Neemias 9
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Ezɨ iakɨnir kamra, an dughiar 24ɨn, Israelia uari akufi. Egha me kamaghɨn uari Godɨn akakaghasa, me guizbangɨra uan arazir kuraba bagha osemegha, dagheba ataki. Egha azirakar korotiar bɨbɨziba aghuigha, nguazir mɨneziba isa uan dapanibar da kavamadi, egha tuavir kamɨn, me Godɨn akaghasa, me bar oseme.
1 No vigésimo quarto dia do mesmo mês, vestidos de sacos, e com a cabeça coberta de pó, os israelitas reuniram-se para um jejum.
2 Israelian gumazamizir kaba Kantrin Igharazibar Gumazamiziba ko pozir arazim ategha gɨfa. Egha me tuiva uan arazir kuraba ko uan inazir afeziabar arazir kuraba sara gun mɨgei.
2 Os que eram de origem israelita estavam separados de todos os estrangeiros, e apresentaram-se para confessar seus pecados e as iniqüidades de seus pais.
3 Gumazir maba 3plan auan tuivigha Ikiavɨra Itir Godɨn Arazibar Akɨnafarimɨn akaba dɨbori, a men God. Ezɨ gumazamizir kaba kuariba arigha da barasi. Egha gɨn, me ua 3plan auan, uan arazir kurabar gun God mɨgɨa, an ziam fe. A men Ikiavɨra Itir God.
3 De pé em seus lugares, escutaram a leitura da lei do Senhor, seu Deus, durante um quarto do dia; e durante o outro quarto do dia confessaram seus pecados e prostraram-se diante do Senhor, seu Deus.
4 Livaiba akam akurir dakozimɨn ghuavanadir adɨdiamɨn tuivighav ikiava, akam akura pamtemɨn Ikiavɨra Itir God, men Godɨn dɨa an azangsɨsi. Men ziabar kara: Jesua, Bani, Katmiel, Sebania, Buni, Serebia, ko Banin igharazim ko Kenani.
4 Josué, Bani, Cedmiel, Sabanias, Boni, Sarebias, Bani e Canani, que haviam tomado lugar no estrado dos levitas, invocaram em alta voz o Senhor, seu Deus.
5 Livain marasi, men ziabar kara: Jesua, Katmiel, Bani, Hasapnea, Serebia, Hodia, Sebania, ko Petahia, me Ikiavɨra Itir God ko mɨkɨmasa gumazamizibav gɨa ghaze, “Ia dɨkavigh Godɨn ziam fɨ, a ian Ikiavɨra Itir God, e zurara an ziam fɨ mamaghɨra ikiam.”
5 E os levitas Josué, Cedmiel, Bani, Hasebnias, Serebias, Odaías, Sebnias e Fataías diziam: Levantai-vos, bendizei ao Senhor, vosso Deus, de eternidade em eternidade! Seja bendito o vosso nome glorioso, com toda a sorte de louvores e bênçãos.
6 Gumazamiziba kamaghɨn God ko mɨgɨa ghaze:
6 Sois vós, Senhor, vós somente, que fizestes o céu dos céus e todo o seu exército, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que nele se encerra; sois vós quem dais a vida a todos os seres, e o exército dos céus vos adora.
7 “O God, nɨ Ikiavɨra Itir God, Abram Babilonɨn kantrin itir nguibam, Urɨn itima, nɨrara a inigha kagh ize. Egha nɨ ziar kam Abraham a gatɨ.
7 Vós, Senhor Deus, fostes quem escolheu Abrão, quem o fez deixar a terra de Ur, na Caldéia, e quem lhe deu o nome de Abraão.
