João 11
Awaeha Vovouna Minaveha Movia (MVN) vs ACF
1 Aitam onoto ana wava Lasarusi vi‑kwanaha. Tauna meagai Betani onotona, kadu novunovuna ainua, ai wava Mari kadu Marita, nui imamaei.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ka Mari tanoi vivane Mari‑nana Iesu aena bunami, e apanana wayahina Iesu aena nau‑wohi. Ka Mari‑nana novuna Lasarusi vi‑kwanaha.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Ka avaha Lasarusi vi‑kwanaha, novunovuna ainuai vane iva‑tawanei omo Iesu wayahina, ivona, “Kauvea, am niam edune‑nuanuaiei avaha vi‑kwanaha.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ka Iesu, avaha vaneana tanoi nononi, ivona, “Lasarusi a kwanahana a pai nau‑yehata eha aniga. Eha. Vona ahiahina, kwanaha tanoi a pai nau‑yehata wayahina tomotau yoko Yaubada didigana ivo‑vi‑natei, kadu Yaubada Natu‑hoina didigana ivo‑vi‑natei aitamoata deina.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ka Iesu aitonu dune‑nuanuaiei, vivane Marita, ka vaneina, ka kadu novuna Lasarusi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ka avaha Lasarusi vi‑kwanaha vaneana nononi, Iesu eha ta‑omo Lasarusi wayahina, kate aveta Iesu mamaei, tenoke kadu auyewa ainua hetana mamaei.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ka avaha auyewai ainua iakwa, e Iesu tauna a tau vi‑muni‑waiwai vonei, ivona, “Ataina tuta kamavina papani Iudea wayahina.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Ka a tau vi‑muni‑waiwai nuai vi‑tupatupa, wayahina Iesu ivonei, ivona, “Tau Viwavenena, tuta kikituna iakwa me Iudea hanu iepepei, e yai nuanua ivunum. Wayahina, medeina yam nuanua papani‑nana wayahina kamavina?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ka Iesu vona tana‑minikuna wayahina nau‑patei, ivona, “Auyewa aitamoata aitamoata a tana‑vewana ainua, a? Aitam tuta auyewa, ka kadu aitam tuta ioyoma. Wayahina, aituhu aviyaivia tuta auyewa nihenina ivenavenau, akanai taui eha ivito‑paine, iuna avaha tanopi a maheta mamaei.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kate aituhu aviyaivia novanovana nihenina ivenavenau, apaina taui ivito‑painei, iuna wayahia maheta eha.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 — ausente —
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 — ausente —
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Wayahina, Iesu wayahia vona‑vuvunaha, “Lasarusi avaha aniga.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Kate adewa‑haiawa, yauke eha tanoi ata‑mae yanꞌ aniga ana tuta wayahina. Iuna itomi nau‑wawanimi apaiku tanoi wayahina yau dewa udueyei, e uvitumahane‑vidoheu. Akanai ka, kana‑ne ya megeia.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Ka Tomasi, kadu ivi‑wahani DidimusiV, tauna mini, e yaiana vonei, ivona, “Akanai, yaka tau viwavenena nui kana‑ne, ka avi tuta me Iudea tauna ivunui, inau‑vi‑anigi, akanai itoka tauna nui kanꞌ‑aniga!”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 — ausente —
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ka Marita, avaha Iesu omomo vaneana nononi, Betani ni‑tawanei omo Iesu wayahina, ka etawana venau‑potepotei. Kate vaneina Mari manua mamaei.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Ka Marita avaha Iesu vaniahei wayahina ivona, “Kauvea, aituhu nonova auyewa na nau‑punina iakwa wayahina wamke baina eta‑mae, akanai eha ana pata novu nꞌ‑aniga!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ka tuta ataina wayahina avaha anamanem, aituhu aviani wayahina Yaubada eviamei, akanai tauna na‑venem.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ka Iesu Marita vonei, ivona, “Novum anigea na‑mini‑havine.