João 11
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs NVT
1 Pa̱jkjup tseꞌe vyeꞌna toꞌk je̱ yaaꞌtya̱jk juuꞌ veꞌe Lázaro du̱xa̱a̱j, je̱m Betania je̱ꞌe̱ veꞌe kyukajpu̱na, je̱m judéait yꞌit jo̱o̱tm, je̱ yꞌuts María je̱ts je̱ yꞌuts Marta je̱ kyajpu̱nda.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Je̱ Maríats je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe u̱xꞌo̱o̱k du̱pa̱a̱jmji je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n je̱m tyékum je̱ paꞌajk xooꞌkpa na̱a̱j je̱tseꞌe je̱ vyaajy du̱tukpa̱ꞌt; je̱ Lázaro, je̱ꞌe̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌajchip.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ax pa̱jkjup tseꞌe vyeꞌna je̱ Lázaro, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe nu̱me̱jtsk je̱ yꞌuts du̱ka̱tsu̱nu̱ke̱jxti je̱ Jesús jidu̱ꞌu̱m:
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Ku veꞌe je̱ Jesús du̱ꞌamo̱tunajxy, vanꞌit tseꞌe vyaajñ:
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Ax je̱ Jesús, o̱o̱y tseꞌe du̱tuntso̱kta yꞌijt je̱ Marta ma̱a̱t je̱ yꞌuts je̱ts je̱ Lázaro.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 O̱yam tseꞌe je̱ ka̱ts du̱mo̱tu je̱ts pa̱jkjupeꞌe je̱ Lázaro, jaaꞌktaan tseꞌe jame̱jtsxa̱a̱j joma veꞌe vyeꞌna.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Vanꞌit tseꞌe je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk du̱nu̱u̱jmi:
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Vanꞌit tseꞌe je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk ña̱ꞌmu̱xjidi:
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Je̱tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xjidi:
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 ax pa̱n kaꞌa tseꞌe nkutyoꞌnumda juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam cha̱jkp, veꞌem tseꞌe nꞌijtumda ax joꞌn je̱ jayu juuꞌ veꞌe yo̱ꞌyp je̱ja ako̱o̱ꞌts it ja̱a̱t, je̱ꞌpxténip tseꞌe ku̱x je̱ ajajtkeꞌe kaꞌijtu̱xjup.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Vanꞌit tseꞌe jyaaꞌkvaajñ:
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Vanꞌit tseꞌe je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk ña̱ꞌmu̱xjidi:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ax je̱ꞌe̱ts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Jesús tyijp je̱ts tá̱vani veꞌe je̱ Lázaro yꞌa̱a̱ꞌk; ax veꞌem tseꞌe je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk vyinmaaydi je̱ts je̱ꞌe̱ je̱ꞌe̱ veꞌe tyijp ku veꞌe je̱ jayu myanaxy.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús vaꞌajts vyaꞌnu̱xjidi:
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Xo̱o̱jntkpts a̱tseꞌe ku a̱tseꞌe je̱m tu̱nkaveꞌna ku veꞌe tu̱yꞌa̱a̱ꞌk, ku̱x veꞌemeꞌe nu̱yojk o̱y miits ka̱jxta je̱tseꞌe ñu̱yókat je̱ mjaanchjaꞌvinda. Ax jaꞌmu̱ts du̱ꞌíxumda.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Je̱ Tomás juuꞌ veꞌe tyijtup Xeen Onu̱k, jidu̱ꞌu̱m tseꞌe du̱nu̱u̱jmi je̱ myuꞌixpa̱jkpata̱jk:
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Ku veꞌe je̱ Jesús jye̱ꞌy, maktaxxa̱a̱j ítanits je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Lázaro ñaxta̱jkini vyeꞌna.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Je̱ Jerusalén tseꞌe myutá̱mip je̱ Betania, kojkm legua naxyts je̱ꞌe̱ veꞌe du̱mujékuma.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ax nu̱may tseꞌe je̱ israeejlit jayu o̱jts du̱kuꞌixta je̱ Marta je̱ts je̱ María, ko̱jtsjo̱tꞌamá̱jivats je̱ꞌe̱ veꞌe ña̱jkxti ku veꞌe je̱ yꞌajchta yꞌa̱a̱ꞌk.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Ku tseꞌe je̱ Marta je̱ ka̱ts du̱mo̱tu je̱ts je̱ꞌypeꞌe je̱ Jesús, vanꞌit tseꞌe du̱ꞌana̱jkxi; je̱ María, jé̱jats je̱ꞌe̱ veꞌe tya̱kꞌaajy tyaajñ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ku veꞌe je̱ Marta du̱ma̱a̱tnavyaatji je̱ Jesús, vanꞌit tseꞌe du̱nu̱u̱jmi:
