1 Tessalonicenses 2
Ya̱ʼa̱ tseʼe je̱ nam ko̱jtstán juuʼ veʼe je̱ Nteʼyamˍ xyaktaajnjimdu je̱ nMa̱j Vintsá̱namda Jesucristo ka̱jx (MTONT) vs BKJ
1 Utsta ajchta utsta tsa̱ꞌa̱da, mnu̱jaꞌvidinup xa veꞌe je̱ts ka ko̱o̱jyap a̱a̱tseꞌe nꞌijt miits ma̱a̱tta.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 O̱yam a̱a̱tseꞌe je̱ jayu xyaktsaachpaaty je̱m filíposit kyajpu̱n ka̱jxm je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱m nyakjomtuujn nyaktituujn, ax joꞌn xnu̱jávada joꞌn, ku a̱a̱tseꞌe nje̱ꞌy joma veꞌe miitsta, je̱ Nteꞌyamts a̱a̱tseꞌe je̱ ma̱kkin xmo̱o̱y je̱ts a̱a̱ts miitseꞌe je̱ja nu̱may tsoꞌoxpa̱jkpa akujk nvaajnjidi je̱ o̱y ka̱ts je̱ o̱y ayook.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 O̱y xa a̱a̱tseꞌe nnu̱java je̱ts tyú̱vam je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe nvaajnjidu, kaꞌa a̱a̱tseꞌe juuꞌ nka̱ts je̱ ko̱ꞌo̱y jo̱o̱t ma̱a̱t ukpu̱ juuꞌ a̱a̱tseꞌe je̱ jayu ntukvinꞌu̱u̱ꞌmp.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Je̱ Nteꞌyam a̱a̱tseꞌe xtukka̱ta̱jki ya̱ o̱y ka̱ts ya̱ o̱y ayook ku̱x yꞌixp je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ts ntuump a̱a̱tseꞌe juuꞌ je̱ꞌe̱ veꞌe cha̱jkp. Ka veꞌemapts a̱a̱tseꞌe je̱ jayu ntukꞌix je̱tseꞌe je̱ jayu du̱ꞌo̱yjávat juuꞌ a̱a̱tseꞌe ntuump nka̱jtsp, veꞌemeꞌe ax joꞌn je̱ Nteꞌyam du̱ꞌo̱yjávat, je̱ꞌe̱ pa̱neꞌe a̱a̱ts ya̱ njaꞌvin ya̱ nvinmaꞌyu̱n du̱tukꞌixnajxp.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Ax joꞌn xnu̱jávada joꞌn, kaꞌa xa a̱a̱ts miitseꞌe nvintaayidi nvinxo̱o̱nidi ku veꞌe nvaajnjidi je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook. Ñu̱jaꞌvipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ts kaꞌa a̱a̱tseꞌe ti nka̱jts juuꞌ a̱a̱tseꞌe ntukmeempá̱kup.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Ni vinꞌita xa a̱a̱tseꞌe nkaꞌixta je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ jayu xyakmá̱jat, du̱miitsada, du̱viijnkjáyuvada.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 O̱yam a̱a̱tseꞌe xjaꞌo̱ꞌyixji je̱ts a̱a̱ts miitseꞌe ku̱nꞌamó̱tudi je̱ puta̱jkin ku̱xeꞌe a̱a̱ts je̱ Cristo je̱ kyuká̱tsiva nꞌit, kaꞌats a̱a̱tseꞌe veꞌem ntuujn, nu̱u̱ꞌk aaj nu̱u̱ꞌk jo̱o̱t a̱a̱tseꞌe nꞌijt miits ma̱a̱tta, veꞌem ax joꞌn je̱ ónu̱k taak du̱yakꞌanu̱u̱ꞌk je̱ yꞌónu̱k.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Ku̱x o̱o̱y a̱a̱ts miitseꞌe ntuntso̱kta, je̱ꞌe̱ ka̱jxts a̱a̱tseꞌe nnayjaꞌviji je̱ts ka je̱ꞌe̱jyapeꞌe nvaajnjadap je̱ o̱y ka̱ts je̱ o̱y ayook, nay veꞌempa veꞌe je̱tseꞌe nkuꞌo̱o̱ꞌkadat ku a̱a̱tseꞌe veꞌem ntun.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Utsta ajchta utsta tsa̱ꞌa̱da, mjaaꞌmye̱jtstup xa veꞌe vintso̱ a̱a̱tseꞌe ntuujn mpu̱jk jó̱vum xa̱a̱j jó̱vum tsooj, veꞌemts a̱a̱tseꞌe ni pa̱na miits nkahꞌatsuux ku a̱a̱ts miitseꞌe nvaajnjidi je̱ o̱y ka̱ts je̱ o̱y ayook.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Mnu̱jaꞌvidinup xa miitseꞌe, nay veꞌempa je̱ Nteꞌyam, je̱ts pyaatyp yꞌake̱e̱guip je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱a̱tseꞌe ntoon nko̱jts je̱ts je̱ vaꞌajts jo̱o̱t ma̱a̱t a̱a̱tseꞌe nꞌijt miits ma̱a̱tta. Kaꞌats a̱a̱tseꞌe pa̱n nꞌitu̱ma̱ꞌa̱ je̱ts a̱a̱tseꞌe pa̱n xtuktó̱kinat o̱tyía.