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ka Marita ivona, “Ika, avaha anamanei apaina, auyewa pai nau‑yehata wayahina, tauna anigea na‑mini‑havine.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ka Iesu vonei, ivona, “Yauke taua mini‑havine‑nana kadu yauke taua yawai‑nana. Wayahina, aituhu aviyaivia ivitumahaneu, taui yawai eha na‑iakwa. Aituhu apaina taui inini inꞌ‑aniga, dewana eha aitam aviani, iuna taui nuai eha inꞌ‑aniga, kate imaꞌ‑vavaha.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Kadu tuta ataina wayahina, aituhu aviyaivia yawayawai kadu aituhu ivitumahaneu, akanai taui yai tuta eha na‑iakwa. Ka Marita, wamke medeina? Vonana evitumahanei, o eha?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ka Marita ivona, “Ika, Kauvea, avitumahanem wamke Tau Ito‑yavuha‑nana, taum Yaubada Natu‑hoina. Nonova tau apa‑taputapu iginumi vivane taum tanopia eomomo, kadu ataina avaha eomo, emamaei.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ka Marita ipupu‑yehai deina, e mavina ya manua. Ka tauna vaneina Mari vona‑bigebigei, ivona, “Vaneiu, yaka Tau Viwavenena avaha omo, kadu tauna ya nuanua wamke.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Ka Mari nononi, ka mini‑kwayavoni, e Iesu wayahina vinꞌ‑omo.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 (Ka Iesu meagai Betani eha ta‑nu, ka aveta Marita avaha vi‑vaniaha, akanai tauna papani‑nana wayahina mamaei.)
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ka me Iudea tupwai Mari nui manua ivi‑mohai. Ka tutana Mari manua ni‑tawanei, e visina ine, tomotaui idudueyei, e inuanua Mari neine unuvovoa na‑tou. Wayahina, taui ivi‑muniei.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ka Mari Iesu wayahina vinꞌ‑omo papani‑nana wayahina, ka dueyei. Akaka Mari Iesu matana iwaodu kadu vonei, ivona, “Kauvea, aituhu wamke baina eta‑mae, vona ahiahina, eha ana pata novu nꞌ‑aniga!”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ka Iesu Mari yana tou dudueyei, ka kadu me Iudea taui nui iomomo yai tou dudueyei. Wayahina, ateatena viha kadu nuana ivita ananina.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 E Iesu vi‑tanai, ivona, “Tauna a unuvovo aveta?” Ka tomotaui inau‑patei, ivona, “Kauvea, enꞌ‑omo, aviwavenem.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Ka Iesu toutou.
35 Jesus chorou.
36 Ka me Iudea, avaha Iesu yana tou idueyei, matataui ivona, “Vona ahiahina, tauna a niam dune‑nuanuaiei ananina!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ka tupwai wayahia ivona, “Iesu ya bagibagi ani‑vainena. Ka tauna ana pata tau mata‑goyo matana vo‑vi‑aiaia. Kaiwadi, aituhu Iesu ya nuanua, tauna ana pata kadu Lasarusi yanꞌ aniga vito‑potei, a?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ka Iesu nuana ivita‑havine, ka tauna omo Lasarusi a unuvovo wayahina. Ka unuvovona aitam guba, ka awana hanu wayahina ibou‑potei.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Wayahina, Iesu yoko wayahia ivona, “Hanu‑nana unꞌ‑epa‑yavunei!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Kate Iesu Marita ya vonana nau‑patei, ivona, “Medeina avaha avonem? Avonem aituhu evitumahaneu, apaina Yaubada didigana edueyei, a?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Akaka tomotaui hanu iepa‑yavunei, ka Iesu dune‑vane ka ivona, “Amau, kaiwa ananina. Ataina avaha yau viama enononi.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ka yauke avaha anamane‑vidohem vivane tuta habuhabuna enononiu. Kate ataina tomotau taina avonei didigam idueyei, iuna yau nuanua taui yam bagibagi idudueyei. Ka dewana na‑iakwa, taui nau‑wawani ivitumahana‑vidoha vivane wamke evi‑tuneu aomo.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ka Iesu ya viamana iakwa, e tauna movina ananina vi‑honei, ivona, “Lasarusi, eni‑ubau, eopu‑me!”“Lasarusi, eni‑ubau, eopu‑me!”|alt="Lazarus" src="GS-IB04133.tif" size="span" loc="JHN 11:43-44" ref="11:43"
