Mateus 21
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NAA
1 Tòru tìnjʉa cifa kà gəvay ga Zerʉzalem a, nday gwar ka həma *Oliviye, kama ga kəsa Betfazi ti Yezu àslər ndam maɗəbay naŋ ni cʉ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 àhi ana tay ahkado : « Dəgum a kəsa tegʉni kama gekʉli ni vu. Ekinjʉmiya nahəma, akədumi ahàr ana azoŋgu məwəlani wur gani àfəŋ kà gəvay. Picehʉmubiya, dəguma àna tay a.
2 dizendo-lhes:
3 Ay tamal maslaŋa ahi ma ana kʉli ti humi ahkado : “Bay geli awayay.” Nahkay ti atəmbərfəŋ tay kè kʉli hʉya. »
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Zlam gani nani àgravu ɗek nahkay ti, ti pakama ga bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit ni mâgravu. Pakama gani nihi :
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 « Humi ana ndam *Siyoŋ : “Bay gekʉli naŋ tegi ara, naŋ kuɗufa.
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Mək ndam *maɗəbay Yezu ni tòru tàgray ere ye ti Yezu àhi ana tay tâgray ni.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Nday nakəŋ tə̀zəbiyu məŋ ga azoŋgu ni akaba wur ga azoŋgu ni. Tàra tìnjia àna tay a ti tə̀bəki azana ka tay mək Yezu ànjəhaɗkiyu.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Mis dal-dal eslini tàpaɓivoru azana gatay e divi vu, mis ndahaŋ ti ni tàkwahabiyu slimberi a vədaŋ bu, tàbəhaɗivoru bilegeni.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Yezu naŋ àbu akoru ti mis dal-dalani ya kama gayaŋ akaba ya kələŋ gayaŋ ni tàgray salalay, tàzləbay naŋ, tə̀ɗəm : « *Hozana ana *Wur ge Devit ! Bay Melefit mə̂gri sulum gayaŋ ana maslaŋa ya ti ara àna slimi gayaŋ a ni ! Tâzləbay Melefit driŋ agavəla ! »
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Ka ya ti Yezu àhuriya a Zerʉzalem a ni ti mis ga kəsa ni ɗek ahàr àhəlia ana tay a dal-dal. Mis ndahaŋ tə̀ɗəm : « Naŋ hini ti way ? »
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Mək mis kayani ni tə̀ɗəm : « Naŋ hini ti Yezu bay mahəŋgaray pakama ge Melefit, naŋ zal Nazaret ka haɗ *Gelili. »
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yezu àhuriyu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni vu, àdi ahàr ana mis təsəkumvoru zlam akaba ndam məsəkum zlam, mək ànjəki ka magaraya tay e mite va. Àmbəhaɗaba tabəl ga ndam mambay siŋgu na akaba məlaŋ manjəhaɗani ga ndam məsəkumoru kurkoduk na.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Àhi ana tay ahkado : « Àbu məbəkiani a Wakita ge Melefit bu, Melefit àɗəm : “Ahay goro zla ti atəɗəm ahay ga *mahəŋgalavù Melefit.” Ay lekʉlʉm ti kàmbatumkaba, ègia ahuzl ga ndam akal a. »
13 E disse-lhes:
14 Eslini a dalaka ga ahay gəɗakani ge Melefit ni bu ni ti ndam wuluf akaba ndam dəra tə̀rəkia ka Yezu a, mək àhəŋgaraba tay a.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Ka sarta gani nani ti bəza təzlah a ahay gəɗakani ge Melefit ni bu, təɗəm : « *Hozana ana *Wur ge Devit. » Gəɗákani ga ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba ndam *məsər Wakita ge Melefit ni tàra tìpia zlam magray ejep ga Yezu ya agray na akaba tìcia zlahay ga bəza na ti nday nakəŋ tə̀zuma ɓəruv a.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Eslini nday nakəŋ tə̀hi ana Yezu : « Kə̀bu kici ere ga bəza ya təɗəm ni aw ? Tagray nahkay ti àɓəlay aw ? » Yezu àhi ana tay : « Iy, nə̀bu nici ere ye ti təɗəm ni. Ay a Wakita ge Melefit bu Devit àhi ana Melefit nahkay hi : “Kàgray ti ku bəza dac-dacani akaba bəza ya ka ahar ni tekeɗi tâzləbay kur.” Ma gani nani ti kèjeŋgʉm ndo waw ? »
