João 4
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs NAA
1 Myó̱tudu tseꞌe je̱ fariseota̱jk je̱ts nu̱yojkeꞌe je̱ jayu yꞌijtti juuꞌ veꞌe je̱ Jesús du̱pana̱jkxtu je̱tseꞌe yakna̱pe̱jtjidi je̱ts ni kaꞌa veꞌe je̱ꞌe̱da juuꞌ veꞌe je̱ Juan du̱pana̱jkxtu je̱tseꞌe yakna̱pe̱jtjidi;
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 ó̱yameꞌe je̱ Jesús je̱ jayu du̱kayakna̱pe̱jtti, je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jkta veꞌe je̱ jayu du̱yakna̱pe̱jttu.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ku veꞌe je̱ Jesús du̱nu̱jaꞌvi, tso̱o̱ꞌnnu tseꞌe je̱m Judea je̱tseꞌe je̱m Galilea vyimpijtnuva.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Tunjajtynajxpts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱m samaariait yꞌit jo̱o̱tm.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Veꞌem tseꞌe jye̱ꞌy je̱ja kajpu̱n paꞌayi juuꞌ veꞌe Sicar du̱xa̱a̱j, je̱m samaariait yꞌit jo̱o̱tm, je̱ naax muta̱m juuꞌ veꞌe ju̱jpani je̱ Jacob myo̱o̱ynu je̱ myajntk José.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Je̱m tseꞌe vyeꞌna toꞌk je̱ jot joma veꞌe je̱ na̱a̱j du̱yakpítsumda juuꞌ veꞌe tyijtup je̱ Jacob je̱ myoꞌot. Ax nooꞌkxp tseꞌe je̱ Jesús jye̱ꞌy, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe yꞌa̱jxtk je̱ja jot aagui, kujk xa̱a̱j joꞌnani veꞌe vyeꞌna,
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Vanꞌit tseꞌe yꞌatso̱o̱jvji:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús yꞌatso̱o̱jvji:
10 Jesus respondeu:
11 Vanꞌit tseꞌe vyaajñ je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Je̱ nju̱jpit jáyuvamda Jacob, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱pa̱a̱m ya̱ jot, joma veꞌe viinm choxkna̱ꞌuuk, nay veꞌempa je̱ yꞌónu̱kta je̱ts je̱ jyaach je̱ kyaaj, ¿ax mjaaꞌknu̱má̱jipts mits vineꞌe je̱ts ni kaꞌa veꞌe je̱ꞌe̱?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Je̱tseꞌe je̱ Jesús yꞌatso̱o̱jvji:
13 Jesus respondeu:
14 ax pa̱n pa̱n tseꞌe du̱ꞌookp je̱ tsoxk na̱a̱j juuꞌ a̱tseꞌe nyajkyp, ni je̱ vinꞌítats je̱ꞌe̱ veꞌe kyo̱o̱ꞌkta̱a̱tsinit, ku̱x je̱ tsoxk na̱a̱j juuꞌ a̱tseꞌe nyajkyp, veꞌemts je̱ꞌe̱ veꞌe pyítsumu̱xju̱t je̱m jyo̱o̱t jyaꞌvin ka̱jxm ax joꞌn toꞌk je̱ ma̱ja̱ moꞌot je̱tseꞌe myo̱o̱jyjinit je̱ joojntykin juuꞌ veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx ijtp.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Vanꞌit tseꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk ña̱ꞌmu̱xji:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Je̱tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
16 Jesus disse:
17 Vanꞌit tseꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk yꞌatso̱o̱jvji:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Nu̱mugo̱o̱xk xa veꞌe je̱ mnu̱yaaꞌy tu̱xyaknaxy, ax je̱ꞌe̱ pa̱neꞌe u̱xyam mma̱a̱ttsu̱u̱nip, kaꞌats mits je̱ꞌe̱ veꞌe xnu̱yaaꞌya. Tyú̱vameꞌe juuꞌ veꞌe tu̱xka̱ts.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Vanꞌit tseꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk yꞌatsa̱a̱jv:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Yaja joma veꞌe ya̱ ko̱pk, yájats a̱a̱tseꞌe je̱ nju̱jpit jayu du̱vinjávada du̱vintsa̱ꞌa̱gada yꞌijt je̱ Nteꞌyam, ax veꞌemts miitseꞌe mvaꞌanda je̱ts je̱meꞌe Jerusalén je̱ it joma veꞌe du̱jajtytsá̱k je̱tseꞌe je̱ jayu je̱ Nteꞌyam du̱vinjávadat du̱vintsa̱ꞌa̱gadat.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús yꞌatso̱o̱jvji:
21 Jesus respondeu:
