Atos 12
Ma Mʉweni Sulumani ge Melefit (MUY) vs NAA
1 Ka sarta gani nani ti bay *Erot ànjəkia ka məgri daliya ana mis ndahaŋ e kiɗiŋ ga ndam məfəki ahàr ka Yezu ni ba.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Eslini àɗəm tâkaɗ Zek wur ga məŋ ge Zeŋ àna maslalam, mək tàkaɗ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Erot nakəŋ àra àsəra ere ye ti àgray ni àɓəlafəŋa kà ndam *Zʉde a nahəma, àɗəm tə̂gəsia Piyer a. Àɗəm nahkay ti ka sarta ga wuməri ge *dipeŋ ya zlam *miwisiŋeni àkibu bi ni.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Tàra tə̀gəsia naŋ a ti tə̀fiyu a ahay ga daŋgay vu. Eslini Erot nakəŋ àhi ana ndam slewja gayaŋ têdevu faɗ faɗ məlaŋ faɗ tâjəgay Piyer. Àgray nahkay ti, awayay ti agrafəŋa seriya kələŋ ga wuməri ga *Pak na kè meleher ga ndam Zʉde a.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ka ya ti Piyer naŋ àvu a ahay ga daŋgay ni bu ni ti ndam məfəki ahàr ka Yezu ni tə̀mbrəŋ mahəŋgali Melefit ndo.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ga məlavaɗ məlaŋ gani ara aslay, Erot ara agrafəŋa seriya ti, Piyer nakəŋ naŋ àvu e ɗʉwir bu. Naŋ àvu e ɗʉwir bu nahkay ti ndam slewja bebem cʉ tə̀fəvù naŋ e kiɗiŋ vu, tajəgay naŋ. Naŋ məwəlani àna jejirɓi cʉ. Ndam slewja ndahaŋ tajəgay mahay ga ahay ga daŋgay ni.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Eslini məslər ga Bay geli àŋgazlavu hʉya, nahkay məlaŋ ya tə̀fiyu Piyer ni àslaɗay dal-dal. Məslər nakəŋ ènjifiŋ kà jamaŋgay ge Piyer, èpiɗekaba naŋ a. Àra èpiɗekaba naŋ a ti àhi ahkado : « Cikaba weceweci. » Àra àhi nahkay ti jejirɓi ni tə̀sləkiaba a ahar ba ana Piyer a.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Mək məslər ni àhi ana Piyer keti : « Wəlvu àna maslpara gayak, bəvu kimaka gayak. » Eslini Piyer nakəŋ àgray akaɗa ga məslər ya àhi ni. Àhi keti : « Fakabu məgudi gayak, ɗəbabiyu nu. »
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Nahkay Piyer àɗəbabiyu məslər ni, tàhəraya a məlaŋ ya tə̀fiyu Piyer ni ba. Ŋgay ere ye ti məslər àgray ni jiri ti Piyer àsərkaba do. Àhi ana ahàr bi Melefit aŋgazli zlam akaɗa e kisim miziɗeni bu ciliŋ.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Nday nakəŋ tàsləkafəŋa kà ndam slewja ye enjenjeni ya ti tajəgay ahay na, mək tàsləkafəŋa kà nday ye cʉ ya tajəgay ahay na, kələŋ gani tòru tìnjʉa kà mahay ge mite gəɗakani ga ara na ti, mahay ni àzləkvaba ka ahàr gayaŋ a. Nday nakəŋ tàhəraya e mite va, tə̀bu takoru e divi bu ni ti məslər ni àsləkafəŋa hʉya.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Eslini Piyer àsərki ke ere ye ti àgravu ni ɗəma mba. Nahkay àɗəm : « Nihi ti nə̀səra Bay geli àslərkubiya məslər gayaŋ eɗeɗiŋa. Melefit àhəŋgafəŋa nu kà Erot akaba kè ere ye ti ndam Zʉde amal tara təgru na. »
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Àra àjalakia ahàr ke ere ye ti àgrakivu na ti, òru a magam afa ga Mari məŋ ge Zeŋ ya təzalay Mark ni. Eslini afa ga Mari ti mis tə̀vu dal-dal macakalavani, tahəŋgalay Melefit.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Piyer nakəŋ òru ènjʉa ti àsi ahar ana mahay. Wur dahalay nahaŋ slimi gani Ruda, agri tʉwi ana Mari, àra ècia ge Piyer ya àsi ahar ana mahay na ti àra ga mabay slimi a ti mə̀sər bay ya ti asi ahar ana mahay ni.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Àra àsəra dəŋgu ge Piyer a ti àdiki ana məmərani, àzləkiaba mahay a ndo, àcuhwakivoru ke mis ndahaŋ ni. Àra ènjikiva ka tay a ti àhi ana tay Piyer naŋ àbu kà mahay e mite bu.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Nday nakəŋ tə̀həŋgrifəŋ tə̀hi : « Nak ti araŋa agray kur aw ? » Ruda nakəŋ àɗəm : « Piyer Piyereni eɗeɗiŋ. » Nday nakəŋ tə̀hi : « Tamal nahkay ti bi *məslər ge Melefit ya àvi ga majəgay naŋ ni. »
