Atos 5

Totontepec Mixe NT (MTO_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ax je̱mpa tseꞌe jadoꞌk je̱ jayu juuꞌ veꞌe Ananías du̱xa̱a̱j. Je̱ꞌe̱ ma̱a̱t je̱ ñu̱da̱ꞌa̱x Safira, je̱ꞌe̱ tseꞌe toꞌk viijn je̱ ñaax du̱to̱o̱ꞌktu.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Vanꞌit tseꞌe je̱ Ananías du̱pa̱jkvaꞌkxy je̱ naxtso̱v je̱tseꞌe toꞌk viijn du̱tukka̱ta̱jki je̱ kuká̱tsivata̱jk, veꞌem ax joꞌn nu̱jom je̱ meen ku̱yꞌijt. Ñu̱jaꞌvipts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ ñu̱da̱ꞌa̱x je̱ts veꞌemeꞌe du̱tonuvaꞌañ.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro du̱nu̱u̱jmi je̱ Ananías: ―Ananías, ¿tya̱jxts mitseꞌe je̱ Satanás tu̱xꞌitu̱ma̱ꞌa̱ je̱tseꞌe tu̱tya̱ka je̱m mjaꞌvin ka̱jxm je̱tseꞌe veꞌem xvinꞌa̱a̱ꞌnuvaꞌañ je̱ Espíritu Santo? Mnapya̱a̱jmjup xa mitseꞌe ax joꞌn toꞌk ka̱ꞌa̱jyji je̱ mnaxtso̱v ta̱a̱ ku̱xyakmejts; ax ta̱ tseꞌe xpuká̱n.
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 ¿Ka mits je̱ mnaaxap je̱ꞌe̱ veꞌe tu̱yꞌit? Ku tseꞌe tu̱xta̱a̱ꞌk, ¿ka mits je̱ mmeenapts je̱ꞌe̱ veꞌe tu̱yꞌit? ¿Tya̱jxts mitseꞌe veꞌem tu̱mjátu̱ka? Ka je̱ jáyuvap xa mitseꞌe mvinꞌu̱u̱ꞌmp; je̱ Nteꞌyameꞌe mvinꞌa̱a̱ꞌnuvaampy.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ku tseꞌe je̱ Ananías du̱ꞌamo̱tunajxy, a̱a̱ꞌk tseꞌe ñaxka̱daaky. Ax nu̱jom tseꞌe pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱mó̱tudu vintso̱ veꞌe yꞌa̱a̱ꞌk, o̱o̱y tseꞌe tyuntsa̱ꞌkipa̱jkka̱jxti.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Ku veꞌe je̱ Ananías yꞌa̱a̱ꞌk, vanꞌit tseꞌe je̱ vaju̱tya̱jk tyénidi, je̱tseꞌe je̱ ñiꞌkx je̱ kyo̱pk du̱tukvimpitti je̱ vit, je̱tseꞌe du̱yakna̱jkxtini naxta̱jkiva.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Ku veꞌe toojk hora joꞌn je̱ it ñaxy vyeꞌna, vanꞌit tseꞌe je̱ Ananías je̱ ñu̱da̱ꞌa̱x jye̱ꞌy. Kaꞌats je̱ꞌe̱ veꞌe du̱nu̱java ti veꞌe toojnju ko̱jtsju.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro yꞌamo̱tutú̱viji: ―Vaajnja a̱ts, ¿vanxú̱pameꞌe tu̱myakmo̱ꞌo̱da ku veꞌe tu̱xto̱o̱ꞌkta je̱ mnaax? Vanꞌit tseꞌe yꞌatsa̱a̱jv: ―Vanxú̱pam xa je̱ꞌe̱ veꞌe.
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro ña̱ꞌmu̱xji: ―¿Tya̱jx tseꞌe tu̱xko̱jtsmókta je̱tseꞌe xvinꞌa̱a̱ꞌndat je̱ Espíritu Santo?, juuꞌ veꞌe ijtp je̱m je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n jyaꞌvin ka̱jxm. U̱xe̱p xa veꞌe ta̱kꞌaagup mye̱jtstini juuꞌ veꞌe o̱jts je̱ mnu̱yaaꞌy tu̱du̱yaknaxta̱jkidini. U̱xyamts mits je̱ꞌe̱ veꞌe na̱jkx myaknaxta̱jkijidinuva ―jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ Pedro vyaajñ.
