Mateus 25
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARA
1 ’Jidu̱ꞌu̱m xa veꞌe jyátu̱t ma̱a̱t je̱ jayu pa̱n pa̱n jatyeꞌe ituvaandup je̱m je̱ Nteꞌyam yꞌam kya̱ꞌm. Veꞌem xa je̱ꞌe̱ veꞌeda ax joꞌn jyajty nu̱majk je̱ kiixa̱ta̱ꞌa̱xta juuꞌ veꞌe je̱ tya̱ꞌkxpa du̱ko̱o̱ndu je̱tseꞌe ña̱jkxti je̱ja je̱ navya̱jkjuva tya̱kꞌaajy, je̱ ta̱ꞌa̱xpa̱jkpa veꞌe o̱jts du̱ꞌaꞌixta.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Nu̱mugo̱o̱xk tseꞌe je̱ kiixa̱ta̱ꞌa̱xta o̱yvintso̱va juuꞌ du̱tonda, je̱ts je̱ janu̱mugo̱o̱xk, o̱y tseꞌe juuꞌ du̱payo̱ꞌo̱yda.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Juuꞌ tseꞌe o̱yvintso̱va juuꞌ du̱toondup, kaꞌa tseꞌe je̱ aceite du̱ko̱o̱ndi munu̱yojk je̱tseꞌe je̱ tya̱ꞌkxpa ku̱du̱jaaꞌkpa̱a̱jmjidi;
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 ax juuꞌ tseꞌe o̱y juuꞌ du̱payo̱ꞌydup, kyo̱o̱ndu tseꞌe je̱ aceite munu̱yojk, apu̱keꞌe juuꞌ veꞌe je̱ tya̱ꞌkxpa mya̱a̱t.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ku veꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xpa̱jkpa tyaꞌni, manajxtinu tseꞌe nu̱jom je̱ kiixa̱ta̱ꞌa̱xta.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Tsoꞌm joꞌn tseꞌe je̱ jayu ma̱kk kya̱jts jidu̱ꞌu̱m: “¡U̱xe̱meꞌe myets je̱ ta̱ꞌa̱xpa̱jkpa; na̱jkxu̱ xma̱a̱tnavyaaꞌtjada!”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Vanꞌit tseꞌe je̱ kiixa̱ta̱ꞌa̱x pyojtu̱kti je̱tseꞌe je̱ tya̱ꞌkxpada du̱ꞌapa̱a̱jmtkidi.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Vanꞌit tseꞌe je̱ nu̱mugo̱o̱xk juuꞌ veꞌe o̱yvintso̱va juuꞌ du̱toondup, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱nu̱u̱jmidu je̱ nu̱mugo̱o̱xk juuꞌ veꞌe o̱y juuꞌ du̱payo̱ꞌydup: “Mo̱o̱yk a̱a̱ts toꞌk aaj je̱ mꞌacéiteda ku̱x piꞌtsnupeꞌe a̱a̱ts ya̱ nta̱ꞌkxpa.”
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ax jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ nu̱mugo̱o̱xk yꞌatso̱o̱jvjidi: “Kaꞌaseꞌe, ku̱x kaꞌa xa veꞌe xnu̱paadijimdat; ñojkꞌó̱yeꞌe na̱jkxu̱ mje̱ꞌe̱ xjoyda.”
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ax namvaat tseꞌe o̱jts du̱joyda je̱ yꞌacéiteda, vanꞌit tseꞌe jye̱ꞌy je̱ ta̱ꞌa̱xpa̱jkpa. Je̱ kiixa̱ta̱ꞌa̱xta juuꞌ veꞌe apa̱a̱mdu̱kani veꞌnidup, mya̱a̱tta̱jkiduts je̱ꞌe̱ veꞌe xa̱a̱jiva je̱ ta̱ꞌa̱xpa̱jkpa. Vanꞌit tseꞌe je̱ ta̱jk yꞌatojkni.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Ku veꞌe jye̱ꞌydinuva je̱ nu̱mugo̱o̱xk kiixa̱ta̱ꞌa̱xta juuꞌ veꞌe o̱yvintso̱va juuꞌ du̱toondup, vanꞌit tseꞌe vyaandi: “¡Teꞌ, teꞌ, yakꞌavaatsjik a̱a̱ts toꞌk aaj ya̱ mta̱jk!”