8 Nɨ an navim ko nɨghnɨzimɨn ganigha fo, a nɨ baghavɨra iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨ a ko Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavim gamua ghaze, Nɨ nguazir kam a danɨngam, kar Kenania ko Hitia ko Amoria ko Peresia ko Jebusia ko Girgasian nguazim. Nɨ ghaze, Nguazir kam, nɨ a bagha inabazir nguazim, eghtɨ an ovavir boriba an ikiam. Nɨn araziba bar dera, eghtɨ nɨ uan akar dɨkɨrɨzir kam abɨghan kogham. Kamaghɨn nɨ uan akar dɨkɨrɨzimɨn gɨn ghu.
8 Encontrastes nele um coração fiel, e com ele firmastes uma aliança, prometendo dar à sua posteridade a terra dos cananeus, dos hiteus, dos amorreus, dos ferezeus, dos jebuseus e dos gergeseus, e cumpristes a vossa palavra, porque sois justo.
9 “Nɨ fomɨra en inazir afeziaba Isipɨn kantrin itir dughiam, me osɨmtɨzir ekiabar aven itima, nɨ men gari. Ezɨ me Isip ategha Ongarir Aghevimɨn otozir dughiam, me uarir akurvaghasa nɨn arai, ezɨ nɨ men ararem baraki.
9 Vistes a aflição de nossos pais no Egito, e ouvistes os seus clamores junto do mar Vermelho.
10 Nɨ fo, Isipia nɨn gumazamiziba abɨnigha paza me gami. Kamaghɨn, nɨ mirakelɨn gavgavibagh amua Isipian atrivim ko gavmanɨn ingangarir gumaziba ko an kantrin itir gumazamiziba, nɨ uan gavgavir ekiam men akakasi. Me dughiar kamɨn ziar ekiam nɨ ganɨga iza datɨrɨghɨn oto.
10 Operastes milagres e prodígios contra o faraó, contra todos os seus servos e todo o povo de sua terra, porque sabíeis que haviam tratado com arrogância os nossos pais; e adquiristes um renome que perdura até os nossos dias.
11 Nɨ mɨkemezɨ, ongarim bigha akuar pumuningɨn irɨzɨ, nguazir mɨdiarir tuavim otozɨ nɨn gumazamiziba ghua vongɨn oto. Ezɨ Isipɨn mɨdorozir gumaziba nɨn gumazamizibar agɨragha zuima, nɨ ongarir bar konim gamizɨ, a me avarazɨ me dagɨabar mɨn iraghue.
11 Fendestes o mar diante deles, que passaram a pé enxuto; mas precipitastes nos abismos todos os que os perseguiam, como uma pedra é atirada às profundezas das águas.
12 Ezɨ aruebar nɨ ghuariar ruarir ekiamɨn ikia zuima, me nɨn gɨn zui. Ezɨ dɨmagaribar nɨ avimɨn aven ikia zuima, nɨn angazangarim tuavim men akakazima me zui.
12 Vós os guiastes durante o dia por uma coluna de nuvem, e à noite por uma coluna de fogo, para iluminar o caminho que deviam seguir.
13 “Me Sainain Mɨghsɨamɨn otozɨ, nɨ uan Nguibamɨn ikegha me bagha izaghira me mɨgei. Egha bizir nɨ damuasa mɨkemeziba ko, Guizɨn Araziba ko, arazir nɨ ifongeziba ko, Akar Gavgaviba me ganɨngi.
13 Descestes ao monte Sinai, falastes-lhes do alto do céu e destes-lhes justas ordenações, leis verdadeiras, preceitos e mandamentos excelentes.
14 Nɨ men sure gamua ghaze, Sabat, kar nan dughiamra. Egha nɨ uan Akar Gavgaviba ko arazir nɨ ifongeziba ko, nɨn Araziba, nɨ da isa uan ingangarir gumazim Moses ganɨngi, ezɨ a gumazamizibagh anɨngi.
14 Fizestes lhes conhecer o vosso santo sábado, e prescrevestes-lhes, pela boca de Moisés, vosso servo, os mandamentos, preceitos e uma lei.
