhulaimu bhatendaga lolela indu yangakulupalika, kwa nneyo nibha atati bha ilambo yaigwinji, malinga shigalugula Majandiko ga Ukonjelo kuti, “Lubheleko lwenu shilushulushe mbuti ndondwa.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Pubhaliji bhakongopa bha yaka makumi kumi, ikabheje ngulupai jabho jangapuganyika, bhalinkumumanya kuti shiilu shabho shikongopele numbe shiiwilile na akongobhabho a Shala, lipitiu lyaho liiwilile.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ikabheje a Bhulaimu bhakakweteje lipamba na malagano ga a Nnungu gala, ikabhe bhashinkukola mashili kwa ngulupai yabho, nikwaakuya a Nnungu.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Gubhamumanyi kuti a Nnungu bhanakombola tenda gene gubhalajiyego.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Kwa nneyo a Nnungu gubhaapele aki.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Malobhe gakuti, “Bhashipegwa aki” nngabha kwa ligongo lyabhope,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 ikabhe nkali kwetu uwe, tukwaakulupalila a Nnungu, bhaayushiye a Yeshu Bhakulungwa bhetu, bhakaweje.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Bhabhulegwe kwa ligongo lya yambi yetu, gubhayushile nkupinga tupate aki.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.