Mateus 22
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Ezɨ Iesus uam akar isɨn zuir mamɨn gumazir dapanibagh amua kamaghɨn me mɨgei,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “God Bizibagh Ativamin Dughiam mati, atrivir mamɨn otarim amuimɨn ikiasava amima, an a bagh isar ekiam gami.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Isar dughiam tɨghar otivam, a faraghavɨra isam bagh izasa gumazamiziba bagha akam amada. Ezɨ isamɨn dughiam otozɨma, a gighamizir gumazamiziba izasa uan ingangarir gumaziba amada. Ezɨ puvatɨ, gumazamizir a gighamiziba, me izan aghua.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ezɨ a uan ingangarir gumazir maba amaga, kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia mangɨ, gumazir kɨ gighamiziba kamagh me mɨkɨm, “Ia oragh. Kɨ dagheba tuegha gɨvagha, uan bulmakaun apuribav suegha, egha uaghan uan asɨzir ekiabav soke. Ezɨ isamɨn biziba bar gɨfa. Ia poroghamibar isar ekiamɨn izɨ.” ’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Ezɨ ingangarir gumaziba ghua akar kamɨn gumazibav gei. Ezɨ me oraghan aghuagha tintinibar zui. Mav uan azenimɨn zui, ezɨ mav uan dagɨar ingangarim bagha zui.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ezɨ marazi atrivimɨn ingangarir gumazibar suigha, puv me mɨsoghezɨ me ariaghire.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 “Kamaghɨn amizɨ, atrivim puv atari, egha uan mɨdorozir gumaziba amada. Ezɨ me ghua an ingangarir gumazibav soghezir gumaziba, me mɨsogha bar me agɨvaghava, men nguibar ekiam gaborozɨ a isi.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Egha atrivim uan ingangarir gumazibav gei, ‘Poroghamibar isamɨn dagheba isigha gɨfa. Ezɨ gumazir kɨ gighamiziba, me gumazir kuraba, kamaghɨn me isamɨn ikian kogham.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Kamaghɨn amizɨ, ia mangɨ tuavir ekiaba bar dar mangɨ, egh gumazir manaba ia me bativigh, egh ia men diaghtɨ, me poroghamibar isar kamɨn izɨ.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 A kamaghɨn mɨkemezɨma, an ingangarir gumaziba tuaviba bar dar ghuava gumazamiziba bar me akufa, gumazamizir aghuiba ko kuraba sara. Ezɨ me iza damasa poroghamibar isar dɨpenim gapiazɨ a bar izɨfa.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Ezɨ gumazamiziba apiazɨma, atrivim men ganasa aven zui. Egha a ghua gumazir mamɨn garima, a poroghamibar isamɨn azuir adiaritam aruzir puvatɨ.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ezɨ atrivim an azara, ‘Namakam, manmaghɨn amizɨ, nɨ adiarir aghuitam aruzir puvatɨgha, puram aven ize?’ Ezɨ gumazim mɨkɨman asa.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 “Kamaghɨn amizɨ, atrivim ingangarir gumazibav gɨa ghaze, ‘Ia an soroghafariba ikegh, a isɨva azenan mɨtatemɨn anekunigh. Danganir mɨtater kamɨn me puvɨra tuavara atariba kuskusi.’
