Lucas 15
Muyang NT (MUY_WBT) vs ARIB
1 Ndam *məhəl hadam akaba ndam magudar zlam ndahaŋ tə̀rəkia ka Yezu a ga məbi slimi ana pakama gayaŋ ya àhi ana mis na.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ndam *Feriziyeŋ akaba ndam *məsər Wakita ge Melefit tàra tìpia tay a nahəma, təŋguzay ma e kiɗiŋ gatay bu, tə̀ɗəm : « Naŋ hini ti agəskabu ndam magudar zlam, təzumkabu zlam ka ahar bəlaŋ akaba tay timey ! »
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Eslini Yezu àhi ma ana tay àna ma *gozogul, àhi ana tay ahkado :
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 « Bi maslaŋa e kiɗiŋ gekʉli bu təmbəmbak gayaŋ tə̀bu diŋ mək bəlaŋ gani èjia. Àra èpia ti bəlaŋ gani àkibu ka ndahaŋ ni bi nahəma, ambərbu kru kru ambəlmbu mahar ambəlmbani ni a huɗ gili bu. Akoru aɗəboru bəlaŋani ni, àdia ahàr a day kwa ti ambrəŋ maɗəbani. Way àgray nahkay do ni way ?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Ka ya ti àdia ahàr a nahəma, amərvu, azakababiyu ke mejeŋgel.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Àra ènjia a magam a ti azalakabu zləbəba gayaŋ akaba ndam mahay gayaŋ. Tàra tìnjia ti ahi ana tay ahkado : “Nə̀dia ahàr ana təmbak goro ya ti èji na, nihi ti məmərumvu, do ni ti ahəmamam.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nəhi ana kʉli nahəma, nahkay day ku bay magudar zlam naŋ bəlaŋ tamal àmbatkaba majalay ahàr gayaŋ a ti Melefit akaba məslər gayaŋ atəmərvu e melefit bu. Atəmərvu àna naŋ kay àtama məmərvani ya təmərvu àna ndam jireni kru kru ambəlmbu mahar ambəlmbani ya wudəra gatay àbi ga mambatkaba majalay ahàr gatay a bi ni. »
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yezu àhi ana tay keti : « Nahkay day, bi wal nahaŋ naŋ àbu àna grusu kru, èjifiŋa bəlaŋ. Àra èpia ti siŋgu ni èjia nahəma, àdəki aku ke ceŋgel, àsləɗ ahay gayaŋ ɗek. Aɗəbay siŋgu ni lala, àdia ahàr a day kwa ti ambrəŋ maɗəbani.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Àra àdia ahàr a ti azalakabu zləbəba gayaŋ akaba wál mahay gayaŋ. Tàra tìnjia ti ahi ana tay ahkado : “Nə̀dia ahàr ana grusu goro ya èji na, nihi ti məmərumvu, do ni ti ahəmamam.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Nəhi ana kʉli nahəma, nahkay day ku bay magudar zlam bəlaŋ tamal àmbatkaba majalay ahàr gayaŋ a ti *məslər ge Melefit atəmərvu. »
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yezu àhi ana tay keti : « Zal nahaŋ àbu, bəza gayaŋ zawalani bebem cʉ.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 A vaɗ nahaŋ zla nahəma, naŋ gʉziteni ni àhi ana bəŋani ahkado : “Bəba, dikaba elimeni gayak na ana leli a ti nəhəl ere gani goro.” Nahkay bəŋ gatay ni èdikaba elimeni gayaŋ na ana tay a.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Àra àgra vaɗ a ɓal ka ahàr gana zla ti naŋ gʉziteni nakəŋ àhəl ere ga zlam gayaŋ ni, àsəkumoru ɗek, àsləka àna siŋgu gana, òru ka haɗ driŋeni zlam gayaŋ. Òru ènjʉa ka haɗ nana ti ègwejelekaba siŋgu gayaŋ na ɗek a magray paraw ba.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 « Siŋgu ni àra àndavfəŋa ɗek nahəma, lʉwir ti ni àdaya ka haɗ nana kay. Lʉwir ni àra àdaya ti naŋ nakəŋ àŋgət zlam va do.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Nahkay òru ga məgri tʉwi ana mis ka haɗ nani. Maslaŋa nani àhi môru mə̂jəgi mədrə́s e gili.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Awayay məzum zlam məzumani ga mədrə́s ni ti mə̂rəh àna naŋ, ay ti maslaŋa àbi avi bi.