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Tun je̱ꞌyji tseꞌe ñaxvipp je̱ja je̱ Pedro vyinkujk je̱tseꞌe je̱ jyaꞌvin tyukvaatsjini. Ku veꞌe tya̱jkidi je̱ vaju̱tya̱jkta, a̱a̱ꞌkani tseꞌe du̱paattini. Vanꞌit tseꞌe du̱yakpítsumdini je̱tseꞌe o̱jts du̱yaknaxta̱jkidini je̱ja je̱ ñu̱yaaꞌy pyaꞌayi.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Tsa̱ꞌkipa̱jktu tseꞌe je̱ jaanchjaꞌvivata̱jkta je̱ts nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱mó̱tudu.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Tyoondu tseꞌe je̱ kuká̱tsivata̱jk je̱ja je̱ nu̱may jayu vyinkujk o̱o̱y je̱ mú̱jit nu̱jaꞌvin je̱ts je̱ mú̱jit atu̱va je̱ꞌe̱ ka̱jx ku veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ kyutojku̱n myo̱o̱jyjidi. Je̱m tseꞌe je̱ jaanchjaꞌvivata̱jk ñayꞌamókajada yꞌijt toꞌk ka̱ꞌa̱jyjida joma veꞌe je̱ e̱pu̱tso̱o̱ktku̱n juuꞌ veꞌe du̱xa̱a̱j je̱ Salomón Jye̱ꞌe̱, toꞌkji tseꞌe je̱ jyo̱o̱tta je̱ jyaꞌvinda toꞌkji tseꞌe je̱ vyinmaꞌyu̱nda.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Cha̱ꞌkidup tseꞌe je̱ nu̱may jayu je̱tseꞌe je̱ jaanchjaꞌvivata̱jk du̱ma̱a̱tnayꞌamókajadat; ó̱yam tseꞌe vyeꞌema, vintsa̱ꞌkijidup tseꞌe anañu̱joma je̱ jayu.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Ax jaaꞌknu̱maꞌyiꞌata̱a̱tstinu tseꞌe je̱ jayu juuꞌ veꞌe du̱jaanchjaꞌvidup je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n, je̱ yaaꞌtya̱jk je̱ts je̱ ta̱ꞌa̱xta̱jk.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱mda, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱yakpítsumdu je̱m maajntku̱n ka̱jxm je̱ pyaꞌam jáyuda je̱tseꞌe du̱pa̱a̱mdi je̱ja tooꞌ aajy joma veꞌe je̱ Pedro ñaxuvaꞌañ, veꞌem tseꞌe o̱yje̱ꞌe̱ je̱ yꞌake̱ꞌe̱xa pyaaꞌtjadat je̱tseꞌe jyo̱tka̱daꞌaktat.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Je̱ꞌyduva tseꞌe nu̱may je̱ jayu juuꞌ veꞌe je̱m viijnk kajpu̱n ka̱jxm tso̱o̱ꞌndu juuꞌ veꞌe je̱ Jerusalén du̱mutá̱midup, yakje̱ꞌmyojktu tseꞌe je̱ pyaꞌam jáyuda ma̱a̱t je̱ꞌe̱ pa̱n pa̱n jatyeꞌe je̱m jyaꞌvin ka̱jxmda je̱ ko̱ꞌo̱yjáyuvap. Nu̱jom tseꞌe du̱yakjo̱tka̱dakka̱jxtini.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Vanꞌit tseꞌe jyo̱tmaꞌtti je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta ma̱a̱t je̱ saduceota̱jk juuꞌ veꞌe mya̱a̱tveꞌnidup,
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe je̱ kuka̱tsivata̱jk du̱yakjamyajtsjidi je̱tseꞌe du̱yakjapya̱a̱jmjidi je̱p poxu̱ntu̱jkp.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ax toꞌk tseꞌe je̱ Ma̱ja̱ Vintsá̱n je̱ yꞌaangeles ko̱o̱ꞌts je̱ poxu̱nta̱kꞌaka̱ꞌa̱ du̱yakꞌavaach je̱tseꞌe je̱ kuka̱tsivata̱jk du̱yakpítsumdi, je̱tseꞌe du̱nu̱u̱jmidi:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 ―Na̱jkxta je̱p ma̱ja̱ tsaptu̱jkp, je̱p tseꞌe je̱ nu̱may jayu xvaajnjadat pa̱n vintso̱ veꞌe du̱jaye̱jptinit je̱ joojntykin juuꞌ veꞌe xa̱ꞌma ka̱jx ijtp.