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Vanꞌit tseꞌe yakꞌatso̱o̱vdi: “Tyú̱vam xa a̱ts miitseꞌe nna̱a̱jmada je̱ts kaꞌa a̱ts miitseꞌe nꞌíxada.”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús jyaaꞌkvaajñ:
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ’Je̱ Nteꞌyam xa veꞌe je̱ jayu du̱yakkutojkjip. Veꞌem xa je̱ꞌe̱ veꞌe ax joꞌn toꞌk je̱ yaaꞌtya̱jk juuꞌ veꞌe jékum na̱jkxuvaan je̱tseꞌe du̱vatsa̱a̱jv je̱ tyoompata̱jk je̱tseꞌe je̱ myeen du̱tukka̱ta̱jki je̱tseꞌe du̱yaktóndat.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 ’Nu̱toꞌk tseꞌe du̱tukka̱ta̱jki mugo̱o̱xk je̱ meen juuꞌ veꞌe vaꞌajts tsó̱vax, je̱ts jadoꞌk me̱jtsk je̱ meen, je̱ts jadoꞌk toꞌk je̱ meen. Ax akijpxa tseꞌe cho̱v je̱ meen. Veꞌemeꞌe toꞌk jadoꞌk du̱tukka̱ta̱jki je̱tseꞌe du̱yaktóndat pa̱n vintso̱ veꞌe je̱ vijin je̱ ke̱ju̱n du̱jaye̱pta. Vanꞌit tseꞌe cha̱a̱ꞌn je̱tseꞌe jékum ñu̱jkx.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Je̱ toompa juuꞌ veꞌe mugo̱o̱xk je̱ meen yaktukka̱ta̱jki, yaktompa̱jkko̱jts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ vyintsá̱n je̱ myeen je̱tseꞌe du̱yaknu̱yojki jamugo̱o̱xk je̱ meen.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Nay veꞌempa tseꞌe je̱ toompa juuꞌ veꞌe yaktukka̱ta̱jki me̱jtsk je̱ meen, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱yaknu̱yojki jame̱jtsk je̱ vyintsá̱n je̱ myeen.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ax je̱ toompa juuꞌ veꞌe toꞌk je̱ meen yaktukka̱ta̱jki, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ vyintsá̱n je̱ myeen du̱taji.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Taꞌni tseꞌe je̱ vyintsa̱nda je̱tseꞌe vyimpijtnuva. Vanꞌit tseꞌe nu̱toꞌk jaty je̱ tyoompa du̱vatsa̱a̱jv je̱tseꞌe du̱ꞌamo̱tutú̱vidi vintso̱ veꞌe je̱ myeen du̱yaktoondi.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Tooꞌva̱jkp tseꞌe jye̱ꞌy je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe yaktukka̱ta̱jki mugo̱o̱xk je̱ meen. Myo̱o̱y tseꞌe je̱ vyintsá̱n majk je̱ meen; jidu̱ꞌu̱m tseꞌe du̱nu̱u̱jmi: “Vintsá̱n, mugo̱o̱xk xa a̱ts mitseꞌe je̱ mmeen xtukka̱ta̱jki, u̱xyájats je̱ꞌe̱ veꞌe jamugo̱o̱xk juuꞌ a̱tseꞌe mpa̱jk.”
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Vanꞌit tseꞌe je̱ vyintsá̱n ña̱ꞌmu̱xji: “O̱yseꞌe, o̱y toompa xa mitseꞌe, veꞌemeꞌe juuꞌ xtun ax joꞌn yaktsa̱k. O̱y tseꞌe xyaktún juuꞌ veꞌe ve̱e̱ꞌn, mayts a̱ts mitseꞌe juuꞌ ntukka̱tá̱kat. Tukputukxo̱o̱jntkikts a̱ts joma veꞌe a̱ts je̱ nxo̱o̱jntku̱n.”
