Lucas 18
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs ARC
1 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ya̱ tukmuꞌaꞌixmojkin vyaꞌnu̱xjidi je̱tseꞌe je̱ jayu du̱tukꞌíxtat je̱ts tsapkó̱tstapeꞌe xa̱ꞌma, kaꞌa veꞌe ñooꞌkxtat.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaajñ:
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Je̱mpa tseꞌe toꞌk je̱ kuꞌa̱a̱ꞌk ta̱ꞌa̱xta̱jk juuꞌ veꞌe vaneꞌem na̱jkx myuxu̱ꞌu̱ju̱, je̱ꞌe̱ tseꞌe cho̱jk je̱tseꞌe je̱ to̱kin payo̱ꞌyva du̱to̱kimpayo̱ꞌo̱yu̱t toꞌk je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk du̱tsoꞌoxpa̱jkp.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Jek tseꞌe je̱ to̱kin payo̱ꞌyva du̱kama̱ja̱ pu̱u̱jm je̱ kuꞌa̱a̱ꞌk ta̱ꞌa̱xta̱jk; ax u̱xꞌo̱o̱knum tseꞌe vyinmaajy: “O̱yam a̱tseꞌe nkatsa̱ꞌa̱ga je̱ Nteꞌyam ukpu̱ a̱tseꞌe ni pa̱na nkama̱ja̱ pu̱m,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 vaꞌants a̱ts du̱to̱kimpayo̱ꞌo̱yu̱ je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe du̱tsoꞌoxpa̱jkp je̱ kuꞌa̱a̱ꞌk ta̱ꞌa̱xta̱jk, ax veꞌemts a̱tseꞌe min xko̱o̱ꞌkne̱ꞌmni.”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Vanꞌit tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n jyaaꞌkvaajñ:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 ¿Ax vintso̱ts nꞌiteꞌe je̱ Nteꞌyam du̱kama̱ja̱ pá̱mu̱t je̱ jáyuda juuꞌ veꞌe vyinko̱o̱ndu je̱tseꞌe jó̱vum xa̱a̱j jó̱vum tsooj yaaxp aaj yaaxp jo̱o̱t du̱munooꞌkxtu̱kta je̱tseꞌe pyutá̱kajadat? ¿Ax yakꞌaꞌíxtapts je̱ꞌe̱ nꞌiteꞌe?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Veꞌemts a̱ts miitseꞌe nvaajnjada je̱ts kaꞌa veꞌe tyánat je̱tseꞌe du̱putá̱kadat. O̱yam tseꞌe vyeꞌema, ku a̱tseꞌe nmiinnuvat jadoꞌk nax, a̱ts, je̱ Jayu Juuꞌ veꞌe Nu̱pa̱a̱mdu̱ka Ijtp, ¿njaaꞌkpaaꞌtupts a̱ts vineꞌe je̱ jáyuda juuꞌ veꞌe du̱jaanchjaꞌvidup je̱ Nteꞌyam?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ya̱ tukmuꞌaꞌixmojkin du̱tukmuka̱jts je̱ jáyuda juuꞌ veꞌe nayjaꞌvijidinup je̱ts kaꞌa veꞌe je̱ Nteꞌyam tyo̱kimpá̱mjada je̱tseꞌe je̱ myujayu du̱viijnkꞌíxta. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaajñ:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 ―Na̱jkxtu xa veꞌe je̱m ma̱ja̱ tsapta̱jkm nu̱me̱jtsk je̱ yaaꞌtya̱jk tsapko̱jtspa; toꞌk tseꞌe je̱ fariseo, jadoꞌk tseꞌe je̱ kupa̱ꞌmu̱n pa̱kmojkpa.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ax ténipji tseꞌe je̱ fariseo jidu̱ꞌu̱m chapka̱jts: “Nteꞌyam, nkuko̱jtsjip xa a̱ts mitseꞌe ku̱x ijk a̱tseꞌe veꞌem nkajáyuva ax joꞌn juuꞌ veꞌe me̱e̱ꞌtstup, juuꞌ veꞌe du̱toondup juuꞌ veꞌe ka ó̱yap, je̱ts juuꞌ veꞌe je̱ navya̱jku̱n du̱yakvintsa̱ꞌkintó̱kidup. Kaꞌa xa a̱tseꞌe veꞌem njáyuva ax joꞌn xi kupa̱ꞌmu̱n pa̱kmojkpa.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Me̱jtsk nax xa a̱tseꞌe nꞌayooja vinvuxtojtu̱k xa̱a̱j, ax nmo̱o̱ypts a̱ts mitseꞌe je̱ diezmo.” Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ fariseo chapka̱jts.
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Ax je̱ kupa̱ꞌmu̱n pa̱kmojkpa, jékumjits je̱ꞌe̱ veꞌe tyaajñ, kaꞌa tseꞌe ñayjávaja je̱tseꞌe yꞌíxu̱ku̱t je̱m tsapjo̱o̱tm, ko̱o̱jyji veꞌe je̱ kyak du̱ka̱x ku̱x natyukjaꞌvijupeꞌe je̱ tyo̱kin, je̱tseꞌe vyaꞌañ: “Nteꞌyam, tukmo̱ꞌtk a̱ts toꞌk aaj, tó̱kinax jáyuvam xa a̱tseꞌe.”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús jyaaꞌkvaajñ:
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Vanꞌit tseꞌe du̱tuknu̱na̱jkxti je̱ piꞌk ónu̱kta je̱ Jesús je̱tseꞌe je̱ kya̱ꞌa̱j du̱tuknu̱kó̱nu̱t, je̱ maax ónu̱k paat tseꞌe tyuknu̱na̱jkxtu. Ku tseꞌe je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk du̱ꞌixti, vanꞌit tseꞌe du̱tuknu̱u̱jmidi je̱ jáyuda pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱yakje̱ꞌydup je̱ piꞌk ónu̱kta.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk du̱yaaxjidi je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmidi:
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Tyú̱vam xa a̱tseꞌe nvaꞌañ, pa̱n pa̱n jaty tseꞌe kanapya̱a̱jmju̱dup je̱m je̱ Nteꞌyam yꞌam kya̱ꞌm ax joꞌn je̱ piꞌk ónu̱k, kaꞌa tseꞌe je̱m tyá̱kadat.