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Eslini naŋ nakəŋ àjalaki ahàr ka manjəhaɗ gayaŋ, àhi ana ahàr : “Mis ya tə̀bu təgri tʉwi ana baba goro ni ɗek tə̀bu təzum zlam pazaza, àgəjənifəŋa kà tay a. Nu zla ti nəmət ahalay àna lʉwir ti ahəmamam.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nihi ti nasləka naŋgoru a magam afa ga baba goro. Eninjʉa ti anəhi ahkado : Bəba goro ni, nàgudaria zlam ana Melefit a, nak day nàgudaruka zlam a.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Àgəski ti kàzalay nu wur gayak va ba, mənjalu akaɗa nu bay məgruk tʉwi ciliŋ.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Nahkay àsləka, naŋ àbu aŋgoru a magam afa ga bəŋani nakəŋ. « Naŋ àbu ara e divi ba driŋ mba nahəma, bəŋani àsəraya naŋ a, àsia cicihi a dal-dal. Bəŋani ni àcuhwakioru, àgəskabu naŋ gum, àgri sa àna məmərani.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Wur ni àhi ahkado : “Bəba goro ni, nàgudaria zlam ana Melefit a, nak day nàgudaruka zlam a. Àgəski ti kàzalay nu wur gayak va ba.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Eslini bəŋani àhi ana ndam məgri tʉwi ni ahkado : “Dəgum piŋ kəzumbiya azana sulumani ya àtam ndahaŋ na ni, ti kə̂fumki. Fumiviyu mili a ahar vu, kə̂bumiviyu kimaka a asak vu daya.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Dəgum kêpicehʉmbiya wur sla magalani na, ti kîsliŋʉmi. Məgrum wuməri, məzum zlam àna məmərani, do ni ti ahəmamam.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Aɗaba wur goro hini ti àməta, ay ti àŋgaba ; èjija, ay ti nə̀dia ahàr a.” Bəŋani ni àra àɗəma nahkay ti tə̀njəki ka magray wuməri àna məmərani.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 « Nday tə̀bu tagray wuməri nahkay ti wur gəɗakani ni naŋ àbiyu e gili. Naŋ àbu asləkabiya ènjia cifa a magam a nahəma, èci zlam ya mis tivi ni akaba həɓay gatay ya tahəɓay ni.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Naŋ nakəŋ àzalay maslaŋa nahaŋ naŋ àbu agri tʉwi ana bəŋani, èhindifiŋa ma, àhi ahkado : “Mam àgravu a magam mam ?”
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Maslaŋa nani àhəŋgrifəŋ, àhi ahkado : “Wur ga muk ni àsləkabiya, mək buk èsliŋa wur sla ya màgal na, aɗaba àdia ahàr ana wur na naŋ àbu njənjalaŋ.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Wur gəɗakani ni àra ècia ma na nahkay ti àzuma ɓəruv a, àcuhway məhuriyani a ahay vu do. Bəŋani àra ècia wur gayaŋ ni àcuhway məhuriyani a ahay vu do nahəma, àhərkiaya e mite va àdabakay naŋ ti mə̂huriyu a ahay ni vu.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Nahkay wur ni àhəŋgrifəŋ ana bəŋani ni, àhi ahkado : “Ci day ! Agray vi ehimeya nu nə̀bu nəgruk tʉwi, ɗay-ɗay nə̀dukia asak ka ma gayak a ndo. Akaba nani ɗek ɗay-ɗay kə̀vu ku wur ga awak ga magray wuməri akaba zləbəba goro ndo.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ay nihi ti wur gayak ni ègwejelekababiya elimeni gayak na a wál ba. Akaba nani ɗek ti kìsliŋia wur sla ya màgal na !”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ay bəŋani àhi ahkado : “Wur goro, leli makakabu kəlavaɗ ata nak timey. Elimeni goro ni ɗek ti gayak, do ni ti ga way ?
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ay ahàr àɗəm magray wuməri àna məmərani, aɗaba wur ga muk ti àməta, ay ti àŋgaba ; èjija, ay ti mə̀dia ahàr a.” »
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.