15 “Ezɨ gɨn mɨtiriam men azima, nɨ uan Nguibamɨn daghem me ganɨdima, me anepi. Ezɨ kuarim men pɨrima, nɨ dagɨamɨn otivir dɨpam me ganɨdima, me anepi. Ezɨ nguazir kam, nɨ fomɨra me danɨngasa akam akɨrizim, nɨ datɨrɨghɨn me mɨgɨa ghaze, me an aven mangɨ nguazir kam inigh a gativagham.
15 Do alto do céu, destes-lhes pão para saciar a fome; e do rochedo fizestes jorrar água para matar-lhes a sede. E vós os mandastes tomar posse da terra que havíeis jurado dar-lhes.
16 “Ezɨ en inazir afeziaba, nɨn akaba baraghizir puvatɨgha, uari fa nɨn akam batogha, an gɨn zuir puvatɨ.
16 Mas os nossos pais, em seu orgulho, endureceram a cerviz e não observaram os vossos mandamentos.
17 Me nɨn akabar gɨn mangan aghua. Me mirakelɨn gavgavir nɨ men tongɨn amiziba, me bar da gɨn amada. Me uari fa puv akaba batogha, ua Isipɨn mangɨ ua kalabuziar ingangaribar amuasa, men faragha zuir gumazim, me uari bagha anemɨsefe. O God, nɨ nguazir kamɨn gumazamizibar arazir kuraba gɨn amadi. Nɨ en kuarkuvigha e gifuegha deragha e gami, egha bar nɨmɨra nɨmɨra en atari. Nɨn apangkuvir arazim ekevegha, nɨ en inazir afeziaba akɨrim me gasarazir puvatɨ.
17 Recusaram-se a ouvir, e não mais se incomodaram com as maravilhas que operastes em seu favor. Endureceram a cerviz e, em sua rebelião, elegeram um chefe para retornar à sua escravidão. Mas vós sois um Deus sempre pronto ao perdão, clemente e compassivo, vagaroso em encolerizar-se e rico em bondade, e assim não os abandonastes.
18 “Dughiar mam me golba inigha da tuezɨ da isigha ameregha dɨpam ara. Ezɨ me da isa mozir me bulmakaun nguzimɨn nedazimɨn mɨn, nguzir kuizim, a fugha bulmakaun nguzimɨn ingari. Egha me ghaze, kar en god, a Isipɨn kantrin e inigha ize. Arazir kamɨn, me puvɨra nɨn ziam gasɨghasɨsi.
18 Mesmo quando fabricaram para si um bezerro de metal fundido, e vos ultrajaram grandemente dizendo ser aquilo o Deus que os tirara do Egito,
19 “Me kamaghɨn ami, ezɨ nɨ bar men apangkufi, egha me ataghizɨ me gumazamizibar puvatɨzir danganir kamɨn pura itir puvatɨ. Nɨ me da ghuariar ruarir ekiar tuavim men akakazir kam inizir puvatɨ. Egha uaghan nɨ me da, tuavim akakazir avir, dɨmagarimɨn angazangarim me dama a inizir puvatɨ.
19 usastes de muita misericórdia e não os abandonastes no deserto; e a coluna de nuvem que os guiava durante o dia em sua viagem, bem como a coluna de fogo que lhes iluminava o caminho que deviam seguir durante a noite, não lhes foi arrebatada.
20 Nɨ, deragh ikiasa, uan Duar Aghuim isa me ganɨdima, a men sure gami. Egha uaghan men garima, mɨtiriam men azima, nɨ manan daghem me ganɨdi. Egha men garima, kuarim men pɨrima, nɨ dɨpam me ganɨdi.
20 Destes-lhes do vosso bom espírito para torná-los prudentes; não lhes recusastes o vosso maná para seu alimento, e destes-lhes água para estancar a sede.
21 Ezɨ 40plan azenir kabar aven me gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ghuavɨra itima, nɨ bar deragha men gara bizir me oteviba, nɨ bar men akurvasi. Dughiar kamɨn, men korotiaba bɨaghirezir puvatɨ, ezɨ uaghan men sueba bava me gamir puvatɨ.