22 Kaꞌa xa miitseꞌe xnu̱jávada juuꞌ veꞌe mvinjaꞌvidup mvintsa̱ꞌkidup; ax nmu̱jaꞌvinupts a̱a̱tseꞌe juuꞌ a̱a̱tseꞌe nvinjaꞌvip nvintsa̱ꞌkip, ku̱x je̱ israeejlit jayu ka̱jxeꞌe jyeꞌya je̱ꞌe̱ pa̱neꞌe je̱ jayu du̱yaktso̱o̱kp.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ax pyaatnup tseꞌe je̱ xa̱a̱j, ax ta̱ tseꞌe jyeꞌya, vanꞌit ku veꞌe je̱ꞌe̱da pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱vinjaꞌvidup du̱vintsa̱ꞌkidup je̱ Dios Teeꞌ, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱vinjávadap du̱vintsa̱ꞌa̱gadap je̱ jyo̱o̱t je̱ jyaꞌvin ma̱a̱t je̱ts je̱ tyu̱v je̱ꞌe̱ ma̱a̱t, ku̱x veꞌemeꞌe du̱tsa̱k je̱ Dios Teeꞌ je̱tseꞌe du̱tóndat pa̱n pa̱n jatyeꞌe vinjaꞌvijidup vintsa̱ꞌkijidup.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Jaꞌvin xa veꞌe je̱ Nteꞌyam, ax pa̱n pa̱n jaty tseꞌe vinjaꞌvijidup vintsa̱ꞌkijidup, tun vinko̱pkts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱tseꞌe veꞌem du̱tóndat je̱ jyo̱o̱t je̱ jyaꞌvin ma̱a̱t je̱ts je̱ tyu̱v je̱ꞌe̱ ma̱a̱t.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Vanꞌit tseꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk yꞌatsa̱a̱jv:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Je̱tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
26 Então Jesus disse:
27 Veꞌem tseꞌe vyaꞌañ vyeꞌna ku veꞌe je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk jye̱ꞌydi. Atu̱va ato̱ki tseꞌe tyaandi ku veꞌe du̱ꞌixti je̱ts je̱meꞌe je̱ Jesús du̱ma̱a̱tnakyá̱tsju̱ toꞌk je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk. Ax ni pa̱na tseꞌe du̱kahꞌamo̱tutu̱vi je̱ Jesús pa̱n ti veꞌe cha̱jkp uk pa̱n tya̱jxeꞌe du̱ma̱a̱tnakyá̱tsju̱ je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Vanꞌit tseꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk du̱masa̱a̱k je̱ chiv je̱tseꞌe ñu̱jkx je̱m kajpu̱n jo̱o̱tm. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱m je̱ jayu du̱nu̱u̱jmidi:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 ―Jaꞌmda je̱tseꞌe xꞌíxtat toꞌk je̱ yaaꞌtya̱jk juuꞌ a̱tseꞌe tu̱xvaajnjikú̱x pa̱n ti jaty a̱tseꞌe tu̱ntún tu̱nka̱ts. ¡Je̱ꞌe̱dam nꞌiteꞌe je̱ Cristo!
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Vanꞌit tseꞌe cho̱o̱ꞌndi je̱m kajpu̱n ka̱jxm je̱tseꞌe ña̱jkxti joma veꞌe je̱ Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Namvaateꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk ñu̱jkx je̱m kajpu̱n jo̱o̱tm, vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk myunooꞌkxtkjidi. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaandi:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Vanꞌit tseꞌe yꞌatso̱o̱jvjidi:
32 Mas ele lhes disse:
33 Vanꞌit tseꞌe je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk ñayꞌamo̱tutú̱vijidi:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ax jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xjidi:
34 Jesus lhes declarou:
35 ’Jidu̱ꞌu̱m xa miitseꞌe mvaꞌanda: “Jamaktaaxk po̱ꞌo̱ xa veꞌe kyaꞌit je̱tseꞌe je̱ trigo ta̱a̱jm yakpa̱kmojknit.” Ax jidu̱ꞌu̱mts a̱ts miitseꞌe nna̱a̱jmada: Ixta je̱ jáyuda, veꞌem xa je̱ꞌe̱ veꞌeda ax joꞌn je̱ kam joma veꞌe je̱ trigo ta̱a̱jm, ax nvaatani tseꞌe yakpa̱kmojknit.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Pa̱n pa̱n xa veꞌe je̱ ta̱a̱jm du̱pa̱kmojkp, yakmujooypts je̱ꞌe̱ veꞌe. Ax je̱ ta̱a̱jm juuꞌ veꞌe pya̱kmujkp, xa̱ꞌma ka̱jxts je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌijtnit. Ku̱x juuꞌ veꞌe je̱ ta̱a̱mt du̱va̱jp je̱ts juuꞌ veꞌe je̱ ta̱a̱jm du̱pa̱kmojkp, kijpxts je̱ꞌe̱ veꞌe xyo̱o̱ndu̱kta.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Ku̱x je̱ tu̱vu̱ka̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe je̱ jayu vyaꞌañ je̱ts toꞌk je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe je̱ ta̱a̱mt du̱va̱jp, jadoꞌkts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe je̱ ta̱a̱jm du̱pa̱kmojkp.