Marcos 8
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Dughiar kamɨn, gumazamizir avɨrir igharaziba iza uari akufa. Me damamin dagheba puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, Iesus uan suren gumazibar diazɨ me a bagha izima a kamaghɨn me mɨgei,
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “Gumazamizir kaba, me na ko aruer pumuning ko mɨkezimɨn ikia, egha dagheba puvatɨgha mɨtiriam men azi, kamaghɨn kɨ men apangkufi.
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 Men marazi saghon ikegha ize. Kamaghɨn amizɨ, kɨ me amadaghtɨ, me mɨtiriaba sara, uan nguibabar mangɨva damaziba men isirtɨma me iram.”
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 Ezɨ an suren gumaziba kamaghɨn an akam ikaragha ghaze, “Kar gumazamiziba puvatɨzir danganim. Ezɨ e managh bretba inigh gumazamizir kabar anɨngam?”
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 Me kamaghɨn mɨgeima Iesus kamaghɨn men azara, “Ia manmagh bretba iti?”
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Ezɨ Iesus nguazimɨn dapiasa gumazamizibav kemezɨ me apia. Ezɨ a 7plan bretɨn rubuziba inigha God mɨnabagha egha da bɨagharigha, gumazamizibar anɨngasa uan suren gumazibagh anɨngizɨ, me me ganɨdi.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Me uaghan osirir muziarir maba iti. Ezɨ a uaghan da bagha God mɨnabagha da me danɨngasa uan suren gumazibav gei.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Gumazamizir avɨriba me amegha bar izɨfa. Ezɨ gɨn, an suren gumaziba dagher nar me taghiziba inigha 7pla akɨrabagh aghuizɨ, da izefe.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 Dughiar kamɨn itir gumazamizibar dɨbobonim 4,000ɨn boroghɨn ghu. Me amegha gɨvazɨ, a me amadazɨ, me uan nguibabar ghue.
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 Me zuima, a uan suren gumaziba ko botɨn bɨnigha, Dalmanutan danganimɨn ghue.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 Ezɨ Farisiba izegha ifavarir azangsɨzibar Iesus gami. Eghtɨ God gavgavim a danightɨ, a mirakelɨn arazitam damightɨ, me ganigh fogh suam, God guizbangɨra anemada.
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 Ezɨ a men azangsɨzir ifavaribar amɨragha ghuariaba suegha, kamaghɨn me mɨgei, “Ia datɨrɨghɨn itir gumazamizir kaba tizim bagha mirakelɨn arazim bagha nan azangsɨsi? Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, God mirakelɨn arazitam ian akaghan kogham.”
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Egha a me ategha uamategha botɨn bɨragha, dɨpamɨn vongɨn ghu.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 Egha me ghuava Iesusɨn suren gumaziba bretba bakɨnɨghɨnigha ize. Me bretɨn vamɨra inizɨma a me ko botɨn iti.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 Ezɨ Iesus akar gavgavimɨn kamaghɨn me mɨgei, “Ia deragh uari bagh gan! Ia deravɨra Farisibar yis ko Herotɨn yis bagh deravɨra gan.”
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 Iesus me mɨkemezɨ, me kamaghɨn uarira uariv gei, “E ti bretɨn tam inigha izezir puvatɨzɨ, a kamaghɨn yisɨn bizimɨn e mɨgei.”
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 Me uarira uariv geima, Iesus men mɨgɨrɨgɨabagh fogha kamaghɨn men azara, “Ia tizim bagha ghaze, e bret tam inigha izezir puvatɨ? Eee, ia kɨ amir bizibar garava, fozir puvatɨ. Ia tɨghar deraghvɨra dagh fofogham? Ian nɨghnɨziba bar otefe.
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 Ia damaziba ikia, garir puvatɨ? Ia kuariba ikia, orazir puvatɨ? Ia bizir kabagh nɨghnɨzir puvatɨ?
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 Ia, kɨ bretɨn 5pla bɨagharigha ia ganɨngizɨ, ia 5,000ɨn gumazibagh anɨngizɨma, me da apa izɨvagha, ataghizir naba, ia manmaghɨn akɨrabagh aghui?”
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 Ezɨ a ua kamaghɨn me mɨgei, “Ezɨ kɨ bretɨn 7pla bɨagharigha ia ganɨngizɨ, ia gumazir 4,000pla dagheba me ganɨngizɨ, me da apa izɨvazɨ dar naba, ia manmaghɨn akɨrabagh aghui?”
