Marcos 10
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Egha Iesus nguibar kam ategha ghua, Judian Distrighɨn ghua Jordanɨn Fanemɨn vongɨn oto. An otozɨma, gumazamizir avɨriba ua iza, anekuvazɨ, a zurara ami moghɨn men sure gami.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 A men sure gamima, Farisin maba Iesus basamasa iza kamaghɨn an azai, “Nɨ manmaghɨn nɨghnɨsi? Gumazim uan ifongiamɨn gɨn ghua uan amuim puram anetaghɨraghsɨ damutɨ, Judan Araziba ti an amamangatɨgham, o ti puvatɨgham?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 A men azangsɨzim ikaragha kamaghɨn men azara, “Moses arazir manam damuasa ia mɨkeme?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ezɨ me kamaghɨn mɨgei, “Moses, gumazitam amuim ateghsɨ poroghamimning uaning ataghɨraghamin akɨnafarir avɨzim osirigh amizim amadaghasa, e mɨkeme.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ezɨ Iesus kamaghɨn me ikaragha ghaze, “Ian naviba gavgafi. Kamaghɨn amizɨ, Moses ia bagha arazir kam osiri.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 God bar faraghavɨra nguazir kam ko biziba bar dar ingara, gumazamizibar ingarigha me gamizɨ, men marazi gumazibar mɨn otivizɨ, marazi amizibar mɨn otifi.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Kamaghɨn amizɨ, gumazim uan ameboghfeziaba ategh mangɨ, a uan amuim ko aning uaningɨn porogham.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Egh aning inivafɨzir vamɨram otogham. Aning ua gumazir pumuning puvatɨ. Aning inivafɨzir vamɨra ikiam.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Kamaghɨn amizɨ God bizir pumuning isafuraghtɨ, gumazitam aning abighan kogham.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Egha me uamategha dɨpenimɨn aven ghua, Iesusɨn suren gumaziba bizir kam bagha an azara.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 A me ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Gumazitam uan amuim ategh amizir igharazimɨn ikɨva, gumazir kam uan amuim gasɨghasɨgha poroghamiba uari bakɨa uari isava akuir arazim gami.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Eghtɨ amizitam uan pam ategh gumazir igharazimɨn ikɨva, amizir kam poroghamiba uari bakɨa uari isava akuir arazim gami.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Ezɨ gumazamiziba borir doziba inigha Iesus bagha izi. Eghtɨ a uan dafarimning me gisɨn darɨghasa me izima, an suren gumaziba men atara men anogorosi.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Me men atarima, Iesus men ganigha navim an ikuvizɨma, a kamaghɨn me mɨgei, “Nɨ tina God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven ikɨsɨ, borir dozir kabar mɨn ikɨ. Kamaghɨn amizɨ, ia borir doziba ateghtɨ, me na bagh izɨ. Men anogoroghan markɨ.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, gumazitam borir dozir kabar mɨn God Bizibagh Ativamin Dughiam inighan koghɨva, an aven mangan bar iburagham.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 A kamaghɨn me mɨkemegha, boriba vaghvagha me isa me musi. Egha dafarim vaghvagha me gisɨn arɨghava, God arazir aghuim me damuasa God mɨgei.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Egha Iesus dɨkavigha zuima, gumazir mam ivegha izava, uan tevimning apɨrigha Iesusɨn guamɨn kamaghɨn a mɨgei, “Tisan Aghuim, kɨ manmaghɨn damigh zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim iniam?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ezɨ Iesus an akam ikaragha ghaze, “Nɨ manmaghsua gumazir aghuim na garɨsi? Gumazir aghuitam itir puvatɨ. God uabɨra gumazir aghuim.