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Eslini àmbərbu tay, àsləkaba a kəsa ni ba, òru a Betani mək àndəhaɗbu eslini hundum.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Dʉ ge miledʉ gani, Yezu nakəŋ naŋ àbu aŋgoru a kəsa ni vu ti lʉwir àwərkaba naŋ a.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Lʉwir ni naŋ àbu awər naŋ nahkay ti èpi məŋ ga *wəruv kà gəvay ge divi. Naŋ nakəŋ òru kà gəvay gani. Òru ènjʉa ti àdifəŋ ahàr ana bəza gani ndo, si slimberi ciliŋ, mək àhi ana məŋ ga wəruv ni ahkado : « Nak ti ɗay-ɗay ekiwi bəza va do. » Eslini məŋ ga wəruv ni èkʉli hʉya.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Ndam maɗəbay naŋ ni tàra tìpia ti àgria ejep ana tay a, tə̀ɗəm ahkado : « Ka ma geli hini ti məŋ ga wəruv ni èkʉlia hʉya ti ahəmamam ? »
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Eslini Yezu àhi ana tay : « Nəhi ana kʉli nahəma, tamal kə̀fumkia ahàr ke Melefit a, kàjalum ahàr cʉ cʉ do ni ti ekislʉmki magray ere ye ti nə̀gri ana məŋ ga wəruv ni ciliŋ do, ku kəhumi ana həma hini : “Raɗvaba, ru kə̂diyu a *dəluv gəɗakani vu” nəŋgu ni, agravu.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Tamal ti kə̀fumkia ahàr ke Melefit a ti Melefit aməvi ere ye ti kahəŋgalumfəŋa ni ɗek ana kʉli. »
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Yezu àhuriyu a dalaka ga *ahay gəɗakani ge Melefit ni vu. Ka ya ti naŋ àbu acahi zlam ana mis ni ti gəɗákani ga ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba gəɗákani ndahaŋ tə̀rəkia, tə̀hi : « Kagray tʉwi hini nahkay ti kə̀ŋgət divi gani eley ? Way àvuk divi gani way ? »
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Yezu àhəŋgrifəŋ ana tay, àɗəm : « Nu day nihindifiŋa zlam bəlaŋ kè kʉli a. Kə̀həŋgrumufəŋa nahəma, nu day nəhəŋgrifəŋ ana kʉli, nəɗəfi bay ya ti àvu divi ge tʉwi ya ti nagray ni ana kʉli.
24 Jesus respondeu:
25 Nəhi ana kʉli nahəma, *baray ge Zeŋ ya ti àbaray mis ni ti njəɗa gani Melefit àvi tək, tək day ti mis tə̀vi aw ? »
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Ay tamal məɗəm keti : “Mis tə̀vi njəɗa gani” ti àrakaboru do ; aŋgwaz awərfəŋa leli kè mis tezl-tezleni na, aɗaba nday ɗek tə̀ɗəm Zeŋ ti naŋ bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit. »
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Nahkay ti tə̀həŋgrifəŋ ana Yezu, tə̀hi : « Leli mə̀sər do. » Eslini Yezu àhi ana tay : « Nu day nə̀ɗəfi bay ya ti àvu divi ge tʉwi ya ti nagray ni ana kʉli do bilegeni. »
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Yezu àhi ana tay keti : « Cʉm day, ma goro àbu nəhi ana kʉli ti, akajalumki ahàr ti ahəmamam ? Maslaŋa nahaŋ àbu bəza gayaŋ tə̀bu cʉ. Àhi ana bəlaŋ gani : “Wur goro ni, ru kâgray tʉwi a vədaŋ bu kani.”