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 A̱ts xa miitseꞌe nke̱jxtup je̱tseꞌe mꞌíttat ax joꞌn je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱ ta̱a̱jm du̱pa̱kmojktup joma veꞌe tu̱kyayoꞌojta tu̱kyatonda; miits tseꞌe tu̱xmutanda juuꞌ veꞌe je̱ viijnk jayu tu̱du̱tonda.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nu̱may tseꞌe je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱m samaariait kyajpu̱n ka̱jxm tsu̱u̱nidu, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱jaanchjaꞌvidu je̱ Jesús je̱ꞌe̱ ka̱jx ku veꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk ña̱ꞌmu̱xjidi: “Ta̱ xa a̱tseꞌe xvaajnjikú̱x pa̱n ti jaty a̱tseꞌe tu̱ntún tu̱nka̱ts.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Ax ku tseꞌe je̱ samaariait jayu jye̱ꞌydi joma veꞌe je̱ Jesús, vanꞌit tseꞌe du̱munooꞌkxtkti je̱ Jesús je̱tseꞌe mya̱a̱ttánjadat. Je̱m tseꞌe tyaajñ je̱ Jesús me̱jtsxa̱a̱j,
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 je̱tseꞌe jyaaꞌknu̱maꞌyi je̱ jayu juuꞌ veꞌe jaanchjaꞌviju ku veꞌe du̱ꞌamo̱tunajxti juuꞌ je̱ꞌe̱ veꞌe kya̱jtsp.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Vanꞌit tseꞌe je̱ samaariait jayu du̱nu̱u̱jmidi je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kume̱jtsxa̱a̱j tseꞌe je̱ Jesús je̱m Samaria cha̱a̱ꞌn je̱tseꞌe je̱ tyooꞌ du̱jaaꞌkyo̱ꞌy je̱m galiléait yꞌit jo̱o̱tm paat,
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 ku̱x viinmeꞌe je̱ Jesús vyaajñ: “Kaꞌats je̱ꞌe̱ veꞌe yakvintsa̱ꞌa̱ga je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook ko̱jtsnajxpa joma veꞌe je̱ yꞌavintso̱ it je̱ yꞌavintso̱ naax.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ku veꞌe je̱m Galilea jye̱ꞌy, o̱y tseꞌe yꞌaꞌíxjidi je̱ jayu ku̱x o̱jtstuva veꞌe je̱ pascua xa̱a̱j je̱m Jerusalén, je̱meꞌe du̱ꞌixti nu̱jom juuꞌ veꞌe tyoon kyo̱jts vanꞌit.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús vyimpijtnuva je̱m Caná, juuꞌ veꞌe je̱m galiléait yꞌit jo̱o̱tm, je̱m joma veꞌe je̱ tsoxk na̱a̱j du̱yakvimpijt tsaaydum paꞌajk na̱a̱j. Je̱m tseꞌe vyeꞌna toꞌk je̱ yakkutojkpa je̱ tyoompa juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jip, pa̱jkjup tseꞌe vyeꞌna je̱ myajntk je̱m Capernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ku veꞌe je̱ toompa je̱ ka̱ts du̱mo̱tu je̱ts ta̱ veꞌe je̱ Jesús jyeꞌya je̱m Galilea ku veꞌe je̱m Judea cha̱a̱ꞌn, vanꞌit tseꞌe o̱jts du̱ꞌix, je̱tseꞌe du̱munooꞌkxtk je̱tseꞌe je̱m tya̱kꞌam ña̱jkxu̱t je̱tseꞌe je̱ yꞌónu̱k du̱yakjo̱tka̱daꞌaku̱t, o̱o̱ꞌku̱n ámanits je̱ꞌe̱ veꞌe vyeꞌna.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Vanꞌit tseꞌe yꞌatsa̱a̱jv je̱ yakkutojkpa je̱ tyoompa:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Je̱e̱na tseꞌe tooꞌ aajy vyeꞌna, je̱tseꞌe du̱ma̱a̱tnavyaatjidi je̱ tyoompata̱jk, vanꞌit tseꞌe je̱ tyoompata̱jk ña̱ꞌmu̱xjidi:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Vanꞌit tseꞌe yakꞌamo̱tutú̱vidi pa̱n vinꞌiteꞌe je̱ yꞌónu̱k jyo̱tka̱dakꞌukvaanni. Je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmidi:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Vanꞌit tseꞌe je̱ kuꞌónu̱k du̱nu̱jaꞌvi je̱ts nay vanꞌitji veꞌe veꞌem jyajty ku veꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji: “Joojntykip je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ mꞌónu̱k.” Vanꞌit tseꞌe je̱ꞌe̱ je̱ts nu̱jom vinxu̱peꞌe je̱ jayu je̱p jyu̱u̱mp tyu̱jkp, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱jaanchjaꞌvidu je̱ Jesús.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ya̱ꞌa̱ tseꞌe ijt je̱ mume̱jtsk ma̱ja̱ nu̱jaꞌvin juuꞌ veꞌe je̱ Jesús tyoon ku veꞌe vyimpijtnuva je̱m Galilea ku veꞌe je̱m Judea cha̱a̱ꞌn.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.