Atos 12
To Ngü Mürü ka Me bete Gina Ngü (S Sudan) (MUH) vs VC
1 Ta gbü wü re la, fü Miri Agiripa *Erode akpo da eto cïnga te wü *kpara ka Yesu agbü Yerüsalema.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Fü ah ayia atima wü marajümïya ka-ye teka amörö *Yakobo enga ni ye *Yüwane wü di Zebedayo ne. Fü wü marajümïya la aza mere maguruma, anü awa ngürü Yakobo di.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 — ausente —
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Petero, mü tïne eyi agbü ku kpala, esaka wü marajümïya, te ewü ngbü efete mü. Amba wü kpara ka Yesu ngbü nda-wü fï bü eyi-ta Me kpekpeke teka ngü kaka.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Gbü biti, de te kpï ena aseke, fü Miri Agiripa akolo ngü ka Petero tete na ne, Petero, wüh i mü tïne eyi gö! de nyarï, o esüka wü marajümïya ꞌbasu, de te ewü ngbü efete mü ne. Fü mü atï ka-mü era ara. Wü gara marajümïya ngbü ta nda-wü emöngïtï kambü ka ku la sela.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Bü kece bane de, fü *malayïka ka Me ayia akoro. Fü sü aci, alofo raaa! kpa esambü ka ku la. Fü malayïka la akoro amofo Petero, azükü engu, gü ba, “Petero! Petero! Mü yia eyia kere!” Fü nyarï de te wüh i kpakpa di ne, ayia afuru te-ye, atï kötö.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Fü malayïka adu amala ngü fefe, gü ba, “Ye i ku etadu ye, de ye to kamaka ka-ye gbü lö ye.” Fü Petero amere wü ngü la kpah ꞌburu bala. Fü malayïka adu amala ngü fefe, gü ba, “Ye to mere bongo ka-ye la te ye, de ye fa nga ni.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Fü Petero ayia afa nga malayïka la, teka akoro agbü kambü ka ku la kpa etanü. Petero ngbü ta efï nda-ye, gü ba, “Ngü de te malayïka ngbü emere fü ni ne, ah de zu ngü nda de, ah ka-ye de roto.”
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Fü wü Petero ayia ake malayïka la, anye gina wü marajümïya, te ewü ngbü efete engu ne, bete eꞌbaꞌbasu ewü. Fü ewü anü akoro te mere siti möngïtï ka tambasü kambü ka ku la, de te ngbü enü agbü mere kötï ne. Te wüh nü koro kpala, fü mere möngïtï de te ewü ni gö ne, ayia aü te-ye ndaaa bü de tete-ye. Fü wü Petero akoro ka-wü kpa etanü, anü sü ka-wü te gara kaje. Petero, mü te eceka de, yïrï! malayïka la dürü ka-ye eyi.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Fü fïngangü ka Petero adu alügü te-ye mbi. Fü ah awu, gü ba, “Fanü fanü, Me tima malayïka ka-ye me-ye, teka aküwa ni esaka Miri Agiripa, kpah esaka wü mere kpara ka wü Yïsarayele, te ewü ngbü ta ele amörö ni asidi ne.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Te Petero wu, gü ba, ni küwa eyi fanü ne, fü ah adu afï ngü, ayia anü ka-ye agba *Marïya, ni ye Marako. Angü gbü kötï la, mere bi wü kpara ka Yesu ngbü ta ebiti te-wü kpala, da eyi-ta Me teka ngü ka Petero.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Fü Petero anü akoro kpala, o wüh ni möngïtï ka ꞌbaranga eyi. Fü ah akpo da ekü möngïtï ꞌbaranga la, teka de ni rï kpala.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Fü ah aje ri Petero teke, awu gü ba, ah de engu. Fü ah angbü de mere tadu, teka ngü la, dada te engu ena aü möngïtï tïne ma, ka tadu. Fü ah akpe alügü nga ye adu kpa esambü, teka amala nganga fü wü kpara la, gü ba, “Petero koro eyi! Ah ladü emöngïtï sela!”