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Vanꞌit tseꞌe jye̱ꞌy je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe yaktukka̱ta̱jki me̱jtsk je̱ meen, myo̱o̱y tseꞌe je̱ vyintsá̱n maktaaxk je̱ meen, je̱tseꞌe vyaajñ: “Vintsá̱n, me̱jtsk xa a̱ts mitseꞌe je̱ mmeen xtukka̱ta̱jki, u̱xyájats je̱ꞌe̱ veꞌe jame̱jtsk juuꞌ a̱tseꞌe mpa̱jk.”
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Vanꞌit tseꞌe je̱ vyintsá̱n ña̱ꞌmu̱xji: “O̱yseꞌe, o̱y toompa xa mitseꞌe, veꞌemeꞌe juuꞌ xtun ax joꞌn yaktsa̱k. O̱y tseꞌe xyaktún juuꞌ veꞌe ve̱e̱ꞌn, mayts a̱ts mitseꞌe juuꞌ ntukka̱tá̱kat. Tukputukxo̱o̱jntkikts a̱ts joma veꞌe a̱ts je̱ nxo̱o̱jntku̱n.”
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ax ku tseꞌe jye̱ꞌy je̱ toompa juuꞌ veꞌe toꞌk yaktukka̱ta̱jki je̱ meen, vanꞌit tseꞌe je̱ vyintsá̱n du̱nu̱u̱jmi: “Vintsá̱n, nnu̱jaꞌvip xa a̱tseꞌe je̱ts kaꞌa mitseꞌe je̱ tukmo̱ꞌtu̱n xjayep, je̱ꞌe̱ veꞌe mꞌamó̱tup juuꞌ veꞌe mkanu̱pu̱jkp je̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe mpa̱kmujkp juuꞌ veꞌe mkatuump.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱ts mitseꞌe ntsa̱ꞌki je̱ts a̱tseꞌe o̱jts ya̱ mmeen ntaja. Ax u̱xyájats ya̱ꞌa̱ veꞌe juuꞌ a̱ts mitseꞌe xtukka̱ta̱jki.”
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Vanꞌit tseꞌe je̱ vyintsá̱n yꞌatso̱o̱jvji: “Mits, ko̱ꞌo̱y toompa, ni vinxu̱pa xa a̱ts mitseꞌe xkatuujnja. Veꞌem xa mitseꞌe mvaꞌañ je̱ts je̱ꞌe̱ a̱tseꞌe nꞌamó̱tup juuꞌ a̱tseꞌe nkanu̱pu̱jkp je̱ts je̱ꞌe̱ a̱tseꞌe mpa̱kmujkp juuꞌ a̱tseꞌe nkatuump.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Ku̱xtukka̱ta̱jki xa veꞌe je̱ jayu a̱ts je̱ nmeen je̱tseꞌe ku̱du̱yaknu̱yojki; ax kuts a̱tseꞌe ku̱nvimpijtni, vanꞌitts a̱tseꞌe ku̱nyakvimpijt je̱ meen ma̱a̱t je̱ myunu̱yojkin.”