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Nɨ God Moses ganɨngizir arazim gɨfo, ‘Nɨ gumazim mɨsueghtɨ an aremeghan markɨ, nɨ poroghamiba uari bakeir arazim damuam markɨ, nɨ gumazamizir igharazibar biziba okɨman markɨ, nɨ bizibagh ifaran markɨ, nɨ ua bagh biziba inisɨ gumazamizibagh ifaran markɨ, nɨ uan afeziam ko amebamɨn apengan ikɨ aningɨn akaba baragh.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ezɨ an a ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Tisa, kɨ fomɨram aghɨrimra ikiava arazir kabagh amua iza datɨrɨghɨn ikia kati.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ezɨ Iesus gumazir kamɨn garava, a gifongegha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ bizir vamɨra tɨghar a damuam. Bizir nɨ itiba bar da amadagh dagɨaba inighɨva, gumazamizir biziba puvatɨzibar anɨngigh. Egh nɨ Godɨn Nguibamɨn bizir aghuariba iniam. Egh nɨ nan gɨn izɨ.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ezɨ gumazir kam akar kam baregha, an guam mɨsɨngi. A fo, a guizbangɨra bizir avɨriba itir gumazim. Kamaghɨn, an navim bar osemezɨ a ghu.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ezɨ Iesusɨn damaziba uan suren gumazibagh aruava, kamaghɨn me mɨgei, “Gumazamizir bizir bar avɨriba itiba, me God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn mangɨsɨ bar iburagham!”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 An suren gumaziba an akar kaba baregha, dɨgavir kuram gamizɨ, Iesus ua kamaghɨn me mɨgei, “Boriba, gumazim God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven mangɨsɨ, a guizbangɨra bar iburaghburegham.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Kamelɨn tam iniba isair dɨkonir torimɨn aven mangɨsɨ ingangarir dafam damigh aven mangam. Eghtɨ gumazamizir biziba avɨrasemeziba, me God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven mangɨsɨ guizbangɨra bar iburagham!”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 A me mɨgeima, me guizbangɨra dɨgavir kuram gamigha nɨghnɨzir avɨribagh amua uarira uariv gei, “Kamaghɨn damightɨ, tinara zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuir kam iniam?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ezɨ Iesus men gara kamaghɨn me mɨgei, “Bizir kaba bar gumazamizibar osemegham. Bizir kaba Godɨn osemezir puvatɨ. A biziba bar dagh ami.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ezɨ Pita kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ ge, e uan biziba bar da ategha, nɨn gɨn ize.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, gumazitam nan Akar Aghuim ko na bagh, uan dɨpenim, o uan aveghbuaba, buaramiziba, o uan afeziam, amebam, ko boriba, o uan nguaziba ategh,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 egh gumazir kam datɨrɨghɨn nguazir kamɨn, God guizbangɨra bizir a faragha itiba bar dagh afiragh a danɨngam. A dɨpenir avɨriba, aveghbuaba, buaramiziba, amebaba, borir avɨriba, ko azenir avɨriba a danɨngam. Eghtɨ Godɨn gɨn zuir gumazamizibagh asɨghasɨzir araziba a uaghan dar aven ikiam. Eghtɨ dughiar gɨn izamim zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim an a danɨngam.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Datɨrɨghɨn dughiar kamɨn faragha itir gumazamizir avɨriba, me gɨn ikɨtɨma, datɨrɨghɨn gɨn itir gumazamizir avɨriba, me gɨn faragh mangam.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Egha me Jerusalemɨn ghuavanaga Iesus farazɨma, an suren gumaziba an gɨn ghua nɨghnɨzir avɨribagh amima, me ko zuir gumazamiziba atiati. Ezɨ Iesus ua uan 12plan suren gumaziba inigha me mɨriamɨn ghuegha, a bizir a bativamibar gun me mɨgei.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 A kamaghɨn me mɨgei, “Ia oragh. E nguibar ekiam Jerusalemɨn ghuavanadi. Eghtɨ gumazitam Gumazamizibar Otarim isɨva, Judan Arazibagh fozir gumaziba ko ofa gamir gumazir ekiabar anɨngam. Eghtɨ me a isɨ kot datɨgh, egh a mɨsueghtɨ an aremeghsɨva akabar akɨram, egh me kamaghɨn a mɨkɨm suam, An aremegham. Egh me a mɨsueghtɨ an aremeghsɨva, a inigh Kantrin Igharazibar Gumazamizibar dafaribar arɨgham.