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Mnu̱jaꞌviduvapts miitseꞌe vintso̱ veꞌe nko̱jtsmá̱kkidi je̱ts a̱a̱tseꞌe nu̱toꞌk nu̱toꞌk miits nyakjo̱tꞌamá̱jidi, veꞌem ax joꞌn je̱ ónu̱k teeꞌ du̱tún je̱ yꞌónu̱k.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Nmunooꞌkxtktu tseꞌe je̱tseꞌe veꞌem mjoojntykadat ax joꞌn du̱vinmachju̱ je̱tseꞌe jyoojntykadat pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱ Nteꞌyam ma̱a̱t napya̱a̱jmju̱dup, je̱ Nteꞌyam, juuꞌ veꞌe myaaxu̱xju̱du je̱tseꞌe mꞌijttinit je̱m kyutojku̱n jo̱o̱tm je̱ts joma veꞌe je̱ mya̱jin.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Nkuko̱jtsjivapts a̱a̱tseꞌe xa̱ꞌma ka̱jx je̱ Nteꞌyam ya̱ꞌa̱ ka̱jx. Ku̱x ku xa miitseꞌe xꞌamo̱tunajxti je̱ Nteꞌyam je̱ kya̱ts je̱ yꞌayook, kaꞌa tseꞌe xkuva̱jkti ax joꞌn je̱ jayu je̱ kya̱ts je̱ yꞌayook ku̱yꞌijt joꞌn, mkuva̱jktu veꞌe ax joꞌn je̱ Nteꞌyam je̱ kya̱ts je̱ yꞌayook, ax je̱ꞌe̱mts je̱ꞌe̱ veꞌe jye̱ꞌe̱. Ax myaayp tseꞌe ku̱xeꞌe xjaanchjávada.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Utsta ajchta utsta tsa̱ꞌa̱da, ku xa veꞌe je̱ mmukukajpu̱n myaktsaachpaatjidi, veꞌem tseꞌe mjajttuva ax joꞌn jyajtti je̱ Nteꞌyam je̱ jyayu juuꞌ veꞌe je̱m Judea, juuꞌ veꞌe toꞌk muk ijttup je̱ Cristo Jesús ma̱a̱t, veꞌemeꞌe jyajtti ku veꞌe je̱ myuꞌisraeejlit jayu yaktsaachpaatjidi.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Je̱ israeejlit jayu tseꞌe du̱kajaanchjaꞌvidu je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n Jesús je̱tseꞌe du̱yakjayꞌo̱o̱ꞌkjidi, veꞌem ax joꞌn du̱yakꞌo̱o̱ꞌkti je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook ko̱jtsnajxpata̱jkta, xjomtoonduva xtitoonduvats a̱a̱tseꞌe, choꞌoxpa̱jktupts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ts pa̱n pa̱n jatyeꞌe ka je̱ israeejlit jáyuvap.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Ku̱x ku xa a̱a̱tseꞌe nmuko̱tsta pa̱n pa̱n jatyeꞌe ka je̱ israeejlit jáyuvap je̱tseꞌe veꞌem du̱jaye̱jptinit je̱ joojntykin juuꞌ veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx ijtp, kaꞌats a̱a̱tseꞌe xyakjajtjavaꞌanda, veꞌem tseꞌe je̱ tyo̱kin du̱yakmaꞌyiꞌata̱ꞌa̱tsta. Ax ta̱ tseꞌe tyukje̱ꞌyjidini je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌe̱jku̱n.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Utsta ajchta utsta tsa̱ꞌa̱da, ku xa a̱a̱tseꞌe ntso̱o̱ꞌnni joma miitseꞌeda je̱tseꞌe je̱ it ñajxy, ó̱yamts a̱a̱tseꞌe nkaꞌijt miits ma̱a̱tta, yam tseꞌe a̱a̱ts njaꞌvin ka̱jxm mꞌijtti, o̱o̱yts a̱a̱tseꞌe njatuntsa̱jk je̱tseꞌe nkuꞌíxtat.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Jana̱jkxuvaan xa a̱a̱tseꞌe, ukpu̱ jyatunꞌa̱tsjya, je̱ Pablo, may naxts a̱tseꞌe njana̱jkxuvaajñ, ax je̱ Satanás tseꞌe du̱kaxa̱ꞌmayakꞌo̱ꞌyip.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Miitsts a̱a̱tseꞌe ntukxo̱o̱jntktup je̱ts a̱a̱tseꞌe je̱ ma̱jin xmo̱ꞌo̱da, nꞌaꞌixp xa a̱a̱tseꞌe je̱tseꞌe nꞌijtumdinit je̱m je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n Jesucristo vyinkojkm ku veꞌe myiinnuvat.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Miitstats je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ a̱a̱tseꞌe xmo̱o̱ydup je̱ ma̱jin je̱ts a̱a̱tseꞌe xtukxo̱o̱ndu̱kta.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.