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Wur ni àhəŋgrifəŋ, àhi : “Nòru do.” Ay àpəsa gʉzit ti ajalay ahàr nahaŋ mək òru a vədaŋ ni vu.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Bəŋ gatay ni àhi ana wur nahaŋ ni day nahkay. Wur ni àhəŋgrifəŋ, àhi : “Bəba nìcia, nakoru.” Ay ti àcuhway moroni ndo.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 E kiɗiŋ ga bəza cʉeni ni bu ni ti way àgra ere ye ti bəŋani awayay na way ? » Tə̀həŋgrifəŋ tə̀hi : « Naŋ ye enjenjeni ni. » Mək Yezu àhi ana tay : « Nəhi ana kʉli nahəma, ndam *məhəl hadam akaba wál mesʉwehvu atəhuriyu a *Məgur ge Melefit vu enji gekʉli.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Aɗaba Zeŋ bay məbaray mis ni àra afa gekʉli a, àɗəfikia divi ge jiri ana kʉli a, ay ti kə̀gəsumkabu ma gayaŋ ni ndo. Ay ndam məhəl hadam akaba wál mesʉwehvu tə̀gəskabá sawaŋ. Ku kàra kìpʉma nahkay nəŋgu ni, kàmbatumkaba majalay ahàr gekʉli a ga məgəskabu ma ge Zeŋ na ndo. »
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Yezu àhi ana tay keti : « Bumi slimi ana ma *gozogul nahaŋ keti : Bay ga vədaŋ nahaŋ àbu nahəma, àjavù məŋ ga zlam a vədaŋ gayaŋ ni vu, àcafəŋ azlaw tekesl, àgraya məlaŋ ga məɗucaya yam ga bəza ga məŋ ga zlam na, àkay ləli zəbalani, mis acəlkiyu ka ahàr gani ga majəgay vədaŋ ni. Kələŋ gani àfivù vədaŋ ni a ahar vu ana mis ti tə̂wəs, mək àsləka, òru e mirkwi zlam gayaŋ.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Sarta ga məpalay bəza ga zlam ni àra ènjia ti bay ga vədaŋ ni àslərbiyu ndam məgri tʉwi afa ga ndam məwəs vədaŋ ni ti tə̂həlikaboru ja gani gayaŋ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Ay nday ya tə̀slərbiyu tay ni tàra tìnjia ti ndam məwəs vədaŋ ni tə̀gəs tay yaw yaw. Tàra tə̀gəsa tay a ti tə̀zləɓ bəlaŋ gani, tàkaɗ bəlaŋ gani, bəlaŋ gani ti ni tìzligi àna akur simiteni.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Eslini bay ga vədaŋ ni àslərbiyu mis ndahaŋ kay tə̀tam nday ye enjenjeni ni. Tàra tìnjia ti ndam məwəs vədaŋ ni tə̀gri ana tay akaɗa ya tə̀gri ana nday ye enjenjeni ni.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Kələŋ gani nahəma, bay ga vədaŋ ni àslərbiyu wur gayaŋ gayaŋani, àhi ana ahàr : “Wur goro ni ti atəgəsiki ma.”
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Ay ndam məwəs vədaŋ ni tìpia wur na naŋ àbu ara ti tə̀zlapay e kiɗiŋ gatay bu, tə̀ɗəm ahkado : “Naŋ tegʉni ti mekeji gayaŋ ; mə̀mbrəŋ naŋ ba, makaɗum naŋ ; nahkay ti vədaŋ ni emigi geli.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Àra ènjikia ka tay a ti tə̀gəs naŋ yaw, tə̀zaba naŋ a vədaŋ ni ba, tòru tàkaɗ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 « Nə̀ɗəm nahəma, bay ga vədaŋ ni amasləkabiya ti aməgri mam ana ndam məwəs vədaŋ ni mam ? »
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ, tə̀hi : « Amabazl ndam məwəs vədaŋ cuɗayani ni, mək aməvi vədaŋ ni ana mis ndahaŋ. Nahkay nday nani atəhəlibiyu ja gani gayaŋ ka mawayay gayaŋ. »
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Eslini Yezu nakəŋ àhi ana tay : « A Wakita ge Melefit bu, àbu məbəkiani nahkay hi :
42 Então Jesus perguntou:
43 Nəhi ana kʉli nahəma, lekʉlʉm ndam ya ti giri-giri Məgur ge Melefit ni gekʉli ni ti akəhurumiyu do ; Melefit aməvi ti ana ndam ya ti təgəsiki ma, təgri tʉwi ni. [
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Akur gani nani nahəma, tamal maslaŋa àdəɗkiya ti maslaŋa nani aməhuɓkaba ŋguc ŋguc. Ay tamal akur ni àdəkia ti ni, amaŋgəlaɗkaba naŋ a.] »
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Eslini gəɗákani ga ndam *maŋgalabakabu mis akaba Melefit ni akaba ndam *Feriziyeŋ ni tàra tìci ma *gozogul ga Yezu ya àɗəm na ti tə̀səra àɗəmki ti ka tay.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Nahkay tawayay təgəs naŋ. Ay mis tə̀bu eslini kay ti tə̀gəs naŋ ndo, aɗaba aŋgwaz àwərfəŋa tay kè mis dal-dalani na. Aɗaba mis ni tə̀ɗəm naŋ ti naŋ bay mahəŋgaray *pakama ge Melefit.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.