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Nday tə̀bu tagray gejewi nahkay ti Piyer naŋ àbu asi ahar ana mahay kekileŋa. Kələŋ gani tə̀zləkiaba mahay na ; tàra tìpia naŋ a ti àgria ejep ana tay a dal-dal.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Nday tə̀bu təzlapaki ti Piyer nakəŋ àgri ahar ana tay ti tə̂lakakabá, mək àŋgəhaɗi ere ye ti àgrakivu ni ana tay, ahəmamam Bay geli àzaya naŋ a ahay ga daŋgay ni ba ni. Kələŋ gani àhi ana tay : « Ŋgəhaɗumi ma gani ana ata Zek akaba bəza ga məŋ geli ndahaŋ ni. » Àra àhia ma na ana tay a nahkay ti àhəraya, àsləka òru ka məlaŋ nahaŋ.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Məlaŋ àra àsla ti ndam slewja ya tajəgay ahay ga daŋgay ni tə̀di ahàr ana Piyer ndo ni ti, ɓəruv àtikaba ana tay a kwir kwir. Tə̀ɗəm ahkado : « Àmbava àdoru eley ? »
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Bay Erot àra ècia ma gana ti àɗəm tâɗəbay naŋ. Tàra tàɗəba naŋ a, tə̀di ahàr ndo ni ti, Bay Erot nakəŋ èhindifiŋa ma gana kà ndam slewja ya tajəgay ahay ga daŋgay na. Nday tə̀sər ere ye ti àgrakivu ka tay ni do ni ti, Erot nakəŋ àɗəm tâbazla tay a. Kələŋ gani Erot àsləka ka haɗ *Zʉde a, òru ànjəhaɗ a Sezare.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ka sarta gani nani bay *Erot àzumkia ɓəruv ka ndam Tir akaba ndam Sidoŋ a. Nahkay ti ndam ga kəsa nday nani tə̀zlapakabá ga məslərbiyu mis afa ga bay ni ti tə̂gri kam-kam, aɗaba tə̀bu təŋgət zlam məzumani gatay ka haɗ gayaŋ. Tàra tìnjia a Sezare a ti tə̀vi zlam ana Blastus gəɗakani ga ndam məgri tʉwi ana bay ni ti mə̂jənaki tay ga maŋgalabakabu tay akaba bay ni. Nahkay àfəkaɗ vaɗ gani.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Vaɗ gani àra ènjia nday tə̀bu eslini ti, Erot nakəŋ àbakabu azana ga bay gayaŋ mək ànjəhaɗ e kʉrsi ga bay gayaŋ bu. Naŋ àbu manjəhaɗani gappa nahkay ti àhi ma ana tay kè eri ge mis ɗek.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Mis ni tàra tìcia ma gayaŋ na ti tə̀zlah, tə̀ɗəm ahkado : « Bay hini ya azlapay ni ti melefit, do ni ti mis hihirikeni do ! »
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Mis tə̀bu təzlah nahkay ti *məslər ge Melefit àra àfəki arməwər ka Erot nakəŋ, aɗaba àgəskabá ma ge mis ya tə̀hi na, àza ahàr gayaŋ akaɗa ge Melefit na. Nahkay ti mekcehʉɗ tə̀zumaba naŋ a, mək àmət.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Kəlavaɗ mis ndahaŋ ya tə̀fəki ahàr ka Yezu faŋ ndo ni tə̀bu tici ma ge Melefit, mək təfəki ahàr ka Yezu.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ata Barnabas nday ata Sol tàra tìndeveriŋa tʉwi gatay a Zerʉzalem a ti tàsləka, tàŋgoru ka məlaŋ gatay ya tàsləkabiya ni. Ka ya ti tàsləka ni ti tə̀zəkiva Zeŋ ya təzalay Mark na ju.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.