Marcos 7
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Ezɨ Farisin gumazir maba ko Judan Arazibagh fozir gumazir maba, me Jerusalemɨn ikegha, izaghira, Iesus bagha izava anekufa.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Me iza ikia garima, Iesusɨn suren gumazir maba men ovavibar arazibar gɨn ghua dafariba rua dagheba apir puvatɨ. Me pura dagheba api.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Farisin kaba ko Judan gumazamiziba bar, me uan ovavibar arazibar suighavɨra ikia, dafariba ruava api. Me pura daghebar aman kogham.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Me uaghan maketɨn inigha izir dagheba, me dar aman kogham. Me faragh da ruegh egh dar amam. Me uaghan uan ovavibar arazir avɨrir maba sara suighavɨra iti. Me pura dagheba isamigh dar ameghan kogham. Me faragh uan mɨneba ko itariba ko apir dakoziba, rueghɨva egh me dagheba isamam.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Kamaghɨn amizɨ, Farisiba ko Judan Arazibagh fozir gumaziba, me Iesusɨn azara, “Manmaghɨn amizɨ nɨn suren gumaziba en ovavibar arazibar gɨn mangɨ dafariba ruan aghuagha, pura dagheba api?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ezɨ Iesus me ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Ia uarira uarigh ifarir gumazibara. Godɨn akam inigha izir gumazim Aisaia, a guizbangɨra ia amir arazibar gun mɨgɨa kamaghɨn osiri:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Me gumazibar akabar uari sure gamua
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 “Ia kamaghɨn amua, Godɨn akaba, ategha, uan ovavibar arazibar suiragha gavgafi.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 A mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Ia ghaze, ia arazir aghuim gamua Godɨn akaba ategha uan arazibar gɨn zui. Ian arazir kaba bar ikufi.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Moses fomɨra kamaghɨn mɨkeme, ‘Ia uan afeziaba ko amebabar akaba baragh men apengan ikɨ, egh gumazitam akar kuratam uan afeziam ko amebam mɨkemeghtɨ, ia gumazir kam mɨsueghtɨ, an aremegh.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Ezɨ ia kamaghɨn mɨgei, ‘Gumazitam uan amebam ko afeziamɨn akurvaghasa dagɨaba atɨgha, egha ua gɨn aningɨn akuraghan aghuagha, kamaghɨn aning mɨgei, “Guan akuraghasa atɨzir dagɨaba, gua markɨ. Kɨ da isɨ God danɨngam.” ’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Ia kamaghɨn mɨgeima, gumazir kam bizitam uan amebam ko afeziamɨn akurvazir puvatɨ.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ia kamaghɨn amua, uan ovaviba da inizir arazibar gɨn ghua, da gumazir igharazibagh anɨdi. Ian arazir kabar, ia Godɨn Araziba ategha, uan ovavibar araziba faragha da arɨsi. Egha Godɨn akam gamima a mati pura bizim. Ia amir bizir avɨrir maba uaghan iti.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Egha Iesus ua uabɨn boroghɨn itir gumazamizibar diazɨma, me a bagha izima, a kamaghɨn me mɨgei, “Ia bar na baragh, nan akar kaba deraghvɨra dagh fogh.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Iesus akar kaba gumazamizir avɨribav kemegha, me ategha ghua dɨpenimɨn aven ghuzɨma, an suren gumaziba akar isɨn zuimɨn mɨngarim bagha an azara.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 — ausente —
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 — ausente —