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 “Ia oragh. God gumazamizir avɨribar dei, egha varazira, a me amɨsevima, me aven zui.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ezɨ Farisiba ghua akabav suegha Iesusɨn suighasa tuaviba buri. Egha me ghaze, a pazɨ bizitam mɨkemeghtɨ, me an mɨgɨrɨgɨam baghavɨram an suigham.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Egha me uan suren gumazir maba ko Herotɨn gɨn zuir marazi amadazɨ, me Iesus bagha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e fo nɨ guizbangɨra bizibav geir gumazim. Nɨ Godɨn Arazibar gumazamizibar sure gamua guizbangɨra me mɨgei. Nɨ tavɨn nɨghnɨzimɨn gɨn zuir puvatɨ. Akar vamɨra nɨ gumazamizir ziaba itiba, ko gumazamizir kɨniba uaghara, me mɨgei.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Kamaghɨn, nɨ deragh e mɨkɨm. Judan Araziba manmaghɨn mɨgei? E dagɨaba isɨva Atrivim Sisar danɨngtɨma, arazir kam Godɨn damazimɨn dera, o puvatɨ? Nɨ manmaghɨn nɨghnɨsi?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ezɨ Iesus men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo, egha kamaghɨn me mɨgei, “Ia gumazir ifavaribagh amiba, ia tizim bagha na gifarasava ami?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Ia gavman ganɨdir dagɨatam nan akagh.” Ezɨ me dagɨar mam inigha iza a ganɨngi.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azai, “Kar tinan nedazim ko tinan ziam?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ezɨ me ghaze, “Mar Sisarɨn nedazim ko an ziam.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ezɨ me mɨgɨrɨgɨar kam baregha dɨgavir kuram gamigha, anetegha ghue.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ezɨ aruer kamra, Sadyusiba Iesus bagha ize. Sadyusiba ghaze, gumazir aremeziba ua dɨkavir puvatɨ. Egha me kamaghɨn Iesusɨn azai,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Tisa, Moses kamaghɨn mɨkeme, Gumazir manatam boriba puvatɨgh aremeghtɨ, an aveghbuatam an amuim inigh an ikɨtɨ, amizir kam boriba batɨtɨ, an aveghbuamɨn ikɨzim kuavaremeghan kogham.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ezɨ fomɨra aveghbuar 7pla, en tongɨn ike. Men avebam amuimɨn ikiava boritam inizir puvatɨ, egha areme. Kamaghɨn amizɨ, an dozir mam an amuim inigha an iti.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ezɨ an dozir kam uaghan boritam inizir puvatɨgha areme. Ezɨ aningɨn dozir mɨkezim ko an gɨn iziba kamaghɨram ami.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Egha me bar ariaghire, ezɨ abuan amizir kam uaghan areme.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Kamaghɨn nɨ e mɨkɨm, gumazamiziba ua dɨkavamin dughiamɨn, amizir kam tinan amuimra? Nɨ nɨghnɨgh, me bar an ike!”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ezɨ Iesus me ikarvagha kamaghɨn me mɨgei, “Ia Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam gɨfozir puvatɨ, egha ia uaghan Godɨn gavgavim gɨfozir puvatɨ. Kamaghɨn, ia paza mɨgei.
29 Jesus respondeu:
30 Gumazamizir aremeziba ua dɨkavamin dughiamɨn, paba amuibar ikian kogham, uaghan me amuiba isɨ pabar arɨghan kogham. Me enselbar mɨn Godɨn Nguibamɨn ikiam.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 “Ezɨ kɨ ua dɨkavamin dughiam bagh ian azangasa. Ia ti God ia mɨkemezir akar kamɨn ganiz, o puvatɨ? A ghaze,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Kɨ Abraham ko Aisak ko Jekopɨn God.’ God gumazir ariaghirezibar God puvatɨ, a gumazir angamɨra itibar God.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ezɨ gumazamiziba an akar kam baregha dɨgavir kuram gami.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Farisiba orazi, Iesusɨn mɨgɨrɨgɨaba Sadyusibagh amizɨma, me mɨkɨman ibura. Ezɨ me uari akuvagha a bagha izi.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Me ko izir gumazir mam, a Judan Arazibagh fozir gumazim. Egha a Iesus basamasa kamaghɨn an azai,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Tisa, Godɨn Akar Gavgavir manamra maba bar dagh afira egha faraghavɨra iti?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Ia bar uan navir averiaba ko uan duaba ko uan nɨghnɨziba ko uan gavgaviba sara bar a gifongegh.
37 Jesus respondeu:
38 Kar Akar Gavgavir bar ekiam, egha Akar Gavgavir igharazibar faraghavɨra iti.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ezɨ an gɨrara irim. A kamakɨn: nɨ uabɨra uabɨ gifongezɨ moghɨn, gumazamizir igharazibagh ifongegh.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Moses Osirizir Araziba ko Godɨn akam inigha izir gumazibar akaba, da bar arazir kamning gisɨn tu.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Farisiba uari akuvagha ikiav itima, Iesus men azara,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Ia God Ua Gumazamiziba Iniasa Mɨsevezir Gumazim, manmaghɨn a gɨnɨghnɨsi? A tinan otarim?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azai, “Manmaghɨn amizɨ, Godɨn Duam nɨghnɨzim Devit ganɨngizɨ, a gumazir kam, ‘Ekiam,’ a gatɨ, egha kamaghɨn mɨgɨa ghaze:
43 E Jesus perguntou:
44 “ ‘Ekiam, nan Ekiam mɨgɨa ghaze,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 “Ezɨ ia nɨghnɨgh, Devit uabɨ gumazir kamɨn mɨgɨa ghaze, a nan Ekiam. Ezɨ manmaghɨn, gumazir kam ua Devitɨn Ovavimɨn mɨn iti?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ezɨ men tav bar Iesus ikarvaghan buraghburaki. Egha me aruer kamɨn ikegha ghua ua gɨn bizitam bagha an azangan atiati.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.