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Ku veꞌe du̱ꞌamo̱tunajxti, vanꞌit tseꞌe je̱ kujá̱pit tya̱jkidi je̱p ma̱ja̱ tsaptu̱jkp je̱tseꞌe je̱ jayu du̱yakꞌixpa̱jkti. Ax je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta ma̱a̱t je̱ jayu pa̱n pa̱n jatyeꞌe mya̱a̱tta vyeꞌna, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱vo̱mojktu pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱nu̱má̱jiduvap je̱p tsaptu̱jkp. Vanꞌit tseꞌe du̱nu̱ke̱jxidi je̱ kuká̱tsivada je̱p poxu̱ntu̱jkp.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Ku veꞌe je̱ tsapta̱kmutoompa jye̱ꞌydi je̱p poxu̱ntu̱jkp, kaꞌats je̱peꞌe du̱pa̱mpaatti, vanꞌit tseꞌe vyimpijttinuva je̱ ka̱ts ma̱a̱t,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 je̱tseꞌe vyaandi: ―O̱y atuk xa a̱a̱tseꞌe je̱ poxu̱nta̱jk tu̱mpaaꞌty. Je̱p tseꞌe vyinté̱najada pa̱n pa̱n jatyeꞌe du̱ꞌixꞌijttup. Ax kuts a̱a̱tseꞌe tu̱nyakꞌavaꞌach, kaꞌats a̱a̱tseꞌe je̱p tu̱mpa̱mpaaꞌty.
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Ax ku tseꞌe du̱ꞌamo̱tunajxti je̱ teeꞌta̱jk je̱ vyintsa̱nda ma̱a̱t je̱ tsapta̱kmutoompa juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsá̱nip je̱ tsapta̱kmutoompata̱jk, kaꞌa tseꞌe du̱vinmó̱tudi pa̱n vintso̱ je̱ꞌe̱ veꞌe na̱jkx kyuka̱xa.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Vanꞌit tseꞌe toꞌk je̱ jayu jye̱ꞌy juuꞌ veꞌe tuknu̱jaꞌvijidu, je̱tseꞌe ña̱ꞌmu̱xjidi jidu̱ꞌu̱m: ―Je̱ yaaꞌtya̱jkta juuꞌ veꞌe tu̱xpoxu̱nta̱kpa̱mda, je̱pts je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ nu̱may jayu du̱yakꞌixpa̱kta ma̱ja̱ tsaptu̱jkp.
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Vanꞌit tseꞌe je̱ tsapta̱kmutoompa juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsá̱nip je̱ tsapta̱kmutoompata̱jk ma̱a̱t je̱ jyayu, je̱ꞌe̱ tseꞌe o̱jts du̱matsta je̱ kuká̱tsivada, kaꞌa tseꞌe du̱jomtonda du̱titonda, je̱ꞌe̱ veꞌe cha̱ꞌkidup ku̱x ku veꞌe je̱ nu̱may jayu chakaꞌatsjadat.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ku veꞌe du̱yakme̱jtsti, vanꞌit tseꞌe du̱pa̱a̱mdi je̱ja je̱ jayu vyinkujkta juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jidup je̱p tsaptu̱jkp. Vanꞌit tseꞌe ña̱ꞌmu̱xjidi je̱ teeꞌ juuꞌ veꞌe du̱nu̱vintsa̱nika̱jxp je̱ teeꞌta̱jkta:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 ―¿Ka má̱kkap a̱a̱ts miitseꞌe ntukpavaandi je̱ts kaꞌa veꞌe je̱ jayu xꞌukvaajnjidinit je̱ Jesús jye̱ꞌe̱? Ax íxtats nꞌit juuꞌ veꞌe tu̱xtonda. Nu̱jom tseꞌe je̱ jayu juuꞌ veꞌe yaja Jerusalén, ta̱ tseꞌe du̱nu̱jávada juuꞌ miitseꞌe myakꞌixpa̱jktup, je̱ts a̱a̱tseꞌe xtukto̱kinavaꞌanda ku veꞌe je̱ Jesús yꞌa̱a̱ꞌk.