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 Me kamaghɨn a mɨgeima, a kamaghɨn me mɨgei, “Eee, ia tɨghar bizibagh fofogham.”
21 Então Jesus perguntou:
22 Egha me Betsaidan ghuezɨma, gumazir maba gumazir damazir kurar mam inigha, Iesus bagha izi. Me izegha dafarim a darɨghasa Iesus gakaghori.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Ezɨ Iesus gumazir damazir kuramɨn agharimɨn suiragha, a inigha nguibam ategha azenan ghu. Aning azenan ghugha, Iesus gumazimɨn damazimning giparigha uan dafarimning a gisɨn atɨgha kamaghɨn an azara, “Nɨ bizitamɨn gari?”
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 Ezɨ gumazir kam kogha gara kamaghɨn mɨgei, “Are, kɨ garima, gumazamiziba temebar mɨn garav arui.”
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 Ezɨ Iesus ua uan dafarimning an damazimningɨn suirazɨ, gumazimɨn damazimning kuiaghirɨzɨma, a ua deragha bizibar gari.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 Ezɨ Iesus anemaga kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ ua nguibar kamɨn aven mangan markɨ. Nɨ uan dɨpenimɨn mangɨ.”
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 Egha Iesus uan suren gumaziba ko dɨkavigha Sisaria Filipain nguibar ekiamɨn boroghɨn itir nguibar dozibar zui. Me ghuava a tuavimɨn men azara, “Gumazamiziba tina na garɨsi?”
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Ezɨ me a ikaragha kamaghɨn a mɨgei, “Marazi ghaze, nɨ Jon, Gumazamiziba Ruer Gumazim. Ezɨ marazi ghaze, nɨ Godɨn akam inigha izir gumazim Elaija. Ezɨ marazi ghaze, nɨ fomɨra ikezir Godɨn akam inigha izir gumazir mam.”
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azara, “Ezɨ ia? Ia tina na garɨsi?”
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 Ezɨ Iesus akar gavgavimɨn kamaghɨn me mɨgei, “Ia nan gun gumazitam mɨkɨman markɨ suam, kɨ tina.”
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 Egha Iesus men sure gamua kamaghɨn mɨgei, “Gumazamizibar Otarim bar mɨzazir ekiaba koma osɨmtɨziba iniam. Eghtɨ Judabar gumazir aruaba, koma ofa gamir gumazir ekiaba, koma Judan Arazibagh fozir gumaziba, me an aghuaghɨva a mɨsueghtɨ an aremegham. Egh dughiar pumuning ko mɨkezim gɨvaghtɨ a ua dɨkavigham.”
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 Iesus kamaghɨn uan ovevem aghurigha me mɨgeima, Pita a inigha mɨriamɨn ghua kamaghɨn an atara a mɨgɨa ghaze, “Nɨ mamaghɨn mɨkɨman markɨ.”
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 A kamaghɨn mɨgeima, Iesus ragha uan suren gumazibar garava, Pitan atara kamaghɨn a mɨgei, “Satan, nɨ na gitagh mangɨ! Nɨ nguazimɨn bizibagh nɨghnɨgha egha Godɨn bizibagh nɨghnɨzir puvatɨ.”
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Egha Iesus gumazamiziba ko uan suren gumazibar diazɨ, me a bagha izima, a kamaghɨn me mɨgei, “Gumazitam nan gɨn izɨsɨ, a ifongezir biziba gɨn amadagh uan ter ighuvim gisaghpugh nan gɨn izɨ.
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 Gumazamizir manam uan ikɨrɨmɨrim suiraghsɨ nɨghnɨghtɨ, an ikɨrɨmɨrim gɨvagham. Eghtɨ gumazamizir manam, Akar Aghuim ko na bagh uan ikɨrɨmɨrim ateghɨva, uan ikɨrɨmɨrim iniam.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 Gumazitam o amizitam nguazimɨn itir biziba bar da inigh a gɨn oveghtɨ, bizir kaba manmaghɨn an akuragham? Bar puvatɨ.
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 A ivezir manam uan duam bagh anerenɨngam? Bar puvatɨ.
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 Ezɨ datɨrɨghɨn itir gumazamiziba me God akɨrim ragha a gasaragha arazir kurabagh ami. Men tina nan ziam ko nan Akar Aghuimɨn gun mɨkɨman aghumsɨghtɨ, gɨn Gumazamizibar Otarim uan afeziamɨn boroghɨn ikeghɨva Godɨn damazimɨn zuezir enselba koma Godɨn angazangarim sara izighirɨ, uaghan men aghumsɨgham.”
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.