Romanos 14
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs NVI
1 Kuva̱kta je̱ mmujaanchjaꞌvivada pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱kaꞌo̱ynu̱jaꞌvidup pa̱n ti veꞌe je̱ Nteꞌyam cha̱jkp; ax kaꞌa tseꞌe xko̱jtsvintsó̱vdat ku veꞌe o̱y du̱kavinmó̱tuda.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Je̱m xa veꞌe je̱ jaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe nayjaꞌvijidup je̱tseꞌe du̱ja̱ꞌkxtat toꞌk ka̱ꞌa̱jyji ti jaty, je̱mpa tseꞌe viijnktava juuꞌ veꞌe du̱kaꞌo̱ynu̱jaꞌvidup ti veꞌe je̱ Nteꞌyam cha̱jkp, tum je̱ aajy je̱ ojts tseꞌe jya̱ꞌkxtup.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 Je̱ jaanchjaꞌvivada pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱ja̱ꞌkxtuvap je̱ tsuꞌuts, kaꞌa tseꞌe du̱viijnkꞌíxtat je̱ myujaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe je̱ꞌe̱jyji du̱ja̱ꞌkxtup je̱ aajy je̱ ojts; je̱ts je̱ jaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe je̱ꞌe̱jyji du̱ja̱ꞌkxtup je̱ aajy je̱ ojts, kaꞌats je̱ꞌe̱ veꞌe du̱viijnkꞌíxtuvat je̱ myujaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe du̱ja̱ꞌkxtuvap je̱ tsuꞌuts, ku̱x kuva̱jkju̱du je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 Nu̱njajtp tseꞌe ku veꞌe vinkex ñu̱nvaꞌanu̱t je̱ts kaꞌa je̱ꞌe̱ veꞌe vyeꞌema. Jidu̱ꞌu̱mts a̱tseꞌe nꞌatsa̱v: ¿Pa̱nts mitseꞌe tu̱mpu̱mju̱ je̱tseꞌe xto̱kimpayo̱ꞌo̱yu̱t je̱ viijnk jayu je̱ tyoompa? Je̱ vyintsá̱n xa je̱ꞌe̱ veꞌe vaꞌanup pa̱n o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe tyuump uk pa̱n kaꞌa. Ax tyónupts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe o̱y, ku̱x o̱ꞌyixjup je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n je̱tseꞌe je̱ jayu je̱ yꞌo̱y je̱ꞌe̱ du̱tónu̱t.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Je̱m xa veꞌe je̱ jaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe vinjava taandup je̱ts ñu̱má̱jipeꞌe toꞌk je̱ xa̱a̱j je̱ts kaꞌa veꞌe jadoꞌk je̱ xa̱a̱j. Je̱mpa tseꞌe je̱ viijnk jaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe vinjava taandup je̱ts akijpxa veꞌe du̱nu̱má̱jada nu̱jom je̱ xa̱a̱j. Toꞌk jadoꞌk tseꞌe vinjava tyándat pa̱n vintso̱ veꞌe o̱y du̱paaꞌtu̱t du̱ꞌake̱e̱gat.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe du̱ꞌamaaꞌyidup toꞌk je̱ xa̱a̱j je̱ts kaꞌa veꞌe jadoꞌk je̱ xa̱a̱j, veꞌemts je̱ꞌe̱ veꞌe du̱tonda je̱tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n du̱yakmá̱jadat du̱yakjaanchadat; je̱ts je̱ jaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe du̱kahꞌamaaꞌyidup je̱ xa̱a̱j juuꞌ veꞌe je̱ myujaanchjaꞌviva yꞌamaaꞌyidup, veꞌem tseꞌe du̱tonda je̱tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n du̱yakmá̱jiduvat du̱yakjaanchiduvat. Je̱ jaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe du̱ja̱ꞌkxtuvap je̱ tsuꞌuts, veꞌem tseꞌe du̱tonda je̱tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n du̱yakmá̱jadat du̱yakjaanchadat, ku̱x kyuko̱jtsjidup je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe kyaaydup yꞌooktup. Je̱ jaanchjaꞌvivada juuꞌ veꞌe du̱kaja̱ꞌkxtup je̱ tsuꞌuts, veꞌem tseꞌe du̱tonda je̱tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n du̱yakmá̱jiduvat du̱yakjaanchiduvat, kyuko̱jtsjiduvapts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe kyaaydup yꞌooktup.