Marcos 6

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Egha Iesus danganir kam ategha uan nguibamɨn ghuavanadima an suren gumaziba a ko zui.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ezɨ, Sabatɨn dughiam otozɨ a God ko mɨgeir dɨpenimɨn aven ghua, gumazamizibar sure gami. Gumazamizir avɨriba an akaba baregha dɨgavir kuram gami.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 E fo, kar pura dɨpenibar ingarir gumazim. A Marian otarim, egha a Jems ko Josep, Judas, ko Saimon, a men avebam. An buaramiziba e ko iti.” Kamaghɨn amizɨ, me dɨbovir akabar a mɨgɨava navibar aven an atari.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Godɨn akam inigha izir gumazim, a nguibar igharazibar zuima, me an ziam fe. Ezɨ an nguibamɨn an adarasi, me an ziam fer puvatɨ.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Kamaghɨn amizɨ, a nguibar kamɨn mirakelɨn avɨribagh amizir puvatɨ. A pura dafarim arɨmariar gumazir vabaram arɨghizɨma, men arɨmariaba gɨfa.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ezɨ me nɨghnɨzir gavgavim an itir puvatɨzɨma, a kamaghɨn dɨgavir kuram gami.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Iesus men sure gamua, egha 12plan aposelbar diazɨ, me a bagha izezɨ, a me akuvagha, me mɨgɨa me amada. Gumazir pumuning uaning inigha zui, ezɨ gumazir pumuning uaning inigha zui. A kamaghɨn amua uaghan duar kuraba batoghamin gavgavim me ganigha me amada.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ia kamaghɨn damigh, dɨpenir ia aven zuir manam, ia dɨpenir kamra ikɨ, mangɨ dughiar ia nguibar kam ataghɨraghamim.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ia kamaghɨn damu mangɨ nguibatamɨn mangɨghtɨ, me ian aghuagh ia inigh uan dɨpenibar mangɨghan kogh, egh uaghan ia mɨgeir akaba baraghan koghtɨma, ia kamaghɨn damu. Ia nguibar kam ategh mangɨsɨ uan dagarir mɨneziba apezegh, nguibar kam ategh mangɨ. Ia kamaghɨn damightɨ, me ganigh fogham, me arazir aghuim ia gamizir puvatɨ.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 A kamaghɨn me mɨkemegha me amadazɨ me nguibabar ghua Godɨn akam akura ghaze, Ia uan navibagh iragh.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Me kamaghɨn me mɨgɨava, egha uaghan gumazir avɨribar duar kuraba batogha arɨmariar gumazir avɨriba boremɨn men dapanibagh inga me gamima, me ua dera.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Iesus bizir avɨribagh amizɨ an ziam otogha ekevezɨ, gumazir avɨriba a gɨfo. Ezɨ danganir kamɨn Atrivim Herot, a baraki. Men marazi kamaghɨn mɨgei, “Jon Gumazamiziba Ruer Gumazim aremegha ua dɨkafi. Kamaghɨn a mirakelbar amuamin gavgavim iti.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ezɨ men marazi kamaghɨn mɨgei, “A Elaija.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Me akar kabav geima, Herot da baregha a fo, a fomɨra Jonɨn fɨrim atu. Kamaghɨn amizɨ a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ fomɨra mɨkemezɨ, me Gumazamiziba Ruer Gumazim Jonɨn fɨrim atu, ezɨ a ua dɨkafi.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ezɨ Herodias datɨrɨghɨn Jonɨn mɨsueghtɨ an aremeghasa tuavim bato. Herotɨn amebam a batezir dughiam otozɨ, a dughiar kam gɨnɨghnɨgha isar ekiam gami. Ezɨ Herodias Jon mɨsoghamin dughiam datɨrɨghɨn oto. Herot isar kam gamuava, uan ingangaribar gari gumazir ekiaba, ko uan mɨdorozir gumazibar gari gumazir ekiaba, ko Galilin itir gumazir ekiaba, a men diazɨma me a ko damasa ize.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Me izegha isam apima Herodiasɨn guivim izava me apir danganimɨn ghugha men guamɨn ighiam gizi. A ighiam gizima, Herot ko ikia apir gumaziba an ighiamɨn ganigha guizbangɨra bar a gifongegha a bagha bar akonge.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A kamaghɨn a mɨkemegha, akar dɨkɨrɨzir gavgavim kamaghɨn a mɨgei, “Kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ bizitam gifongegh, na mɨkɨm. Nɨ kɨ garir bizibagh ifongeghɨva, na mɨkɨm. Kɨ tongɨra da bighɨva, taba nɨ danigham.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Guivir igiar kam akar kam baregha, azenan izegha ghua kamaghɨn uan amebam mɨgei, “Amebam, kɨ bizir tizim bagh an azaragham?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ezɨ guivir kam akar kam baregha, zuamɨra uamategha aven ghugha kamaghɨn Herot mɨgei, “Nɨ datɨrɨghɨra Jon, Gumazamiziba Ruer Gumazimɨn, dapanim itaritam datɨgh na danɨngigh.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ezɨ Herot a baregha, an navim bar oseme. A faragha akar dɨkɨrɨzir gavgavim mɨgeima a ko apir gumaziba a baraki. Kamaghɨn amizɨ, an an azangsɨzim pueghan kogham.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Egha Herot a baraghavɨra, akar gavgavim uan mɨdorozir gumazim mɨkemegha anemadazɨ a ghua kalabusɨn aven iraghugha Jonɨn fɨrim atu.