21 Durante quarenta anos provestes às suas necessidades no deserto, sem que nada lhes faltasse. Suas vestes não se estragaram e nem seus pés incharam.
22 “Nɨ en inazir afeziabar amamangatɨzɨ, me kantri Hesbonɨn Atrivim Sihon ko, kantri Basanɨn Atrivim Ok, aning mɨsogha, aning dɨkabɨragha, aningɨn nguaziba ini. Ezɨ nguazir kam a men kantrin nguazir otevir mamɨn mɨn oto.
22 Vós os livrastes dos reinos e dos povos, cujas terras repartistes entre eles. Tomaram posse da terra de Seon, da terra do rei de Hesebon e da terra de Og, rei de Basã.
23 Ezɨ nɨ ovavir borir bar avɨriba me ganɨngi, mati overiamɨn mɨkovezibar dɨbobonim. Egha nɨ men amamangatɨgha, men inazir afeziaba danɨngasa akam akɨrizir nguazim, me uan apaniba abɨragha a ini.
23 Multiplicastes seus filhos como as estrelas do céu; e os fizestes entrar na posse da terra. Havíeis prometido aos seus pais que entrariam e possuiriam essa terra,
24 Me Kenanian adarazir mɨsozir dughiam, nɨ Kenania abɨragha inazir afeziaba ataghizɨ me nguazir kam ini. Nɨ me ataghizɨ me uan ifongiamɨn gɨn ghua Kenanian gumaziba ko atriviba abɨnigha men nguazim sara ini.
24 mas foram seus filhos que a ocuparam. Diante deles humilhastes o orgulho dos habitantes da terra, os cananeus; entregastes em suas mãos tanto os reis como as populações, que ficaram à sua mercê.
25 En inazir afeziaba mɨsogha nguibar dɨvazir gavgavibar aven itiba ko, nguazir dagheba deragha aghuiba ko, dɨpenir bizir avɨriba izɨvaziba ini. Egha mozir par gumazir igharaziba kuizim isa, wainɨn azeniba ko, temer olivɨn avɨriba ko, temer avɨrir aghuir dagheba itiba sara ini. Me nguibar kamɨn aperagha an dagher aghuir avɨriba apava mɨkarziba aghua bizir aghuir nɨ me ganɨngizir kam bangɨn me bar akonge.
25 Eles se apropriaram de cidades fortificadas e de terras férteis; tomaram posse de casas repletas de bens de toda a sorte, de cisternas já feitas, de vinhas, olivais e muitas árvores frutíferas. Puderam comer até se saciar e engordaram, vivendo nas delícias que lhes outorgava a vossa grande bondade.
26 “Ezɨ puvatɨ, nɨn gumazamiziba nɨ baraghizir puvatɨgha, nɨn akaba batogha, akɨrim ragha nɨn Arazibar Akɨnafarim gasara. Nɨn akam inigha izir gumaziba akar aghuibar gun me mɨgɨa ghaze, Ia bar uan God bagh ua izɨ. Ezɨ me oraghizir puvatɨgha, me mɨsoghezɨ me ariaghire. Dughiar avɨribar, me arazir kam gamua nɨn ziam gasɨghasɨsi.
26 Entretanto, foram rebeldes e se revoltaram contra vós. Desprezaram vossa lei; mataram vossos profetas que os conjuravam a retornar a vós. Como cometessem grandes ultrajes para convosco,
27 Kamaghɨn amizɨ, nɨ apanibar amamangatɨzɨ, me iza me mɨsogha me gafiragha paza me gamua mɨzazim me ganɨngi. Ezɨ gɨn men osɨmtɨzimɨn aven, inazir afeziar kaba uarir akurvaghasa nɨn diava arai. Ezɨ nɨ uan Nguibamɨn ikia men dɨmdiam baragha, men apangkuvigha akurvazir gumazir maba amadazɨ, me apaniba batoke.