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ax nmu̱jaꞌvinupts a̱tseꞌe je̱ts pa̱n ti veꞌe mꞌamó̱tup je̱ Nteꞌyam, mmo̱o̱jyjupts mits je̱ꞌe̱ veꞌe.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Je̱tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Je̱tseꞌe je̱ Marta yꞌatsa̱a̱jv:
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Nu̱jom tseꞌe pa̱n pa̱n jatyeꞌe joojntykidup je̱ts a̱tseꞌe xjaanchjávada, ni je̱ vinꞌítats je̱ꞌe̱ veꞌe kyo̱o̱ꞌkꞌo̱o̱ꞌktinit. ¿Mjaanchjaꞌvipts mitseꞌe veꞌem?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Vanꞌit tseꞌe je̱ Marta yꞌatsa̱a̱jv:
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Ku tseꞌe veꞌem vyaajñ, vanꞌit tseꞌe je̱ Marta o̱jts du̱va̱v je̱ yꞌuts María. Jidu̱ꞌu̱m tseꞌe ayuꞌuts du̱nu̱u̱jmi:
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Ko̱o̱jyji tseꞌe du̱ꞌamo̱tunajxy, vanꞌit tseꞌe je̱ María tyeni je̱tseꞌe je̱ Jesús du̱nu̱nu̱jkx.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Je̱e̱na tseꞌe kajpu̱n paꞌayi vyeꞌna je̱ Jesús, je̱m joma veꞌe je̱ Marta du̱ma̱a̱tnavyaatji.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Ku veꞌe je̱ israeejlit jayu juuꞌ veꞌe du̱ko̱jtsjo̱tꞌamá̱jidup je̱ María je̱m tya̱kꞌam, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱ꞌixtu je̱ María tyeni je̱tseꞌe jatyji pyítsum, vanꞌit tseꞌe du̱pana̱jkxti, veꞌemeꞌe du̱nasjaꞌvidi je̱ts je̱ Lázaro veꞌe na̱jkx du̱nu̱yaꞌaxy joma veꞌe ñaxta̱jki.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Ku tseꞌe je̱ María jye̱ꞌy joma veꞌe je̱ Jesús, vanꞌit tseꞌe du̱vinko̱xkteni, je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmi:
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Ku tseꞌe je̱ Jesús du̱ꞌix je̱ts yaaxtupeꞌe je̱ María je̱ts je̱ israeejlit jayu juuꞌ veꞌe mya̱a̱tme̱jtstu, tsaachvinmaay tseꞌe je̱tseꞌe ñavyinmaꞌyu̱nmo̱o̱jyji.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Vanꞌit tseꞌe du̱ꞌamo̱tutu̱vi:
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Yaax tseꞌe je̱ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Vanꞌit tseꞌe je̱ israeejlit jayu vyaandi:
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Je̱m tseꞌe juuꞌ veꞌe vaandu:
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús ñavyinmaꞌyu̱nmo̱o̱jyjinuva je̱tseꞌe ñaajktá̱miji joma veꞌe ñaxta̱jki je̱ Lázaro. Aajntkts je̱ꞌe̱ veꞌe yꞌijt je̱tseꞌe toꞌk je̱ ma̱ja̱ tsaaj du̱ꞌaku̱ꞌu̱ju̱.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Je̱tseꞌe je̱ Jesús vyaajñ:
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ax jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xji:
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Vanꞌit tseꞌe je̱ tsaaj du̱yakke̱e̱kti. Vanꞌit tseꞌe je̱ Jesús je̱m tsajm tso̱ pyatꞌix je̱tseꞌe vyaajñ:
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nnu̱jaꞌvip a̱tseꞌe je̱ts xa̱ꞌma a̱ts mitseꞌe xka̱tsꞌamo̱tunaxy. Je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱tseꞌe nvaꞌañ ya̱ nu̱may jayu je̱ yꞌo̱ꞌyin ka̱jxta juuꞌ veꞌe yájada, je̱tseꞌe du̱jaanchjávadat je̱ts mits a̱tseꞌe xke̱jxp.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Ku tseꞌe veꞌem vyaajñ, vanꞌit tseꞌe ma̱kk kya̱jts:
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Vanꞌit tseꞌe pyítsumni je̱ Lázaro juuꞌ veꞌe ukꞌo̱o̱ꞌk; vimpídu̱tts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ kya̱ꞌa̱j je̱ tyek ma̱a̱t je̱ vit je̱ts je̱ vyiijn je̱ yꞌaaj vitu̱vinma̱ts. Je̱tseꞌe je̱ Jesús ña̱ꞌmu̱xjidi:
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Ya̱ꞌa̱ ka̱jx tseꞌe nu̱may je̱ israeejlit jayu juuꞌ veꞌe je̱ María o̱jts du̱ko̱jtsjo̱tꞌamá̱jada, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱jaanchjaꞌvidu je̱ Jesús ku veꞌe du̱ꞌixti juuꞌ veꞌe tyoon.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Je̱m tseꞌe viijnktava juuꞌ veꞌe o̱jts du̱ꞌixta je̱ fariseota̱jk je̱tseꞌe du̱tukmumaajntykti juuꞌ veꞌe je̱ Jesús tyoon.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Vanꞌit tseꞌe je̱ fariseota̱jk ñayꞌamojkijidi ma̱a̱t je̱ teeꞌta̱jk je̱ vyintsa̱nda je̱ts pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱nu̱má̱jiduvap je̱p tsaptu̱jkp, je̱tseꞌe vyaandi:
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Pa̱n nyakjajtjimdup xa veꞌe, anañu̱joma tseꞌe jyaanchjávajadat, vanꞌit tseꞌe je̱ rómait yakkutojkpa myé̱tstat je̱tseꞌe du̱yakkutó̱kidat ya̱ nma̱ja̱ tsapta̱jkamda je̱tseꞌe xpa̱jkjimdinit ya̱ nꞌítamda ya̱ nnaaxamda.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ax toꞌkts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe Caifás du̱xa̱a̱j, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe je̱ joojnt veꞌnip teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta, je̱ꞌe̱ tseꞌe vaan:
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 kaꞌa tseꞌe xpayo̱ꞌyduva je̱ts u̱u̱ꞌm je̱ nꞌo̱ꞌyinamda je̱ꞌe̱ veꞌe ku veꞌe toꞌkji je̱ jayu du̱kuꞌo̱o̱ꞌkat je̱ njáyuvamda je̱ts kaꞌa veꞌe ku veꞌe kyutó̱kiyu̱t nu̱jom je̱ israeejlit jayu.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Ax ka je̱ yꞌavintso̱ vinmaꞌyu̱napts je̱ꞌe̱ veꞌe veꞌem vyaajñ, je̱ꞌe̱ ka̱jxeꞌe ku̱xeꞌe je̱ joojnt vyeꞌna teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe vyaajñ ku̱xeꞌe je̱ Nteꞌyam myo̱o̱jyji veꞌem je̱ vinmaꞌyu̱n, vaan tseꞌe je̱ts kyuꞌo̱o̱ꞌkapeꞌe je̱ Jesús je̱ israeejlit jayu.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ax ka je̱ꞌe̱jyap tseꞌe kyuꞌo̱o̱ꞌkap, kyuꞌo̱o̱ꞌkivap je̱ꞌe̱ veꞌe pa̱n pa̱n jatyeꞌe ka je̱ israeejlit jáyuvap, veꞌem tseꞌe du̱yaknayꞌamókajat nu̱jom je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌónu̱kta juuꞌ veꞌe tsu̱u̱nidup muxim muyam yaja naxviijn.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Je̱ xa̱a̱jji tseꞌe du̱ꞌuknu̱pa̱a̱jmtkidi je̱ israeejlit jayu juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jidup je̱tseꞌe ku̱du̱yakꞌo̱o̱ꞌkti je̱ Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe je̱ Jesús kyo̱o̱ꞌknaajkke̱ꞌxjini joma veꞌe je̱ israeejlit jayu, ñojkꞌó̱yeꞌe cha̱a̱ꞌn je̱m judéait yꞌit jo̱o̱tm je̱tseꞌe ñu̱jkx je̱m kajpu̱n ka̱jxm juuꞌ veꞌe Efraín du̱xa̱a̱j, je̱ vinvaꞌajts it muta̱m. Je̱m tseꞌe yꞌijt je̱ yꞌixpa̱jkpata̱jk ma̱a̱tta.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Tuntá̱minup tseꞌe vyeꞌna ku veꞌe je̱ israeejlit jayu je̱ pascua xa̱a̱j du̱tóndat. Nu̱may je̱ jayu juuꞌ veꞌe tso̱o̱ꞌndu may viijn, je̱m tseꞌe Jerusalén vyimpe̱jtti je̱tseꞌe ñaajkvaꞌatsjadat namkaꞌanumeꞌe je̱ pascua xa̱a̱j du̱paaꞌty.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Yꞌíxtidupts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Jesús. Ku veꞌe je̱p ma̱ja̱ tsaptu̱jkp vye̱ꞌnada, je̱tseꞌe ñayꞌamo̱tutú̱vijidi:
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Tá̱vani tseꞌe je̱ fariseota̱jk je̱ts je̱ teeꞌta̱jk je̱ vyintsa̱nda du̱pavaꞌanda je̱ts pa̱n pa̱neꞌe du̱nu̱jaꞌvip joma veꞌe yꞌit je̱ Jesús, je̱tseꞌe du̱ꞌavánadat, veꞌem tseꞌe ku̱yꞌo̱ꞌyixjidi je̱tseꞌe ku̱du̱majtsti.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.