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Vanꞌit tseꞌe je̱ Pedro ma̱a̱t je̱ viijnk kuká̱tsivada yꞌatso̱o̱jvjidi: ―Tun vinko̱pk xa je̱ꞌe̱ veꞌe je̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam yakka̱tsa̱pá̱ku̱t. Ax pa̱n pyavaampy tseꞌe je̱ jayu juuꞌ veꞌe kyapaatyp kyahꞌake̱e̱guip ma̱a̱t je̱ Nteꞌyam je̱ yꞌayook, kaꞌa tseꞌe yaktónu̱t.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Je̱ nju̱jpit jáyuvamda je̱ Ntyeꞌyamda, je̱ꞌe̱ tseꞌe du̱yakjoojntykpa̱jknuva je̱ Jesús, je̱ꞌe̱ juuꞌ miitseꞌe myakjayꞌo̱o̱ꞌkju̱du ku veꞌe xyakjacryuuzpe̱jtjidi.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Je̱ Jesús tseꞌe tsajpe̱jtnu je̱ Nteꞌyam je̱ kyutojku̱n ka̱jx je̱tseꞌe je̱ Nteꞌyam je̱ ma̱jin myo̱o̱jyjini ku veꞌe je̱ja yꞌakaꞌyu̱n paꞌayi du̱pa̱a̱mni, ax veꞌem tseꞌe je̱ Jesús yꞌit Yakkutojkpa je̱ts Yaktso̱o̱kpa, veꞌem tseꞌe je̱ israeejlit jayu vyinmayu̱mpijttinit, je̱ kyo̱ꞌo̱y joojntykin du̱maso̱o̱ktinit, je̱tseꞌe je̱ tyo̱kin yakme̱e̱ꞌkxjadat.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Nꞌix nmo̱tu a̱a̱tseꞌe je̱ Jesús ku veꞌe tá̱vani jyoojntykpa̱jknuva vyeꞌna. Ax je̱ Espíritu Santo, juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam myo̱o̱yp pa̱n pa̱n jatyeꞌe ka̱tsu̱pa̱jkju̱dup, je̱ꞌe̱ tseꞌe je̱ tu̱va̱ko̱jtsu̱n du̱pa̱a̱mpap je̱ts veꞌemam je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Nteꞌyam du̱tuujn ―jidu̱ꞌu̱m tseꞌe vyaandi.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Ku veꞌe du̱ꞌamo̱tunajxti, o̱o̱y tseꞌe tyunꞌe̱jkjidi tyunjo̱tꞌaajnjidi, je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe du̱ꞌukko̱jtsmojkti je̱tseꞌe ku̱du̱yakjayꞌo̱o̱ꞌkjidi je̱ kuká̱tsivada.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ax je̱ jayu juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jidup je̱p tsaptu̱jkp, je̱ja tseꞌe je̱ꞌe̱ yꞌakujkta vyeꞌna toꞌk je̱ fariseo juuꞌ veꞌe Gamaliel du̱xa̱a̱j. Je̱ pavaꞌnu̱neꞌe tyukyakꞌixpu̱jkp. O̱o̱y je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ jayu tyunvintsa̱ꞌa̱gaja. Je̱ꞌe̱ tseꞌe teni je̱tseꞌe du̱pavaajñ je̱tseꞌe du̱yakpítsumdat je̱ kuká̱tsivada namvaateꞌe ve̱e̱ꞌn je̱ it ñaxy.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Vanꞌit tseꞌe du̱nu̱u̱jmi je̱ myujatyooꞌda: ―Miitsta, nmuꞌisraeejlit jáyuda, tumpayo̱ꞌo̱yda o̱y pa̱n ti veꞌe mtonuvaandup ma̱a̱t ya̱ꞌa̱ ya̱ yaaꞌtya̱jkta.