João 18
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs NVT
1 Ku veꞌe chapko̱jtsku̱jx, vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk du̱ma̱a̱didi je̱tseꞌe du̱tinajxti je̱ tukjo̱v juuꞌ veꞌe Cedrón du̱xa̱a̱j, je̱tseꞌe jye̱ꞌydi je̱m jadoꞌk adoꞌom joma veꞌe toꞌk je̱ olivos ku̱pu̱kam. Je̱m tseꞌe tya̱jkidi.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Yꞌíxaiva tseꞌe je̱ it je̱ Judas, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe je̱ Jesús du̱pa̱a̱mnup je̱m je̱ jayu kya̱ꞌm juuꞌ veꞌe tsoꞌoxpa̱jkju̱dup, ku̱x may naxeꞌe je̱m je̱ Jesús du̱ma̱a̱tꞌó̱tsta je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ax je̱m tseꞌe je̱ Judas jye̱ꞌy ma̱a̱t je̱ tojpata̱jk je̱ts je̱ tsapta̱kmutoompata̱jk; je̱ teeꞌta̱jk je̱ vyintsa̱nda je̱ts je̱ fariseota̱jkta, je̱ꞌe̱ tseꞌe ke̱jxju̱du. Je̱m tseꞌe je̱ Jesús du̱nu̱na̱jkxta kuna̱ꞌa̱k kutu̱ꞌkx, je̱ ku̱p ma̱a̱t je̱ts je̱ tsojx ma̱a̱t.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Ax ñu̱jaꞌvi tseꞌe je̱ Jesús nu̱jom juuꞌ veꞌe tónjup kó̱tsjup, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe je̱ Jesús yꞌana̱jkxijidi je̱tseꞌe yꞌamo̱tutú̱vijidi:
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Je̱tseꞌe yꞌatso̱o̱jvjidi:
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Ku veꞌe je̱ Jesús vyaajñ: “A̱ts xa je̱ꞌe̱ veꞌe”, vanꞌit tseꞌe yꞌu̱xna̱jkxti je̱tseꞌe ñaxka̱daakti.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús yꞌamo̱tutú̱vijidinuva:
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xjidinuva:
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Je̱ꞌe̱ ka̱jxts ya̱ꞌa̱ veꞌe veꞌem jyajty je̱tseꞌe tyoojnji kyo̱jtsji juuꞌ veꞌe viinm je̱ Jesús kyo̱jts ku veꞌe vyaajñ je̱ts ni toꞌka veꞌe kyavinto̱ki je̱ꞌe̱ pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ Tyeeꞌ mo̱o̱jyju.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Mya̱a̱t tseꞌe vyeꞌna je̱ Simón Pedro toꞌk je̱ yajkxy tsojx, vanꞌit tseꞌe du̱yakpítsum je̱ yajkxy tsojx je̱tseꞌe du̱ku̱spojxji toꞌk adoꞌom je̱ yꞌakaꞌyu̱n taatsk juuꞌ veꞌe Malco du̱xa̱a̱ji, je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta, je̱ꞌe̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ tyoompa yꞌijt.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ax jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ Jesús du̱nu̱u̱jmi je̱ Pedro:
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Je̱ tojpata̱jk ma̱a̱t je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe yakkutojku̱xju̱dup ma̱a̱t je̱ tsapta̱kmutoompata̱jk, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱majtstu je̱ Jesús je̱tseꞌe du̱tsoomdi.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Vanꞌit tseꞌe du̱yakna̱jkxti tooꞌva̱jkp je̱p je̱ Anás tya̱kꞌap. Je̱ ma̱j ónu̱k Anás, je̱ Caifás je̱ mya̱ꞌvu̱tts je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌijt; je̱ts je̱ Caifás, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ joojnt veꞌnip teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Nay je̱ꞌe̱jyam tseꞌe je̱ Caifás juuꞌ veꞌe du̱ꞌako̱jtsi je̱ israeejlit jáyuda je̱ts je̱ꞌe̱ je̱ yꞌo̱ꞌyinda je̱ꞌe̱ veꞌe je̱tseꞌe toꞌkji je̱ jayu du̱kuꞌo̱o̱ꞌkat je̱ jyáyuda.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Pyana̱jkxtu tseꞌe je̱ Jesús je̱ Simón Pedro je̱ts jadoꞌk je̱ myuꞌixpa̱jkpa. Je̱ myuꞌixpa̱jkpa, íxajats je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌijt je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta vanꞌit. Ax je̱ ixpa̱jkpa tseꞌe ta̱jki je̱p je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta tyaagujkp, je̱ Jesuuseꞌe du̱paꞌu̱xꞌo̱o̱ki.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Je̱ Pedro, jékumts je̱ꞌe̱ veꞌe tyaajñ. Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe pyítsum je̱ ixpa̱jkpa juuꞌ veꞌe íxaja je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta vanꞌit, je̱tseꞌe du̱ma̱a̱tnakyo̱jtsji je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk juuꞌ veꞌe je̱ zaguán du̱ꞌixꞌijtp, je̱tseꞌe du̱yakta̱jki je̱ Pedro.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Vanꞌit tseꞌe je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk du̱nu̱u̱jmi je̱ Pedro:
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Xojxp tseꞌe vanꞌit je̱ it, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe je̱ toompata̱jk ma̱a̱t je̱ tsapta̱kmutoompata̱jk du̱pa̱a̱mdi je̱ ja̱a̱jn je̱ juꞌu ma̱a̱t, je̱p tseꞌe du̱vinté̱nada je̱tseꞌe xyamda. Je̱p tseꞌe je̱ Pedro tyéniva xyaampa.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta vanꞌit, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱ꞌamo̱tutu̱vi je̱ Jesús pa̱n ti veꞌe tyoondup kyo̱jtstup je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk je̱ts ti veꞌe je̱ Jesús je̱ jayu tyukꞌixp.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Je̱tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Tya̱jxts a̱tseꞌe xꞌamo̱tutu̱va? Je̱ꞌe̱ mits amo̱tutu̱va pa̱n pa̱n jaty a̱tseꞌe tu̱xꞌamo̱tunaxta, vaꞌants je̱ꞌe̱ veꞌe mvaꞌnu̱xjada pa̱n ti jaty a̱tseꞌe tu̱nka̱ts, ñu̱jaꞌvidupts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ jaty a̱tseꞌe tu̱nka̱ts.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Ku veꞌe je̱ Jesús veꞌem vyaajñ, vanꞌit tseꞌe nu̱toꞌk je̱ tsapta̱kmutoompa juuꞌ veꞌe paaꞌténijup, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱ꞌakupa̱ꞌkxi je̱ Jesús, je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmi:
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Je̱tseꞌe je̱ Jesús yꞌatso̱o̱jvji:
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Vanꞌit tseꞌe je̱ Anás je̱ Jesús tsumu̱pu̱kna du̱tuknu̱kejx je̱ teeꞌ Caifás, teeꞌ je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌijtpa juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Namvaateꞌe je̱ Pedro jya̱nꞌaténiva, vanꞌit tseꞌe yaknu̱u̱jmi:
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Vanꞌit tseꞌe yꞌamo̱tutú̱vijinuva nu̱toꞌk je̱ toompa juuꞌ veꞌe du̱toojnjip je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta, je̱ꞌe̱ myugoꞌok juuꞌ veꞌe je̱ Pedro kyu̱spojxji je̱ tyaatsk, je̱tseꞌe vyaajñ:
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ax kaꞌa tseꞌe yꞌuknatyukpa̱jkjinuva je̱ Pedro je̱ Jesús. Je̱ꞌyji tseꞌe toꞌk je̱ naꞌatseev yꞌayaaxy.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ku veꞌe je̱ Jesús du̱yaktso̱o̱ꞌndi je̱p je̱ Caifás tya̱kꞌap, vanꞌit tseꞌe du̱yakna̱jkxti je̱m joma veꞌe je̱ Pilato yakkutuk, jajtu̱kuvaannup tseꞌe je̱ it vyeꞌna. Kaꞌa tseꞌe tya̱jkidi je̱p tu̱jkp je̱ israeejlit jayu ku̱x vaꞌajts je̱ꞌe̱ veꞌe ñaajkꞌituvaꞌanjada, ku̱x pa̱n ku̱tya̱jkidi veꞌe, kaꞌa tseꞌe ku̱yꞌo̱ꞌyixjidi je̱tseꞌe ku̱du̱kaaydi je̱ pascua xa̱a̱j aꞌox.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe je̱ Pilato pyítsum je̱p tu̱jkp joma veꞌe yakkutuk. Je̱ rómait yakkutojkpa juuꞌ veꞌe je̱ ma̱ja̱ kutojku̱n du̱ka̱ꞌmip vanꞌit, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ kutojku̱n mo̱o̱jyju. Vanꞌit tseꞌe je̱ nu̱may jayu du̱nu̱u̱jmidi:
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Je̱tseꞌe yꞌatso̱o̱jvjidi:
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pilato ña̱ꞌmu̱xjidi:
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Veꞌem tseꞌe jyajty je̱tseꞌe tyoojnji juuꞌ veꞌe je̱ Jesús kyo̱jts pa̱n vintso̱ veꞌe yꞌo̱o̱ꞌku̱t.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pilato tya̱jkinuva je̱p joma veꞌe yakkutuk, je̱tseꞌe je̱ Jesús du̱vatsa̱a̱jv, je̱tseꞌe du̱ꞌamo̱tutu̱vi:
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús yꞌatso̱o̱jvji:
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pilato yꞌatso̱o̱jvji:
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús yꞌatso̱o̱jvji:
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pilato ña̱ꞌmu̱xji:
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pilato ña̱ꞌmu̱xji:
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ixtáñ xa miitseꞌe xjaye̱pta je̱ts a̱ts miitseꞌe nmaso̱o̱kjadat toꞌk je̱ poxu̱nta̱kjayu vimpaascua xa̱a̱j.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Vanꞌit tseꞌe ma̱kk vyaandi:
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.