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 A mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Gumazimɨn navimɨn aven ikegha azenan izezir biziba, an arazir kuraba, a gamima, an navim Godɨn damazimɨn mɨze.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Gumazimɨn navimɨn aven ikegha azenan izezir arazibar kara, nɨghnɨzir kuraba, gumazamiziba tintinibar uari koma akui, biziba okei, gumazamizibav sozi da ariaghiri,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 poroghamiba uari bakei, mɨghɨghavɨra bizibagh ifonge, gumazamizir igharazibagh asɨghasɨghasa nɨghnɨsi, ifavariba, aghumsɨziba puvatɨzir arazir kuraba, bizim bagha navim ikufi, gumazir igharazimɨn ziam gasɨghasɨsi, uabɨra uabɨ fe, arazir onganiba,
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 arazir kurar kaba bar navimɨn aven ikegha azenan iza, gumazim gamima a Godɨn damazimɨn mɨze.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Egha Iesus Genesaret ategha Tairɨn nguibar ekiamɨn danganimɨn ghu. A gumazamiziba a gɨfoghan an aghuagha, mogomebar ghua dɨpenir mamɨn aven ghugha egha modozir puvatɨ. Me bar fo, a dɨpenimɨn aven iti.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 A dɨpenir kamɨn itima, guivir duar kuram apazazimɨn amebam, a Iesus izezir darorim baregha, zuamɨra a bagha izava an dagarimningɨn boroghɨn uan tevimning apɨri.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Amizir kam, an amebam Fonisian Distrighɨn a bate. A Sirian danganir ekiamɨn aven itir distrik. Egha a Grighɨn akam mɨgei. A duar kurar an guivim gapazazim batoghasa Iesus mɨgɨava a gakaghori.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “E faragh boribar dagheba me danɨngtɨ, me damam. Arazir kuram, kɨ boribar dagheba inigh afiabav kɨnam.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ezɨ amizim kamaghɨn Iesus mɨgei, “Gumazir Ekiam, Kɨ fo, afiar doziba uaghan boribar dakozimɨn apengan irezir dagher muzuemziariba api.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Nɨn mɨgɨrɨgɨam dera. Kamaghɨn nɨ uamategh uan dɨpenimɨn mangɨ. Duar kurar kam nɨn guivim ategha azenan ize.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ezɨ a uamategha uan dɨpenimɨn ghua garima, an guivim uan dakozim girɨghav iti. Ezɨ an an ganigha fo, duar kurar kam anetegha azenan ghu.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Egha Iesus dɨkavigha Tairɨn danganim ategha, ghua Saidonɨn danganimɨn otogha ghua, Dekapolisɨn Distrighɨn otogha ghua, Galilin Dɨpar Akaremɨn dadarim giraghu.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 A ghuzɨma, gumazir maba gumazir kuarir onganir mam inigha Iesus bagha izi. Gumazir kam uaghan mɨzem osemegha deravɨra mɨgeir puvatɨ. Me izegha dafarim a darɨghasa Iesus gakaghori.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ezɨ Iesus gumazir kam inigha gumazir avɨriba ategha aning uaningra mɨriamɨn ghugha, egha a uan akakazir dafarimning gumazimɨn kuarimning gatɨgha aning asigha, egha iparigha, an mɨzemɨn suira.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Egha Iesus pɨn overiamɨn garava, gumazir kam bagha navim bigha ara kamaghɨn mɨgei, “Efata!” (Akar kamɨn mɨngarim kamaghɨn ghu, “Kuighirɨgh!”)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Iesus kamaghɨn mɨgɨavɨra itima, an kuarimning kuiaghirɨ. Ezɨ an mɨzem mɨghɨvghɨki, ezɨ a deravɨra bizibav gei.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ezɨ Iesus akar gavgavimɨn bizir kamɨn gun mɨkɨman men anogoroke. A men anogoroghezɨ me ua puvɨram bizir kamɨn gun mɨgɨavɨra iti.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Me akar kam mɨgeima, gumazamizir kaba a baregha guizbangɨra dɨgavir kuram gamigha kamaghɨn mɨgei, “Gumazir kam an amir biziba da bar dera. A kuarir onganibagh amima, me uam orasi. Egha, mɨzer osɨmtɨzibagh amima, me ua deravɨra bizibav gei.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.