Lucas 2

ZƆƆZ O JOOWO (MUR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ma iinyaye niceke itoon alaani o Rom adikir kazi Agostos molok kook ole o loocok ogin dook ka keteyeede ɔl o abaak loocowe o abal niini dook zaara.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 Akanai yeedinɛt ci zaaru noko iinyaye o ɛɛnɛ Kiriniyas alaan o abal looc o kazi Siriya.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Imiirtozek ni ɔl dook kuturyok ugeec ka gɔɔn ɛɛti kook kɛtɛyɛɛt zaar kuture onin ɛlɛ.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Itiŋa ni Josev kuture o kazi Nazarɛt abil looce o kazi Galili, ook kuture o kazi Bɛzilɛm looce o kazi Judiya ŋaabaal aritan alaani o kazi Devid e. Akɔ niini ŋinaante o, eeci een niini borit ci tatok o Devid.
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Orkorit ni niini kibeen Meri o agam ka kiriyi. Maje Meri anyake. Avɔ niigi dook ka kɔɔt keteyeedit zaar ŋinaante.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Mazi avɔ arum Bɛzilɛm, amun Meri dole.
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 Otowa ni niini logo onin een abuu, ma abuŋ rumanɛn, ma abayek looc luwawa giye ceen taava gɔɔn ɛɛlni artɛ ci maalawu, eeci akɔm ŋinti ka kɔɔt kataŋguzɛ ḏoorya.
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ma iitene nice anyak ɔl ci tuwawinto ci gɔɔn abɛk ɛɛza baal looce nice tuuwa.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 Ma akunak toonnyaiti ci Joowo nɔɔgɔ. Ma ayelzak Jooi nɔɔgɔ diŋdiŋɔn onin ŋaati atarani nɔɔgɔ baal, makacin ɔtɔŋɔltɛ niigi looc ɔrɔɔt ɛlɛ.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Bar anek toonnyaiti ci Joowo noko nɔɔgɔ nɛ, “Má aŋolinu looc gaga. Eeci kakunakuŋ ka kiiya kuduwayuŋ igeet zɔɔz ci abon ci ka katalɔi ɔl dook ɔrɔɔt.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 Itiryai waanico kuture o Devid ruguzoiti cunooŋ. Niini Kiristo ween Manyi onai.
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Gɔl zin ci ka agayi zɔɔz nico een didi nɛɛn ce. Ɔɔtɔ zɛɛ mazi ajowanu dole o abuŋe rumanɛn, ma abawonek taava o, nɔɔnɔ nɛɛn.”
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Taman nɔkɔ anai toonnyawa ci Joowo meelik boyoŋyoŋ, ma aromonek toonnyai ona oowu e. Ma abene niigi dook anaat Jook azi nɛ,
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Kanaatit Jook o aavi tammu tadena. Abil ganɔn loota ole o arɛɛz niini.”
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 Mazi avɔ amiiri toonnyawa avɔ tammu tadena, izitɔ ɔl ci tuwawinto o nɛ, “Kɔɔtɔ di Bɛzilɛma ka kɔɔt kicinit gi ci agooni aduwaket Jooi o.”
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Iyiiyit ni niigi ɔɔt Bɛzilɛma, ma avɔ ajowa Meri kibeen Josev. Maje dole abawonek looc taava.
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 Mazi avɔ acin ɔl ci tuwawinto noko dole, uduktak niigi Meri kibeen Josev zoozok ona aduwak nɔɔgɔ toonnyaiti o Joowo akati dole e dook.
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Maje ɔl dook o azii kaal ci aduwa ɔl ci tuwawinto noko, abiir nɔɔgɔ ooti kaale nicoko ɔrɔɔt ɛlɛ.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 Maje bar Meri abaaban kaal nicoko dook, ma azooni ziniza.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Ma amiiri ɔl o tuwawinto ŋaati abɛni beniinok ci anaati Jook kaale o azii kibeen kaale o acin niigi, eeci didi eelit tɔ ebaal aduwaki nɔɔgɔ toonnyaiti e.
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 Mazi adica dole iinya turge, eteedit ɔl nɔɔnɔ kul keere uneeŋ Juz. Ma akanek nɔɔnɔ zaar ci kazi Yesu ebaal aduwaki toonnyaiti o Joowo nɔɔgɔ iŋaan buk Meri kanyawɔ e.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 — ausente —
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 — ausente —
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 — ausente —
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 — ausente —
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 — ausente —
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ma iitene nice ooyi Vɔŋizi o Joowo nɔɔnɔ ceeze o Joowo. Ma akɔ arumɔ niini ki Josev been Meri avɔyi niigi dole ceeze o Joowo ka kɔɔt kutuguzek nɔɔnɔ kaal o aduwa lotinowa o Joowo.
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Ɔdɔŋ ni Simiyan dole azɛɛnɛ, ma anyek Jook zany azi nɛ,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Manyi, Inoko nyan kadaak labak. Katalnɛ ɔrɔɔt, eeci utugu gi baal aterkedekan e.
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Kicina naana keberene ogan ɛlɛ ruguzoi o itoona niina ka kiiya korogoz ɔl loota.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Utugu niina gi nico kicinit modɛna dook.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Ma ruguzoiti nici vooritin ci ka keyelek modɛn o alaŋ een Juz gɔl unun, ma anyaak ɔl o Israyil titinyɔn.”