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Je̱m xa veꞌe toꞌk je̱ jayu yꞌijt juuꞌ veꞌe Teudas du̱xa̱a̱j, veꞌemts je̱ꞌe̱ veꞌe ñapya̱a̱jmji ax joꞌn je̱ jayu juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jip. Nu̱maktaaxk mó̱kupx joꞌn tseꞌe je̱ jayu pyana̱jkxji. Ku veꞌe je̱ jayu yakꞌo̱o̱ꞌkjidini, vanꞌit tseꞌe yo̱ꞌvyaꞌkxka̱jxtini nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe pana̱jkxju̱du. Je̱ vaatji tseꞌe kyuka̱jxini.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Ku veꞌe je̱ it ñajxy, vanꞌit ku veꞌe je̱ jayu yaknu̱jaaydi, je̱mpa tseꞌe je̱ Judas, galiléait jayu. Nu̱may tseꞌe je̱ jayu pyana̱jkxji. Ax yakꞌo̱o̱ꞌkju̱duva tseꞌe je̱ jayu je̱tseꞌe yo̱ꞌvyaꞌkxka̱jxtini nu̱jom pa̱n pa̱n jatyeꞌe pana̱jkxju̱du.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Je̱ꞌe̱ ka̱jx tseꞌe, kadi xvintso̱tonda ya̱ꞌa̱ ya̱ yaaꞌtya̱jkta, kadi xtsoꞌoxpá̱kta. Ku̱x pa̱n jayu je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe ya̱ kutojku̱n mo̱o̱jyju̱dup je̱tseꞌe du̱tóndat juuꞌ veꞌe tyoondup, kuká̱xapts ya̱ꞌa̱ veꞌe;
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 ax pa̱n je̱ Nteꞌyamts je̱ꞌe̱ veꞌe juuꞌ veꞌe ya̱ kutojku̱n mo̱o̱jyju̱dup, kaꞌa tseꞌe mꞌo̱ꞌyixjada je̱tseꞌe xꞌama̱a̱daagadat. Nayꞌíxjada ku̱x ku veꞌe je̱ Nteꞌyam xtsoꞌoxpá̱ktat ―jidu̱ꞌu̱m tseꞌe je̱ Gamaliel vyaajñ.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Tukta̱jkijidu tseꞌe je̱ ka̱ts. O̱yam tseꞌe vyeꞌema, ku tseꞌe du̱nu̱ke̱jxidi je̱ kuká̱tsivada, vanꞌit tseꞌe du̱vo̱jpti, je̱tseꞌe du̱pavaandi je̱ts kaꞌa veꞌe je̱ jayu du̱ꞌukvaajnjidinit je̱ Jesús jye̱ꞌe̱. Vanꞌit tseꞌe du̱maso̱o̱kti.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Vanꞌit tseꞌe je̱ kuká̱tsivada du̱vinvaꞌkvaatsti je̱ jayu juuꞌ veꞌe du̱nu̱má̱jidup je̱p tsaptu̱jkp; vaꞌajts xo̱o̱jntktup tseꞌe ña̱jkxtini ku̱x yakjajtu̱xju̱du veꞌe je̱ Nteꞌyam je̱tseꞌe yakviijnkꞌíxti je̱ Jesús ka̱jx.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Jó̱vum xa̱a̱j tseꞌe du̱yakꞌixpa̱kta je̱tseꞌe du̱ko̱tsta je̱ts je̱ Jesús je̱ꞌe̱ veꞌe je̱ Cristo, je̱ꞌe̱ juuꞌ veꞌe je̱ Nteꞌyam vyinko̱o̱n je̱tseꞌe yakkutojknit. Veꞌem tseꞌe du̱toondi je̱p ma̱ja̱ tsaptu̱jkp je̱ts veꞌempa ta̱jkm ta̱jkm.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.