27 vós os abandonastes às mãos de seus inimigos, que os oprimiram. Mas quando, no tempo de sua miséria, clamaram a vós, vós os ouvistes do alto do céu, e, em vossa grande misericórdia, enviastes-lhes salvadores que os livraram das mãos dos seus inimigos.
28 “Ezɨ gɨn, me avughsegha dabirabir aghuimɨn dughiamɨn aven ikia, me uam arazir kurar mabagh ami. Ezɨ nɨ ua apanibar amamangatɨzɨ, me uan gavgavimɨn me abɨragha me gatifa. Ezɨ gɨn me ua iza navibagh iragha uarir akurvaghasa nɨn azai. Ezɨ nɨ uan Nguibamɨn ikia men dɨmdiam barasi. Dughiar avɨriba, me arazir kurar kam gami. Ezɨ nɨ zurara men apangkuva apaniba da ua me isi.
28 Mas, assim que voltou a segurança, recomeçaram a fazer o mal diante de vós, e os abandonastes às mãos dos seus inimigos, que os tiranizaram. Mas clamaram de novo a vós, e vós, do alto do céu, os atendestes; assim é que a vossa grande misericórdia operou inúmeras vezes a sua libertação.
29 “Nɨ uan Arazibar Akɨnafarimɨn aven akabar gɨn mangasa nɨ me mɨgei. Me fo, gumazitam dar gɨn mangɨ, tuavir kamɨn a ikɨrɨmɨrir aghuim iniam. Ezɨ me uari fa nɨn Akar Gavgaviba barazi puvatɨgha, akɨrim nɨn Arazir nɨ damuasa mɨkemezibagh asaragha, arazir kurabagh ami. Men dapaniba gavgavizɨ me uan navibar kumi, kamaghɨn me nɨn akamɨn gɨn mangan aghua.
29 Vós os conjurastes a voltar à vossa lei, mas eles, em sua arrogância, não escutavam vossas objurgações, transgrediam vossas ordens, que dão a vida ao homem que as observa; nada mais mostraram que ombros rebeldes, cerviz altiva e ouvidos surdos.
30 Azenir avɨriba nɨ amɨraghatɨgha navibagh iraghasa me mɨgei. Nɨn Duam akar kam isa nɨn akam inigha izir gumazibagh anɨngizɨ, me dar gun gumazamizibav gei. Ezɨ inazir afeziar kaba akam baraghan aghua. Kamaghɨn amizɨ, nɨ me isa Kantrin Igharazibar Gumazamizibar dafaribagh atɨ.
30 Vossa paciência para com eles durou muitos anos; vós lhes fazíeis admoestações pela inspiração de vosso espírito, que animava os vossos profetas. Então, finalmente, como não vos escutassem, vós os entregastes às mãos dos povos de outras terras.
31 Ezɨ nɨn apangkuvim bar ekefe, kamaghɨn nɨ akɨrim me gasarazir puvatɨgha, me ataghizɨ me bar ikuvizir puvatɨ. O God, nɨ bar en apangkufi, egha bar e gifonge!
31 Mas, mesmo assim, vossa grande misericórdia vos impediu de aniquilá-los, e não os abandonastes porque sois um Deus clemente e compassivo.
32 “Nɨ en God, nɨ ziar ekiam ko gavgavir ekiam itir God. E bar nɨn atiatigha nɨn apengan iti. Dughiaba bar, nɨ uan Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir kamɨn gɨn ghua, zurara en apangkufi. E datɨrɨghɨn osɨmtɨzir ekiam ateri, eghtɨ nɨ e gɨnɨghnɨgh en akurvagh. Fomɨra Asirian atrivibar dughiamɨn ikegha iza datɨrɨghɨn, en atriviba ko gumazir dapaniba ko ofa gamir gumaziba ko akam inigha izir gumaziba ko inazir afeziaba, me bar osɨmtɨzir kam atera iza datɨrɨghɨn tu.