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Ma abiir Meri kibeen Josev ooti kaale ci aduwak Simiyan dole noko.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 Ma amayuk Simiyan nɔɔgɔ, ma anek niini Meri nɛ, “Aŋɛra Jooi dole nico o ka kɔdɔŋ ɔl o agama nɔɔnɔ, ma iinanɛ ɔl o abor nɔɔnɔ ole o Juz. Ayelza tiŋeere niini Jook, ma bar abor nɔɔnɔ ɔl ci meel tiŋeere.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 Zin giye nico abɔryai tiŋeere baabani o gɛrzɛ aroodi zinzeetine ci ɔl ci meel. Maje niina Meri giye nico katin akati culum ɔrɔɔt ɛlɛ kiyo anyei tuben ziniza o.”
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Buk ŋinaante anyak ŋaa ceen matuwoc ceen nyakaŋan ci kazi zaar nɛ Ana. Niini tinati eet ci kazi Vanuwel ceen borit ci ɔl o kazi Acar. Ariyi ɔl nɔɔnɔ, ma anyak kibeen eet irkitok torgɛrɛm nɔkɔ adaak ɛɛti.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 Ma aavi niini kizi bɔyɛ nɔkɔ irkitok eet wec ki tiin wec (84). Ma ŋaan kotoŋ niini ceez o Joowo been nɛɛn. Adiŋdiŋan gɔɔn niini Jook baalinok ki waazinok ŋaryiinta ŋaati alaŋ adayin.
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 Ma iitene ci baal anyaakɛ Josev ki Meri dole ceez o Joowo neke, iiya buk Ana oromozek nɔɔgɔ ŋinaante, ma anaat niini Jook Ma azɔɔz kaal ci akati dole. Aduwak niini kaal nicoko ɔl dook o arɛ Jook ka korogoz ɔl o Israyil.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Mazi avɔ adica Josev kibeen Meri kaal o aduwa lotinowa o Joowo dook, imiiriye niigi ɔɔt kuture uneeŋ kazi Nazarɛt abil looce o kazi Galili.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Maje dole iroktai juruŋ kɔdɔk ma agɛny ɔrɔɔt, ma aavi mayuwɛnɛt o Joowo ŋaatin.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Gɔɔn irkitok dook avɔ Josev kibeen Meri Jerusalɛma iitene o gɔɔn alotɛn ɔl o Juz ka kaadai niigi iiten baal avardaŋi toonnyaiti o Joowo ceezi ugeec e.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Mazi akɔ een Yesu irkitowa amɔtɔ ram, ooti Josev kibeen Meri nɔɔnɔ Jerusalɛma bodo eo gɔɔn avɔyi niigi laadun.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Mazi akɔ adicai iinya ci lotento noko, itiŋgaza niigi abada kɔrɔk. Maje bar tɛ Yesu otoŋozek looc Jerusalɛma calaŋ baatinɛ ki yaatin aga ŋaan aavi niini Jerusalɛma o.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 Bar abaaban niigi anɔ nɛ, “Coma aavitɔ ole baal ɔrkɔra ki nɔɔgɔ noko.” Ma adica niigi iiten codoi calaŋ arumɔnɛ ki Yesu nɔkɔ zɛɛ makacin orooŋit niigi nɔɔnɔ ole ugeec een atenok kibeen ole ween laŋotigeec.
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 Ma ŋaan kojokta niigi nɔɔnɔ, ma vurta imiirtozek niigi Jerusalɛm ka kɔɔt korooŋit nɔɔnɔ ŋinaante.
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Mazi avɔ adica niigi iinya iiyu rooŋinta, ivita ojokta nɔɔnɔ aromɛ kibeen ɔl o gɔɔn ademzek ɔl lotinok ceeze o Joowo. Aziirar niini nɔɔgɔ, ma buk ajin niini nɔɔgɔ zoozok.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Maje ɔl dook ci azii zoozok ci abarzek niini nɔɔgɔ gɛnyiza noko, abiir ooti ŋaatin ɔrɔɔt.
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Mazi acin baatinɛ ki yaatin nɔɔnɔ aromɛ kibeen ɔl nicoko nɔkɔ, ibiirit buk nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt. Ma anek yaatinɛ nɔɔnɔ nɛ, “Dole onan, agooneket gi nico naa? Cin di, aneeta kibeen baatun aviryet zinzeeti ŋaatun ɔrɔɔt, ma kagenygenya karooŋnyin.”
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Kodi! Naa tɛ akɔ zɛɛ ma agenygenyu arooŋnyaŋ o? Alaŋ agawu kaavɛ naana ceeze o baaba ŋina o?”
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 Bar niigi alaŋ aga kɛŋ ci zɔɔz ci aduwa niini noko akati inin.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Enico uduna Yesu iiya orkorit ki nɔɔgɔ ɔɔt Nazarɛta. Ma azii niini nɔɔgɔ kaale o aduwak niigi nɔɔnɔ kutugu dook. Maje yaatinɛ azooni kaal nicoko dook ziniza.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 Ma aroktai Yesu juruŋ, ma buk agɛny ɔrɔɔt. Ma atalnɛ Jooi kibeen ɔl buk ŋaatin.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.