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Akaka tau mate ni‑ubau, iopu, tauna na iumana nimana kadu aena. Kadu tepana kaleko lineniV iaumei. Wayahina, Iesu yoko‑nana vonei, ivona, “Kalekona unꞌ‑epa‑yavunei, uyavuhi.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Ka me Iudea, taui Mari inau‑vi‑taui, Iesu ya dewa‑bagibagi‑nana idueyei. Wayahina, habuhabui Iesu ivitumahanei.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ka tupwai wayahia eha ita‑vitumahane. Wayahina, taui imavi iomo Parisi wayahia, ka aviani Iesu dewei idudueyei, imataedai deina.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Akaka tau vi‑nomu mata‑genai, kadu Parisi iawaehei tau veimea yoko inau‑hohoni. Ka avaha inau‑hohoni, taui ivi‑tanaiei, ivona, “Aviani onotona wayahina kadedewei? Iuna eha vitupu, tauna paisewa bagibagi habuhabui dedewei.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Kate aituhu tauna kawaehei tuta tepakaia paipaisewa deina, apaina tomotau habuhabui ivitumahanei. Ka apaina, me Rom ivinꞌ‑omo, e yaka pai veimea ivita‑vovoni, ka kadu me Iudea habuhabuka ivunuka. Wayahina, nau‑wawanika tauna kabou‑potei.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ka aitam wayahia, ana wava Kaiapasi, ponimana tanoi wayahina tauna tau vi‑nomu ananina. Ka tauna yaiana vonei, ivona, “Itomi mwagemwagemi.
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Iuna itomi eha dewa ahiahina uta‑nua‑hau. Aituhu apaina onoto aitamoata nꞌ‑aniga tomotau yoko habuhabuka wayahika, akanai itoka me Iudea habuhabuka eha kanꞌ‑aniga deina.”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kaiapasi vonana vonei, kate vonana eha tauna ya nuenuea ta‑vinꞌ‑omo. Tauna tau vi‑nomu ananina ponimana tanoi wayahina, ka Yaubada awaehei tauna apa‑taputapu vivane apaina Iesu nꞌ‑aniga me Iudea yai yoko wayahi deina.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ka vona ahiahina, Iesu aniga me Iudea wayahi, kate eha taui ai heta wayahi. Iesu kadu aniga Yaubada natunatuna habuhabui wayahi. Taui papani tunina tunina iyavuta imamaei, ka Iesu ya nuanua habuhabui na‑omanei, inau‑hohona, ivi‑yoko aitamoata.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ka auyewana wayahina, me Iudea yai tau eta‑naonao yai nuanua Iesu ina‑nau‑vi‑anigi.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Wayahina, Iesu eha me Iudea mataia ta‑ni‑awana, kate yai meagai ni‑tawanei. Ka tauna ine aitam papani anata nepena wayahina. Ka aitam meagai, ana wava Eparaim, tanoi mamaei. Ka tauna kadu a tau vi‑muni‑waiwai nui tanoi imamaei.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Ka tutana Itouvuha Toneina ana tuta vi‑hinahina, me Iudea habuhabui yai meagai kikitui ini‑tawanei, ivanevane iomomo meagai Ierusalem wayahina. Ka taui yai dewa tutuaina mamaei, e naona pai vi‑toa a veimea ivi‑muniei, e nuai ivo‑vi‑aiaia deina. Ka dewana na‑iakwa, taui ai pata toneina idedewei tunuhina.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Ka tomotau‑naia Iesu inenenei. Ka tutana Manua Vito‑pota a papani nihenina imimini, taui yaiai matataui ivi‑tanatanaiei, ivona, “Medeina unuanua? Apaina onotona na‑omo Tonei taina wayahina, o eha?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Kate tau vi‑nomu mata‑genai, kadu Parisi avaha veimea bagibagina iboui. Ka veimeana ivona aituhu aviyaivia Iesu ivaniahei, akanai taui nau‑wawani inꞌ‑omo tau eta‑naonao wayahia, ka aveta Iesu mamaei imataeda‑kwayavoni. Ka tau eta‑naonao inuanua memeanina Iesu ipoyꞌ‑avini, iyohoni deina.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.