Gênesis 30
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs NAA
1 Baka te Rayele wu, gü ba, ni bï ye de ne, fü engu adu angbü ekpü tïba ye de Leya ne tïne efa sü. Fü Rayele ayia amala ngü fü Yakobo, gü ba, “Watï ni deyï, ye to ye eto fü ni. Te ah bala de la, ni ena akpi ka cïnga.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Fü maguma Yakobo ayia anzu eküte Rayele. Engu gü ba, “Ho! Ni ena ato ye fü ye, ne mbi mbi baye baye, te ni di de Me kpah de ne? Ah ka-ye de ngü ka Me, te le, ga, ye mere e abï ye de ne.”
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Rayele gü ba, “Te ah bala, ah le de ye za labï ka-ni, de ïrï ye Bïla ne, de ye ngbü ake di, teka de ah bï wü ye, fü ni aga ewü cu me-ni, ba wü di enga ni.” Fü Yakobo ayia ale ngü la.
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Fü Rayele aza labï ka-ye la, ato fü Yakobo würüse tete. Fü Yakobo ayia angbü ake Bïla.
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Fü Bïla ayia abï ye komoko fü Yakobo.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Fü Rayele ayia amala ngü, gü ba, “Gba ka-ni, te ni ku fü Me ne, Me je eyi. Engu mere ngü, de te ni ngbü endaꞌba te-ni di fefe, ne eyi. Fü engu ayia ato ye komoko fü ni ne.” Fü ah agü ïrï mbarase la Dana, teka ngü la.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Fütanga gina ngü la, fü Bïla adu kpah abï gara ye komoko fü Yakobo.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Fü Rayele amala ngü, gü ba, “Ni ngbü ta eo siti maguma eküte enga ni ni, teka te ni bï ye de ne. Amba tïtïne labï ka-ni, Bïla, bï wü ye kpah eyi, fü ni adi ega ewü fü watï ni.” Fü ah ayia agü ïrï mbarase la Nafatalï, teka ngü la.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Te Leya wu ngü de te Rayele mere la, fü ah afï, gü ba, “Dela züka ngü. Ni ena amere kpah bala, angü ni du bï gara ye nda-ni tïne de.” Fü engu adu aza labï ka-ye de ïrï ye Zerïfa ne, ato kpah fü watï ye.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Fü Zerïfa ayia abï ye komoko fü Yakobo.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Fü Leya ayia agü ïrï mbarase la Gada, baka e te wüh gü ba, “Me ngbü de ra zözö.”
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 Fütanga engu dela, fü labï ka Leya adu kpah abï gara jaji komoko fü Yakobo.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Leya gü ba, “Ni ngbü de mere tadu emaguma ni. Angü wü bu ni ena amala ꞌburu, gü ba, ni tïne eyi gbü mere tadu.” Fü ah agü ïrï mbarase la Asera, teka ngü la.
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Te kpïrï zü koro tete, fü gina mbarase ka Leya de ïrï ye Rübena ne, ayia anü kpa gbü gü. Fü engu anü amaka gara rïnga kpala, ah de rïnga te di baka cagbürara. Fü Rübena ayia aza rïnga la, akoro di, ato fü ni ye. Te Rayele wu rïnga ne tete, fü engu ayia amala ngü fü Leya, gü ba, “Rïnga de te Rübena koro di fü ye ne, ye to kpah nda-ni.”
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Leya gü ba, “Ape! Ye gbene komoko esaka ni kpah eyi. Watï ni du le ni tïne de, teka ngü ka-ye. Ye le dene kpah agbene rïnga ka-ni?” Fü Rayele amala ngü fü Leya, gü ba, “Te ye le eyi teka ato rïnga ka-ye la fü ni la, ni ena ale, teka de watï ni nü ra enatikine gbü biti ne, kpaka ye.” Fü Leya ayia aza rïnga la, ato fü Rayele.
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Etamurago la, fü Yakobo ayia kpa gbü yï ka-ye la, edu kpa ekötï. Fü Leya ayia anü amaka watï ye kpa te kaje la, amala ngü fefe na, gü ba, “Watï ni deyï, enatikine ye ena ago ara gbü nga ni, angü Rayele le kpah eyi bala, angü rïnga ka-ni, de te enga ni maka kpa gbü gü ne, ni to kpah eyi fefe.” Fü wü Yakobo ayia adu ake Leya, ayia ara tïne gbü biti la kpakaka na kpala.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Fü Leya ayia aku gba fü Me, de ah to gara ye fü ni. Fü Me ayia aje gba ka Leya. Fü ah ato wazi fefe na. Fü Leya ayia abï kpah gara mbarase, jaji komoko. Fü wü di enga Leya akoro ꞌburuve, ꞌburu wü jaji komoko.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Leya gü ba “Ngü te ni mere, ta te ni za labï ka-ni, to fü watï ni ne, reke gbü jia Me eyi. Fü Me ayia ato züka ngü fü ni ne, teka ngü la.” Fü ah ayia agü ïrï mbarase ka-ye la Yïsakara, teka ngü la.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 Fütanga engu dela, fü Leya adu kpah abï gara ye komoko, fü Yakobo.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Fü ah amala ngü, gü ba, “Me to züka takpa eyi fü ni. Akpo enatikine, anü kpa engagira nü, watï ni ena angbü egbo nga ïrï ni, angü ni bï bi wü jaji komoko fefe na eyi ꞌburu maꞌdiya dene.” Fü ah ayia agü ïrï mbarase ka-ye la Zebulona, teka ngü la.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 Fütanga engu la, fü Leya adu kpah abï gara mbarase, tïne jaji würüse. Fü engu agü ïïrï na Dina.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Rayele, mü ngbü ta fï eku gba fü Me, teka de ah to ye fü ni. Fü Me ayia afï nga Rayele, aje gba kaka-na la. Fü Me ayia ato wazi fü Rayele.
