Lucas 15
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs VC
1 Ezɨ arazir kurabagh amir gumaziba ko dagɨaba isir gumaziba, me Iesus baraghasa anekuvagha iti.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Ezɨ Farisiba ko Judan Arazibagh fofozir gumaziba an atara a mɨgɨa ghaze, “Gumazir kam gumazir arazir kurabagh amiba ko mɨgɨa me koma api.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Ezɨ Iesus akar isɨn zuir kamɨn me mɨgei,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Ian tav 100pla sipsipba ikɨtɨ tam oveghtɨma, a 99pla ateghtɨ da puram azenan ikɨ damɨtɨ, eghtɨ a mangɨ ovengezim buri mangɨ, an apighvɨra gɨvagham, o?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 — ausente —
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kɨ ia mɨgei, kamaghɨra enselba gumazir kuram bagha agoir agorogem bar 99plan derazir gumazamizir kabagh afiragham. Gumazir kuram a navim gɨra. Ezɨ 99pla gumazamiziba me ghaze me dera egha navibagh irazir puvatɨ.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Egha Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Amizitam 10pla wan kina ikɨtɨ, tam oveghtɨma, a manmaghɨn damuam? A lam daborogh, egh dɨpenim aviva a buri mangɨ, an apighvɨra gɨvagham.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Egh an apigh, uan namakaba ko an boroghɨn itir darazir diagh me akuvagh kamaghɨn me mɨkɨmam, ‘Kɨ uan ovengezir wan kina batogha gɨfa. Ia na ko e a givarvaram.’ ”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Egha Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, gumazir arazir kurabagh amitam navim giraghtɨ, ia nguazimɨn a givarvara akongezɨ moghɨn Godɨn enselba Godɨn Nguibamɨn a givarvaram.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Egha Iesus ua kamaghɨn mɨgei, “Gumazir mam otarir pumuning iti.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ezɨ dozim kamaghɨn uan afeziam mɨgɨa a gaghora ghaze, ‘Afeziam, nɨ ga bagh biziba tuiragh nananaba na danɨngigh.’ Ezɨ aningɨn afeziam uan biziba aning bagha da tuira.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Ezɨ dughiar otevimɨn gɨn, otarir dozim uan biziba akuvagha da inigha saghon itir nguibar mamɨn ghu. Egha nguibar kamɨn ikiava pura tintinimɨn arazir kurabagh amima, an dagɨaba bar gɨfa.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ezɨ an dagɨaba bar gɨvazɨma, nguibar a itir kam dagheba puvatɨzir dughiam oto. Ezɨ a ua bizitam itir puvatɨ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Kamaghɨn amizɨ, a ghua nguibar kamɨn itir gumazir mamɨn ingarasa a bato. Ezɨ a anemadazɨ a ghua an dabar gara dar akuaghapi.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ezɨ gumazitam daghetam a ganɨngizir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, a dabar gari da nguezibar mɨseviba api. Ezɨ a uaghan tabar amasa bar ifonge.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Ezɨ datɨrɨghɨn nɨghnɨzir aghuarim an izima, a kamaghɨn mɨgei, ‘Nan afeziamɨn ingangarir gumazamiziba dagher avɨriba iti. Ezɨ kɨ kagh ikɨ mɨtiriam bangɨn aremegham.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Kɨ ti uamategh uan afeziam bagh mangɨ kamaghɨn a mɨkɨmam, “Afeziam, kɨ arazir kuramɨn God ko nɨ gami.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Kɨ datɨrɨghɨn gumazir aghuim puvatɨ. Eghtɨ nɨ borim na darɨghan markɨ. Nɨ na ateghtɨ kɨ pura nɨn ingangarir gumazimɨn mɨn ikiam.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Egha a dɨkavigha uan afeziam bagha zui.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Ezɨ an otarim kamaghɨn a mɨgei, ‘Kɨ arazir kuram God ko nɨ gami. Kɨ ua gumazir aghuim puvatɨ, nɨ borim na darɨghan markɨ.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Ezɨ an afeziam kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gei, ‘Ia zuamɨra! Korotiar bar aghuir ruarim inigh izɨva a darugh. Egh ring an dafarim darugh, dagarir asuaba a daghuigh!
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 — ausente —
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 — ausente —
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Ezɨ dughiar kamɨn otarir ekiam azenibar ikegha izi. A dɨpenimɨn boroghɨn iza orazi, me ongava ighiam gizi.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ezɨ a uan afeziamɨn ingangarir gumazir mamɨn diagha an azara, ‘Marazi tizim gami?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 “Ezɨ a an akam ikaragha ghaze, ‘Nɨn dozim uamategha ize. An aremezir puvatɨgha deravɨra ikia uamatenge. Kamaghɨn amizɨ, nɨn afeziam a bagha bulmakaun nguzir mɨkarzim sara itim mɨsoke.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Ezɨ an otarir ekiam atara dɨpenimɨn aven mangan aghua. Ezɨ an afeziam azenan ghua aven mangasa a gakaghoravɨra iti.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ezɨ a kamaghɨn uan afeziamɨn akam ikaragha ghaze, ‘Nɨ gan! Kɨ azenir kabar kɨ pura ingangarir gumazir kɨnimɨn mɨn ikia pura nɨn ingara, nɨn akaba batozir puvatɨ. Ezɨ nɨ bar dughiatamɨn kɨ uan namakaba ko ikɨ bar akueghasa nɨ memen nguzitam na ganɨngizir puvatɨ.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ezɨ nɨn otarir kam arazir kurabagh amua amiziba ko ikia uan dagɨaba agɨvagha izezɨ, nɨ bulmakaun nguzir mɨkarzim sara itim a bagha a mɨsoke!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Ezɨ afeziam kamaghɨn a mɨgei, ‘Nan otarim, nɨ zurara na ko iti. Ezɨ nan biziba da nɨn biziba.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Nɨn dozim aremegha ua dɨkafi. Egha an ovengezɨ e uam an api. Kamaghɨn amizɨ, e a bagh isam gamua ivarvari.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.