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Eghtɨ Kantrin Igharazibar Gumazamiziba, me dɨbovir akabar a mɨkɨm, a giparɨva, a fozoroghɨva, a mɨsueghtɨ an aremegham. An aremeghtɨ, dughiar pumuning ko mɨkezim gɨvaghtɨ a ua dɨkavigham.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ezɨ Sebedin otarimning, Jems ko Jon, Iesus bagha iza kamaghɨn mɨgei, “Tisa, ga bizir mam bagha ifonge. Nɨ ga bagha a damuasa ga nɨn azai.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Ezɨ Iesus kamaghɨn aningɨn azara, “Kɨ manmaghɨn guan akurvagham?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Aning a ikaragha kamaghɨn mɨgei, “Nɨ atrivir ekiamɨn otogh egh ga damightɨ gan tav nɨn agharir guvim daperaghtɨ, tav nɨn agharir kɨriam daperagham.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Gua azangsɨzir bizir kam, gua an mɨngarim gɨfozir puvatɨgha a bagha nan azai. Gua ti kɨ ateramin osɨmtɨzim, uaghan an ateramin gavgavim iti? O osɨmtɨzir dɨpar kɨ ruamim gua uaghan a guruam?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ezɨ aning kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Are, ga gavgavim iti.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Egha gua nan agharir guvim ko kɨriam dapiasa azangsɨsi, kar nan bizim puvatɨ. Danganir kaba Godɨn bizimra. A danganir kabar dapiamin gumazamizibagh fogha, me bagha danganir kabagh ami.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Ezɨ Jems ko Jon bizir kamɨn Iesus mɨgeima, 10plan suren gumazir igharaziba a baregha, bizir kam bagha Jems ko Jonɨn atari.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ezɨ Iesus men diagha, me akuvagha kamaghɨn me mɨgei, “Ia fo, Kantrin Igharazibar atriviba uan gumazamiziba pamten me gamima, me bar men apengan iti. Ezɨ men gumazir dapaniba uan akaba baraghasa puvɨra me abɨraghbɨrasi.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Eghtɨ arazir kaba ian tongɨn ikian kogham. Gumazir manam ian tongɨn ekiamɨn ikɨsɨ, a ingangarir gumazimɨn mɨn ikɨ.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Eghtɨ gumazir manam ian faragh mangɨsɨ, a bar ian ingangarir gumazir kɨnimɨn mɨn ikɨ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Ezɨ kamaghɨra Gumazamizibar Otarim iza, gumazamizibar amutɨ me a bagh ingarasa, a izezir pu. Puvatɨ, a me bagh ingarasa ize. A gumazamizir avɨriba bagh ovegh ua me givezegh me iniasa ize.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Egha Iesus uan suren gumaziba ko Jerikon izegha, gumazamizir avɨrim sara Jerikon nguibar ekiam ataghɨrasi. Ezɨ gumazir damazir kurar mam, an ziam Bartimeus (Timeusɨn otarim), a tuavir mɨriamɨn aperaghav ikia biziba bagha inge.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Egha an orazima Nasaretɨn gumazim Iesus uaghan iza zuima a dɨa ghaze, “Iesus Devitɨn Otarim, nan apangkufigh!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ezɨ gumazamizir avɨriba dɨman an anogoregha nɨmɨra ikiasava a mɨgei. Ezɨ a pamtem diavɨra iti, “Devitɨn Otarim, nɨ nan apangkufigh!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Ezɨ Iesus tugha kamaghɨn mɨgei, “An diagh.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ezɨ a uan korotiar azenan azuim suegha anekunigha zuamɨra dɨkavigha Iesus bagha ize.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Ezɨ Iesus an azara, “Kɨ tizim nɨ bagha a damuasa, nɨ ifonge?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Mangɨ. Nɨ nɨghnɨzir gavgavim Godɨn itima, a nɨ gamizɨ nɨ ua dera.” Ezɨ zuamɨra a ua gari. Egha a Iesusɨn gɨn tuavimɨn zui.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.