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 — ausente —
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 — ausente —
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 — ausente —
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 — ausente —
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Fü Labana alügü ngu fefe, gü ba, “Enga ni, ye mere e ace ni bala de. Tima ka-ye reke fü ni fa sü, angü ngü la, ni gïrï cu agïrï de kuwa, gü ba, Me to wazi fü ni de bane ne, teka ngü ka-ye.
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 Te di bala ne, ah reke fa sü te ye ena angbü la fï bü sene, da emere tima fü ni. De ye mala ngü mene wü e, te ye ngbü ele de ni to fü ye da tima la.”
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 — ausente —
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 — ausente —
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 Labana gü ba, “Ah mbi. Te ah bala la, mene e te ye ngbü ele, de ni to fü ye, teka tima la, ah de neh ene?” Yakobo gü ba, “Enga ngü mba ladü, te ni ngbü ele de ye mere fü ni. Te ye mere ngü engu la eyi fü ni la, fü ni adu angbü emere tima, da eceka kpï fütanga wü nü ka-ye, baka e ta te enga gina ne.
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 Ngü te ni ngbü ele de ye mere fü ni ne, ah ba e dene. Te wü nü ka-ye la te ebï wü ye la, de ye di eto gara wü di enga nü ka-ye la fü ni. Te ah di de wü di enga meme la, de ye to mene ewü te ewü ena adi de tere te wü ne. Te ah di de wü kambiliki la, de ye to mene ewü de küte wü ꞌburu bïbïrï bïbïrï ne, teka fü ewü adi ꞌburu nda-ni. Dela ngü de te ni le de ye mere fü ni, teka tima te ni mere fü ye ne.
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Te ani mere bala la, ah ena adi de züka ngü. Ni tï afiti ye gbü ngü la de, angü te ye koro maka mene wü meme te tere di te wü ma, anga enga kambiliki de küte wü bïbïrï de la, ah le de ye wu, gü ba, ni zi ewü eyi azi.”
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Labana gü ba, “Ah mbi. Ngü la ngbü ba e te ye mala la.”
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 Fü Labana afï nga gara mani. Fü ah ayia kere de woro, anü kpa te sü te wü nü kaka ngbü ezü e tete ne. Fü ah ayia aye süka wü meme ka-ye, akö ewü de tere te wü ne ꞌburu. Fü ah ayia amere kpah bala teka wü kambiliki, akö ewü de bïbïrï ne kpah ꞌburu. Fü engu akö wü nü de te engu fe ewü la, ato ewü fü wü di ye, wü jaji komoko.
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 Fü ah amala ngü fü ewü, de wüh nü de wü nü la nengete, angü ni le de wü nü la bï küte ewü de wü bu wü ne tïne de. Angü te wüh bï küte wü la sene la, ah ena adi ꞌburu nda Yakobo. Fü wü jaji ka Labana ayia akö wü nü la, anü de ewü teka wü sïkpï bata, teka de süka ewü ngbü nengete. Fü Yakobo angbü nda-ye fï bü eceka kpï fütanga du wü nü la sela.
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Te Yakobo wu mani de te Labana mere la, fü engu ayia afï nga gara mani, te fa nda Labana la ka. Fü ah ayia anü kpa gbü gü, ade wü yi rü. Fü engu aza wü rü la, asoko ko ewü asidi, ace wü gara, de ah ngbü laꞌbu laꞌbu, teka de wü nü la di eceka.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 Fü Yakobo ayia akö wü rü la, anü de ewü, ao mari, ede sü te wü meme ka Labana ngbü ekoro enzö ngu tete na, angü wü meme la ngbü elüwa sela.
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 Angü, te wüh ngbü elüwa bala, da eceka tere wü rü la, wüh ena angbü ebï wü ye ka-wü ꞌburu de tere te wü baka e la.
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Fü Yakobo adu akö wü kambiliki ka-ye, ao ewü mari ede meme ka Labana, te ewü di ꞌburu nde bïbïrï ne, teka wü kambiliki la di ebï wü di enga wü kpah ꞌburu bïbïrï. Fü Yakobo adu amaka mere bi wü meme, de wü kambiliki, teka ngü la. Fü engu akö wü nü ka-ye la, ao kpikpi ye, teka wüh ena angbü endoro de nda Labana.
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Fü Yakobo angbü emere ngü la kpah fï bü bala. Te Yakobo wu mene wü meme, te ewü zege azege la, fü engu adi eza wü rü de tere te wü la, eo kpa ede ngu la, teka de wü meme la di ewu.
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Te ah de mene wü meme, te kürü akürü la, ah o wü rü la kpala nda de. Teka ngü la, fü wü di enga meme, te ewü di kpekpeke, de wazi ewü ne, angbü ꞌburu nda Yakobo. Amba mene ewü te wazi ewü di ma ne, ꞌburu nda Labana.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Teka ngü la, fü wü nü ka Yakobo azu, afa tïne cu sü. Fü Yakobo akoro tïne kpeke kpara, de mere bi wü e esaka ye. Wü e la, ah de wü kambiliki, wü meme, kpah de wü gara wü e, ba wü kamele, wü dongï, abe kpah te wü labï.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.