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Vanꞌit tseꞌe yaknu̱u̱jmidi pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱m veꞌnidup: “Pa̱jkjada ya̱ꞌa̱ toꞌk je̱ meen je̱tseꞌe xtukka̱tá̱kadat je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe du̱ma̱a̱t majk je̱ meen.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Ku̱x pa̱n pa̱n xa veꞌe juuꞌ du̱jaye̱jpp, jaaꞌkyakmo̱ꞌo̱p tseꞌe, ax veꞌem tseꞌe o̱o̱y juuꞌ du̱tunjayé̱pu̱t; ax pa̱n pa̱n tseꞌe juuꞌ du̱kajaye̱jpp, yakpa̱jkjap tseꞌe nu̱jom, je̱ꞌe̱ paateꞌe juuꞌ veꞌe yu̱u̱ꞌn ve̱e̱ꞌn jyayejpp.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ax ya̱ toompa juuꞌ a̱tseꞌe xkatoojnjip, yakpítsumdinits je̱ts pa̱mda je̱m ako̱o̱ꞌts ítum. Je̱m tseꞌe nu̱may yaaxtinit je̱m tseꞌe nu̱may ñatya̱tskaaꞌtjidinit.” Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ toompa je̱ vyintsá̱n vyaajñ.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús jyaaꞌkvaajñ:
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Nu̱jom tseꞌe je̱ jayu juuꞌ veꞌe tsu̱u̱nidup vinxu̱p toꞌk it toꞌk naxviijn, je̱ꞌe̱ tseꞌe nayꞌamojkiká̱xjadap je̱ja a̱ts nvinkujk; a̱ts tseꞌe apu̱k mpa̱a̱mdinup toꞌk jadoꞌk, veꞌem ax joꞌn je̱ carnero vinténiva apu̱k du̱pu̱m je̱ carnero je̱ts apu̱k je̱ chivo.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Je̱ jayu juuꞌ veꞌe veꞌem ijttup ax joꞌn je̱ carneeroda, jé̱jats a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe mpá̱mdat a̱ts nꞌakaꞌyu̱n paꞌayi; je̱ts je̱ jayu juuꞌ veꞌe veꞌem ijttup ax joꞌn je̱ chívoda, jé̱jats a̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe mpá̱mdat a̱ts nꞌanaja̱paꞌayi.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Vanꞌitts a̱tseꞌe, je̱ Yakkutojkpa, nna̱a̱jmadat pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ja a̱ts nꞌakaꞌyu̱n paꞌayi: “Míndats miits. A̱ts je̱ nTeeꞌ je̱ kyunooꞌkxu̱n ma̱a̱t tseꞌe mꞌitta. Tá̱kada yam a̱ts nkutojku̱n jo̱o̱tm, myakꞌapa̱a̱jmtkijidu xa miits ya̱ꞌa̱ veꞌe kaꞌanumeꞌe je̱ it cho̱o̱ꞌndu̱k vyeꞌna.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Ku̱x ku a̱tseꞌe nyuꞌo̱o̱ꞌkji, xyakkaayduts a̱tseꞌe; ku a̱tseꞌe nta̱a̱tsi, xmo̱o̱yduts a̱tseꞌe je̱ tsoxk na̱a̱j; ku a̱tseꞌe najxpa jayu nveꞌna, xyakmataanduts a̱tseꞌe;
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 ku a̱tseꞌe je̱ vit je̱ xo̱x xkaꞌijtji, xxo̱jxtuts a̱tseꞌe; ku a̱tseꞌe pa̱jkjup nveꞌna, xkuꞌíxtuts a̱tseꞌe; ku a̱tseꞌe je̱p poxu̱ntu̱jkp nveꞌna, xkuꞌíxtuvats a̱tseꞌe.”
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Vanꞌit tseꞌe yꞌatsó̱vdat je̱ꞌe̱da pa̱n pa̱n jatyeꞌe tu̱v jáyuvidup joojntykidup: “Ma̱ja̱ Vintsá̱n, ¿vinꞌitts a̱a̱ts mitseꞌe nꞌix je̱ts mitseꞌe myuꞌo̱o̱ꞌkji, je̱ts a̱a̱ts mitseꞌe nyakkaajy? ¿Vinꞌitts a̱a̱ts mitseꞌe nꞌix je̱ts mitseꞌe mta̱a̱tsi, je̱ts a̱a̱ts mitseꞌe je̱ tsoxk na̱a̱j nmo̱o̱jy?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Vinꞌitts a̱a̱ts mitseꞌe nꞌix je̱ts najxpa jayu mitseꞌe, je̱ts a̱a̱ts mitseꞌe nyakmataajñ? ¿Vinꞌit tseꞌe je̱ vit je̱ xo̱x mkaꞌijtu̱xji, je̱ts a̱a̱ts mitseꞌe nxa̱jx?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ¿Vinꞌitts a̱a̱ts mitseꞌe nꞌix pa̱jkjup ukpu̱ je̱p poxu̱ntu̱jkp, je̱ts a̱a̱ts mitseꞌe o̱jts nkuꞌix?”