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Ni pá̱nats u̱u̱ꞌmeꞌeda juuꞌ veꞌe kajoojntykip je̱ yꞌavintso̱ je̱ꞌe̱ ka̱jx, je̱ts ni pá̱nats u̱u̱ꞌmeꞌeda juuꞌ veꞌe kaꞌo̱o̱ꞌkp je̱ yꞌavintso̱ je̱ꞌe̱ ka̱jx.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 Pa̱n joojntykimdup xa veꞌe, je̱ Nteꞌyam ka̱jxts u̱u̱ꞌmeꞌe njoojntykimda; je̱ts pa̱n o̱o̱ꞌkumdup tseꞌe, je̱ Nteꞌyam ka̱jxpats u̱u̱ꞌmeꞌe nꞌo̱o̱ꞌkumduva. Ax veꞌem tseꞌe, pa̱n joojntykimdup tseꞌe uk pa̱n o̱o̱ꞌkumdup tseꞌe, je̱ Nteꞌyam je̱ jyáyuts u̱u̱ꞌmeꞌeda.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Je̱ꞌe̱ ka̱jx xa veꞌe je̱ Cristo yꞌukꞌa̱a̱ꞌk je̱tseꞌe jyoojntykpa̱jknuva je̱tseꞌe du̱nu̱vintsa̱niká̱xu̱t nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe joojntykidup je̱ts nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe o̱o̱ꞌktu.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Ku̱x tseꞌe veꞌem, ¿tya̱jxts miitseꞌe je̱mda juuꞌ veꞌe vaandup je̱ts kaꞌa je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌo̱ya juuꞌ veꞌe tyoondup je̱ yꞌuts je̱ yꞌajch ukpu̱ je̱ yꞌuts je̱ cha̱ꞌa̱? ¿Je̱ts tya̱jxts miitseꞌe jé̱mdava juuꞌ veꞌe du̱ko̱ꞌo̱yꞌíxtup je̱ yꞌuts je̱ yꞌajch ukpu̱ je̱ yꞌuts je̱ cha̱ꞌa̱? Kaꞌa tseꞌe xtukka̱daakumda je̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe nto̱kimpayo̱ꞌyumdat, toꞌk jadoꞌk u̱u̱ꞌmeꞌe nje̱ꞌyumdinit je̱m je̱ Nteꞌyam vyinkojkm, ax je̱ꞌe̱ts u̱u̱ꞌmeꞌe xto̱kimpayo̱ꞌyumdap.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Veꞌem xa je̱ꞌe̱ veꞌe ax joꞌn je̱ Kunuuꞌkx Jatyán vyaꞌañ:
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Ax veꞌem tseꞌe, nu̱toꞌk jaty u̱u̱ꞌmeꞌe je̱ cuenta je̱ Nteꞌyam nmo̱ꞌyumdinit pa̱n vintso̱ veꞌe juuꞌ jaty tu̱ntoꞌnumda tu̱nko̱jtsumda.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe, kaꞌa tseꞌe nꞌukto̱kimpayo̱ꞌyumdinit toꞌk jadoꞌk, je̱ꞌe̱ veꞌe mpayo̱ꞌyumdap vintso̱ veꞌe je̱ nꞌútsamda je̱ nꞌajchamda je̱ts je̱ nꞌútsamda je̱ ntsa̱ꞌa̱amda nkatukmaso̱o̱kumdat je̱ Nteꞌyam je̱ tyooꞌ.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Ku̱x a̱tseꞌe toꞌk muk nꞌit je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n Jesús ma̱a̱t, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱tseꞌe vinjava ntañ je̱ts kaꞌa veꞌe tii ni tía juuꞌ veꞌe yakto̱kintoomp je̱ yꞌavintso̱ je̱ꞌe̱. Ax pa̱n je̱ jayu tseꞌe du̱nasjaꞌvip je̱ts je̱meꞌe juuꞌ veꞌe yakto̱kintoomp, yakto̱kintoompts je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe je̱ jayu du̱tún juuꞌ je̱ꞌe̱ veꞌe ñasjaꞌvip je̱ts kaꞌa je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌo̱ya.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Ax pa̱n ñasjaꞌvidup tseꞌe je̱ mꞌutsta je̱ mꞌajchta ukpu̱ je̱ mꞌutsta je̱ mtsa̱ꞌa̱da je̱ts ka ó̱yap je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe mtoondup, je̱ꞌe̱ ka̱jx ku veꞌe du̱ꞌixta juuꞌ veꞌe mja̱ꞌkxtup, mkatso̱jktup tseꞌe je̱ mꞌutsta je̱ mꞌajchta ukpu̱ je̱ mꞌutsta je̱ mtsa̱ꞌa̱da ku veꞌe veꞌem xtonda. Kaꞌa tseꞌe xyakvintó̱kidat je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱ Cristo kyuꞌo̱o̱ꞌki, je̱ꞌe̱ ka̱jx ku veꞌe xja̱ꞌkxta juuꞌ je̱ꞌe̱ veꞌe ñasjaꞌvip je̱ts yakto̱kintoomp je̱ꞌe̱ veꞌe.