Marcos 11
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Egha Iesus uan suren gumaziba ko Jerusalemɨn boroghɨn izava Betfage ko Betanin boroghɨn Olivɨn Mɨghsɨamɨn oto. Egha Iesus uan suren gumazir pumuning amaga,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 kamaghɨn aning mɨgei, “Gua nguibar munagh itimɨn mangɨ gantɨma, donkin igiar mam me a ikezɨma, a iti. Gumazitam dughiatamɨn a gaperagha aruizir puvatɨ. Gua an benim fɨrighɨva a inigh kagh izɨ.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Eghtɨ tav guan azang suam, ‘Gua tizim bagha donki fɨri?’ eghtɨ gua a mɨkɨm suam, ‘Ekiam ingangarim an iti. A uam anemangam.’ ”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Ezɨ aning ghua gari donki me dɨpenir tiar akamɨn azenan tuavimɨn a ike. Ezɨ aning a fɨrima,
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 gumazir maba tuivighav ikia aningɨn azara, “Gua tizim bagha donkin benim fɨri?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ezɨ Iesus mɨkemezɨ moghɨn aning men akam ikara. Ezɨ gumazamiziba aning amamangatɨzɨma aning donki inigha zui.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Egha aning donki inigha Iesus bagha izegha uan korotiar azenan azuiba suegha donki gisɨn da ghuanizɨ, Iesus a gisɨn apera.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ezɨ gumazamizir avɨriba uan korotiar azenan azuiba suegha tuavimɨn da ghuari. Ezɨ marazi ruarimɨn tev seviba aghoregha da arɨsi.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Egha faragha zuiba ko gɨn zuiba me diava ara kamaghɨn mɨgei:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 “En ovavim Devit fomɨra en atrivimɨn ikezɨ moghɨn
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Ezɨ Iesus Jerusalemɨn aven ghugha Godɨn Dɨpenir mɨriamɨn ghu. A ghugha bizibar gara da asavsuisi. Ezɨ aruem gɨvazɨ, a uan suren gumaziba ko me Betanin ghue.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Amɨmzaraghan Iesus uan suren gumaziba ko ua Betani ataghɨragha, Iesus mɨtiriam an azi.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 A saghon garima temer fighɨn mam dafaribara iti. Ezɨ a roghɨra mangɨ foghasa a dagheba iti, o puvatɨ. Kar fighɨn temeba bamin dughiam puvatɨ. Ezɨ kamaghɨn a ghua ovɨzitamɨn apizir puvatɨ, dafarir kɨnibaram an iti.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Egha a kamaghɨn temem mɨgei, “Tav gɨn nɨn ovɨzitam rameghan kogham.” An a mɨkemezɨ, an suren gumaziba oraki.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Egha Iesus uan suren gumaziba ko Jerusalemɨn otivigha, Iesus Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven ghuava gumazamizir asɨzir ofa gamibagh iveziba ko, asɨzir ofa gamiba amadiba, me batosi. Egha dagɨaba uari ikarvazir gumazamizibar dakoziba ko kuarazir bunbaba amadibar dabirabiba fa, egha da ighagharɨsi.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Egha a tav bizir amaditam inigh Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven izɨ mangan an anogoroke.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Egha a men sure gamuava kamaghɨn me mɨgei, “Mɨgɨrɨgɨar kam Godɨn Akɨnafarimɨn osizirimɨn iti, o puvatɨ?
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Gumazamizir avɨrim bar an suren mɨgɨrɨgɨaba baregha dɨgavir kuram gami. Ezɨ kamaghɨn ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan Arazibagh fozir gumaziba Iesusɨn atiatigha, a mɨsueghtɨ an aremeghasa maghɨra tuaviba buri.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Ezɨ aruem gevima Iesus uan suren gumaziba ko me Jerusalemɨn nguibar ekiam ategha azenan zui.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Egha mɨzaraghara Iesus uan suren gumaziba ko ghua garima temer figh, biba sara mɨsɨngi.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Ezɨ Pita nɨrɨgha Iesus mɨgei, “Tisa nɨ gan, temer fighɨn nɨ asɨghasɨghasa mɨkemezim, a mɨsɨngi!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Ezɨ Iesus an mɨgɨrɨgɨam ikaragha kamaghɨn me mɨgei, “Nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikɨ.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, tina mɨghsɨar kam mɨkɨm suam, ‘Mangɨ uabɨ fegh ongarim mɨkɨnigh,’ egh uan navir averiamɨn igharagh nɨghnɨghan kogh, nɨghnɨzir gavgavim a mɨkemezir bizimɨn ikɨ suam, ‘An otivam,’ eghtɨ bizir kam a bagh otogham.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Kamaghɨn amizɨ, kɨ ia mɨgei, ia nɨghnɨzir gavgavim ikɨ God ko mɨkɨmɨva, egh biziba bagh Godɨn azangsɨgh, da iniam.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Egha Iesus uan suren gumaziba ko uamategha Jerusalemɨn otogha, Iesus Godɨn Dɨpenim avɨnizir dɨvazimɨn aven aruima, ofa gamir gumazir ekiaba ko, Judan Arazibagh fozir gumaziba ko, Judabar gumazir aruaba a bagha ize.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Egha me kamaghɨn Iesusɨn azara, “Nɨ gavgavir manamɨn amodoghɨn bizir kabagh ami? Egha tina bizir kabar amuasa gavgavim nɨ ganɨngi?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Ezɨ Iesus me ikaragha ghaze, “Kɨ azangsɨzir mam ia damuasa, ia na mɨkemeghtɨ, kɨ bizir kabagha amir gavgavimɨn gun ia mɨkɨmam.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Jonɨn rurim, kar Godɨn bizim, o gumazamizibar bizim? Na mɨkemegh!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Ezɨ me uarira uariv kemegha ghaze, “E suam, ‘An rurim Godɨn ize,’ eghtɨ a kamaghɨn uam en azaragham, ‘Ia manmaghɨn amigha nɨghnɨzir gavgavim Jonɨn ikian aghua?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Eghtɨ e suam, ‘An rurim gumazamizibar ize.’ ” (Gumazamiziba bar moghɨra fo, Jon a guizbangɨra Godɨn akam inigha izir gumazim, kamaghɨn me gumazamizibar atiatingi.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Egha me Iesusɨn azangsɨzim ikaragha kamaghɨn mɨgei, “E fozir puvatɨ.” Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨra, kɨ uan gavgavim inizir tuavimɨn gun ia mɨkemeghan kogham.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.