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌatsó̱vdat: “Tyú̱vam xa a̱ts miitseꞌe nna̱a̱jmada je̱ts nu̱jomeꞌe juuꞌ veꞌe mtoojnjidu a̱ts je̱ nꞌutsa̱ta̱jk, vinxu̱peꞌe du̱kanu̱ma̱ja je̱ jayu, veꞌemts je̱ꞌe̱ veꞌe ax joꞌn a̱tseꞌe viinm miits ku̱xtoojnjidi.”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Vanꞌitts a̱tseꞌe nna̱a̱jmadat pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ja a̱ts nꞌanaja̱paꞌayi: “Vinvaꞌkvaꞌatsta a̱ts, ko̱ꞌo̱ñu̱kó̱tsada, na̱jkxta je̱m ja̱njo̱o̱tm juuꞌ veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx to̱o̱yp, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe apa̱a̱mdu̱kani ijtp je̱tseꞌe je̱m chaachpaattinit je̱ ko̱ꞌo̱yjáyuvap ma̱a̱t je̱ kyo̱ꞌo̱y aangelesta̱jkta.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ku̱x ku a̱tseꞌe nyuꞌo̱o̱ꞌkji, kaꞌats a̱tseꞌe xyakkaaydi; ku a̱tseꞌe nta̱a̱tsi, kaꞌats a̱tseꞌe je̱ tsoxk na̱a̱j xmo̱o̱ydi;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ku a̱tseꞌe najxpa jayu nveꞌna, kaꞌats a̱tseꞌe xyakmataandi; ku a̱tseꞌe je̱ vit je̱ xo̱x xkaꞌijtji, kaꞌats a̱tseꞌe xxo̱jxti; ku a̱tseꞌe pa̱jkjup nveꞌna je̱ts ku a̱tseꞌe je̱p poxu̱ntu̱jkp nveꞌna, kaꞌats a̱tseꞌe o̱jts xkuꞌixta.”
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Vanꞌitts a̱tseꞌe xꞌatsó̱vdat: “Ma̱ja̱ Vintsá̱n, ¿vinꞌitts a̱a̱ts mitseꞌe nꞌix je̱ts mitseꞌe myuꞌo̱o̱ꞌkji, uk mta̱a̱tsi, ukpu̱ najxpa jayu mveꞌna, ukpu̱ je̱ vit je̱ xo̱x mkaꞌijtu̱xji, uk pa̱jkjup mveꞌna, ukpu̱ je̱p poxu̱ntu̱jkp mveꞌna, je̱ts a̱a̱ts mitseꞌe nkaputa̱jki?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Vanꞌitts a̱tseꞌe nꞌatsó̱vdat: “Tyú̱vam xa a̱ts miitseꞌe nna̱a̱jmada je̱ts nu̱jomeꞌe juuꞌ veꞌe mkatoojnjidu je̱ jayu, vinxu̱peꞌe du̱kanu̱ma̱ja je̱ jayu, veꞌemts je̱ꞌe̱ veꞌe ax joꞌn a̱tseꞌe viinm miits ku̱xkatoojnjidi.”
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Je̱ꞌe̱da tseꞌe na̱jkxtap joma veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx chaachpaattinit; ax je̱ꞌe̱da juuꞌ veꞌe tu̱v jáyuvidup joojntykidup, je̱ꞌe̱ tseꞌe na̱jkxtap joma veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx jyoojntykidinit.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.