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Vanꞌit tseꞌe yꞌamo̱tutú̱viji toꞌk je̱ israeejlit jayu juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jip:
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Je̱tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Mnu̱jaꞌvip xa mitseꞌe je̱ pavaꞌnu̱n: “Kaꞌa tseꞌe xyakvintsa̱ꞌkintó̱kiyu̱t je̱ navya̱jku̱n, kaꞌa tseꞌe myakjayuꞌo̱o̱ꞌku̱t, kaꞌa tseꞌe mme̱e̱ꞌtsu̱t, kaꞌa tseꞌe je̱ jayu xnu̱vampé̱tu̱t, vintsa̱ꞌa̱ga je̱ mteeꞌ je̱ mtaak.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Vanꞌit tseꞌe je̱ jayu ña̱ꞌmu̱xji:
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ku veꞌe je̱ Jesús du̱ꞌamo̱tunajxy, vanꞌit tseꞌe du̱nu̱u̱jmi:
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Ax ku tseꞌe je̱ jayu du̱ꞌamo̱tunajxy, o̱o̱y tseꞌe tyuntsaachvinmapyu̱jk, ku̱x vaꞌajts kumeeneꞌe yꞌijt.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Ku tseꞌe je̱ Jesús veꞌem yꞌixji, vanꞌit tseꞌe vyaajñ:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kaꞌa xa veꞌe choꞌoxa vintso̱ veꞌe je̱ camello ñáxu̱t je̱p xoꞌyu̱n jot ja̱a̱tp, je̱ꞌe̱ veꞌe tsoꞌox vintso̱ veꞌe je̱ kumeen jayu ñapyá̱mju̱t je̱m je̱ Nteꞌyam yꞌam kya̱ꞌm.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Vanꞌit tseꞌe vyaandi pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱ꞌamo̱tunajxtup:
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xjidi:
27 Mas ele respondeu: As
28 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro ña̱ꞌmu̱xji:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús du̱nu̱u̱jmi je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk:
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 nu̱yojk tseꞌe o̱o̱y tyunyakmo̱ꞌo̱t juuꞌ veꞌe yaja naxviijn je̱tseꞌe xa̱ꞌma ka̱jx jyoojntykinit ku veꞌe je̱ nam it cho̱o̱ꞌndu̱ku̱t.
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús apu̱k du̱va̱a̱jv je̱ ñu̱makme̱jtsk ixpa̱jkpata̱jk, je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmidi:
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Yakpá̱mupts a̱tseꞌe je̱m je̱ viijnk jayu kya̱ꞌm je̱ts a̱tseꞌe xnu̱xiꞌiktat xtukxiꞌiktat je̱ts a̱tseꞌe xvinko̱jtspé̱ttat, xnu̱tsójadapts a̱tseꞌe
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 je̱ts a̱tseꞌe xvó̱ptat, vanꞌitts a̱tseꞌe xyakꞌo̱o̱ꞌktat. Ax joojntykpa̱jknuvapts a̱tseꞌe kutoojk xa̱a̱j, a̱ts, je̱ Jayu Juuꞌ veꞌe Nu̱pa̱a̱mdu̱ka Ijtp.
33 e, havendo-
34 Ax kaꞌa tseꞌe du̱vinmó̱tuda pa̱n ti veꞌe tyijp ku̱xeꞌe je̱ Nteꞌyam du̱kayakjaty vyeꞌna je̱tseꞌe du̱vinmó̱tudat.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Ku veꞌe je̱ Jesús du̱muta̱mi je̱ jericoojit kajpu̱n, je̱m tseꞌe toꞌk je̱ viints jayu chu̱u̱na vyeꞌna je̱ja tooꞌ paꞌayi je̱tseꞌe je̱ puta̱jkin du̱ꞌamo̱tu.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ku veꞌe du̱mo̱tu je̱ts je̱ nu̱may jayu veꞌe najxp, vanꞌit tseꞌe du̱ꞌamo̱tutu̱vi pa̱n ti veꞌe toojnjup ko̱jtsjup.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ku veꞌe yakvaajnji je̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe najxp vyeꞌna je̱ Jesús, je̱ nazarétit jayu,
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 vanꞌit tseꞌe ma̱kk vyaajñ:
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Ax pa̱n pa̱n jaty tseꞌe je̱ Jesús vintooꞌva̱jkijup, tukna̱ꞌmu̱xju tseꞌe je̱tseꞌe yꞌamo̱ꞌo̱tu̱t. Ax nu̱yojk ma̱kk tseꞌe tyunjaaꞌkka̱jts:
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús vyaꞌktaajñ je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmidi je̱ jayu je̱tseꞌe du̱yakmíndat. Ku tseꞌe je̱ viints jayu jye̱ꞌy, vanꞌit tseꞌe yakꞌamo̱tutu̱vi:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 ―¿Tiseꞌe mtsa̱jkp je̱ts a̱ts mitseꞌe ntoojnjat?
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Tun jatyji tseꞌe je̱ jayu vyinꞌixpa̱jkni. Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús du̱panu̱jkx je̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam du̱yakma̱ji du̱yakjaanchi. Ax nu̱jom tseꞌe je̱ jayu pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱ꞌixtu, yakmá̱jiduva yakjaanchiduvats je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.