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Te wü kpara la je ngü, de te Rüda mala fü ewü bala ne, fü ngü la ake te ewü. Fü ewü amala fefe, gü ba, “Rüda deyï, ye röfö aröfö!” Fü Rüda adu amala ngü la fü ewü kpekpeke, gü ba, “Ni su wu de! Ah de Petero fanü fanü!” Te wüh je bala, fü ewü adu afï ngü, gü ba, “Te ah bala, ah kpi eyi! Dela ka-ye tïne kukuru na!”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Fü Petero angbü fï bü ekü möngïtï, ah ce nda de. Fü ewü akoro aü möngïtï la bane, gbo! te Petero, te rü ngbü eyi emöngïtï sela fanü. Fü ngü la aga gbü jia ewü afa sü.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Fü Petero arï kpaka ewü kpa esambü la. Fü ah atata ewü de kpa ye, de wüh nga anga. Fü ah akpo da emala nga wü ngü, de te Me mere fü ye ne, gü ba, “Me tima *malayïka ka-ye, fü ah aza ni kpa esambü ka ku kpala, akoro di kpa etanü, ato kaje fü ni dene.” Fü Petero adu amala fü ewü, gü ba, “Ah le de wü mala nga ngü la fü *Yakobo, enga ni Yesu, bete wü gara kpara ka Yesu ꞌburu.” Te engu mala ngü la nza tete, fü ah ayia akoro kpa etanü, anü ka-ye, awo te-ye agbü gara sü.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Te kpï seke tete, wü marajümïya, ta te wüh ngbü efete Petero kpa esambü ka ku ne, te eceka de, yïrï! Petero nda tïne ma. Fü nzö ewü afü ka. Fü ewü angbü de mere cürü. Fü ewü agïrï engu ma, wüh maka engu nda-wü de.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Te Miri Agiripa *Erode je ngü la bala, fü ngü asiti tete. Fü ah amala ngü fü wü kpara ka-ye, de wüh gïrï Petero. Baka te wüh gïrï engu ma, fü Miri Agiripa aï wü marajümïya, ta te ewü ngbü efete Petero ne, ayi-ta ewü kpekpeke teka ngü kaka. Amba ngü te ewü ena alügü fefe nda ma. Fü Miri Agiripa ayia ato rïrï fü wü bu ewü, de wüh mörö ewü amörö.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Fütanga ngü la, fü Miri Agiripa *Erode ayia agbü *Yudaya sela, anü agbü Kayïsarïya, angbü kpala.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Fü Miri Agiripa ale ngü la, ato sïkpï fü ewü, de ani biti te-ani de ewü, teka areke ngü la.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Te mere bi wü kpara la je ngü la bala, fü ewü akpo da ecu ngüngü na, da eba rere kpa tikpi, gü ba, “Wayi, mere kpara, ri ye, te ye mala fü ani ne, ah baka nda Me!” Wüh mala ngü la bala, de ngü türü tete.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Amba bü gbü lö-ra la, fü *malayïka ka Me akoro akïna Miri Agiripa fü kpi, angü Miri Agiripa le fü wü kpara adi egbo nga ïrï ni, efa nda Me ka. Teka ngü la, fü mere siti keke ayia amere Miri Agiripa, angü wü jürü sürü rï me-wü guguvu, azüfa nzanza ꞌburu. Fü ah ayia akpi.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Gbü wü re la, fü ngari Me angbü fï bü ebaya, enü anü gbü wü gara sü ꞌburu. Fü mere bi wü kpara angbü eto maguma wü fü Yesu.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Te wü Baranaba ake Sawula nza tima ka-wü gbü Yerüsalema tete, fü ewü ayia ale kaje, adu agbü Atïyokïya. Fü ewü aza Marako, adu de ewü.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.