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 A Jonɨn fɨrim atugha an dapanim inigha itarir mam gatɨgha a inigha izava guivir kam ganɨngizɨ anenigha ghua uan amebam ganɨngi.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ezɨ Jonɨn suren gumaziba an ovevem baregha izava an kuam inigha ghua a mozim gatɨ.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ezɨ Iesusɨn aposelba ua izegha an boroghɨn uari akufa. Egha me aruava amizir biziba ko akar me gumazibar sure gamizibar gun Iesus geghari.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Dughiar kam gumazamizir avɨriba me bagha mangɨgh izegh gamima, me damamin dughiaba puvatɨ. Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ia uarira na ko mangɨva gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn mangɨva avughsam.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 A kamaghɨn me mɨgɨa, egha me uarira bot inigha gumazamiziba puvatɨzir danganir mamɨn zui.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Me zuima, gumazamizir avɨriba men ganigha me gɨfo. Ezɨ nguibabar itir gumazamiziba bar men faraghavɨra ivegha ghua me zuir danganimɨn otifi.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Ezɨ Iesus ghua dɨpar dadarimɨn otogha garima, gumazamizir bar avɨriba iti. A men gari, me mati sipsipbar mɨn amua, ghuaviba puvatɨgha asaghasazibar mɨn puram arui. Kamaghɨn amizɨ, a bar men apangkufi. Egha a bizir avɨribar men sure gami.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 A mɨgɨavɨra itima, amɨnim pɨrizɨ an suren gumaziba a bagha iza kamaghɨn a mɨgei, “Kar gumazamiziba puvatɨzir danganim, ezɨ amɨnim pɨri.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Nɨ gumazamiziba amadaghtɨ, me mangɨ danganir kamɨn itir nguibaba ko roghɨra itir nguibar dozibar mangɨva me damɨsɨ uari bagh daghebagh ives.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ezɨ a me ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Ia uari daghetaba me danɨng.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ezɨ Iesus men azara, “Ia manmaghɨra bretba iti? Ia mangɨ ganigh.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ezɨ Iesus me mɨkemezɨ me gumazamizibav gei, me uari uari tuiragha grazim gapia.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ezɨ me uari tuiragha okoruabar apiaghiri. Ezɨ okoruar maba 50plan gumazamiziba iti, ezɨ okoruar maba 100plan gumazamiziba iti.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Me apiaghav itima, Iesus bretɨn 5pla inigha, osirir pumuning inigha, pɨn overiamɨn gara God mɨnabagha bretba abɨagharɨki. Egha uan suren gumazibav geima, me da isa, gumazamizibagh anɨdi. A uaghan osirimning sara abɨagharɨghizɨ, me da isa, me ganɨdi.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ezɨ gumazamizir kaba bar amegha, naviba bar izefe.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Men naviba bar izevezɨma Iesusɨn suren gumaziba, dagher nar me ataghiziba inigha, akɨrar 12pla gaghuizɨma, da bar izɨfa.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Dagheba amezir gumazibara, men dɨbobonim 5,000ɨn tu.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Gumazamiziba amegha gɨvazɨma, Iesus kamaghɨn uan suren gumazibar ariragha ghaze, Ia botɨn bɨnighɨva faragh Betsaidan nguibamɨn vongɨn mangɨ. Kɨ uabɨra ikɨ gumazamiziba amadaghtɨ me ua uan nguibabar mangam.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 A me amadazɨ me ghuezɨ, a God ko mɨkɨmasa mɨghsɨamɨn ghuavanabo.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Dughiar kam amɨnim pɨrima, men bot dɨpamɨn tongɨn itima, Iesus uabɨra dadarimɨn iti.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 A ikiava uan suren gumazibar garima, amɨnir gavgavim izava men bot givai. Me pul gamua ingangarir dafam gamuava amɨnim ko uari adosi. Egha amɨnim tiasava amima, Iesus dɨpam gisɨn arua me bagha izi. A mangɨ me gitagh mangasa.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 — ausente —
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 — ausente —
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Egha Iesus uan suren gumaziba ko dɨpamɨn vongɨn ghugha, ghua Genesaretɨn nguibamɨn otivigha, bot ike.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Me botɨn ikegha dadarimɨn anadima, gumazamiziba Iesusɨn garavɨra a gɨfo.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Me a gɨfogha, egha gumazamiziba Iesus itir danganim baregha, ivegha danganir kam garua uan arɨmariar gumazamiziba inigha me akuriabagh arigha Iesus bagha izi.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Iesus nguibar ekiaba ko nguibar doziba ko ruarir nguibabar zui. A zuir nguibar kaba me arazir kamram ami, me arɨmariar gumazamiziba inigha iza nguibamɨn tongɨn da arɨgha, egha a gakaghora ghaze, a men asughtɨma, arɨmariaba itiba an korotiar avɨzibar suigham. Ezɨ gumazamizir an korotiamɨn suiziba, men arɨmariaba gefi.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.