32 E agora, Senhor, Deus grande, poderoso e temível, vós que mantendes fielmente vossa aliança misericordiosa, não sejais indiferente a todos os sofrimentos que nos atingem, a nós, nossos reis, nossos chefes, nossos sacerdotes, e a todo o vosso povo, desde o tempo dos reis da Assíria até o presente.
33 E arazir kuram gami, ezɨ nɨ ivezir kuram e ganɨngi. E fo, nɨn arazir kam bar derazɨ, nɨ guizbangɨra zurara uan akamɨn gɨn ghua en akurvasi.
33 Em tudo aquilo que nos aconteceu, nada mais houve que justiça de vossa parte, porque procedestes com lealdade, enquanto que nós retribuíamos com o mal.
34 “Guizbangɨra, en inazir afeziaba ko, en atriviba ko, en gumazir dapaniba ko, ofa gamir gumaziba, me nɨn Arazibar Akɨnafarimɨn aven itir akabar gɨn zuir puvatɨ. Me nɨn Akar Gavgaviba ko, Moses Osirizir Arazibar gɨn mangan aghua.
34 Nossos reis, nossos chefes, nossos sacerdotes e nossos pais negligenciaram a prática da vossa lei, não mais obedeceram aos vossos mandamentos, nem às advertências que lhes fizestes.
35 En atrivibar dughiamɨn, nɨ deragha en inazir afeziabagh amua, bizir bar aghuir avɨriba me ganɨdi. Me nguazir ekiam gapia, ezɨ nguazir kamɨn dagher aghuiba an ikia deragha aghui. Ezɨ me bizir kam gɨnɨghnɨzir puvatɨ. Me arazir kuraba ategha navibagh iragha, ua nɨ bagha izir puvatɨ.
35 Malgrado seu reino, apesar dos bens que lhes havíeis dado em abundância, e a despeito desta terra vasta e fértil que lhes entregastes, eles não vos serviram, não renunciaram às suas más obras.
36 “Datɨrɨghɨn, nguazir nɨ inazir afeziabagh anɨngizim, e an iti, ezɨ dagher aghuiba an ikia deragha aghui. Ezɨ e an aven ikia pura ingangarir gumazir kɨnibar iti.
36 E eis que hoje somos escravos! Escravos na própria terra que destes aos nossos pais, para usufruir de seus frutos e dos seus produtos.
37 E arazir kuram gamigha gɨfa, kamaghɨn nɨ kantrin igharazibar atrivibar amamangatɨzɨ, me en gara e gatifa. Egha me bizir aghuir avɨriba en nguazimɨn otiviziba isi. Me gavgavir ekiam ikia, kamaghɨn me en mɨkarziba ko asɨzibagh ativazɨ, e men ifongiamɨn gɨn zui. Kamaghɨn amizɨ, e osɨmtɨzir ekiam iti!”
37 Esta terra multiplica suas messes para reis estrangeiros, que no momento nos tiranizam por causa de nossos pecados, e dispõem a seu arbítrio de nossas pessoas e de nossos animais. Sim, estamos numa grande aflição.
38 “E Israelia, e kamaghɨn mɨgɨa ghaze, e bar arazir kuram gamizɨ, kamaghɨn God kantrin igharazibar atrivibagh amizɨ, me e gativagha en bizir avɨriba en nguazimɨn da isima, e osɨmtɨziba ateri. Kamaghɨn amizɨ, e Israelian gumazamiziba uari inigha navir amɨrizimɨn ikia, Ikiavɨra Itir God ko Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavim gamua, an osiri. Ezɨ en gumazir dapaniba ko, Livaiba ko, ofa gamir gumaziba, akar kam osirigha gavgavim a danɨngasa men ziaba ko ababaniba isa akar kam gisɨn da arɨsi.”
38 Por todos esses motivos, contratamos uma aliança sagrada, que redigimos por escrito, e onde os nossos chefes, levitas e sacerdotes vão colocar o seu selo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.