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 O̱yameꞌe xnu̱jávada je̱ts nvaat je̱ꞌe̱ veꞌe xtóndat juuꞌ veꞌe mtoondup, kaꞌa tseꞌe veꞌem xtóndat pa̱n je̱ jayu veꞌe du̱nasjaꞌvidup je̱ts to̱kin je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe mtoondup.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Ku̱x ku xa veꞌe je̱ jayu yꞌit je̱m je̱ Nteꞌyam yꞌam kya̱ꞌm, kaꞌa tseꞌe du̱yakvinkó̱pkada juuꞌ veꞌe kyaaydup yꞌooktup, je̱ꞌe̱ veꞌe yakvinkó̱pkidup je̱tseꞌe du̱tóndat juuꞌ veꞌe pyaatyp yꞌake̱e̱guip, je̱ o̱y jo̱o̱t du̱jayé̱ptat, je̱tseꞌe xyo̱o̱ndu̱ktat je̱ Espíritu Santo ka̱jx.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Pa̱n pa̱n xa veꞌe je̱ Cristo veꞌem du̱mutoomp du̱mupa̱jkp, o̱y jo̱o̱tts je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌit je̱ Nteꞌyam ma̱a̱t, íxju̱duvapts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ jayu je̱ts vintso̱ veꞌe du̱tún juuꞌ veꞌe o̱y.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Ax veꞌem tseꞌe, veꞌem xa veꞌe du̱tsa̱k je̱tseꞌe ntoꞌnumdinit nko̱jtsumdinit vintso̱ veꞌe o̱y jo̱o̱t nmamyuꞌijtumjidinit toꞌk jadoꞌk je̱tseꞌe ma̱kk aaj ma̱kk jo̱o̱t nꞌijtumdinit toꞌk muk je̱ Cristo ma̱a̱t.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam tyoon, kaꞌats miits je̱ꞌe̱ veꞌe xyakvintó̱kidat je̱ꞌe̱ ka̱jx juuꞌ veꞌe mkaaydup mꞌooktup. Nvaat tseꞌe je̱ jayu du̱káyu̱t du̱ꞌooꞌku̱t jyajuuꞌ kaakya̱na̱a̱ja; ax tó̱kints je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe je̱ jayu du̱kay du̱ꞌuuꞌk juuꞌ veꞌe je̱ viijnk jayu tukmaso̱o̱kjup je̱ Nteꞌyam je̱ tyooꞌ.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Pyaatyp yꞌake̱e̱guipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ts kaꞌa miitseꞌe je̱ tsuꞌuts xja̱ꞌkxtat, kaꞌa veꞌe je̱ tsaaydum paꞌajk na̱a̱j xꞌooꞌktat, ni ti viijnka veꞌe xkatóndat pa̱n je̱ꞌe̱ ka̱jxeꞌe je̱ mꞌutsta je̱ mꞌajchta ukpu̱ je̱ mꞌutsta je̱ mtsa̱ꞌa̱da du̱maso̱ꞌo̱kta je̱ Nteꞌyam je̱ tyooꞌ.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Pa̱n ti veꞌe mjaanchjaꞌvidup je̱tseꞌe xtóndat ya̱ꞌa̱ ka̱jx, je̱ja tseꞌe je̱ Nteꞌyam vyinkujkji du̱tsa̱k je̱tseꞌe veꞌem xjaanchjávadat. Xo̱o̱n je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ jayu juuꞌ veꞌe du̱nu̱jaꞌvip je̱ts o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe tyuump.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Ax je̱ jayu juuꞌ veꞌe me̱jtsvinmaayp, to̱kintoompts je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe juuꞌ du̱kay du̱ju̱ꞌkx je̱tseꞌe du̱kajaanchjáva je̱ts o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe veꞌem du̱tún. Ku̱x pa̱n ti veꞌe je̱ jayu tyoondup je̱tseꞌe du̱kajaanchjávada je̱ts o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe, tó̱kints je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe veꞌem du̱tonda.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.